3063 resultaten.
OPSPEUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
425 waar zijn de parolen
waar ik niet bij kan komen
door een stremming
liggen zij verscholen
achter een ontastbare muur
die zorgt voor struikeling
of moet ik zoeken
binnen een duistere stagnatie
van een luchtkasteel?…
Eenkennig?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 Zomaar op een morgen als alle
andere in het vrome licht,
aandoenlijk zonder stekeligheid
van de nacht en nevel, waarin de
dagen hun bitsheid hebben afgelegd
het duister zichzelf met zwart
fluweel heeft gedrapeerd, waarin
een minstreel zijn fluisterwoorden
onbelemmerd uit het hart en luit
laat stromen en in alle toonaarden
na jaren…
Nergens in dat eeuwig ooit
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
693 Ach wat
mijn hart van leegte
heeft geen vragen
besteed geen gedachten
aan verloren dagen
jij laat mij achter
en ik ga verder
dan samen in het duister
om water te dragen
naar de dromenoceaan
van groot verlangen
het concept ligt
hier voor handen
draagt weemoed
naar zijn golvengraf
ik heb mijn leven
volgeschreven
met waterdunne…
Niets is stiller
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
514 Een dichter gunt
zijn laatste woord
eindelijk een rustplaats,
zijn eigenlijke behuizing
buiten de dictionaire om
van zijn onbehagen
als een inktmop die
allang bekend was
voor hij werd gemorst
op de korst van brood
kruimels waarmee het
spoor duister werd en
alle papegaaien zijn verwend
werd de ruimte van de aan mij
toegeschreven…
Lieve Zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.294 Als jij straks niet meer schijnt
jouw licht achter onze horizon verdwijnt
mogen wij ervaren dat jouw stralen
blijvende in onszelf verhalen
Ja de bron van al het licht
is nooit voor het duister gezwicht
het is een ster aan het firmament
echt wel door ons gekend
Als straks jouw horizon is verlegd
alles wat te zeggen is gezegd
mag jij stralen…
Bepaald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
465 Ze staan al in mijn geest,
bepalen mij vanuit een diepe droom
in duister land waarheen ik ben geweest,
oneindig boek, dat nooit hetzelfde leest.…
In het licht verdronken
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
566 Was aan alle kanten
Omringd door licht,
Werd er door overspoeld,
Ben in haar verdronken -
Klaar om de nacht van
Louter duister in te gaan;
En bij het eerste ochtendgloren,
Toen het nieuwe licht
Onvermijdelijk werd geboren,
Viel het allereerste licht
Op deze levende steen,
Licht dat er zo zeldzaam mooi
Doorheen valt, waarin ik…
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 Het was een vreemde gedachte
die in ons was gekropen
een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap onbemind
in getuigen van vergeten
alsof we het allemaal…
Woorden worden wakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Ik blijf zwijgen in het duister.
Het wordt vijf uur en ik kan weer zien.
In de kamer wordt het langzaam lichter.
Een schilderij zwijgt nog aan de muur.
Woorden komen spelen met de dichter.
In mijn hoofd zie ik woorden samengaan.
Wat nog onzin was krijgt langzaam zin.
Ik rek me krakend uit en gaap nog wat.
Het is tijd om op te staan.…
Een echte dame
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag de rook
je sigaret lichtte
nog op in het half duister
ogen smeulden vuur
je hand was warm en
je stem gefluister
zag je en profile
in de flits van een reclame
je leek een echte dame
maar in het liefdesspel
was je zo fel nadat de rook was
opgetrokken schikte ik je rode lokken
nam jouw sigaret
de laatste trek voor ik haar…
Een lichtje dat schittert in de duisternis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.077 Omdat een vlam niet voor een eeuwig
duister wasdom lijkt te zijn geboren;
maar wenst te branden in het nu zonder dat
de duisternis nog immer een kans krijgt
het licht in zijn volle glorie te smoren.…
depressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 van weer een dag
zon de avond kondigt
blaast wind de wolken
die mijn dag duisterden
het betere hopend
naar zwart avondgat
waar het weten zegt
alles moet passeren
alles moet voorbijgaan
wakkert mij tegelijkertijd
het vrezend weten
dat niet eeuwig
de nacht duren zal
uiteindelijk is het weten
niet het wensend denken
zal mij het duister…
Licht is mijn bestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
744 ik was erbij
toen hij de wereld schiep
ik heb me er niet in verdiept
of hij er eerder was dan wij
hij stak de zon aan
tussen maan en sterren
ik schrok en zocht vergetelheid
licht wilde mij kwijt
ik donker in de liefde
hang zwaar aan stil verdriet
een lichte zijde heb ik niet
wel zorgen over morgen
duister heeft mijn licht…
Verwachten is zo mooi
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
695 Het is zo mooi van iemand te verwachten:
de Heer die komt als licht in 't duister,
Hij komt, maar zonder aardse luister.
Het is zo mooi van Iemand te verwachten.…
moorddadig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 wanneer licht geluidloos
over een bloedrode einder klimt
is de nacht verslagen
en het hoofd ligt eenzaam
in een lijkbleek bed
ogen houden het duister vast
koesteren nog
de zoete draaikolk van de droom
maar het hoofd herkent het lichaam
dat zich strekt
en haar nacht tuimelt
in de afgrond van de tijd
en de mond hervindt de woorden…
weg gegleden uit het eerste uur
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
2.069 ik zag je ogen
klein verschrikt
de dag bekijken
je wilde liever
dat het voortaan
nacht zou blijven
slapen tot
je niet meer
wakker wordt
het gefluister in
het duister heeft
je niet gestoord
ze wilden dat
je weer ging praten
zeggen dat je leeft
niemand had nog in
de gaten dat het leven
niet meer om je geeft
je bent vannacht…
Soms doe ik dat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Adem de lichte kamer uit waar ik van kom,
en tast behoedzaam voor mij uit,
tot ik weer gewend ben aan het duister.…
okerzwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 liggen
ergens ter hoogte van twijfel
en weinig trefzeker
verschijnt een gelijkende beeltenis
die geen licht doet branden
daarmee is het al zo laat
dat vergeten geen zin meer heeft
lijkt vlees verdampt,
bestaat aarde uit huiver
zo diep verscholen dat er
zelfs geen tijd meer is voor herhalen
zonder te beseffen hoe zwart
het duister…
wolk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 heb mijn wolk gedroomd
die tot zee werd bevolen
om bij nacht de branding
in te tomen
schuimkoppen met gezichten
spatten als kleiwater tegen
mijn laars, het duister is zwaar
en de klokt tikt maar niet later
het beddengoed is traag
van slaap, ‘ k voel de toorts
van de maan die zich past
in de ventilatie van het raam
ik luister en…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Mijn handen tasten in diep duister.
Geen werkelijkheid van nu, wil zijn
als het was nog zo echt als toen.
Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand,
schelpen in de branding.…
Verlegen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.358 Rennend in den donk`re nacht
vervolgd door heks en ridderzwaard
met wolfgezang en fleaderaar
angsten houden me in heur macht
als zij spokend door mijn gissen waart
waar ik al mijn moedigheid vergaar
ik draai mij om en trotseer het duister
waarin damp plots scherpe klauwen mist
het wolvenkoor vergaat tot fluister
lucht
vol muizenissen vragen…
park
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
10.990 In het park waar de nacht het water steelt
Vergeet het licht haar stralende humeur
In de diepe holtes van het donker
Verliest de liefde haar verlegen kleur
Daar sterven schimmen in het duister
En de schaduwen omhelzen elkaar
Er brandt een vuur zonder rook
Vlammend heet maar onzichtbaar
Als het vuur de nacht vervolgt
En de passie angst verstijft…
Ondergang
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.188 De zon die ons vervlamde
en deed dansen van geluk
klom steeds hoger in de hemel
door een zinderende lucht
Wat waren we verbijsterd
eerst zag jij het, toen pas ik
dat die zon begon te sterven
langzaam stikkend in de mist
Het al verslindend duister
maakt ons blinden voor elkaar
want wie heeft er een vermoeden
van die tweede dageraad?…
Wonderlijke dwaling
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
897 Al stijgende in het genoten vooruitzicht
Met passie voor gevleugelde geheimen
In het schijnsel der maan
Waar de toekomst ligt
Verlichtende antwoorden staan
Een bol van liefde
Waar soms duister in boort
Het verborgene
Wat het verleden verstoort
Diepe paden verlicht
Het geweten sust
Dat echoot in gedachten
Een verlegen glimlach
Het…
de dood
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.479 we waren samen
toen hij vertrok
kwart voor zeven vrijdagavond
ik weet het nog precies
op de gang zag ik een klok
de klok zag mijn verlies
buiten was het nacht
het noorderlicht gedoofd
ik had mijn taak volbracht
zoals het licht dat schijnt
totdat het duister het berooft
de duisternis dook in mijn ziel
mijn licht was mee gestorven
doordat…
eenzaam was de dichter
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.739 een traan
hij zocht naar boeken
en de man op wie hij leek
tussen de namen van zijn helden
tussen de dagen van de week
hij zocht naar waarheid
en de kern van zijn verdriet
tussen de harten van geliefden
tussen de leugens die men ziet
hij vond zijn einde
in het dal van zijn gedicht
tussen de puinhoop van zijn denken
tussen het duister…
verdwenen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.767 ik zag je in het duister
daar waar niets te zien is
slechts mijn fantasie
ik zag je daar
waar ik niet meer wilde denken
aan wat en wie
doch mijn dromen werden
wat ik wilde
vol verlangen
met gedachten die verstilden
zonder woorden
maar met beelden
ik dacht aan toen
aan ons leven
en de vreugde die we deelden
doch ophield te bestaan…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.974 De duistere wolken uiteen gaan rukken,
En het donker voor immer laten verdwijnen.
Ik wil met jou nog zoveel dingen,
Maar rest ons nog de tijd daarvoor?
Van geluk kan ik wel zingen.
Jubelend als eenmanskoor.
Maar wij zijn net als zoveel stellen,
Nuchter, en met beide benen op de grond.…
De aanloop naar Kerstmis
hartenkreet
4.1 met 46 stemmen
4.874 De aanloop naar Kerstmis
zal nooit meer het zelfde zijn
Destijds een sprong in het duister
met onderzoeken en veel pijn
Overgeleverd en reddeloos
vechtend boven willen komen
In een onbewaakt moment
een abrupt einde aan onze dromen
Kerstmis in een kille witte ruimte
daar raakte we elkaar reeds kwijt
de dood werd zacht aangekondigd
slechts…
Vaarwel en tot ziens
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.397 Zij bewijst dat het tussen de oren zit
door die beet te pakken, rond te draaien
tot hij tranen voelt
Daarna uit volle kracht één keer
twéé keer op de borstkast slaan
die galmend toegeeft géén plek
voor haar te zijn, maar dat hoort zij
allang niet meer, zij is ver weg
Buiten in de frisse lucht stijgt het
duister uit de grond, zingt een merel…