1774 resultaten.
De zwerver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.118 ik had wat geld bijeen
maar, ik deed het weer, ik dronk alles op
zij lachte want, zij hield van mij
ik wist niets van haar ziekte, zij klaagde nooit
ik spaarde wat geld, kocht bloemen voor haar
toen ik thuis kwam was zij eenzaam gestorven
er speelde een glimlach om haar bleke lippen
vergevend, omdat zij van mij hield
ik stond bij haar graf…
Een prachtige toekomst
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.778 Helaas, op hebzucht staat nog steeds geen straf,
of toch, en graven we ons eigen graf?…
Kraaienogen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.213 '
Ik droomde dat mijn geliefde bloemen
neerlegde op mijn graf, dat ze huilde
en wanhopig begon te graven, de kist
met een bijl opensloeg, mijn dode gelaat
zag en mij kuste. 'Vergeef me!' schreeuwde.
Droom dood. Ikzelf fiets in de lentezon
langs haar woning, waarin ze nog niet is
teruggekeerd.…
Veerkracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
634 en beweegt ons
Het verblijf tegen de steeds
wazige achtergrond
is een sobere ankerplaats
een lichte trilling slaat ons op drift
elke dag een gevaarvolle kust
zonder markering
Voor even een sieraad in het kreupelhout
een woonplek die morgen
niet meer bestaat
ons wonderlijk weefsel
is een ongeëvenaard geheim
op weg naar het open graf…
Shakespeare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Stomdronken wilde ik je ellenlange verzen
nog wel eens induiken, al werd ik er niet
vrolijker van en bedacht ik steeds dat jij
met een huwelijk als dekmantel stevig de
herenliefde bedreef met een rijke graaf.…
boodschap van de engelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.690 Hebben zij voor ons een boodschap
die weer in onszelf doet geloven
zodat de wereld uit dat dal
weer klimmen kan naar boven
nu de wereld wankelt door de
dans rond het Gouden Kalf
wij verblind zijn door de rijkdom
en nu duiken in het graf?…
STAPPEN TOT DE DOOD
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.393 de lange weg
waar de zon het schijnen laat
De verlaten weg, die ik afleg
voert mij tot de laatste straat
Winter heerst er in mijn hart
als ik van ver de drempel zie
Dan ineens vervaagt ‘t zwart
en wijzigt zich in acceptatie
Vrede beheerst nu mijn hart
koud en guur, zij stierven af
Licht fonkelt over het zwart
van ‘t onbewoond aards graf…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Jij bent mij Al, hebt me al gegeven :
'k lag dood in 't graf, jij deed m'herleven !…
Onder de sterren geslapen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.613 'Uitzicht vanuit een graf stond eronder. je zag
een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bene.
Ik denk aan mijn vader, heel ver van huis, niet meer
bij machte terug te keren.…
Poppenkast
gedicht
1.9 met 14 stemmen
8.420 Maar nauwelijks heb ik de dood morsdood
zijn zelfgegraven graf in laten dalen
of kijk daar staat Katrijn, ze komt me halen.
----------------------------------------
uit: AU! De rozen bloeien, 1983…
Rouwzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 In volle zaal, wen later, zong die vrouw,
Nog bleek van 't eenzaam dromen bij een graf,
Vroeg 't volk dat éne liefde- en smartelied.
Veel liedren zong zij, doch de zang van rouw,
Die ze, in dat uur, hem mee ten hemel gaf,
Die bleef van hem, die gaf zij vreemden niet.…
Verdieping?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Op de zondag ga ik de vrede dragen
naar een graf, verdiept door de laatste vraag
die zorgeloos en gulzig van mij drinkt,
onder een vlammende populier waarin
een raaf zijn neus gesloten houdt omdat
het antwoord meestal stinkt,
tenslotte ben ik ook maar een dier.…
THEESALET
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 In de gezellige pronkkamer
praten deftige bedaagde dames
heftig bij hun warme genotsdrank
een kleine jongen luistert
vol ontzag naar de luide woorden
voelt zich vernederd
bij die wijze tantes
hij knikkebolt - verzinkt
ligt overleden in zijn graf
naast hem rust Robinson Crusoe
de vereerde held
uit zijn geliefde boek spreekt
eens op mijn…
Onverlichte oevers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 De schaduw die ik werp
als eieren over kiezels die
voor een deel de avond stuurt
en niet mijn bereik vergroot,
vervreemding van licht en donker
verwekt een karikatuur van een
pad naar een vers gedolven graf
passend naar mijn schaduwlengte
voor mij alleen een wereld waaruit de
bodem is geslagen, houten kruizen
gezaagd uit de herinneringen…
BEELDENTUIN GEES, Drente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 veel, heel veel aardige,
zeer aardige mensen, bijna aaibaar
Ik luister naar hun stemmen
bijna fluisterend omfloerst
beelden besprekend in de tuin
biertjes bestellend op het terras
Ik besef me door die
wat grauwe, vooral grijze, goedgelovige,
het er lekker van nemende ouderen,
dat het leven, de tijd vliegt
en voor je het weet mijn graf…
Primula veris.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.042 Maar neen, uw lot is een vroegtijdig graf! -
En 'k heb er vaak benijd, wie 't was gegeven
Te sterven in de lente van hun leven.…
Stille Zaterdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Ik open mijn ogen, kijk om heen
't is stil en verlaten ik ben alleen
ik hef mijn hoofd naar 't kruis omhoog
en zie daarin Uw regenboog
Ik begraaf mijn zonden in Uw graf
Die op Golgotha Uw leven gaf
ik mag opstaan als Uw kind
dat door U aan God verbindt.…
Ronnie Bierman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 Een geruimd graf; een oude film
In beelden, 'wat zien ik', wat ik
Zag was dat roem slechts iets is van
voorbije weelde.…
NOORDZEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 We weren de vijanden af
Of zinken met hen in het graf...
Hoezee! de wilde Noordzee!
Hoezee! de wilde Noordzee,
De zee van Nederland!…
Hij ligt er nog, de steen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.459 'k Dacht: zijn licht
Vertrok toen 't graf van Ramses werd gesticht.
En 'k voelde duidlijk: 'k was zijn tijdgenoot.…
Zuinige Zeeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
517 (voor Geert van Oorschot)
Hij stootte Wolkers, Mulisch
en Van der Heijden van zich af,
boorde in alle drie een kris,
verguisde hen tot in het graf.
Reve en Hermans wist hij wel
met egards binnen te halen,
hij gaf ze drank en lellebel,
bewierookte hen in alle talen.…
Gerard Reve
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Dan keert hij schier het hoofd
naar ruisend drankgelag uit het dorpscafé,
sluipt voorbij
naar dodenakker
waar het graf van de jongen
al jaren terug is opgeruimd.
Deinend door zijn geschilderde woorden
rijst de zucht uit borst naar Hem en Zijn moeder.…
Er is een vrede
gedicht
3.2 met 9 stemmen
3.916 En als gij eens uw stil gelaat zult heffen
Naar dat nieuw licht boven verleden's graf,
Roep dan mijn naam. - Ik zal uw roepen beiden.
O dan zal ik, ontroerd èn trots, beseffen
Dat ik mijn volste jeugd in liefde gaf
Aan 't hart dat groter was dan liefdes lijden.…
Ijskoud de mooiste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Ik graaf als kind in mijn mond naar letterpap.
Zinnen komen van verwondering moeizaam
van mijn lippen, het blijft bij; kijk nu toch eens.
De dag is als klavertje vier en honing ineen
Anton Pieck legt in gedachten taferelen vast.
Deze dag heeft een heuse Hollandse vader
een die wandelt met een prachtige wandelstok.…
Oudejaarsavond.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 sluiten
met een Goddelijk signatuur
't zal met Zijn wil besluiten
't geschreven laatste uur
't Was voor ons verborgen
hoe 't boek beschreven werd
't schreef wel elke morgen
voor ons een nieuw complet
We zagen water stromen
op 't kleine nieuwe leven
't mag altijd bij U komen
U hebt het zelf geweven
Ook hebt U opgeschreven
om naar het graf…
Epstein, nep, ‘nepstein’ en Groningen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
427 ze waren soulmates, sexmates
Epstein draait zich lachend, schaterend om in z’n graf!…
Het hoeft niet zo te zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Verdriet zo groot als een graf of volle urn.
Ik heb menig boom aangeplant vanwege
de slagregen die ons deel waren in leven voor even
maar mij echt vervelen, dat gevoel ken ik niet.…
Op oma' s schoot
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
799 zo ging dat iedere avond…
Tot ik plots stond voor haar graf
terugdacht aan de mooie verhaaltjes
die ze mij voorlas
spijtig dat ze niet langer kon leven
ging ik nu zelf verhaaltjes
voor haar lezen
en ze zou zien
hoe groot en flink
ik was geworden
en zo ze nog eens ziek was
zou ik nu heel goed
voor haar kunnen zorgen....…
Manhaftig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Ludduvudduh
Duurt de helft van de lengte van de relatie
Maar de liefde voor deze vrouw zal nooit over gaan
Trots als een hond met een bot in zijn bek
Draag ik deze zee manhaftig mee naar mijn graf
Ik heb het meegemaakt. Ik mocht het meemaken
Dat zij bestaat. Dat zij voor mij bestaan heeft.
Wat een feest dit leven.…
Brandende zolen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Te leven, gewoon te leven,
op te staan uit je graf.
Met brandende zolen,
verdovende pijn.
Gejaagd zonder einde,
door schaamte en venijn.
Van de woede gewonnen,
geronnen is het bloed.
Gestold in de aderen,
van het warme gemoed.
Aluin is overbodig,
overbruggen niet meer nodig.…