2059 resultaten.
Vriendschap on- line
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
621 Liefst een groeps- app dat scheelt weer gedoe
Soms wordt je van on - linen ook wel heel moe
Vriendschappen kunnen zo lang bestaan, liefdevol contact zou het lijken
Geen zin: dan de andere kant op kijken
Vooral aandacht voor je eigen leven
Tenslotte moet je al zoveel geven!…
treinplezier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
678 moe van al dat werk en feesten
zakken we op de banken neer
warme blikken komen snel,
lieve woordjes voor haar oortjes
het onvermijdelijke kusjesspel.
kusje hier, kneepje daar
opgelet, er dreigt gevaar
gestopt op tijd,want wie is er daar?
meneerke om de kaartjes.…
Dag Dick
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
486 Ik heb geen leuk bericht vandaag
dus luister lieve Nijn
ik zit er wat mee in mijn maag
Oh dat is niet zo fijn
Nou draai er dan maar niet omheen
sprak Nijn ik ben al groot
en zeg het me gewoon meteen
Ach Nijntje, Dick is dood
Jouw lieve oude tekenaar
is naar de hemel toe
na al die versjes zoveel jaar
was hij een beetje moe
Oh wat verdrietig…
Je droge hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
457 Ze keek me aan, door een mist, van tranen
Ik ben zo moe, ik wil niet meer, help me!
De beslissing was snel genomen, ze glimlachte
voor de eerste keer die week.
Het was tevens de laatste glimlach die 'k van haar kreeg.
Dag meiske.…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
in geel en bruin
de kleuren uit de tuin
bloemen werden vaal
waren te moe om nog te bloeien
takken zijn al kaal nog iets
te vroeg om ze te snoeien
het land is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer…
Zo Vlug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 het nu wel welletjes
maar jou vangen steekt heel nauw
vlak onder mijn neus
kijk je me nog even aan
je zult uitkijken moeten
en weten tot hoever je kunt gaan
ga toch voor je eigen bestwil kiezen
nog eenmaal sla ik toe
onverwacht vanuit je rug
helaas weer is het mis
ik raad je maak een verstandige keus
je hebt me geïrriteerd en ik ben moe…
Mijn logees (Kippekop, Zwartje en Mevrouw)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
399 Ik ga
aan iets anders denken
of gedachteloos
sporten, moe worden
Was het maar zo
simpel, krijst Kippekop
en de put kermt
en de divan snurkt…
corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Daar is het monster weer
Verleidelijk nog steeds
Het grijpt ons naar de keel
Onze dromen worden sleets
We zijn moe en getergd
Een lege stoel in de kamer
En maar schreeuwen en maar slaan
Met die veel te kleine hamer
Het virus speelt geen spel
Geen emotie en geen kleur
Ze danst met wie ze wil
Met de blik van een charmeur
De enige manier…
Grijze Luchten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
387 verborgen wollige dromen
ook al is het maar heel even
toch weten ze hele jonge en oude volkjes
los te laten komen van het grijze in het leven
gelukkig heeft ze het niet geweigerd
en daarvoor is het dat ik het doe
hopelijk zijn ze vlug weer terug
die blauwe horizonwijde luchten
laat ons weer tot nieuwe dromen komen
het grijs zijn we zo moe…
GISTEREN TOEN IK JONG WAS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Ik lag in het gras en ik dacht aan haar
die mijn droom eigenlijk moest wezen
Zo roerde zich mijn gevoeligste snaar
en trachtte ik in het verschiet te lezen
Een huwelijk, anders dan ik thuis zag
lachte mij vanuit het overmorgen toe;
Ik zag toe dat zij aan het schreien lag
door alle gigantische tegenstand, moe
Zeker zou ik haar al mijn…
Als het koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Er zitten korstjes op het water
De vorst heerst, verstold
De hemel vond tijd om de bodem te witten
Wind krabt verbeten zijn windwakken open
Waar het water in kabbelt als edel blauw bloed
De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood
Kuit werd tot vis, het dons is verveerd
Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren
Zelfs de neerslag te moe…
Zyw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 - 500 keer laait het zomervuur
op in mijn lichaam -
Moe, verward, onwetend
wat er in mij gaande is
drijf ik uit in het herfstbad
- het voegt me weer samen
tot een kalme vrouw -
Maar in de lente, de lente
stap ik herboren te voorschijn
als een fatale vrouw
- steeds opnieuw jong
altijd weer maagd -…
Zoekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 lezen in een boek
niet gelezen willen worden
zoals een boek zonder woorden
pijn aan mijn mentale pezen
voelt alsof iedereen mij al heeft gelezen
en ik niet weet wat erin staat
geen motivatie, angst en dus geen daad
zoekend en vindend
motivatie en willen eindelijk bindend
het staat geschreven op papier
een hoofdstuk af
ik plof neer
moe…
Dichterbij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
515 alles lijkt veel dichterbij
het klinkt een beetje raar
als je de wolken wilt bezoeken
staat er een trapje klaar
voor de kinderen is het feest
zij mogen op de regenboog
ze glijden van links naar rechts
naar omlaag en weer omhoog
de mensen in de wolken
zijn niet meer vreselijk moe
ze kunnen uren lopen
de engelen kijken lachend toe
ze…
Rollen maar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Nog steeds lacht mij de toekomst toe
al is mijn beweging niet meer zo soepel
wordt ik van afstand lopen eerder moe
en lijkt mijn rug af en toe een hoepel.
Gelukkig zijn er genoeg hulpmiddelen
tegen humeur somber en dor
alle chagrijn en ellende overvleugelen
ik red me prima met m'n rollator.…
Oudere buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Mooie kerstkaart in de bus
Heb zelf nog niets,
gekocht, noch bedacht
Afspraak met deze,
nog ouderen dan ik,
hoe die moedig
elke dag opstaan,
helder voor de dag
mooie ideeën weten,
doorgaan,
zoals bomen die maar blijven groeien
gras, sprieten, op blijven komen
Het leven zelf nooit moe
Wij in Haar leven mogen
Rusten door middel…
kwelder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 het jeugdig sentiment
kende in mij geen twijfel
wanneer ik het zilt
van de kwelder waarnam
met geuren die als
honingdraden me lokten
naar de stamper van de kwelder
het vluchten was ik moe, het van
huis rennen, het kabaal
achterlatend bij hen die niet
misstonden om als afbeelding
op het leesplankje te kunnen staan
de dijk, prielen…
Meer dan Geluk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
396 Hoefijzer
boven de deur, krom maar trouw,
Gelukskatje
zwaait zichzelf moe op de vensterbank,
Dromenvanger
vol dromen die niet van mij zijn,
Scarabee
eeuwenoud, zwaar van betekenis.…
Bitter eind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Nochtans sloeg het noodlot toe,
Van hun geluk waren zij lang niet moe,
Zoals veelal klieft eens zulk geluk,
En maakt dan plots ’t onbreekbre stuk.…
ANTWERPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
264 Het dwergmeertje oogt bezadigd en moe,
bewaart onder zijn glad grijs _ gewoel zonder toom:
jagen en vluchten blijft de vraag "wat en hoe?"…
Genderneutraal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
255 het was warm en
ik aan de wandel
maar was moe
zag een oude tak
met versleten plekken
wist dat ook daar
mensen hadden
gezeten om even
niet te bewegen
vallende bladeren
ritselden muziek
waar je heerlijk
ontspannen van werd
tot ik iets op dit
tableau zag verschieten
dat te klein en te snel
was om menselijk te zijn
en bovendien…
17 oktober "Dag van de armoede"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
862 Her en der
zie je geknoopte uithangende
lakens
symbool vandaag
in de dag van de armoede
Kerstverhalen van een stal
in de nu donkerende dagen
Wereldwijd op vele plaatsen
honger en leed
mensen uitgesloten
Geen dekens die hen verwarmen
ongehoord zijn de armen
Uitgebuit arm-moe
Armoede heeft geen kleur
je weet inmiddels wel
dat…
De nacht die vordert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
174 Te moe om de wereld in te gaan.
Tijdens het gesprek leek optimisme mogelijk.
Even maar.
Een lichtvlek op water.
Daarna kwam het verleden weer boven.
Niet als herinnering,
maar als iets dat overal opgeslagen ligt,
altijd bereikbaar,
altijd bereid terug te keren.…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 hij stak de
regels
over alsof het
smalle sloten
waren
tussen weilanden
in november
niet rebels
eerder moe van
het wachten
aan de juiste
kant
hij liep door
rode lichten
met de stilte
van niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen…
MICHA WERTHEIM RAAKTE ME!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Ik kende hem niet
Micha Wertheim
Ik zag hem voor het eerst
Op oudejaarsavond in Spanje
Op tv met ‘voor twaalven’
Maar het werd ‘2 na twaalven’
Dat maakte hij meer dan duidelijk
Met zoveel inhoudelijk brandend vuur
Van vooral verbazing, verontwaardiging
Er viel best af en toe wat te lachen
Maar mij heeft hij op z’n hand
Weergaloos…
rommelmarkt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.727 Die kreeg ik van de zondagschool,
en die van een vriendin,
deze van mijn Pa en Moe
‘k Was terug bij het begin.
Ach jee, wat kreeg ik toch een spijt
ik wilde mijn boeken echt niet kwijt.
Ik pakte daarom alles vlug
en reed toen snel naar huis terug.…
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 een boek een kaars een wijnglas
de duisternis slaat toe
een zuchtje oceaanwind
niet moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken van de nacht
die zich over het daglicht strekt en haar met duisternis bedekt
als tijd de eeuwigheid verruild
Mijn stille schaduw vleit zich moe…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 Als alles mij teveel is
Verdwaald in mijn bestaan
Uitzichtloos mijn deel is
Te moe om door te gaan
Verlangend naar wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me…
Laat de luiken geloken zijn
poëzie
4.2 met 24 stemmen
4.542 Wen het kindje gedogen wil
moe en tevreeën,
dat de blinkende ogen stil
toe zijn gegleeën,
dan zal komen de dromenvrouw
zacht over de grond
zij de vrome, die schromen zou
zo zij wakenden vond.
En zij zal in de lange nacht
aan het hoofd zich vlijen
met der dromen wufte vlinderpracht
het kindje verblijen.…