3341 resultaten.
Opplakdeur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
422 te laten,
Te eindigen met een kristalhelder
Licht dat deze dag beschijnt -
En door de mist in dit
Doorleefde hoofd neem
Ik onverwacht de voordeur
Uit het verleden waar dat
Me zo eigen was, maar door
De mist grotendeels onzichtbaar
Geworden, en met een verlicht hart
Stap ik mijn eigen huis in
Dat tot voor kort alleen
Een vreemde…
Valse hoop
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 Je liet me staan
Daar in de regen
Uren wachten
Op dat plein
Ik dacht nog wel
Er zit iets tegen
Wat tegenviel
Bleek ik te zijn
Ik was gek genoeg
Om te vertrouwen
Vreemd genoeg
Bleek dat een fout
Wat wederzijds
Had moeten wezen
Bleek achteraf
Zo kil en koud
Je liet me staan
Daar vele uren
Verzopen, nat
En nagestaard
Wat jij toen…
Geboorte
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 Reeds was in haar het afscheidnemen
Begonnen tussen haar hart en het kind,
Misschien zou ze in 't licht als een vreemde
Aanschouwen, die ze in 't donker had bemind.
Zij dacht aan het wonder, dat ze open
Zou wezen en wijd voor leven en dood.
Zij bewoog zich niet meer; maar haar hopen
Op het kind en God was één en was groot.…
Ik dacht.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 Een ruit waarin men niet kan spiegelen
slechts doorkijken, mits gezeemd
een spiegel echter, voorgehouden
is de toekomst niets meer vreemd.…
Dichters
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
691 ik ken er slechts twee
in levende lijve
meer heb ik er
nooit geschreven
of ontmoet
toch lijkt het alsof
ze mij allemaal kennen
en zo te lezen
erg goed
mijn dagelijkse beslommeringen
staan beschreven
in menig gedicht
vreemd om dat
te ervaren
ik ken ze niet eens
niet bij naam
of gezicht
wijs mij aan als de gek
om wat…
Een koortsige gloed
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 de kaft voelde
in vreemd ervaren
buitenissig aan
pagina’s ademden
stilte in een sterk
verschraalde lucht
hoeken waren
met zwarte duimen
viezig bedrukt
nog las ik niet
letters glansden
een koortsige gloed
de sfeer voelde
totaal niet goed
in zwaar beladen zijn
kanttekeningen
kruisten rood gevlekt
onleesbaar schrift
weerhielden…
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had…
naam-gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
685 nu je niets meer hebt,
zeg je
dobbel je elke nacht
met de waanzin
je trekt je jas aan
en weer uit
en weet niet waar je de binnenkant
moet laten
je rolt je op
en de vrouw die je geworden bent
beschermt de vrouw die je zou geweest zijn
als die spreekwoordelijke vuisten
zouden gezwegen hebben
het is zo vreemd
zeg je
de leegte…
Noem het geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 wereld is verdeeld
maar ik leerde de stukjes
samen te binden
tot patronen, en toch
zag ik steeds meer verschillen
dus zocht ik naar verbinding
in godsdienst en de Ene
ziel van de mensen
waarin je geloven moet
omdat ze niet te zien is
in de verdeelde wereld
waarin ik overlevend leef en
de ander een vreemde…
Waar gaat dit heen …
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
626 Hoe eenzaam kan je samen zijn
Twee levens naast elkaar
Twee golven uit fase
Hoe leeg kan samen zijn
Hoe kan je praten met elkaar
Zonder ook te luisteren
Zonder begrip of inleving
Hoe kom je tot elkaar
Opeens kan je vervreemden
Twee handen op twee buiken
Twee zielen twee gedachten
Opeens ben je twee vreemden
Een samenspel twee keer…
Neem me met je mee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
437 Neem me met je mee
Waar ik kan rennen door de straten
En kan vrijen in het park
En mijn zorgen achter laten
Neem me met je mee
Naar een talkshow zonder gasten
Waar het virus niet bestaat
Net als dashboards en fantasten
Neem me met je mee
Waar de oude mensen dansen
En de jonge en de vreemden
En de mensen kunnen sjansen
Neem me met…
Jouw geheim
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
451 ik heb geprobeerd
je te tekenen
in houtskool met
vinger en duim
voor contrast en
schaduwpartijen
maar ik kwam niet
echt heel dicht bij je
zelfs in een
licht vergelijk bleef
jij voor mij een
vreemde ook al
opende jouw ziel
voor de kijk maar
als ik naderde
verdween zij gelijk
ontsprong jij
de dans gaf mij
geen kans iets
van…
niet weten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 toen zij het huis verliet
verdween uit de chaotische
roedel waar ze slechts een
naam had en haar plaats kende
belandde zij in een andere
vreemde kudde
ze leerde waar ze slapen
eten bidden moest
wie de wolf van de meute was
wie de hond haas of het hertje was
omringd door luidruchtigheid
voelde ze bevrijding
het was een vlekkeloze…
Ik leef wat leeft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Mijn geest is leeg gebleven
geen stem, geen ingevingen
niets goddelijks, alleen
wat er al was
wat ik gevonden heb
Ik pelde, bezag
de onwrikbare gedachten
waarmee ik ben opgevoed
de vele leugens die me binden
aan een vals beeld van wie ik ben
van ons en de anderen
als vreemden van elkaar
die ik moet duchten en weghouden
met hun gewoonten…
de mastodont ( Rutte )
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
555 hij vertolkt de wederdiensten
die zijn zelf gestroomlijnde
effecten buiten het genormaliseerd
volk naar de buitenrand van deze
aarde duwen
alles is hem vreemd, zelfs
de tandheugel waar zijn
slipkoppeling de riemen
doet gillen van pijn deert
hem niet, hij vervlucht
telkens in zijn demonische lach
hij is zelfs de tijd meester
en draagt…
Same old blues
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
781 .'
De volgende morgen werd ik
wakker in een vreemde roes
's middags zette ik een cd op
van J.J. Cale hij zong: 'Same old blues'.
Ze zei: 'Hier scheiden onze wegen'
ik was een weeffout in haar patroon
verder had ik nog meer gebreken
mijn mondharp had geen halve toon.…
LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Is het omslachtig
of ben ik wat lastig
je wilt me negeren
en soms juist waarderen
Je voelt je genegen
en soms juist verlegen
Het is vaak vermoeiend
en toch blijft het boeiend
Je wilt elkaar plagen
en sarren en jagen
Je wilt elkaar narren
en vreemde dingen vragen
Is het liefde en vriendschap
of is het de schijn
Één ding is…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 geen rimpeling
in mijn lichaam, mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie ik ook de levens
van mijn naasten, van vreemden…
Mijn vader
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
461 Niet in het dagelijks leven,
Daar zag ik hem nooit meer,
In mijn dromen keert hij weer,
Hij is dan jonger ik nu ben,
Maar dat voelt helemaal niet zo,
Hij is gewoon mijn pa als toen,
Vinden we beî helemaal niet gek,
Alleen de situaties we verkeren,
Zijn volstrekt vreemd, ongewoon,
Maar in mijn droom doodgewoon!…
Decadentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Zoals dat altijd al was
Grote rijken zijn groot
dankzij een groot leger
dat efficiënt (niets te danken)
vreemden koloniseert
en ook het eigen volk
daarvoor laat betalen…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 Kleine erupties in een zee van tijd
onbereikbaar voor jouw nijverheid
waar bloemen in wildernis dansen
via breekbare momenten schuldbewust
in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief
door onuitputtelijke drang reeds uitgerust
schaduwen verborgen door zilte wind
onbereikbaar voor harde werkelijkheid
in eigen fantasie een vreemde bemind…
Oude wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
117 Het is voorbij, vreemde belangen
herschikken het dagelijkse leven
en ruimen oude wijsheid op
De kinderen passen zich aan
Ze steken geen vinger uit
naar het stof en de lekkages
Ze halen hun schouders op
over de zoute zeewind
en zien de beestjes niet
Ze verbazen zich
wanneer de deur openstaat
en de gangpaden vol
vertrapte papieren…
Drijven op de woordenstroom...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.057 Ik wilde schrijven
in de woordenstroom
die als in een droom
boven kwam drijven;
vreemd hoe het begon…
Het werd een vloedgolf
van emoties en indrukken,
waar ik me niet van los kon rukken,
mezelf eigenlijk onder bedolf.
Spraakwater maar
dan geschreven want
alleen zo heb ik mezelf
nog enigszins in de hand.…
Ze beeft
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.610 Ze heeft het altijd koud of warm
en ze vertrouwt geen vreemde arm
want het is moeilijk evenwicht te houden.
En ze wankelt op alle vlakken.
Sleept zich starend door het slopende
en slaapt in het gapen van de dag
Wil geen kruimels morsen
want in haar betoverde kamer
huizen muizen
en een vlieg wordt rat-gelijk.…
Mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.415 In het lover zingt de eerste vogel
En een bries vertelt me een vreemd verhaal
Over stilte en over vriendschap en
Over ijs dat kraakt.
Je bent mooi
Zo mooi dat ik je niet raken kan
Maar dat hoeft ook niet
Want door jou wordt telkens weer
Een dag gemaakt.…
Vaste vriend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
922 Water kan niet kouder worden
dan net voor de plotse geboorte
van de zuiver orakelende
regelmatige ijskristallen
Zo kent de geest
noch het geoefend intellect
mijn diepste angstketenen
voor mijn lichaam het ze vertelt
Ik kan verre reizen maken
met vreemde woorden spelen
maar de vruchten van mijn daden
draag ik voelbaar met me mee
Als…
wegdroommeisje
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
808 vers en nog roze
het stel onthaarde benen
onder het plooien rokje
zedig overeen gekruist
reikt ze bedeesde lachjes uit
wanneer de jonge hanen reageren
in haar ogen geen belofte
aan nadere contacten
met haar bronstige medestudenten
uit het noorden afgezakt
spreekt ze vreemde tongvallen
dus zwijgt ze liever om te horen
waarin ze nu weer…
de buurman is er niet meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 de buurman is er niet meer
zo boog hij voorover zijn jam en brood
zo greep hij naar zijn borst, een zucht
en lag hij dood
vreemd zoals het gaat
maar het wordt steeds leger
minder om gedag tegen te zeggen
telkens stiller op straat
de nieuwe buren praten niet
schrikken gewoon als je wat zeg
zijn met allerlei dingen bezig
hebben geen tijd…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
wonderlijk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Zo gebeurden er vreemde dingen. Een kindje
zomaar verloren dweilend langs de lindelaan,
een hinde,
als het hertje uit mijn sprookjesboek.
Een doek over haar smalle hoofd en zangers
uit het bos die haar toezongen alsof ze
de prinses was, maar ze was mei en zomertonen.…