1824 resultaten.
er bloeit een laatste roos
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
741 de liefde is reeds lang vervlogen
verjaagd door heftig zwart,
heeft stil de wijk genomen
naar een diepe donkere kast
verzegeld en op slot gedaan
stil ligt het in een hoek,
wat geweest is voorbij
grijs kleurt het levensdoek
de nachten: donker, bevreesd,
wijl er geen hoop meer is,
geen liefde wordt verwacht...…
Dag na dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
748 De zon aarzelt nog op flarden mist huiverig
zachte kussens waterdamp eronder bewegen
met het felle ros van Venus nog in de lucht
Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig
"Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren
de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten
Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren
vanwege dolle blinden in de zaal…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,
maakt dat ik dit niet kan verklaren,
waarom ik in de nog te tellen uren
niet mag blijven zwijgen, ongezien,
en ongehoord is niet beluisterd,
hete as wordt grijs…
blauwe reiger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 Statig en arrogant langs menig wallenkant,
trots verheven, op hoge poten, onbewogen,
blauw en grijs als lucht, zal zij neergebogen
geduldig maaltjes spiesen, dat is de trant.…
Twee vleugels heb je...
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
904 Twee vleugels heb je om te vliegen
wanneer het lopen moeilijk gaat:
de ene is vertrouwvol bidden
want Hij is steun en toeverlaat;
de ander is met humor leven
want ons bestaan is soms ook grijs,
maar zoveel moois is ons gegeven
en dat te weten maakt ons wijs.…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood
het water kabbelt al in grijs…
AURORA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Lome wolken, in plechtig grijs gewaad,
hangen laag boven de schaduwstad, trachten
haar te houden onder sluimernachten,
maar zeilen weg, na wijs beraad.
De bleekblauwe lucht baart van lieverlee
blanke welvingen, die samengroeien
tot een rein blinkende platinazee.…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit in de stad
lopen hand in hand, blij als kinderen
delen zwoele nachten met de sterren
in de herfst, wanneer de dagen grijs…
Terugblik
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.475 Want ja, hij wordt nu ook al grijs,
hij loopt al naar de zestig.
Toen ik hem kreeg, laat mij eens zien...
ja, ik was net negentien.
Toch ben je zo een beetje, hier.
Een beetje in de buurt.
Het maakt mij nog gelukkig.
Ik zal wel zien, hoe lang het duurt.…
Als vooruitgang wordt bedreigd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
893 ik liefkoos vanaf vandaag
echter wel gedurende
een overzichtelijke termijn
de karos uit het oosten
het blik verliest
zijn geboortelijnen
strepen als notenbalken
lijken van voor naar achter
op blauw en grijs
voort te deinen
glooiende flanken
ogen als het waren
naar binnen gezogen
mijn dadendrang
heeft zich…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 zomers lied
dat over het vlakke water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote gevlochten manden
werden gevolgd door het losse gejuich
van meeuwen
die de tijd spoelden met wit en grijs…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 Een grijs wolkendek boven een
verlaten landschap omgeven door
sloten vol kroos.
En aan weerskanten rietstengels,
sommigen gebroken.
Op een waterlelie zit een kikker
in alle rust en een reiger vliegt op
zich van de kille leegte bewust.
In een weiland koeien die hem na staren.…
Eemland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 En ziet hij echt een vroege kievit tegen polderluchten grijs?
Zo is het in de jungle dat verstilde winterwei hem heugt.
Zeker weten, zijn natuur ligt in het Eemland van zijn jeugd.…
winter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 ín de winter,
die vaak grijs is gemutst
zoek ik de romantiek
van de witte koude
draag dat nog bij me
als jeugd en verte,
ik aan verlangen bouwde
al gaat dat werkelijk voorbij,
niet tegen te houden,
het vertelt nog van toekomst
dat moest ook wel
toenmalig vriezen,
ver onder nul,
als ik de schaatsten onderbond
dwong mij wel die richting…
Oorlog
gedicht
5.0 met 1 stemmen
22.451 verhaal wil dat het verteld en
voorbij is - maar het breekt af
zeker, het is mij verteld en verteld
maar nog
ik zie die grijze beduimelde foto
maar nog is het gras weer groener dan gras
en de bloesems weer witter dan bloesem
in die grijze tuin moet het oorlog zijn geweest
in die man, in die vrouw, dat kind
in dat grijze gras onder die grijs…
Mehmet Sucru Sener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Nu na al die jaren, grijs en strak in het pak;
Is die buurman niet te evenaren, een kei in zijn vak.
Van Zwarte Zee naar Noord Zee;
Van orient naar pierement;
Van de moslim Mehmet Sucru Sener
Tot een cultureel levend monument.…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 in de verte komt ze reeds aangeslopen
grijs gekleurd met donker omrande wangen
spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar…
Ondanks de hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
504 ik heb mijn boekje
met markers gelezen
waarin ik de belangrijkste
stappen uit mijn
leven heb beschreven
het bleek een
wandeling te zijn
waarin nauwelijks
van gebaande paden
werd afgeweken
een schijnbaar
ordentelijk leven
tot ik jou ontmoette
jij mij de schatten
van het leven liet zien
verborgen onder
spinrag van jaren
grijs in…
robes van klimop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 het dak
waar kleine kindjes smakkend vragen om een
tepel melk, zo’n dag
dat mannen hitsig tegen muren plassen
gemak zit in de wassen neus
van ruwe taal vol krachtige beweging
want ze dragen hun zachtheid in vereelte handen
arbeid reeds geaderd
in de witstenen wanden van
hun zwaarbevochten burcht
de buitenkanten slechts gekleed in grijs…
storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 in deez' tijd
word ik verleid
door de stroming
haast een waterval
die niemand benijdt
de grip op dingen,
gevoelens uitgespreid
druk van morgen in 't heden
het missen van d'aarde uit verleden
tijdens het zingen
dreigen de noten te missen
in klank, kleur en mededingen
het grijs duidt mij enkel te zuchten
even niet de morgen te beademen…
In het wildkleurige
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 geen verantwoording
en vragen als hij weer
opdook met hoe het
was of elders is geweest
hij wist zich jager
op groot wild in donkere
wouden van herinnering
selecteerde prooi op mooi
kende het uitdagend
bewegen de vragende
blikken het schikken en
ontsnappen zonder pakken
maar dit jaar bronsde
niet meer als vanouds
er zat grijs…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 verlang naar
lieve lentekleuren
als d’ aarde ligt
troosteloos en zwart
ik verlang naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor en grijs…
Portretten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
736 PORTRETTEN
ik sla hem weer eens open
mijn familiefotoboek
ik bekijk de gezichten
en herinner me verhalen
die eenvoudige foto’s
tot echte portretten vormen moet
ik kijk nu naar een boek
met foto’s die gaan leven
en mij niet beletten
even de onvolkomenheden
anders in te kleuren en
hiermee sturing te geven
aan een grijs verleden
overdenk…
Memoires
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 Hoi pap,
het wordt "grijs" in de lucht
Twas ff leuk je gezelschap,
ff samen in de buitenlucht.…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 wij zien jaren
van moeite en leed
onze sterke handen beven
het tedere leven
waarin wij vanuit dit ons levend huis
van zang en vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest…
Het leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
758 Oud en grijs vervult het ons met weemoed,
met levenswijsheid, kalm en goed.
We zijn blij dat we leven, kennen de zin.
Vullen hem graag voor ons nageslacht in.
Onze wijsheid helpt hen evenmin,
want goed of fout, zij doen hun eigen zin.
Maken fouten, of kiezen verkeerd.
De tijd geeft te zien of ze hebben geleerd.…
Fluistert je naam.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Mijn hart kent geen lente of zomer meer,
maar alleen een bittere kou,
mijn dagen zijn grijs en grauw zonder enige sfeer,
het is winter, zonder jou.
Mijn bestemming is, dat ik je zal blijven zoeken,
de muziek van deze melodie zal mij dragen,
naar het hoge noorden van de wereld en alle uithoeken,
want ik weet, dat mijn reis zal slagen.…
Rimpels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Zwart en wit worden grijs
en rood vervaagd, net zoals passie en verwondering.
En wat over blijft is bitter en zuur zoals oude yoghurt,
waarbij het laatste hapje nog maar een heel klein beetje smaakt
naar het volle, romige, rijke
van eerst.…
Troosteloze bak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Het licht dat binnenvalt is laf en grijs,
alsof de zon ook haar dag niet heeft.
Buiten krijsen kinderen alsof ze nooit oorlog hebben gekend,
ik trek het gordijn nog wat dichter—
hun stemmen zijn te scherp voor mijn katerhoofd.
Op de vensterbank staat een bloem,
half vergaan, net als mijn goede voornemens.…
In pasteltinten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
322 Waar is uw boezem, die in mijn handen zuchtte
ik mis ze in het straatbeeld en in mijn huis
het grijs heerst, de zwarte pakken zwijgen
de schommelstoelen blijven sober bekleed.…