1861 resultaten.
Ter inzage
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 De golven slaan haar logboek open
Ik mag de glazen letters lezen
Hoe stemmingen daalden en rezen
Hoe krabbetjes het strand opkropen
Hoe zij genoot van schepen slopen
Om zeebanketten werd geprezen
Maar ook hoe zij werd nagewezen
Door tevergeefs op terugkeer hopen
Van schipper, stuurman en matroos
Maar buiten dat trakteerde zij
Op schelpen…
Harpenaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 Mijn peinzen drijft
mij naar 't nachtelijk uur
ik voel hoe donker en wit
te voorschijn komen
in een wisselkoor van klanken
de wijnstok en de ranken
gehurkt in ootmoed
Zijn adem is levenskracht
och levensgeest, liefde mild en puur
witte zon in 't hart van de aarde
onder de wolken de wensen van mensen
Vurig klinkt het gestamp van paarden…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 Eens dooft het vuur
eens kan geen olie
meer hoge vlammen opwekken
omdat het brandhout
opgebrand en verpulverd is
Eens moet ik weer met beide benen
op de grond gaan staan
met open vizier mijn leven aangaan
de lekke banden van mijn fiets aanvaarden
Eens komen er betweters die mij uitgummen
die mij als oud vuil weg bezemen
die nooit mijn…
Harry's Bar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Een Bellini
Geen mysterie
Inspiratie
Motivatie
voor aaneenge-
regen woorden
geresulteerd
in veel romans
Literaire
geheugens die
Mulisch altijd
conserveren
verduurzamen
in eeuwigheid…
Brieven voor jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 Ik schrijf maar een beetje
over kalfjes en koetjes in de wei
de boer die zijn vrouw berijdt
Zie het allemaal voor me
het complete festijn
een prentenboek ga ik er van maken
al slaat het niet aan op de universiteit
Moet het dan gaan over de evolutie
het breken van een ei
liever zie ik de mensen
zich vergapen aan een schilderij
Ik heb…
Stof
gedicht
1.5 met 4 stemmen
2.978 Zo mooi is het om gedichten te schrijven
’s nachts als de dagtaak af is en iedereen
die bij de Nederlandsche Bank werkt al slaapt;
het is donker, dat spreekt, en ook stil,
in mijn hoofd suist het van woorden, woorden,
mijn vingers zijn hard van de schrijfmasjien.
De versterker kreunt na: laatste zenders
geven gruis. Het is nacht, maar de bomen…
Genieten
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
681 De een heeft de mond vol, van " chocola"
een ander zegt: geef mij maar vla.
Zo heeft een ieder zijn smaak of wens,
dat is gewoon normaal met elk mens.
De een draagt zijn ellende met gemak,
de ander toont zich elke keer weer zwak.
Geen mens is eender, gelukkig niet
dat is de reden dat je zoveel verschillen ziet.
Ik kan genieten van…
Handencyclus
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
460 Kind van de sterren
toon me je gladde handen
die nog moeten jongleren
met leven, liefde en verdriet
nog zonder littekens van de tijd
Vrouw van de maan
geef me je warme handen
waarmee je nu zo volop leeft
liefde grijpt waar nodig is
loslaat wat je kunt
Vrouw van de zon
toon me je oude handen
waarmee je hebt geleefd
laat me de sporen…
Verse or worse?
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.841 Als uw poëziecriticus John Bayley
schrijft over jonge personen die opkomen
en schitteren als meteoren
in de academische wereld, is hij zelf
aan het imploderen en wordt een
gapend zwart gat. Ingezonden
brief van mrs. Val Hennessey, Lyme Regis.
Wat bedoelt Bayley als hij dichters
prijst die weigeren poëzie
te laten klinken als zichzelf…
Groeiende geheimen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
739 Als ik zo om me heen kijk
naar volwassen mensen
begrijp ik niets van hun gedrag,
degenen die ik hoog had ingeschat
blijken zo anders dan ik eerst vermoedde.
Wat zit er achter achterdocht en woede,
waarom verdenkt men mij van iets
waarvan ik in de verste verte
niets vermoeden kon, waarom
draaien volwassenen
soms als een boomblad om.
Zelfs…
Literaire Icoon
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
485 (voor Xandra Schutte)
Gerdi Verbeet beet zich in je vast
en na veel geharrewar kwam ze eindelijk
met jouw naam op de proppen, uit de last
en op haar manier best koninklijk,
zo met haar gouden oorringen en halsband.
Ik kreeg bijna het idee dat ze een minnares
van jou is, want ze deed wel heel erg verwant
en ze sprong wel heel erg deftig…
Wringen in bochten van onrecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 Hoe vurig is de wens
gekend, erkend, herkend te zijn
wanneer je door het vuur gegaan
de ander hebt gered.
Dat kan toch niemand zijn ontgaan,
heeft dan in ‘t heetste van ‘t gevecht
niemand naar jou gekeken?
Getekend zoek je naar een teken
dat je slechts even denkt te zien,
je wilt, je hebt toch echt het recht.
Door wie je redde word je…
crux'je-ontroer-mij-nou
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
186 wat u nu leest
is absoluut objectief
wat u niet aan zag
voor wat poëzie vermag
te zijn, of niet
kleingeestig
deze woorden zijn dicht-
gekit met natte vingers
langs afgemeten latten
rond gestes van sensitiviteit
ingemetselde wederkerigheid
zonder vraag
in behoeftes voorzien
waarvan bovendien voordien
geen enkele notie bestond
geen…
Dichters moeten de minnaars uit zich weren
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.151 Dichters moeten de minnaars uit zich weren
willen zij naakt gelijk de goden zijn.
Waarom dan, hart, dit mateloos begeren
... naar alle naaktheid, geborneerd en klein,
en waarom zijn onsterflijkheid bezeren
aan deze beten van het bot venijn,
wanneer de liefde slechts dit klein creperen
de beste is achter ‘t bedgordijn?
Hijg dus, o hart, uw…
RAUW, het eerlijke verhaal van David de Vos door Marcel Langedijk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
538 Ik heb het boek besteld
ontvangen, maar nog niet gelezen
zelfs niet de achterkaft
Maar uit publiciteit, de pers
viel mij direct op
zijn, Vos z'n fantasieën
Nou mooie Meneer de Vos, de Evangelist
ik lust U lekker en rauw
maar dat zijn fantasieën
Maar gelukkig ken ik
het verschil tussen
werkelijkheid en fantasie!
En U Meneer David…
Gekweld door onkundigen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
537 (voor Willem de Mérode)
Ik liep onlangs door Uithuizermeeden,
bij het huis van jou keek ik naar binnen,
gevangen gezet om het schenden van de zeden
wist jij nadien veel poëzie te ontginnen.
Geboren in Spijk was jij daar een eenzaam kind,
in Uithuizermeeden was dat nog steeds het geval,
al wist jij jezelf als meester genoeg bemind,
jouw aard…
Erbarme dich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 in het schelle licht drukt
het gewicht van uren
dagen en nachten
de tijd is het rotsblok
dat Sisyphus tegen de
berg duwen moet
de onbarmhartige zeis
snijdt links en rechts
in noodlottige levens
ze teistert het broze
weefsel zwaait grillig
de hemel dicht
maar dan brengt Bach
zeeën van licht voor een
rituele wedergeboorte
je…
Als ik rust....
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.517 Als ik rust op 't doden-kussen
Als mijn ogen niet meer zien
Als mijn oren niet meer horen
Zal er éen, o éen misschien
Brand van ziel en zinnen blussen
Lopend tussen 't zonnig koren
Met mijn verzen 't leed t' ontvliên.
Verzen, duizend verzen schreef ik
Voor mijn ziel gestalte kreeg,
Nú was 'k al te zeer van woorden
Dán van…
NODELOOZE BEKOMMERING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
870 Scheen 't heiligschennis, buitenshuis-ook te gewagen
Van liefde's teerste, van haar innigste bestaan,
Aan hoorders dacht zo min mijn roemen als mijn klagen,
Maar dichter is hij niet, die hoorders tracht te ontgaan;
Een toevlucht, ongezocht, heeft soms zijn hart te danken
Aan 't door zijn woord gestemd, aan 't diep verwant gemoed;
De menigte…
Levensadem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
782 Ik zie een mensje groeiend in het donker,
maar in zijn donker is toch altijd licht,
hij leeft naar zijn geboorte toe,
zo puur, Scheppergericht.
Zodra hij ledematen heeft
beweegt hij op het ritme,
zijn blijdschap klopt,
popelend danst hij voort.
Wie zal mijn moeder worden en wie heeft mij verwekt,
wie houdt zijn handen naar mij uitgestrekt…
Van Schendel in Italië
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
657 Alassio, Ascona, Rapallo, Florence, Sestri Levante,
Arthur vertoefde graag onder de Italiaanse zon,
alsof hij smulde van de spaghetti van een verre tante,
waarna hij literair gezien bulderde als een kanon.
Na het schrijven van 'Het fregatschip Johanna Maria'
kan zijn roem wat mij betreft nooit meer stuk,
hij was geen De Sade of een perverse…
over verlies
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.708 ik weet niet hoe verlies eruitziet.
het plots aanwezige van een nieuw niets.
sommige woorden kunnen niet meer, ik geef
geen voorbeelden.
andere, oude, liggen te wachten.
adderjongen, luierend in de zon.
---------------------------------
uit: 'Mijn soort muziek', 2015.…
Poète maudit
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
816 Zij was een vrouw van alle markten thuis
en schreef sonnetten of een kundig vers.
Haar vrije werk ontlokte veel gekners
want menigeen vond dat gepruts; een kruis!
Zij leed niet onder de gelaagde toon
van de kritieken op haar dichttalent.
Ze had een missie -zij was géén scribent
om maar te zwijgen van een epigoon-
dus rijmde voort, vergat…
stramien in sepiatoon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 schrijvende in de zon
schrijvende in het licht
zo zit de schrijver op zijn balkon
en schrijft met een typemachine
dit gedicht
hij neemt een slok van z 'n wijntje
na een stokbroodje met kruidenboter
genietend van dit alles lacht hij om een geintje
om van zijn binnenpretjes nog maar te zwijgen
krijgt hij van de vogels nog een seintje
terwijl…
Dichters des Niemandslands
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
677 De Dichter des Vaderlands,
woont ergens in ons land.
De Dichter des Vaderlands,
spreekt onze moedertaal,
en weet wie kunnen dichten,
en wat gedichten zijn.
Dichters des Niemandslands,
wonen nergens.
Dichters des Niemandslands,
schrijven in vreemde talen,
weten niet wat dichten is,
en wat gedichten zijn.
Zij zijn roependen in de literaire…
Onbegrijpelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 Onbegrijpelijk is het,
dat het maar niet lukken wil,
om onbegrijpelijk te dichten.
Jarenlang oefende ik vergeefs.
Lucebert en ook Van Ostayen,
heb ik met aandacht gelezen,
maar het lukt mij maar niet te doen,
wat zij artistiek wel hebben gedaan.
Taal proberen te vernieuwen.
Zinnen creatief verknippen.
Grammaticaregels misverstaan.
Hoofdletters…
Flessenpost
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 ik schrijf gewoon op
hoe lief ik je vind
op papier uiteraard
want digitaal is zo koud
in een fles stop ik
mijn liefdesbrief aan jou
en ik ga hem
in de glasbak gooien
dan komt ie vast wel
gerecycleerd bij jou aan
misschien in de vorm
van een fles zoete wijn…
Heilige Boeken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Denkbeelden en gedachten
leggen schrijvers vast
in letters en verhalen.
Fotografen fotograferen.
Biografen biograferen.
Schilders schilderen.
Tekenaars tekenen.
Drukkers drukken.
Dichters dichten.
Uitgevers geven ons leven uit.
Boekhandelaren delen dat.
Ego's van mensen sterven.
Boeken sterven niet.
Boeken bieden mensen troost.…
Rien ne va plus •
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.848 'Ik wou dat ik nooit een gedicht had gezien'
Slauerhoff
Je zult maar zestien zijn en lelijk. Jij bent het.
Maar je wilt dichter worden, melkt de woorden van
Rimbaud en Baudelaire en slurpt je moeders soep
onder vijandig licht. En 's avonds op je kamer
zit je je ouders tegen de vlakte te schrijven,
je dicht en heerst in het geniep over…
vertrouw nooit een dichter
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
831 dichters dichten over
geveinsd geluk dat zich
in tegenweer staande
weet te houden
over koppels die in
nimmer aflatende begeerte
de grote en kleine beren
van het firmament vrijen
over trouw en nietsontziende
passie en zoveel meer
totdat ze stilvallen
en men zich afvraagt van
'hoe ging het nu
werkelijk ook alweer'…