3181 resultaten.
Kringloper
gedicht
2.9 met 14 stemmen
21.402 Hij
raapt hem op, een kromme secondewijzer
bijvoorbeeld, een vogelkooitje piepklein
of een balk met een oog dat vergaan zou
wanneer die bleef liggen.…
Risk
gedicht
4.0 met 26 stemmen
13.671 en gifgas zijn ontstoken
je toont een blote hand waarmee
je mij in stukken hakt en achterlaat
mijn zeeën raken uitgelopen ik heb geweend
een grote man een landschap in mijn palm
dat je een stalen bekken maakt
de padden op hun hurken zet
en met een mot mij lokt
en aangepaste rode tulpen
----------------------------
uit: 'Op het oog…
ooit
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.310 Ooit ben ik een oud wijf
Eentje met een geit
Een overwoekerd boomgaard
Maar geen zuchtje spijt
Ergens in een huisje
Met onkruid metershoog
Een waslijn voor mijn jurken
Een ieder doorziend oog
Kijk je door mijn raam
Ik zit daar bij het vuur
Zwart poezebeest op schoot
Jouw foto aan de muur
Ooit ben ik een oud wijf
Eentje met een geit…
De kleren van
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
642 zie de keizer komen
o, lezend onderdaan
kom alsjeblieft toch snel
we zullen ons vergapen
aan schoonheid van dit dicht
dat in al zijn naaktheid
voor ons te lezen ligt
applaus is oorverdovend
zo ook het cijfer-commentaar
maar slechts een twijfelaar
kan zich zijn scepsis
permitteren
want wat ziet het weifelend oog
na beter observeren…
Afgunst
gedicht
1.5 met 109 stemmen
8.731 .
--------------------------------------
uit: 'Oog van de tijd', 1997.…
Helios
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.032 Het oog dat het hart verlamt
waagt de eeuwige sprong
naar het beeld dat nimmer vervaagt.
Mijn vleugels wegen zwaarte
de aanloop volgt, het luchtruim
voelt vertrouwt.
Het hoogste goed is nabij.
Nu kan ik alleen nog zweven.
Leven is licht. Licht is leven.…
liefde
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.323 Geef mij de blijdschap van jouw woorden
geef mij de glinster van jouw oog
Dan geef ik jou mijn zielsakkoorden
en alles wat mij steeds bewoog.…
Maanschone ogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 als aan mijn oog zich
een regenboog ontvouwt
blauw intenser is
dan
hemelsblauw
het rood van
karmozijn
fluister ik
pril is de jeugd
goud van haar
zilver
het ouderschap
in het pure grijze
vind ik
jouw
warme armen
kijk in het maanschone
van Moeder Aarde
in een
ogen blik
puur en zacht
het morgengloren
God wat…
Zwarte Kerst
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.284 onder het brandend oog
van de koperen ploert
in alles verterende hitte
wordt een kind geboren
gewikkeld in doeken
ligt hij op de lemen vloer
geen wijzen, os of ezel
komen hem begroeten
verstoten door haar clan
legt zijn verkrachte moeder
haar verminkte lijf
vleugellam naast hem
zij slaapt met dode ogen
zingt zelfs geen wiegelied…
Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
671 Noordpolderzijl
een lust voor het oog.…
Toen er gras over groeide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
685 Er was gras gegroeid
Over dat heilloze
Dat maanden, wie
Weet al jaren niet
Lag weg te rotten
In wat we de bermkant
Van het leven noemen -
Kunststof die eeuwen
Liggen kan zonder
Ooit in zichzelf op
Te lossen - door gras
Overgroeid en aan het oog
Onttrokken alsof het niet
Meer bestaat - wij weten
Wel beter, ' t is juist
De…
Arcadiasis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 luchten verwaaien onverdroten
zeeën reiken verder dan het oog
het vasteland blijft onverbroken
als baken onder de hemelboog
haar aderen zijn nooit versperd
het landschap is een open geest
dan uitbundig, dan weer introvert
maar nooit van zichzelf verweesd
het onthechte lichaam vraagt om
koelte of warmte, of wellicht beide
heling schuilt…
Onbewoond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
424 in mijn koffer neem ik eilanden,
kinderjaren en een schepje mee
uit de poriën tussen korrels
waarschuwt een stem voor twee
ga niet te ver in zee, blijf dicht
bij de schaduw van het duin
volg de lijnen van geheugen
zie de palm, de vlag in de kruin
aflandig waait de tranendood
naar de horizon van het oog
een weidse zucht tot verlaten…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 kleine dingen
die mij niet onopgemerkt blijven
het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die op het oog…
Met een streek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 ik ben nooit
het genie geweest
dat met een streek
rembrandt kon laten stralen
het was altijd
ploeteren en foeteren
waarom ik niet de ziel
naar boven kon halen
alleen jij hebt
mijn strijd geweten
met oog en lach de
waardevolle hints gegeven
wees mij op
nutteloze zaken die
niets met de magie van jouw
verschijnen hadden te maken…
Open verbinding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 De pijn, het niet verwerkte
Verdriet zit opgeslagen in
Het gesloten hart -
Het oog wil wel huilen,
Maar de traan laat zich
Niet gebieden,
Vindt nog niet
De weg naar jou,
Tijd moet eerst vervloeien,
Een weg banen tussen ons twee,
Dan pas kunnen we weer
Tot elkaar komen
In ongesproken woorden
Die meedrijven met de
Nieuwe…
WATERLOOP......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 het liefst kanalen maken
Aan bocht
en kronkel
een broertje
........dood
De snelheid
van water willen we
afremmen
zelfs tot stilstand brengen
Dijken worden
hier baken
zover het oog,bloot
reiken kan
Van water en loop
raken we
verwonderd
....in de ban
nu willen we
de stroom oversteken
kijken of dit
met het pontveer kan…
Van korte duur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 Het is even drijven naar rustig vaarwater
toch is het slapeloos woelen
onder warm knellende lakens van flanel
hoe dubbelzinnig
zijn de door mij opgewekte droombeelden
van volksverhuizingen uit een leeglopende wereld
de Griekse oppergod Zeus
getransformeerd als mensenmassa
heeft zijn wellustig oog laat vallen
op weg naar het betoverende…
Gelijk een vuur, dat flonkert
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 Gelijk een vuur, dat flonkert
door dunne nevelen heen,
zo schittert, half verdonkerd,
haar oog onder de ogeleên.
Wilde, brandende ogen,
drijvend in ene vloed
van zachtheid en mededogen:
half water en half gloed.
O toverachtig gemengel
van week gevoel en van drift!…
valentijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 wat in een mensenleven
is er mooier dan de liefde
die onzichtbaar voor het oog
als één ziel onweerstaanbaar
in twee lichamen huist
die onuitgesproken dat zegt
wat zich niet spreken laat
omdat er geen woorden zijn
die in stilte de ander aangeraakt
hem of er-dicht voor Valentijnsdag | 14 februari 2019
weet te intenderen
ik heb je nodig…
Huismoeders
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
686 een vleermuiscollectief komt uit de kerk
de avond valt, lantarens schijnen zacht
maar huismoeders* zijn nergens op bedacht
zij zien alleen het licht in ’t duister zwerk
hun dansgeruis zal elke vampier horen
die hebben echt geen oog voor felle kleuren
in vlindervallen lopen zal ze niet gebeuren
want vleermuizen die jagen met hun oren
al…
Hoeve: "Vergezicht"
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 De boer zag Bertha in 't groene gras,
ze lag in alle rust en mooi voor 't oog
gekleed in Hollands bont met wolk en zon,
het gras wat zij genuttigd had,
smaakvol te herkauwen.…
Deze dagen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Om meer naar binnen
af te dalen
in onze wortels
hoe die zich kronkelen
de fijnste uitlopers
onttrokken aan het oog
en microscoop
oplossend in weidsheid
energiebron, intelligentie die
niet te bevatten
verbinding
met de grootste stilste macht
die elke bloem, spriet en kind
dier, insect virus en bacterie
laat leven en transformeren tot…
Aards laatste uur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag hoe jij
zeeën kuste
met de harde
hand van graniet
en basalten rots
hoe jij in
warm tropisch
blauw op witte
stranden rustte
in naakte trots
jij wond
winden om je
vinger in het oog van
de orkaan waar jij
je ongeremd liet gaan
toch heb ik ook je
tranen gezien over het
verlies van synchronie door
de natuur in de entropie…
zoveel vogels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
422 hij was nooit in de Dodentoren
waar opgeslagen doden lagen
noch zag hij de vlucht van engelen
voortgestuwd door stormen
ooit dwaalde hij af van het broze
het zuivere blauw van de stilte
lang keek hij weg van het ene oog
dat verdrietig de wereld inkeek
nu is het tijd voor zijn pennenproef
hij scherpt de punt van de ganzenveer…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
De profeet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
215 Ik zie met mijn derde oog
Knarsend de wereld aan.
En zeg de mensheid:
Keer nu om!
Het is nog niet te laat.
Maar niemand luistert
naar een zonderling
Met een vergiet op zijn hoofd
En tanden als botte messen.
Een tuinbroek als uniform.
Zachte voeten die bloot
Over gras heen gaan.…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
Nachtmerrie
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.632 Mijn orchideeën, een lust voor het oog.
Maar dan, alsof niets meer telt,
verdwijnt mijn lach voor een traan.
De tuin lijkt op een slagveld,
Stomme leguaan.…
Beide voeten in het donker
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
979 De nacht dempt elke kleur
en zwart het witste wit tot een vermoeden
ik verschuil me moeiteloos in ’t veld
onzichtbaar voor een ongewapend oog
terwijl ik niets heb te verbergen
een motor jankt de nacht in
ik meet de afstand groot
voorbij de eindigheid
blind geworden door de duisternis
neem ik wat stippellichten waar
als aardse vonken…