1857 resultaten.
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Voel je jouw lichaam
nog steeds niet vol van verwachting dansen,
schemeren je schouders nog in het grauwe licht
dan zeg ook ik maak de zoldering niet te hoog.
Zie het zoetere zonnige van je hart en ziel
ruik aan de geur van vers hout, geloof me tel de wolken
morgen begint de wereld .…
ZWERVERSLEVEN
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.566 Wat norse wrevel legde in uw borst
die wondre drang om, met uw kinderbende,
jaar in jaar uit te zwerven zonder ende,
uw orgel draaiend voor de schrale korst;
Gij die u nooit aan werk of tucht gewende;
met onbezorgdheid uw bestaan omschorst,
en willig op uw sterke schouders torst
de jammerlast der dagen van ellende?…
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 als een zee van glas met vuur vermengd,
wilde ik bloemen van schouders kussen
terwijl onze monden verzegeld waren
en alle ogen schuchter keken,
en zonder liefde rood openbloeiden
om duidelijk te zien wat pure liefde was,
terwijl de zee van vlammend vuur
ontredderd een omheining was.…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
Zaterdagmiddag: PC Hooftstraat
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
709 'T klopt zoals je ziet: van alle kanten
Haar haren, ademloos nonchalant-
en om haar schouder hangt 't kalfsleder-
Ongegeneerd verveelde
hengsel van haar Prada-tas
'T tikt zoals je hoort: zo goed
radertjes ratelen radiografisch charmant
de wijzers wijzen volmaakt voltooid
het verleden de weg naar ooit
zoals het thuis tikte, tikt het hier nooit…
Rembrandtcyclus 7: anno 1642: gebroken zoek ik troost bij Titus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 kom maar ventje
rust je hoofd maar op
mijn schouders
laat onze tranen vloeien
want ze zijn er niet voor niets
in verdriet gevangen tranen
van ons allebei
verslagen ben ik
lief en dankbaar kind
jij reikte mij je snotlap
toen onze liefste stierf
dat teken is een grote troost
die ik nergens anders vind
jij liet aan mij je hart zien…
Feest in de stad
gedicht
1.5 met 321 stemmen
19.760 celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hans
in het bruiloftorkest
het is feest in de stad
dat moet godverdomme gedanst
het was er een klingen en dreunen
van hard pauken hard posaunen
daartussen hinkten en steunden
de kreupele engelen
gezeten vanaf kraakwitte schouders…
Bij God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 Zijn borstelige wenkbrauwen
rezen even wat
zijn schouders ook die
even later schokten van het lachen.
Ik schrok er van.
Toen keek hij wat onzeker op.
`Wat vind je zelf?',
vroeg hij op onbeholpen toon
en zeer oprecht
ik vroeg het hem nog vaker
maar iets anders
wist hij niet te zeggen.…
LEVEN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
889 Een zware last van mijn schouders, ontzettend blij
Heftige periode doorsparteld, weer helemaal vrij.
Nooit werd me een rozentuin beloofd, daarom niet getreurd
Slim en dapper mijn conclusies getrokken uit wat is gebeurd.
Ik bedank voor een saai, eentonig stilstaand beekje
Levend op automatische piloot moet plantaarig voelen, weet je?…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
4.2 met 6 stemmen
4.011 Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacht op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op alles van je?…
Zonnehemel
gedicht
2.2 met 257 stemmen
35.900 Jouw schouder,
jouw oog, dat donkeren van een watervlek
op tafel. Mijn hand, maar iets dat me
weerhoudt. Er is een stralen
dat tussen ons in gaat staan.
----------------------------
uit: De bloedplek (2011)…
feest in de stad
gedicht
2.7 met 7 stemmen
14.405 celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hens
in het bruiloftsorkest
het is feest in de stad
dat moet godverdomme gedanst
het was er een klingen en dreunen
van hard pauken hard posaunen
daartussen hinkten en steunden
de kreupele engelen
gezeten vanaf kraakwitte schouders…
vol verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 waar de jas van het oude jaar
ons van de schouders glijdt
stookt het vuur van verlangen
met vurigheid van hartstocht
elke mens rond om ons heen
waar de les van het oude jaar
ons klein tot nederig maakt
omhelst ver weg en dichtbij
nieuwe hoop de verwachting
in miljoenen verlichte huisjes
waar in kou van het oude jaar
toekomst ons belofte…
dat simpele gebaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 en herinner me vanmorgen, jij
die mijn gezicht in je handen
nam...zo liefdevol
in dat simpele gebaar van mijn
ogen sluiten, om even terug te
halen – onze intimiteiten –
de beelden zo helder van de
nacht die we samen deelden
groot geluk in een simpel gebaar
mijn ogen sluiten, voor heel even
maar
mijn naakte schouder…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 Verwen dan het liefst een naamloos
en eenzaam kind wat ik ken, in het
gestolde idioom van het leven is het
moeilijk in te schatten op welke oprechtste
schouder je de bron van tranen vindt.
Ik gunde mij die horizon, er bestaat geen
wereld zonder droom, in een schoonheid
zonder broosheid wint de dood als grootste
aandeelhouder.…
Voor de liefste onbekende
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
164 En als de avond zich sluit
rond mijn schouders, blijft je contour
in de lucht achter: een lijn van verwachting en
rust die mij uitnodigt je te herkennen wanneer je komt.…
Omarming
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Na de lange innige omarming,
het liggen op zovele zachte delen:
schouder, arm, borst, buik,
het horen van je donkere stem die geruststelt,
als streelde hij gevoelige plekken heel,
na het klaren van elkaar,
het dutje, het opstaan,
het weggaan,
nadien breekt het grote zwijgen aan.....…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 Uithuizig staarden we naar het raam
verder dan de barst in de ruit
kwamen we niet
de schouders als kapstok
voor onze dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.182 Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacbt op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op alles van je?…
Groter gegroeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
706 Hij sliep, en bij zijn brede schouders
hield een klein teddybeertje trouw de wacht.
(uit: Goed voor hart en bloedvaten)…
weten wat liefde is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.861 waar de jaren samen
de belofte van trouw
tot robijnen slinger ringt
weet je wat liefde is
elkaar kennen leren
door en door
weten wie je bent
blijvend ook
door dik en door dun
elkaar schouder bieden
in lastige tijden
of ruggensteun
genietend ook
van kus of knipoog
bij het samenzijn
elkaar verwonderen
door te kijken
met elkaars…
De donkere geneugten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 woelen in je haar
het strelen van je
voorhoofd en je nek
het maakt me gek
heet bloed ruist
in mijn slapen
je schouders
rond ik af en langs
je borsten voel ik
waar ze tepels dragen
ze spannen zich
om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig…
Even kroelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
620 Lief lig je te slapen
zoet en zacht
Dat doe je het liefst
en kijken elkaar aan met een glimlach
Ik lig op je schouder
en voel me geborgen
Oh je moest eens weten
want ik voelde me jaren verloren
We hebben elkaar steeds meer lief
ook zijn we pas net begonnen
We zijn zo blij met elkaar
en vergeten langzaam onze zorgen
We zeggen…
warm verdriet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 de belofte
dat wij het leven graag vieren moeten
om het daarna nooit vergeten te kunnen
zodat zij ons in gedachten zullen blijven
als langzaam de zon de nevel zegeviert
verdwaald dan de rouw schoorvoetend
door dansende bladeren waaiend geleid
naar de erehaag van de blijde heugenis
die ons na vandaag altijd begeleiden zal
met de schouders…
stijf staand van gebeden
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
633 ik zag ze staan
ogen hemelwaarts
schouders rondjes afgezakt
afgegleden in een buig of barst
bot de koppen
op de dikke nek
met starheid ingebed
stijf staand van gebeden
vingers friemelen aan het kruis
meiden dromen schurkend
over duivels ongerechtigheden
graag verdwalend in Gods huis
handen graaien zacht in wit
en rond, beesten smakken…
fel is het spel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
900 je spieren stevig
een goddelijke borst
het kloppend hart
goed zichtbaar
in de spanning
van je hals
je schouders geven
mij vertrouwen
wellustig wil ik
van je houden
je ogen zacht
en dromerig
lippen
gulzig naar
de zachtheid
van mijn mond
strelend langs
je hals
en borsten
vrijen we
vol overgave
naar totaal
fel is het spel…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 een spoor van evangelie - de kracht is me
ontvloten door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik de morgen als wens
in het bevel, ga en sta en belief het moment
dat het licht het verleden berust met rozen
waarvan ik de doornen eens had gekust
het is me vreemd, een hand op mijn schouder…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 En een reiger haalt de schouders op.
Een wandelsteiger slingert als een houten slang langs
knisperend riet en over drassig waarin kikkers kwaken.
Bomen buigen zwijgend voor zoveel schoonheid
en het licht besluit te stralen over het gehele dal.…
Shorttrack
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Een snelheidsmonster
met engeltjes op jouw schouders. Het daasde
voor mijn ogen, maar toen de twee Koreanen
ten val gingen, zag ik je nog meer groeien,
ik hapte net als jij naar adem en enkele
ronden verder zag ik je over de finish gaan
en had je goud te pakken!…
een goddelijke borst
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
759 je spieren stevig
een goddelijke borst
het kloppend hart
goed zichtbaar
in de spanning
van je hals
schouders geven
mij vertrouwen.…