3520 resultaten.
Haiku 28/ Zomerregen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
782 raam grijs bedruppeld
verbergt de groene linde
maar wacht op de zon…
Koor op de vlucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
629 Daar liggen ze
tussen ons in
vullend de ruimte
naast mijn kussen
ik luister of ik ze nog hoor
het koor van speelse muggen
’t is toch niet waar
’t is toch te gek
hij heeft gelijk gekregen
het muggenkoor
met alle leden
op de vlucht
voor enkel lucht
van één aardappel
rauw en doorgesneden!…
EEN VERTELLING
poëzie
3.0 met 14 stemmen
5.671 Dus moet gij, lieve kinders,
In alle jaargetijden
Gods wijze goedheid loven,
En wel te vrede wezen.…
zuinig zijn met Zomer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
991 zuinig zijn met Zomer
lang doen over Augustus
de rustigste ademhaling
rekt de tijd
en intensiveert de waarneming
lang doen, als de meisjes Langedoen,
met de laatste zomermaand
in Rockanje
worteltjes trekken uit het zand van
de moestuin in de duinen
voor de konijnen komen.…
Juli
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
707 Als ik weer buitenkom
en weer oversteek
als het bijna regent
maar windstil is en fietsen
landerig in de rekken hangen
in de verlaten straat, mis ik dan
de vergezichten die opdoemen ?
de woedende menigtes
rennend over het grote plein ?
de grote woorden gezaagd uit
het triplex van de geschiedenis ?
de brandende liefdes
gezongen…
Haiku 31/ Krokus
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
778 stil wordt de zomer
omdat elke merel zwijgt
tot de krokus bloeit…
zomer 2007
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
807 grijze wolken belagen
voortdurend de lucht
dulden haast geen zomer
horen niet waarom ik
zucht en brom
dompelen mijn hunkering
naar de zon in eindeloos
doorweekte dagen…
oogsten in augustus
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
795 bij het oogsten van de vruchten
uit zaadlijsten van verleden
bevloeide vocht van mijn verdriet
het gezaaide tot ontkiemen
stimuleren regenbogen
hel doorzichtig zonnenstralen
verleidelijk fruitig blozend
verwachtingsvol slechts te wachten
tot het oogsten van de vruchten
uit zaadlijsten van verleden…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 De zomer is gedicht
door een verzenregen
van wolken vol inkt.
Een radde tong brandt
los in tomeloze zinnen
en verplettert de rede.
De zon op vrije voeten
rijmt de maan voorbij
in stijlrijke strofen.
De hemel preekt blauw,
machtige metaforen bergen
aan de papieren horizon.
Mensen boeken reizen
boeken reizen mensen
naar verre lettergrepen…
‘t gebladert’ staat verdiept
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.010 ‘t Gebladert’ staat verdiept; de dag verzaadt het lover;
de zomer rijpt de stilt’ tot een voldragen vrucht.
En slechts ’t gewieg der zee doorzucht de vrede, alover
de trage bomen en de adem van de lucht.
De zee, en haar gedein door mijn bewogen longen…
Maar neen: mijn loomt’ verdroomt de maat van alle maat.
- o Zang van liefde en hoop:…
haiku indian summer
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
844 in de nazomer
groeit de natuur van schoonheid
tot een meesterwerk…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 in ‘t grijzige van dit jaargetij
word ik door treurnis stil bevangen
het voelt als zachte zwarte zij
die mij omhult als tweede huid
en zich, als was ‘t onzichtbaar
voorzichtig om mij legt
ik voel het nauwelijks dat ik lijd
maar wil ik vrolijk zijn, grenst zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast…
oerstilte
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
600 in ruisende stilte
huivert een eerste herfstwind
rimpelingen in de spiegel
van de heidevennen
ze zijn dieper dan
de hemel hoog is…
zomereinde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.071 Met nog eenmaal verheffing
van de laatste warme zonnestralen
die de zomer met weemoed doet zwijgen
in alle talen
het einde van zwoele nachten
en zonovergoten stranden
vogels die vertrekken naar
warmere landen
het begin van sprookjesachtige
verkleuringen in vlammend rood
en okergeel
met ieder z'n eigenheid
in blad en vorm in het grote geheel…
septemberziel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
786 gaandeweg ontwaar ik haar
rond uitgezomerde bomen
dwalend in zachtere nevels
en geluiden, in de wiekslag
van een vroege gans
proef haar in ‘t krimpend
zonlicht tussen dwarrelend
lover, in de geur van mos
en parelend gras
zo voel ik dat zij langs mijn
kruin naar binnen glijdt
onder mijn huid een warme
schuilplaats vindt…
Septemberlicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
658 Als een zoeklicht schijnend over onze wei,
Komt de zon vanochtend vroeg weer door.
Zij het wat valer dan de maand hiervoor,
Laag hangend, maar tussen de wolken vrij.
Wellicht is het de spiegeling die ik bekoor,
Reflecties van bomen, blad en natte klei,
Of de lange schaduw hier tegenover mij,
Typisch september, zeg ik zonder gehoor.
Dan…
HERFST
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
954 Te grijze wolken, met hun scherpe, gouden randen,
benemen mij geraffineerd de adem van de zomer,
als dode vlinders vallen bruingele bladeren,
dwarrelend weggeblazen door een stoere noordenwind
Elk jaar opnieuw weet ik dat dit moment komt,
het moment dat de zon zijn kracht verliest,
dat het noordelijk halfrond gaat verkillen en
elke hartstocht…
Wiegt kristal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
490 zij bloeit glas
wiegt kristal
op zonnewind
kaatst stil
het prille
in ontluiken
breekbaar
opent zij fragiel
naar buiten
de eersteling
doorzichtig
in bestaan
kondigt
heel voorzichtig
lente aan…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Heden is herfst:
de regen valt met bakken;
sijpelt grauwe grond tot dras.
De kou begint
en is niet uit te vlakken;
druppels kleven
aan het natte gras;
daar buiten stormt de wind
tot stilte valt.
Het bos nu
-van westerling verstoken-
ademt zijn rust weer uit
en laat zijn kleuren pralen,
om die dan toevertrouwend
aan de wind
dwarrelend…
zonsondergang
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.316 rode linten dansen in de zilveren armen
van wat lome golven, blozend
aan hun borst gevlijd leveren franjes avondrood
zich zachtvrijend uit aan hun kokkelende waterpartijen
uit de gespannen nachtboog langs de schemergordel
tuit dorstig langend scharlaken zonnegloor haar
schone lippen landinwaarts waar boven
duin een saffranen maan als luchtbaken…
zomer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
797 zomer
duizenden zonnenbloemen
alle in gelid
gezicht naar de zon
zonnigst…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
vergeelde beelden
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
826 zag ons deze dagen weer
gedreven door de bossen
dwalen op zoek naar een
lekker maaltje cantharellen
hoe mijn vader zich telkens
bukte, met een glimlach
het zakje vulde
en wij die avond met de pan
op tafel onze honger gretig
stilden…
Paardenkastanjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.035 Als in de herfst
de kastanjelaars
langs de laan
naar school
hun vruchten losten
stekelige bolsters
glanzend gladde
paardenkastanjes,
vulde je je zakken.
Op de speelplaats
gooien en stampen
tot de surveillant
op je afstevende
en je streng berispte
je hele voorraad
afhandig maakte.
Je dacht woedend:
Stommeling
weet je niet hoe heerlijk…
Herfstzegen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
2.895 Herfstzegen. Ver en heinde
een stille pracht van bomen.
Bewaasde weiden dromen,
en donker wordt verwacht.
In vromend zoet gebeuren
verheimlijken de kleuren,
vergroeien grond en gracht.
En alle zoen is zacht:
een vrede ver en heinde;
de zomer voelt zijn einde,
en de avond raakt de nacht.
--------------------------------
uit: Uit de diepten…
Herfst, Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
961 de noordenwind blaast koude lucht
langs een teer vlinderskelet,
waarvan de vleugels machteloos
trillen in een spinneweb,
de spandraad is gebroken,
en arachne is verdwenen, stil
zit ze, weggedoken in de koude
holte van dit stalen hek
de herfst spreidt nu zijn huiver,
verblindt de wazige septemberzon,
waarlangs het zwartkralen silhouet…
septembergoud
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.149 de geur van floxen
badend in septembergoud
verglijdt de zomer
ritselt het eerste blad
huivert een vlieg in het web…
Herfstig gevoel
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
974 Kijkend naar ganzen op de vlucht
in de verbleekte blauwe lucht
terwijl ze na enige tijd
verdwijnen in de eeuwigheid
Rimpels volgend in het water
steeds verder op zoek naar later
naar hun einde aan de horizon
of terug naar waar alles begon…
weerom de blues...
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
697 bij een geur van natte lappen
vallen weerom de bladeren
in een landschap van melancholie
is heimwee het steekwoord
ergens tussen mijn oren
blaast iemand weemoedig
op de mondharmonica
en op het prikbord van het gemis
hangt nog een ansicht
van een voorbije vakantie...
als allerlaatste zin van dit zó
zwaarmoedige gedicht
schrijf ik…
Sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 De zomer sterft aan herfst en laat de warmte achter
Soms leeft de zomer even op in warme zwoele dagen
Om eindelijk de laatste warme adem uit te blazen
De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen
Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten…