1597 resultaten.
Zeg mij .....
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.709 Zeg mij dat ik nooit zal sterven
maar neem mij mee op vleugels
van de wind, laat mij zweven
vlak boven de golven, schenk mij
het zout der aarde, laat mij aarden
in Uw dal van tranen, omgeven door
het licht aan Uw horizon en ik zal de
nacht begroeten zonder duistere
gedachten, de ochtend omhelzen
met de warmte van het eerste licht
ooit…
Nachtbloesems VI
poëzie
3.3 met 45 stemmen
9.326 Geen bries, die ook maar even
De zilverspiegel brak;
Hoe zou ons bootje zweven
Op 't glazen vlak!
Hoe zou het golfje kabblen
Met murmelziek gesus!
Hoe spottend zou het babblen
Bij elke kus!
En wen wij minnensmoede
En spelemeiensmat
Naar wal terug ons spoedden,
Zou, o, mijn schat!…
De laatste wanhoop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 Eenzaam strand
priemt door pluizige vrieslucht
met 'n lans van gloeiend zand
verwekt 'n plaats waar twijfel
een nutteloze waakvlam is
Hoop ontspringt en ontwaakt
focust op de meelijwekkende horizon
wakkert zijn zelfdbeeld aan
beslecht simpel een gespeelde strijd
Overreden door 't leven
blijft z'n tegenspeelster in herinnering zweven…
Een goddelijke race
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
717 En al na drie ronden
te zweven over ijs,
in een opzwepend
afbeulend tempo,
dat alleen hij
schaatsen kon.
Hij rende over het
water als Jezus
die zijn Vader
in de volgende bocht
zag wegvluchten voor
Zijn verantwoordelijkheid.
Hij zag het licht
en volgde Hem
tot hij zwart zag.
Was het een wonder
of was het wetenschap?…
Nachtmerrie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.027 Zomaar eenzaamheid verlaten
donk're wolken zweven laag
kille stilte door de straten
niemand stelt die ene vraag
vreemde dingen worden zichtbaar
lijken liggen op de grond
niemand maakt een enkel gebaar
vragend kijk ik in het rond
witte gezichten, bange ogen
kromme ruggen, heel veel pijn
had ik nu maar het vermogen
om hier niet te hoeven…
voor jou
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.552 niet in het verleden hebt geschuild
en nimmer voor een pijn bent weggekropen
en dan breng ik je morgen, zonneschijn
verlaat met jou de nacht die duister, zwart
voor jou gebleven; ik breng een warmte in je zijn
en alles wat je voelt wordt meegeschreven
jouw maagdelijkheid lief ik terug
en ook jouw jeugd die nu nog is verdoofd
ik laat je zweven…
afgedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 schreeuwend zweven meeuwen
rond zijn troosteloos verlaten dek
de oude driemastschoener
weerloos, openluchtig opgelegd
dansend op onberekenbare golven
een stip op de oceaan
koerste het begeerde waren
duizend mijlen aan één stuk
met dank aan heldere sterren
langs Kaap de Goede Hoop
over de delende evenaar
en door Straat Magellaen..…
De doden en de kinderen
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.053 Je praat met dingen die geen antwoord geven,
Die enkel lachen, stil, lang, als de zon,
Er schaduwen als glimlachen doen zweven.…
Aphrodite
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
564 't Is daar dat
gij mij kust en
mij doet zweven
tussen paarse kersebomen.
Ach, hoe schoon zijt gij:
gelijk Aphrodite die uit
Fenicie is gekomen.
Gij, mijn liefdesgodin.
Uw zinnelijke lijf
min ik o zo zeer.
Laat uw schoot vruchtbaar zijn,
uw nageslacht koen en sterk.…
‘Maak je geen zorgen mam’
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.297 jij boezemt vertrouwen in
ver bij de reizende zon
sprenkelt een verfrissend bad
vliegend gaat het met jou mee
lijk jij in het blauwe hemels
ver weg te zweven voor even
als vogels in de lucht zelf
die vrijmoedig zwaluwen
in kolossale vluchten
vol nieuwsgierigheid tegemoet
vlieden zij heen en terug
met wijd uitgestrekte vleugels
zeker…
LEVENSDROOM
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
840 Sluit je ogen en sterf
dan begint jouw reis
naar de grote vrijheid
de gewichtloosheid, het zweven
je komt samen in het licht
wordt overdonderd door aanwezigheid
in alle rust ontstaat beheersing
aanvaarding en indringendheid
langzaam ontstaat er balans
herkenning van het doorstane
samensmelting met de geliefden
zij blijken echt in en met…
dat gevoel maakt mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Ik wil zweven,
op mijn zijn,
zonder te denken,
slechts te wezen,
die ene man,
die geluk heeft,
de bloem die uitkomt.
Ik ben wie ik ben,
en loop op velden en
op wegen,
verlies de weg,
maar blijf maar gaan,
de passie voor het leven
de zoektocht naar geluk.…
ZUIDERBEGRAAFPLAATS
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
2.275 Luchtig gras geeft alle zerken jong gemoed;
rondom de behouwen stenen zweven
gedachten met stil leed, trotse weemoed.…
reikhalzend en likkerbaardend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 zonnig
het fluisteren van de wind
doet bladeren ritselen
getjilp klinkt van uit de boomkruintjes
kleine open gespreide vogelbekjes
roepen hongerig
ouders vliegen af en aan
wurmpjes in hun snavel
ze voeden hun kroost
het lijkt nooit genoeg
onder de boom zit poes Minoes
ze kijkt wat scheel
maar reikhalzend naar boven
voor haar neus zweven…
Achter de wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 venijn
de toverfluit wordt zelden meer bespeeld
wat slagen op versleten trommelvellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn
Geen olijkheid van dartele gazellen
versiert in Balladines het refrein
’t is als een stier die zich kapot verveelt
of krappe schoenen die tot blaren knellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn
Maar af en toe zweven…
Net als je denkt...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Dat je alles hebt gehad, dat je denkt dat dit het is, wat het leven je kan geven,
geeft het je nog wat meer, en laat het je zweven, voor even.
Net als je denkt ok, nu weet ik het wel, krijg je weer zo'n bericht, helder, vaag,
maar overduidelijk een teken, een signaal, een deel van dat antwoord op die ene vraag.…
Als de lente verzaakt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
592 ze gaat
steeds vroeger,
zonder licht
gedachten
verzwaren
het ademen
de lach zwicht
voor verleden gevaren
terwijl de ziel
bij voortduring dicht
in lettergrepen van pijn
in het heden leven
blijkt ooit te zijn
in dromen blijven zweven
welke angst beleven
en morgen
ja, is er een morgen
die voor haar mag zorgen
is het doek te…
Verwondering
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
568 lessen,
zwijgen en kan zeggen,
er te zijn voor jou, mezelf,
genieten kan
mijn geluk doorgeven,
want nog steeds... is er zoveel kleur,
de bottels en de bessen,
de ondergrondse witte knollen
de groentinten tussen 't grijs
de elfenbankjes en de mossen
het gras dat alsmaar groeit
hoe de zwarte aarde haar geheim bewaart
hoe de lucht laat zweven…
Reset-plek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 mind resetten
moet je opletten:
vanaf Sellingen zit je
op het fietspad
Groot Koolwitje
neem het voetpad rechts
vlak vòòr de Vossenweg
er staan paaltjes
met een wit-gele
en een witte kop
even verderop
een bankje aan een plas
het vredigste bosven
dat er ooit was
alles wat stress gaf
valt van je af
je komt weer tot leven
libellen zweven…
Onkruid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Het wildgroeiende groen door de zon belicht
De mooiste bloem die voor het onkruid zwicht
Hoe langer de tijd verstrijkt,
Hoe meer kleur voor het groen uitwijkt
De gele schijn, zo fel op het niet onderhouden leven
Bomen zijn niet omgekapt, zaadjes blijven nutteloos in de rondte zweven
Paden worden langzamaanaan onbewandelbaar
De stammen drukken…
Hendrik Marsman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Waar wolken zweven over verre polderland
in alle rust het vee daar graast in vette weiden
Het riet in golven wiegend langs de waterkant
Daar zie ik bootjes zachtjes over water glijden.
Dan denk ik Hendrik Marsman had echt groot gelijk
Als ik zo rondom naar het kleine Holland kijk…
Een dansfeest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 De meeuwen dansen de foxtrot
op de golven van de zee
Kijk, die meisjes op het strand
die dansen vrolijk met ze mee
De bomen walsen met de wind
gezellig aan de waterkant
Een kindje kijkt er lachend naar
en zwaait uitbundig met zijn hand
Twee zwanen dansen de tango
zo prachtig om te zien
Het lijkt wel of ze zweven
die krijgen vast een…
’s nachts
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
320 dat hij mij kusjes geeft
de zoete zachtheid beleeft
dat wij op onze dromen
in vertrouwen zweven kunnen
dus blijf ik hem die kusjes gunnen
zolang hij met mij samen
leeft
en niet alleen maar komt
en dan weer gaat
met een big smile op z’n gelaat
die mannen ken ik
onderhand wel
die donder ik
met of zonder voorvel-
behandeling
een rechte…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Je stem een hese, lage melodie,
die door de koude avondlucht bleef zweven.
Een teder spel van pure dominantie,
dat heel de ruimte zachtjes deed beven.
Geen vuist was nodig voor jouw overwicht,
slechts één aanraking, dicht op de huid.
Jouw schoonheid bracht het duister in het licht,
en wiste elk brutaal weerwoord direct uit.…
mijn suikerspin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
113 een romig straaltje
lekkernij zacht door de mui
wordt gedirigeerd naar jouw
mond, jouw mond die ik al
vijfenveertig jaar heb geproefd
en telkens, telkens is het zoeter
dan de suikerspin uit die vroegere tijd
wanneer we dezelfde geneugte
smaakten uit elkanders hand, nog
steeds is het die sfeer van kermis
als ik jouw hele zijn nog zie
zweven…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 lucht
voor mij dwaalt een dal groen overladen
een gedrapeerde toonzaal omringt de beek
Mijn oog kijkt op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen
de stijlte van de boszoom is een speeltuin
waar vlinders ritmisch zweven…
Koud!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.446 Takken vol heldere ijskristallen
Waterparels aan mijn hart
Je bent zomaar binnen gedrongen
Knopen heb je feilloos ontward
In stormdromen blijf ik zweven
Boven een bevroren waterval
Geen kwestie van winnen of verliezen
Alleen in een koud winterdal
IJzige tranen vloeien
Langs mijn koude wangen
Wanneer gaat dit over
Het hopeloze verlangen…
** jij **
hartenkreet
4.3 met 49 stemmen
3.080 Jij hebt een plekje in mijn dromen
‘s nachts breek je zomaar bij me in
Dat zijn de allermooiste momenten
Jij bent dan mijn held en ik je heldin
Je warme beeld in mijn ziel bevroren
Laten herinneringen steeds herleven
Het onbetwiste en diepe verlangen
Van mijn hart waar vlinders zweven
Toen jij kwam vond ik mezelf in jou
Het vuur ontbrandde…
Op de vleugels van 't zijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.560 hebben beiden geen bezwaar
In de nachtelijke ochtend
staat een hemelhoge ster
'k zou 'm voor je willen plukken
maar de waarheid ligt te ver
'Nooit meer' is voorgoed verleden
wat gebeurd is is 't bewijs
er glimmen tranen in je ogen
op de rand van 't paradijs
Geef je liefde, geef je alles
wees niet bang van pure pijn
laat ons zweven…
Onverzadige blikken...
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
4.210 onverzadigd je prachtige lichaam observeert
Wat zou ik je graag willen aanraken en verwennen
Mijn gedachten aan jou worden door passie verteerd
Mijn ogen volgen je soepele bewegingen van je heupen
Dalen af naar de prachtige benen die zich bloot geven
Hoe zouden je zachte lippen smaken als ik je kus
Een stil genieten van je schoonheid laat mij zweven…