1364 resultaten.
hooggehakt in haar lach
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Ruiten tillen blikken naar buiten.
Bomen buigen hun takken uiteen.
Gevels staan minzaam te knikken.
Bollen tot straat in een rood perspectief.
Weten dat lijnen in verten verdwijnen
alsof horizon oplossing biedt. Zij komt.
Haar lachende mond in het stralend gezicht.
Straten en pleinen tonen haar klasse.…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 werk in de tuin: gazon afmaaien, hagen scheren,
verven en cementeren,
de ruiten, de gordijnen
en luisteren, vlug, heel even
tussen 't labeur wat ontroering laten zweven,
rap, vlugger, dat aan 't einde der dag
voldoening komen mag.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 En mij groet stuur 'k dan mee als die a'endstraal se vure
so blink in die ruite en droom op die mure;
mij huisie se gewel sal 't opvang van verre,
- 'n laggie sal 't wees, maar 'n traan sal 't bêre!…
HET DAPPERE VOGELTJE
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.851 “Zo, dat is dat, dag kale kip”, lachend hij vloog heen
haar verlatend met een leeg en warrig verstand
en zonder veertjes, helemaal `vel over been'
snikkend en tranend kroop ze door het vuile zand
Ze was wanhopig...., en wilde niet meer verder leven
niet sterk meer, maar zielig, klein en zwak
“Ze groeien wel weer aan, dat duurt maar even”,…
Oma Hoek
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.795 meer, eet pepermuntjes
Heeft suiker maar snoept wel door door gewoon
Daardoor weer ruzie met haar dokter
Die haar behandelt als een kind
Ze scheldt hem stijf om zoutloos eten
Het maakt niet uit hoe hij dat vindt
Ze vertelt weer verder over mensen
Die vreemdgaan, ruig zijn of aan de grond
Kankert op opa die weer zijn snor drukt
En op die vuile…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Kijk hoe de rivier zijn bruine vloed,
vol modderzwart en slijk en mensen-vuil
traag met zich meesleept – een zware stroom
waarin de bittere dag van nu versmelt
met het verdonkerde gisteren en drupt.
Niks wijkt! De wereld is een hard gericht!…
Groots geluk
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.997 gracht
Een zwerver naar verloren schoenen hengelt
De klodders mayonaise bij de frietkraam van je zus
Die dit groots geluk allang had zien aankomen
Ze heeft zelfs al een arsenaal aan bijnamen bedacht
Die als rozenblaadjes uit haar mondhoek stromen
En de zon wijst met een pijl van licht
De eindbestemming aan
We lopen langs de ruiten…
Ballade
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.219 In 't duist're van de kameros
Speelt Bianca op de pianos
Ze weent veel hete trania
En dat doet ze al drie dagen langia
Refrein
Zo gaat `t in Span-jos meestallos
Signoritas cabaleros
Zo gaat `t in Span-jos meestallos
Signoritas cabaleros
Tegen de ruiten vliegt een steentjos
Bianca die denkt dat is hijos
Ze opent haar balconramia
En…
De aangifte
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.634 De uitbarsting van gisteravond
Brandt nog in mijn huid
Ik heb met van alles gegooid
Brak zelfs bijna de ruit.
Het verdriet van het verleden
Werd me gisteren weer eens teveel
Vandaag moet ik erover praten
De angst grijpt me naar mijn keel.…
HET VENSTER
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.549 Door de drukke straat
Voor mijn glazen ruiten
Gaat menig, menig gelaat —
Menig ziel gaat daarbuiten
Voorbij het venster van mijn ziel.
Dichtbij mij drijft de volle stroom,
De stroom van het leven;
Als telkens het begin van een droom
Zie ik even — even
Een ziel gaan voorbij mijn ziel.…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 Of in de stad, voor licht-beslagen ruiten,
Terwijl een dunne mist de grijze gracht
Befloerst, te zien, hoe 't schemerende buiten
Geleidelijk teloor gaat in den nacht.
De nacht, die naderkomt, duister en heerlijk,
En even heul brengt voor de levenspijn
In de armen van het hier alleen begeerlijk
Geluk: bemind en niet gekend te zijn.…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten
ontsnappen ze als songteksten uit een mond.
Prenten ze patronen, laten ze roffels van
ook die harten klinken als ze hinkend
lopend of als motor met zijspan zich weer
voortbewegen. De tijd maakt een schets.…
Een vluchtige ontmoeting met een Weetje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
654 Snel de deur uit voordat de winkel sluit
Daar aangekomen zag hij haar achter de ruit
Zo helder was zij, met rood en wit
Een heftige lady vol pit
Zij streelde zijn huig zijn tong zijn hele mond
Zij liet hem dansen de hele nacht rond
Met een boer kwam haar zachte smaak naar buiten
Met deze onenightstand wilde hij wel ff een pact sluiten…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Sleehonden verwachten puppie's
selder prei aldus pret
Kristal nachten
rijm op de ruiten,
champagnekurken knallen
een sneeuwtapijt
crèmige bollen
vliegen in 't rond
bouwen aan lichaamsvormen
kinderlijke onschuld beplakken
sneeuwgestalten
Moderne tijden ijzelen
Geen das, geen hoed, geen pijp, geen sjaal,
de oogjes ingepret
pijploos…
op zo’n typische paasdag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 van iedereen
als van onder ’n steen
tevoorschijn kom
op zo’n typische paasdag
waar niks verdachts aan
wil zijn
in deze tijden van fatsoensnood blijft
mijn drang tot ‘t slopen van zogeheten
veilige thuisjes onverminderd groot
dus ook dat mag woorden meezuigen
in de afgetuigde taal die ik presenteer
(de klavertjes vier
de gebroken ruiten…
Ons nationaal drinklied
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.014 Gíj drinkt en zwelt, gij ademt stank,
Luid wordt uw vuile aard;
Ah, barsttet gij maar van de drank,
Gij zijt uw drank niet waard!
Wíj drinken, en een fijne walm
Daalt op de ogen neer:
Wij zien u nog, maar lachen kalm,
Gij hindert ons niet meer.…
Stiekem huilen
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.273 terwijl ook alles in je beeft
Eenzaamheid is je uit te strekken
naar een hand die nooit verschijnt
eenzaam voelt het als je terugkijkt
op een leven dat verdwijnt
eenzaam als je iets wilt vertellen
zonder dat er iemand hoort
toch, weet ik, is er nog iemand
die meeluistert naar ieder woord:
Eenzaam lag Hij in een kribbe
in een voerbak, vuil…
Zondvloed Monosyllabi.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.020 Hond en Kat,
Muis en Rat,
Kwaad en goed,
Fel en zoet,
Groot en klein,
Vuil en rein;
Al wat vloog
In het droog,
Al wat kroop,
Of zijn loop
Had op 't land
Kwam ter hand.
Wat men niet
In en liet
Mens en Beest
Gaf de geest
In de grond,
Om de zond',
Die het al
Bracht ten val.…
Deel je dagelijkse brood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Hier zeggen wij laat het vuil op de mat
de straat buiten en jouw talenten bloeien.
Wij vragen aan je hoe is het nu echt
vullen geen gedachten voor
of over je in, we vragen: vertel je verhaal
eindeloos mag je jouw leven toelichten.
Leg wellicht jouw eenzame vingers
in alle rust neer, omklem het bestek.…
Waarom, daarom met ik zo begaan met de Amsterdamse Jordaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 tuingeveltjes
tot opvallende historische te lezen geveltegeltjes
van de bewoners, de senioren en de yuppen
de vele honden, het meest van die lieve puppen
veelal is het rustig en aangenaam op iedere plek
maar soms moet ik schrikken van een grote bek:
“zeg hou je stil anders ‘met het hart op de tong’
zet ik de hele Jordaan tegen je op ‘vuil…
Achter je raam...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.098 Je ziet de regen op je ruit,
Terwijl het leven langs je heen glijdt.
En soms dan wil je er zo maar uit,
maar diep van binnen ben je zo bang.
Je voelt je klein,
van binnen doet het pijn,
van buiten lijk je heel normaal.
Sta je aan de kant,
gewoon als figurant,
in het draaiboek van jouw leven.
Wat moet je doen?
Waar wil je heen gaan?…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 De nacht weer, de slaap weer vergleden,
Wéér de eenzame herfst van het licht
Aan de ruit, wéér de klem op mijn leden,
Of mijn ganse bestaan is ontwricht.
En mijn ogen sluitend, mijn handen
Geperst aan mijn borst, bij mijn hart,
Voel ik starend 't onzalige branden
Van mijn liefde en haar vlijmende smart.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
868 We kusten elkaar in de bus
en door de ruiten
zagen we de maan op de bergen schijnen.
Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Verrast door mijn invoelbaar spel
Dat eindeloos verweven
En toch direct weer wel
Iets had van een gezongen leven
Blijft het werktuigelijk doormarcheren
Stilaan ontdaan van doel
Altijd onbegrensd en verder leren
Doorgeslagen boel
De zon kruipt ongemoeid schoot
Wolken drijven op de ruit
De kapitein van die vloot
Droomt nergens uit
Vreemde…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 We kusten elkaar in de bus
en door de ruiten
zagen we de maan op de bergen schijnen.
Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.…
Ode aan de burgerlijkheid (voor Pipi L.)
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.708 Moet ik ruw mijn lusten innen
je een etmaal voor oud vuil laten waar je bent
en dan opeisen voor eenzelfde ronde?
No comment!
Moet ons bed er een zijn zonder hoofdend
Spiegelende oneindigheid
van van 't ruwste haar gevlochten dek
in een verweerde sponde
waarin 't gaat over een ruwe zoute zee?…
poetsfobie
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.128 Van vuile onderbroek, vergeten handdoek
Haren bij de vleet, een heer in zijn blote reet.
Geregeld geregende gel tegen de wand
Trek of was het gel uit ka...potjes land.
Schonen mensen werden de meeste
Maar er zijn ook schone smerige feestbeesten.
Met al, met al die complimenten bij de plee
Als een gepassioneerde ik mijn werk dee ..…
COPD
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
823 Plastic slangen banen zich door vuil
een weg naar zo te horen zwakke longen;
die gaan achter vette rochels schuil.
De stofzuiger met beleid hanteren
zonder veel te draaien en te keren.
Lichtvaardig of gedachteloos versnellen
kan die lifeline hier gemakkelijk beknellen!…
Antwerpen, stad aan de stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 nodig hebben om in te bijten,
oosterlingen, zuiderlingen, verdrukten en behoeftigen, als radertjes in een fijn uurwerk,
ze neemt ze al eeuwen op, en sluit ze in haar armen zonder aanziens des persoons, of geloof, of kerk,
goed, er zijn altijd wel rotte appelen, zij die arbitraire dogma’s opdringen aan anderen,
als een etterende zweer, of vuil…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 Deel 1: Ik sprong
ik stond daar
als een leeggelopen man
geen tranen meer
geen waarom meer
alleen dat helse vacuüm in mijn borst
waar ooit mijn meisjes zaten
hun stemmen
hun armen
hun ‘papa’
zij waren weg
en ik —
ik was een vergeten blad
in een vuile wind
die niemand nog las
de brug keek niet om
de rails lagen klaar
als koude slangen…