2594 resultaten.
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 Ze beleeft het zand, de zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven…
De opmaat
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
457 jij lachte glas
met verstilde ogen
je warmte was
heel transparant
zonder blikken
of blozen
straalde jij een
oppervlakte lang
maakte juist
van contact
een heerlijk warm
weldaadspel
waarbij voelen
het bedoelen
van stilte in
samen was
geen va et vient
waarbij altijd
de snelste de
game gaat winnen
maar juist
de opmaat…
Storm over San Enrique
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
967 Voor een maagd uit glas in lood
knielt de zwarte pater,
kust verschrikt zijn rozenkrans
en prevelt een gebed.…
Automne (2)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
625 ....en aan het einde van de jacht
het haardvuur en de etensgeuren
een dak, een bord, een glas, een bed
de voeten warm, zachte muziek
de nachten kil, de dagen licht,
hoor hoe het dorre blad nu valt
in de namiddag op het mos
en sluit de luiken voor de nacht
zoveel gedacht, gezocht, gevonden
de cirkel rond, maar verder gaat
het leven door…
Balans
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
894 Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Vensters maken buiten en binnen
Als zwart het wit verstaat
Twee geliefden verhouden zich tot elkaar
Als het glas waardoor je kijkt
Hetzelfde lijkt
Als ze beminnen
Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Een kind dat er opgroeit en…
Zes meisjes rond de tafel
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.193 Ik droom weg in het glas.…
Wees stil mijn hart.
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.319 Wees stil mijn hart
Zoals je lange tijd was
Je maakt mij onrustig
En breekbaar als glas.
Wees stil mijn hart
En laat het gevoel gaan
We vechten er samen tegen
Dan hoef je minder hard te slaan.…
De kant van de zomer 1
gedicht
2.4 met 30 stemmen
14.323 Het glas in mijn hand bevat schommelend water.
Maar de zomer is een luid blaffende hond.
De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
--------------------------------------
uit: 'Groter dan de feiten', 2007.…
Het Leidseplein
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.409 Krokettengrond en hamburgerdozen
Straatstenen mayoglad
In de poel des verderf ben ik dronken
Maar vannacht nog niet genoeg gehad
Ik zie nog neonlichten, hoor nog zingen
Hoor nog lallen, glas gerinkel
Schel gelach uit lange stelten
Kortgerokt met lage truitjes en buiken bloot
Glitterluchtjes, hakkenknikken
Oude snoeper zwaar beschonken…
Ontmoeting
gedicht
3.4 met 15 stemmen
10.930 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
Kasteelzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 kuil wil zijn
een strand dat uit het water rijst
geef maar een schelp voor de zee
een hand om het zand te lichten
een zandklont om de kloof te dichten
bouw maar een zandkasteel in de lucht
of spoel de muren en de trappen glad
tot de kloven elkaar langs het water ontmoeten
tot de dag langs de blauwe kant van de lucht
achter gerimpeld glas…
Het gif van deze zomer
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
638 classificeert als nummer één
terwijl de hemel tergend traag
de zon doet rijpen
brengt mijn groet de warmte
die zich schorpioent tegen het grijs
van de komende herfst, het lijkt een
visioen die het gif laat vloeien
en het sterven overtreft
met leven dat nog ongeschonden
in mij de nederigheid
heeft gevonden
doch heft deze zomer
zijn laatste glas…
NIEUWJAARSLIEDJE
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.369 Op de dwarse ribben van de aarde
onder de adem van de wind
bloeit een schoot vol vruchten
geen seizoen verbindt
Gedragen op aandachtige handen
onder de klanken van de stad
passeren kleine nieuwe liedjes
op een eigenzinnig pad
Op ribben,adem,schoot
en vruchten
op handen,klanken,liedjes
pad
heft nu het glas
en drinkt tezamen
wat wijngaard…
het volle leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
652 in die zee van ellende
borrelen emoties op
die dan weer meer onheil veroorzaken
dan een storm in een glas water.…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 de te gekke woorden, de klanken
van de melodie, het zomerlied
die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan…
Mooiste
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Natuurlijk zei ik met slappe benen,
en dunne stem van gebarsten glas.
Ze zit naast me en ik lees voor.
Dat is wat ze het fijnste vindt,
nu haar ogen niet meer willen zien.
Een beduimeld boek met ezelsoor
dat onverkort haar aandacht bindt
maakt ons dan telkens weer zestien.…
Ik heb het raam dichtgedaan
gedicht
2.5 met 26 stemmen
7.795 Het glas in mijn hand bevat schommelend water.
Maar de zomer is een luid blaffende hond.
De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
-------------------------------------
uit: 'de kant van de zomer ', 2007.…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 nu jij er niet meer bent
en alles plots lijkt stil te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt…
Thuis
gedicht
2.7 met 3 stemmen
3.220 Boven een glas bier
Hou ik de boel in de gaten.
Ik word gezocht, een etmaal lang,
In en rond de dampkring.
De mist trekt op,
En de deur van het café gaat open.
Ik trek de kraag van mijn leren jas omhoog,
En zie de vlag wapperen.
Nog even en een harige folkie zingt
Over huizen, haringen en hakmessen.…
Tonio
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 (er steken duizend vaderhanden
uit een stukgebroken hart
ze grijpen,
maar de smart van losgeraakte schakels sterft
in eindeloos verdriet)
hij is er en hij is er niet
hij woont waar jij je woorden laat:
op elke snipper schrijversgrief
glanst de gouden regen
de bodem van het glas
fungeert slechts als een lens
als jij -in tegenlicht…
Storm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
689 het glas water in mijn hoofd
is inmiddels een wilde zee
kan het niet meer ontkennen
kan er ook niet aan wennen
het stormt in mijn hoofd
van hot naar her
van schots naar scheef
het doet niet meer wat ik wil
we leven in twee werelden
mijn hoofd en ik
als ik naar binnen kijk
valt er nog een wereld te winnen
op die planeet van jou
die…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 In diepe stilte
krijgt jouw zwijgen
zoete klank
rond het eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 . -
en na jarenlang te zijn gescheiden
jaren die het geluk niet konden geven
is toen eindelijk met die tijd gebroken :
eenmaal gezeten aan m’n zijde
werd ontroerd het glas geheven
heb ik keer op keer haar naam gesproken ..…
Voordat
gedicht
4.7 met 3 stemmen
7.279 Voordat de laatste ronde ingaat
en mijn ziel is weggezwommen
in het glas, mijn zinnen
opgelost in drank,
wil ik bij jou zijn.
Voordat mijn gedichten
zijn verjaard tot voorbeeld
van het een of ander,
mijn talenten zijn vervallen
tot verzameld werk,
wil ik bij jou zijn.…
een open deur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 in de kamers van gisteren
huist het gevoel van vandaag
ik had je graag zoveel langer gekend
maar wie je was is als de glans
van kleine korrels liefde, kleurrijk
als het glas
dat zuiver uit schoon zand bestaat
het schittert…
aan het eind van dit decennium
schuurt pijn nog immer voort
en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang
vrolijk, als…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 zijn gebroken hoofd draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 zonder dat we er bij stilstaan
zijn we steeds op doorreis
en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam…
Alzheimer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
560 ze staart naar een punt
ver weg hier vandaan
stottert woorden in een taal
die geen mens kan verstaan
ze ziet het licht gefilterd
vallen door het getinte glas
in lood, het kleurt de man
op de kansel in geel en in rood
dan zit ze plots op haar bed
hoort de stem van haar zusje
en haar moeder komt bij haar
die geeft haar een kusje
ik…
EEN VROEGE LENTE....?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Een vroege lente
kunnen we
op onze buik schrijven
Op het terras
geen enkel glas
met ijsblokjes
Geen blote lijven
van de meisjes-van-de-bank
van een argeloze studente
Geen stukje bloot
van de heer-op-leeftijd
de dame-van-stand
Mijn ochtendkrant
meldt een wind
die aanwakkert
De tulpjes
en narcissen
gaan tegen de grond…