2336 resultaten.
verdwaalde mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 verdwaalde mensen in de stad
werpen hun schaduwen op straat
geketend aan een doelloos pad
bewegend in dezelfde maat
diep bedolven onder vele smarten
hebben zij zich in een waan gehuld
die de leegte in hun dorre harten
slechts met vluchtige verlangens vult
ik lees de wanhoop in hun holle ogen
en voel de pijn van hun verloren strijd
terwijl…
graniet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
686 grenzen liggen als kadavers
in de leegte van zijn verwrongen denken
als verdwenen boven een vruchteloze vlakte
waar noch huis, noch haard een kans krijgt
om te overleven
alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk
als vraag en antwoord
tegelijk
als een handtekening waarin -wij-
in de ik-vorm
geschreven wordt
enkel een…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
Buitenlijfs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Ze zei: dit is niet 't individu van wie ik hield
de persoon die mij deed blozen,
terwijl de zon oprecht-uitbundig scheen
niet meer echt de eenling die mij destijds kleurde
Als inwendig uitwendig wordt
liggen vrijwel alle organen toch echt buiten 't lijf
terwijl vervolgens inwendig,
helse leegte wel moet klinken
zeker als de aanjager…
Een knuffel wat op mij wacht; ( eenzaamheid (ouderen))
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
512 Handen die reiken;
Maar kan er niet bij;
Net juist die anderhalve meter en veel meer;
Maakt de weg niet vrij;
Ben pas thuis als ik je mag vasthouden;
Warmte mag ontvangen;
De leegte verbannen;
Intens verlangen.
Ik wil naar huis;
Een knuffel wat op mij wacht;
Liefde en begrip;
Mijn hart weer lacht.…
uit de zee van ons twee
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
795 voorbij de horizon
jij, nee wij,
het vliegen verdween
met de lucht, niet op
de vlucht ergens heen
zonder mensen
zijn wij wensen
lenen tijd en bestaan
uit de zee van ons twee
de blik is ontmoeten
raken wordt maken
want aarden is weten
en ervaren van veel
los van krachten
de machten voorbij in
het proeven van stilte smaakt
leegte…
je zon bleek slechts te gast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.194 bent, je warme lijf
mijn koude nog niet kent
ik dwaal en roep de
schaduwen van samenzijn
waaruit de ziel vedwenen is
je straalde waar
ik nu in duister tast
je zon bleek slechts te gast
de verte is met jou
gevuld, ik weet de plaats
waar jij vandaag je rol vervult
mijn horizon rondt tijd
om door te komen, tot
zolang zal ik leegte…
Vriendinnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 het grote gat
dat jouw
verscheiden
heeft geslagen
is niet alleen
gemis maar
loopt als breuk
door alle lagen
in het weten dat
er een andere
werkelijkheid is
snel zal
leegte zich
vullen met
tal van lieve
herinneringen
als vriendinnen
die in jeugd
en later het
leven bekeken
uit een heerlijk
zorgeloos bestaan
nu ben jij
verlost…
Viator
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
448 In de woeste wildernis,
de volheid van de leegte,
is er, si lux exivit, geenszins
in vino veritas, doch wel
de ledigheid des duivels
zijn oorkussen laat evenwel
zich nooit het zwijgen
of de wil opleggen
door wemelende sterren
van het hemelfirmament
het hiernamaals heeft zich
als onwennige viator
karmatisch in edens heden genesteld…
Zilverdoem
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
510 Mistroostigheid behoeft
geen kleur, een kleed
van zilverdoem bedroeft
een wilgenkant
die zwijgend zinkt
in dicht verwaterd land
de stilte weegt
vervaagt het al
omfloerst en leegt
tot daar een vogelvlucht
wit opduikt uit
de grijs vermiste lucht
meeuwen zwenken, hangen
alsof ze naar harmonie
verlangen
ze hijsen zeilen op de plas…
In de glorie van mijn verderf
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 En als het doek valt, dan blijft enkel die lach,
een echo van leegte... mijn laatste gezag!…
Onmacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Broederliefde heeft een mes
in de hand, soms steekt ze
anderen, vaker steekt ze jou
met teleurstelling, met boos
weglopen en je in leegte
achterlaten, vergeefs
te laten zoeken naar sporen
die je al lang zelf
vertrapt hebt
Dus moet ik wachten
Wachten of jij je ooit nog eens
naar mij toe zult keren
Na uitstel op uitstel
durf ik een…
Ninamasté
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Het feest is druk, mijn tafel niet
Weer niemand die mijn ogen ziet
die staan te zwaaien en te springen
help help help
Opnieuw heb ik gedroomd
dat stad en land werd overstroomd
Schepen volgepakt vergingen
Help Help Help
Zijn er oren voor mijn stem
of zit ik in leegte klem?
Zal ik, zal ik blijven
wachten?…
buiten alle perken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
182 dit is niet volledig
er is geen beter of minder
groter en hoger, om
te voldoen aan verwachting
niemand hoeft op tijd te komen
omdat klokken zijn uitgezet
overal is plaats omdat in
voldoende leegte is voorzien
deze muur heeft geen overzijde
het begin geen achterkant
lees dit als definitie, als
plaatsbepaling, of als
gebroken spiegeling…
bekogeld met stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 vanachter de dikke muur die
ik zelf niet opgetrokken heb
die ik zelfs onwenselijk acht
word ik bekogeld met stilte
ik probeer gaten te slaan in
de verblindende woede om
schijnbare tegenstellingen
die in elke leegte ontstaan
alsof meningen uit duimen
komen van gebogen nekken
die bedorven of verzuurd zijn
door het ritme van de tekens…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 binnen: tussen, nl. lager in de vallei
leegten - dalen
het zuipt er: het doet er niets dan druipen
het stuift er: nl. van de droogte
het nijpt: nl. van de kou
hillen - heuvels, hoogten
wee - wei
jeune ik mij - voel ik me thuis…
Vrouw
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.246 In jou zie ik mijzelf,
mijn moeder en alle vrouwen die ik ooit kende
We hadden beide lief
we huilden beide zoute tranen
We klaagden af en toe
en waren eenzaam in onzelf
De leegte die wij voelen
is voor een man niet te begrijpen
Rationeel zijn we niet
wie we emotioneel zijn
Zij voelt, wat jij voelt, wat ik voel
Zij is, wie jij bent, wie…
HOELANG
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
2.051 Hoelang…
Voetstappen sterven weg,
een stem eindigt als
enkele fluistering
herinnerend aan toen…
Stilte trapt pijnlijk op mijn hart
niets is nog te horen
alleen de tijd die meedogenloos rimpels
van ouder worden achterlaat…
Een leegte vult de kamer
de woorden van ‘nooit meer zijn’
bonzen ongedurig op de deuren,
ik laat ze binnen……
Vaderdag
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.830 Af en toe ontmoet ik jou
In je dochters ogen
Als ik haar in mijn armen hou
Omdat ze je zomaar mist
Ik heb nog nooit met jou gesproken
Daarvoor heeft de tijd
Onverhoopt een stok gestoken
Maar iedere dag ben jij
Er altijd een beetje bij
Je bent voor mij geen vreemde meer
Al heb ik je nooit gekend
Ik voel de leegte net als zij…
eenzaam samen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.950 sinds die ene dag
die paar woorden
dat loodzware luik
voel ik me soms licht
verlicht door de leegte
omdat liefde
veranderen kon
en ons eeuwige leven
ontmaskerde
want waar zijn we?…
de dag
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.185 Langzaam open je je ogen
vangt een glimp op van de zon die schijnt
Weer een nieuwe ochtend
een ochtend die gelukkig verdwijnt
Vertwijfeld begin je de nieuwe dag
je weet niet wat die brengen zal
Misschien een lach
misschien een diepe val
Uren zijn verstreken
een leegte in je hoofd
minuten die uren leken
van je gevoel beroofd
De zon…
muurbloem
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.677 het is haar stilte
haar leegte
haar ruimte zonder licht
waarin de doem
steeds sterker wordt
naar binnen lijkt gericht
het is haar denken
haar kern
haar leven onder druk
waarin de bloem
steeds zwakker wordt
onbruikbaar voor de “pluk”
het is mijn blindheid
mijn doofheid
mijn zwijgen zonder doel
waardoor de dans
ontsprongen wordt
zij…
In ontheemde staat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 in ontheemde staat
ik zag je
witter worden
stiller in grote
druppels die
mat glinsterden
geluiden zijn
verdwenen als
in watten verpakt
zo voelt buiten
aangesloten op nat
niets ontziend
snerpt kou de
miezervlagen zo lang
huid en haar dat
nog kunnen verdragen
koude leegte
trekt warmte uit
het lijf dat langzaam
in ontheemde…
Verboden te praten
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.093 Mijn handen liggen zijdelings naast een lichaam dat ooit het mijne was
En zachtjes probeer ik mijn schreeuw te dimmen
alsof het een vuurtje is dat langzaam gedoofd moet worden
Een ijslaag vormt de basis van mijn koude lippen
terwijl mijn laatste adem vergeet te ontsnappen
En ik val
in de donkere leegte val ik
met gespreide armen vergeet ik
dat…
nessun dorma
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
2.449 van deze nacht
kan schreeuwen of
opnieuw verwonderen
het ligt niet in mijn macht
de verzuilde gevoelens
van dit moment
zomaar af te zonderen
het zijn verleden
gedachten van
latijnse gezangen
ook de droom van
opnieuw verwachten
waar mijn hart onbewust
door wordt bevangen
maar bovenal
het onbestemde uur
na twaalven
waarin leegte…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
Als twee ogen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.277 Haar ogen dromen,
staren langs de bomen,
verwonderd om de leegte
Als twee blaadjes,
hoog in de lucht,
trillen ze ,
vermijden een zucht
Haar ogen strelen,
sluiten zonder te bewegen,
luisterend naar de stilte
Als twee veertjes,
geruisloos in haar handen,
zweven ze,
breken het verlangen
Haar ogen sterven,
zwijgen om het zwerven,…
Afgedankte tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
243 Leegte trekt mij over de stoep
langs het huis waar ook
mijn ouders niet meer wonen
Alles is anders
Het hart ontbreekt
Het tafelmassief
van de ongeschreven regels
gepreekt tot gehoorzaamheid -
een boek vol in mijn hoofd
Ik voel het gewicht ervan
verschuiven bij het zien
van de kamer, zo vertrouwd
de zekerheden weer zwaar
en duidelijk…
bevangen gevangen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.089 in mijn glazen woning
getralied door geweten
voel ik zo vaak en vaak
het verlangen
naar het lichte buiten
alsware ik bezeten
door illusie bevangen
waarom verscheurt
buiten en binnen
mijn diepe wens
door liefde gekleurd
is het de verstilde leegte
door stilstaand bloed
tot ijzig verbeurd
ik versterf door de dagen heen
slechts terend…
Heilige grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.231 Als God kon fluisteren in eenvoudige taal
de warmte die haar gebaren in me wil leggen
leegte schuilend
achter deuren met ongrijpbare woorden.
Dan wist ik hoe ver mijn geheugen lag
het dorre, ruwe dat vlak schijnt
daar waar ik mijn beden mis
en de grond steeds kouder wordt.…