14941 resultaten.
Offer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 in een patstelling
wachten de stukken
op het grote schaakbord
schreeuwend wacht een paard
op zijn noodlotssprong
het offer dient gebracht
voor het redden
van de witte koningin
oude slagvelden herleven
eeuw na eeuw
zwart-witte vierkanten
weerspiegelen de strijd
op leven en dood…
de dag dat de dichter in mij ontwaakte
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 op een oude foto
La Roche-en-Ardenne 1966
gemaakt met mijn kodak-instamatic
in een vlaag van ontroering
er staat een paard met een hooiwagen
waarop de boer zijn lading schikt
een simpel vakantiekiekje
ware het niet dat ik
vanaf die dag heb leren kijken
met de ogen van een dichter…
Angstdroom
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
751 Gekleed in roze broek met wat bretels
zit ik voor ’t eerst te paard in volle draf
Er komt een briesend busje op mij af…
De afgelopen nacht was meer dan hels
’t Komt door de wrede vraag die mij verscheurt:
Is óns land nú… of mórgen aan de beurt?…
overgaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 het schip een
paard van hout met
vleugellamme stilte
volgestouwd
het vertrek valt hem
zelden zwaar de
thuiskomst steeds een
smeulend verlangen
maar thuis zijn
gewoon thuisblijven
dat kan hij niet
verzucht Penelope
het water huivert
de veerman meert aan
een roerloos wachten
in onderbroken tijd…
Eenzaam
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
585 Nee, ik ben echt niet alleen vannacht,
er zat namelijk een liefheersbeestje
in de bloemen, die ik mee naar huis
bracht.
Bloemen, waar wij beiden van genieten,
maar waar zit dat beestje nou?
Net als ik zocht hij wat bloem om
zichzelf wat op te vrolijken, heus
terwijl ik in diepe slaap verkeer,
landt i op het puntje van mijn neus.…
Laat mij fladderen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
621 doet
ik ben een vlinder
die niet thuishoort in dit gedicht
laat mij fladderen van bloem tot bloem.…
even stilstaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
825 stilstaan bij de mensen die je voorgingen
bij ’n vader, ’n moeder, ’n man, ’n vrouw, ’n kind
stilstaan in de regen
stilstaan in de wind…
Wodans wachters
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.042 Wodan op je achtbenige paard
Weergod met je witte baard
Woest tekeer met lange speer
Woelige wereld van weleer
Wodans wachters weten
Wie is hen vergeten?
Witte bliksem uit de hemel haven
Wilde wolven en twee zwarte raven
1977.…
Ouwe mannen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.184 Het zijn allemaal bejaarden,
met een hele lange baard
die bovendien met niemand paarden,
zelfs de paashaas is behaard!
Sinterklaas heeft iets met paarden,
en ook met een zwarte piet
schimmels zijn echt ziektehaarden,
is ie homo wel of niet!…
Tragicus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.090 Morgen, verdwenen
minnaressen, stille vriendinnen, koude wereld,
komt een zwart paard met blauwe ogen bij
jullie uithuilen.
Dan droomt er weer één minder.…
Phaëton, een zwanezang
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
349 Toen hij met zestien paarden
rossend langs de hemelboog
zongeblakerd en verloren
al zieltogend nedertoog
riep hij in hoge wanhoopsnood
zeven laatste woorden
tot zijn arme vader Daedalus
'Verlaat mij niet,
mijn schoenen raken los!…
foto
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.177 Het is stil in huis
Ik zie je foto staan
m'n ogen branden
er vloeit een traan
Ik sluit m'n ogen
en houd m'n adem in
Nooit wil ik meer wakker worden
m'n leven heeft geen enkele zin
Ik mis je
ik mis je lach
elk uur
elke dag
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
De Zwerver
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.500 Zorgeloos dut ik langzaam in
In m'n linkerhand een fles zure wijn
Dronken, met een straaltje spuug op m'n kin
M'n walmende adem stinkt naar azijn
Met m'n hoofd op een steen
Onder een brug aan het Louvre
Bloedend het hoofd, opengehaald het been
Doch vrolijk klinkt mijn ouvre
Het zwerversbestaan zit in m'n bloed
Ik zweet m'n vuile…
Nieuwpoort 28
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Gesels van leven
laten harten stoppen, stil.
Kleuren zielen zwart…
Ontspanning langs breed water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Waar toef ik beter, rustiger
dan aan oever van breed water
verscholen tussen pluimen riet
en vogels over golven scheren
zonder iemand mij hier ziet.
Genietend van onbeschrijflijk ritme
van wind en golvenspel
naar muziek door rietkraag luisteren
veroorzaakt door wuivende halmen
die mij gedicht toe willen fluisteren.
En de zon werpt flonkeringen…
GALAKOOR ZINGT JP VAN BACH, JEZUS en Ramses!!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
738 die genen"...houden:
ho, he, le, bi, Yt, ‘n griet met ballen
zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
het nieuwe klassieke Galakoor…
ontluikend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.123 een bloem komt te ontluiken
als ze in liefde wordt omringt
schenkt je haar mooiste kleuren
wanneer een hart haar bemint
breekbaar in zachte handen
buigzaam naar liefde toe
broos maar vol verlangen
kleuren in het hart
genieten telkens weer
in verschijning zacht en teer
één bloem kan mij bekoren
die bloem
gaat nooit verloren…
Zal ik nu blij zijn
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.230 Zal ik nu blij zijn, enkel om bloemen,
Enkel om bloemen en lenteblauw?
Zal ik vergeten, nu bijen zoemen,
Zal ik vergeten waarom ik rouw?
Zal ik nu dromen, enkel om rozen,
Enkel om rozen en zonneschijn?
Zal ik vergeten mijn hart bevrozen?
Zal ik vergeten mijn wondepijn?…
Op de grens
netgedicht
3.2 met 72 stemmen
43.756 Zichtbare schoonheid
bewees haar zijn
vermoedde pijn
rond de schaduw
van een tatoeage
vermoedde een vlinder
op de bloem op haar dij
zo zij dat zei
ik fladder niet
als antwoord op mijn staren
de bloem was de grens
daar kwam niets bij…
Vlinder
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
495 Als vlinder vliegt ze
van mens tot mens en bloem tot bloem
straalt groots met haar klein zijn
neerdalend op een ruiker
waar ze zich te goed doet aan nectar
streelt het zonlicht haar schubben
is ze geen plaatje…
Gezelle
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
585 Zo'n strofe vol fleur - zo natuurlijk Gezelle
strooi ik, bij uw beeld, bloem na bloem…
Voor jou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 ik draag
je als een
bloem in
mijn hart
in ‘t licht
dicht bij
U
waar
schaduwen
van bomen
zinken
U
die
zon bloemen
en de merel
geschapen
heeft
en mij
om troost
te brengen
met mijn verzen
Uw muziek
in mijn verzen…
Bloemenengel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 Laat me je herinneren
als een mooie geurige bloem
in een voorjaarstuin
laat me je herdenken
als een knielende engel
die de bloem bewondert
laat me aan je denken
als een bloemenengel
die de schoonheid bemint
zodat ik die niet vergeet…
Met kunstmest gevoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 in jouw sporen
verwelkten de bloemen
al gauw
zodra de
dorstige zon
opkwam slurpte ze de dauw
kleuren
en geuren
die de wereld op fleuren met
bloemen in de knop
gebroken nog
voor ze zijn ontloken…
Mijn verlangen...
hartenkreet
4.9 met 29 stemmen
2.224 m'n verlangen naar
genegenheid,
is 'n verlangen naar
jouw aanwezigheid...
mijn verlangen naar
jouw schoonheid is
'n verlangen van
begerigheid...
en dit gevoel van
afhankelijkheid
een aanslag op
m'n zelfstandigheid...
mijn verlangen
naar zekerheid,
in werkelijkheid....
'n verlangen
naar jou...!…
vrolijk bloempje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Om hem heen stonden nog meer mooie bloemen
waar vrolijk gekleurde vlinders om heen zoemen.
Met de andere mooie bloemen om hem heen
was die nooit meer alleen.
Een mens heeft liefde en hulp en aandacht nodig om te groeien.
Een bloem groeit uit met water, liefde en licht.
Zonder water, licht en liefde knakt de bloem.…
Macht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.486 Met z'n armen, taai lijk vlegels,
wonk de smid op hen en stond,
vaste, vóór z'n stalen aambeeld,
lijk genageld aan de grond.
In z'n vuisten, zat 'n tange,
die 'n gloeiend ijzer greep
en het, lijk 'n rode kreefte,
tussen heure benen neep.…
de kop boven ’t krachtenveld
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
381 zie mij als die ene tandeloze tijdmachine
vertragend in de zon staren naar ‘n bij
knagen op ’n kiertje in de werkelijkheid
om te schrijven met ’n levensbrede hand
zie mij als ‘n kraker van besloten loze verzen
om ze bewoonbaar te maken voor derden
zonder ayatollige bouwvoorschriften, door
ze over de kaders van voorvaders te liften
zie mij…
De bloem is een gehavend blad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
778 De bloem is een gehavend blad
dat vol ontluikt in tegenspoed
zo schrijnend dat het wreed zoet
gekruisigd wordt aan nageslacht.
De bloem is een gehavend blad
dat het leven driest verslindt
uit alle kleuren de ware vindt
geuren plant en dier verwacht.…
van oude mensen ...
gedicht
3.0 met 128 stemmen
27.681 kijkt m'n zoon verbijsterd toe…