3148 resultaten.
ik woon in je huid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.386 huid
in je dromen
en buiten ons
het oude verlangen
naar verre horizonten
in het vermoeden van licht
zien we dagen verbranden
het duister, de afstand
zien de stoet van aan-
en afwezig de angst
die enkel nog
door ’t venster kijkt
ik woon in je huid
in je dromen
en in dat huis
hebben wij ons
tot een vlot
(samen)gevoegd
of een stroom…
de ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
840 Uit vreugde over de ontmoeting tussen
hemel en aarde stromen zij toe.
Edoch degenen die de muziek der
sferen vergeten zijn noemen
het slecht weer.
Toch kan niets verhullen dat hemel
en aarde zich verheugen om deze
ontmoeting die alles schoon en fris
achterlaat.…
De wereld een plaatje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 inwendige mens
voor het uur van de haan
het beest geslacht en gepluimd
met de nodige groene vulling
genieten van het goede leven
een mens onder de dieren
neemt wat hij maar wil
zonder rekenschap voor wat dan ook
de wereld een uitgedoofde vulkaan
slaapt de eeuwige rust
haar korsten getuigen nog
over lava op twee benen
die nog wel wil stromen…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 je wiekte voor de wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus…
de smaak van liefde
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.786 Waar de beekjes helder stromen
langs de bloemen die ik ken,
is daar waar ik het liefste ben
in de schaduw van de bomen.
Oeverloos kan ik hier toeven
en de smaak van liefde proeven,
diep en vol en zorgeloos.
En de warmte mij gegeven,
doet mijn geest en lichaam leven,
in jouw liefde, eindeloos…
katjes onder ons
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
880 hoe mooi nu
te dansen
op de dijken
gestorte steenslag
niet verklonken
verend op matten
katjes van voorheen
gevlochten scheuten
knot en teenwilg
bezonken twijgjes
aan de takken
uit de grienden
keringen krijgen
milimeters ruim
geven mee met stromen
voor overleven
bij storm hoogtij vloed
valse onderstroom
danst nu
lieve vrienden…
Toots Thielemans
netgedicht
4.4 met 37 stemmen
1.068 Jean- Baptiste Thielemans
zijn muzikale volle naam
Vlaming met het mondmuziekske
alsof het klein zou zijn
Hohner Mellow Toots mondmuziekske
draagt trots zijn wereldfaam
zijn adem, lucht zijn alles
is de soul van Vlaamse marrolein
met Toots de baron op
mijn Nederlandse flatbalkon
blijven ramen niet gesloten
de wegen stromen vol
mensen zien…
Herfststroom
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.268 bomen legden zich neer
naast mij
en droegen de tijd
op het ademend mos
kon jij verstaan
hoe duizelend licht
woordenwind zeilde
in de hoogland schaduw
van de herfst
naar de lage duinen
onder de blauwe stroom
waar ik mijn ogen sloot
en in jouw leven lag
waar je danste en wervelde
een nest bouwde
de toekomst
van mijn verleden was…
De zucht van de koe
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.052 De allerlaatste koeien
liggen dromend op het land
te malen van een zomer
die geloomd niet wilde komen
Ze rollebollen samen
blote buiken op hun kant
en wachten tot de wolkenvlokjes
vallen op de bomen
Dan staan ze nog eens op
in natte zon die plots ontbrandt
en voelen langs hun flanken
hoe de witte nevels stromen
Oktober is gevallen…
kom liefste
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.502 Kom liefste , laat ons baden in een woordenloze stilte
waarin we elkaar tastbaar verstaan
Laten we ons verfrissen in een alleszeggend gevoel
waarbij we onszelf hoorbaar vergeten
Laat druppels van tedere liefde over onze huid stromen
zodat die zich zichtbaar vermengen met elkaar
Kom liefste, laten we elkaar beminnen en genieten van elkaar…
Op drift
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
555 Had ik geleefd
haaks op stroom,
niet rechts op drift,
gegrift in trage vliet,
niet links in schroom,
ik zie het niet.
Ik was meer mens,minder
plooibaar in verdriet,
de beleving was intens,
bakens in verschiet,
ik zie het niet.
Maar ik heb vaak
immens gedicht,
helpt dat in een
spontaan gericht?…
Literalis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Tot het boek vergeelde en ik zelf ging schrijven
en versleten woorden deelgenoot maakte
van de magische stroom van de herinnering.…
HET BREIN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
819 Het brein met zijn grote geheim
Vertelt altijd weer interessante dingen
Die mij tot bepaalde inzichten dwingen
Waardoor ik waarheid aan elkaar lijm
Vanuit de nevelen van de dromen
Kan je een verborgen waarheid halen
Als je die maar goed weet te analyseren
De waarde van symbolische verhalen
Die uit het onderbewuste stromen
Het brein met…
boze woorden
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.901 Tranen die over mijn wangen stromen
Waarom hoor ik dit?
Het moet gewoon stoppen,
dit gaat fout.
Alweer boze woorden, slaande deuren
Het is weer zover.
Ik verstop me,
niemand mag me zien
Mijn oren doen zeer
van wat er wordt gezegd.
‘IK LOOP WEG!’ IK VERMOORD MEZELF’
Waarom kan niemand aardig doen tegen elkaar?…
uit zoveel woorden
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
723 zich voorzichtig in mij neer
er moet eerst plaatsgemaakt
proef maar: de tonen van de smaak
van goede wijn
ontstaan pas in je mond
en voel: de klanken die je toe wilt laten
zijn toon voor toon
te toetsen
er is zo veel
en toch zo één
de geuren van een veld met zomerbloemen
wij zaten onder eeuwenoude bomen
waar we gedachten lieten stromen…
Tegenspartelen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 Mijn verweerd gezicht en ik,
een spiegel gaapt me aan,
als hij knipoogt, is het of ik stik
tussen matras en beddengoed,
gezworen minnaars van elkaar
openen vensters in de avondgloed,
verblind de stromen in de buitenlucht,
dromen varen uit op mijn verdriet ,
vertaald de koers als nooit tevoren,
verschepen ruimte voor één lied, de
ingedaalde…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle druppels
in het water
waar het ooit begon
als het gaat opklaren
zich mee laten stromen…
Woordenzon
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
780 schuim een laatste
adem uit, eisen hun tol op
als de dag de nacht doormidden
breekt, als het duister zich
verslaapt in greppels, beroering
van ruimte in de morgen,zich
te bruskeren met beelden,die ik
reeds al zo lang verzon, me te
voegen naar de dynamiek van
vrije forellen, voorwaartse
sprong in hun beweging, een
opwaartse stroom…
Gedane arbeid
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
2.540 In gelukzaligheid te dromen in een
zetel van gedane arbeid en haar
vruchtgebruik, drijvend op de witte
wolken stromen en de tranen uit de
laatste knipoog van het paradijs.…
Philippe Croizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
427 Het staat echt als een paal boven water:
De man die ooit onder stroom kwam te staan
En nu zonder ledematen moet gaan
Nee, die held maakt dus nooit meer zo'n flater!
Philippe draagt nu een wat vreemde outfit
Maar weet dat niemand hem in 't vaarwater zit!
...42-jarige Fransman zwemt zonder armen en benen het Kanaal over.…
am Bach
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
907 Brekend met de wetten
in muziek, zoekend
naar nieuwe balans
tussen klank en stilte
Vechtend met de liefde,
wijkend zodra jij haar zag
Maar zij gaf jou de noten in,
de maten en de ritmen
Dromend met de stemmen
fluisterend in de stroom
Je ‘Szene am Bach’
werd er geboren
Worstelend met je gehoor –
hoe kon je zonder?…
het heeft de nacht gezien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 onze liefde was
als een kostbare steen
in een ruwe rivierbedding
we werden ondergedompeld
in de heldere stroom
die ons kabbelend kuste
het leven verliep
als een rivierstroom
die zich haast naar zee
en zoals waterdruppels
de stenen uitholt, zo
versleet de tijd ons hart
de steen is geslepen, gekerfd
vol littekens het hart
het heeft de…
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Overloop het water op het
late uur of in zeven sloten
tegelijk, waarvan waarachtige
rivieren blijven stromen,
verwachting uit het niets,
dan te dromen dat die
ene dag nog moet komen.…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Stromen woorden uit met troost
overladen monden
in lege ogen woekeren
tranen mijn diepste wonden.
Ik draag met jou
mijn liefde voor
het leven waarin ik alles
samen met jou verloor.
Ik draag je nu
voor het laatst.
Raak ik je aan
de wereld kwijt.
Verse aarde
de eeuwigheid.…
Verovering
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
839 Wat er in je om gaat
Weet ik niet allemaal
Dat je er voor staat
Blijkt wél uit je verhaal
In je eigen kracht
Luisteren naar je stem
Jezelf in je macht
In je antwoord ad rem
Voor mij ben jij echt
Een vrouw met allure
Je maakt indruk op mij
Puur vanuit het pure
Je schenkt uit de bron
Laat het zelf stromen
Vanwaar het ooit begon
Om…
Balans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ga stap voor stap over smalle balans
van mijn woorden en gedachten
langs stromen intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
in ritme van alledaagse omgang
zoek ik de paden in het leven
waar ik verzekerd ben van ’t zijn,
liefde krijg waarnaar ik verlang
dat ik niet over eigen woorden val
zeker wetend het eind zal halen
niet…
Ezelsporen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
728 Mijn tenen stromen in de aarde.
De weg zit vol verrassingen.
Hier word ik opnieuw geboren.…
VOELEND ZIEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 De grootse blijdschap van het heden
wordt veelal geleid door
sterke stroom in kabels en draden
die
geliefde speeltoestellen
wilde beelden en sterke klanken
een wijde blik over de wereld
tot leven brengt
maar
daarbij heerst nog het geluk
dat verfijnde vreugde
bij
buigend hoog grasland vol wind
speurende vlinders en kevers
kleine vlammen…
Waterdicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Golven in eindeloze stromen
die van geen wijken weten.
Samen knijpen ogen broederlijk
de gemarmerde leden strak en stijf.
Het is de stormvloed die zich bevrijd
uit het kwetsbaar verkrampte lijf.
Met een kreet van verlossing
dooft het vuur van het gevecht.
De laatste stuiptrekking is door
het kalmerende nat geslecht.…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.360 Zelfs tranen kunnen niet de dorheid
tot een stromen brengen, er zijn alleen
maar vragen en zelfs die verstommen
tot een kijken zonder zien, een niet verstaan
van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.
Voor Truus en Gijs bij het plotse overlijden
van hun zoon Johan.…