1554 resultaten.
- Een dag Parijs -
netgedicht
4.0 met 57 stemmen
1.304 Een dag Parijs is gebaseerd,
is zonder twijfel bijzonder
idyllisch gedecoreerd
zeer onzeker in stilte
vertel ik dat aan naamloze bomen,
kan nooit meer zonder gevoelens zijn
zonder machteloos van jou te dromen.…
Ik laat je weer heel dichtbij
hartenkreet
1.0 met 8 stemmen
1.143 laat je mij zoveel zien en voelen
Ik laat je heel dichtbij,
omdat je eigenlijk nooit weg bent geweest,
omdat je zegt ook van mij te houden
dat dichtbij laten het zegt zoveel, al heb je dat misschien niet door
Ik laat je heel dichtbij,
omdat we samen ergens over dromen
omdat ik van niemand zoveel gehouden heb als van jou
ondanks alle onzekerheden…
Thuis als cocon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 'Thuis' als samenkomen in
een cocon, warm omhulsel
Het blijft een 'cause célèbre'
een geruchtmakende zaak
'Bring them home', hoe cruciaal
'Bring them home', in gedachte
'Bring them home', voor het verhaal
Onzekerheid is slopend
Geldend zowel gijzelaar
Als 'HABAYTA' zingend thuisfront
Slechts onschuldige mensen
'Bring them home…
Kansen moet je grijpen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.463 soms kom je bij een moment,
dat je geen keuzes durft te maken,
dat je onzeker bent,
een moment waaruit je moet ontwaken,
je bent bang voor die ene foute uitkomst,
maar wanneer je er goed over na gaat denken,
is niks doen nog wel het domst
en ben je alleen maar jezelf aan het krenken,
angst voor afwijzing is zonde van je tijd,
wanneer je…
Mezelf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 film meer kan kijken
Geen boek meer kan lezen
Zonder naar jou uit te wijken
Ik haat mezelf omdat ik
Een kant moet kiezen
Moet ik ervoor gaan
Met de kans je te verliezen
Ik haat mezelf omdat ik
Terugdenk aan die mooie tijden
Waar ik jou nog niet zag staan
En niet zo erg hoefde te lijden
Ik haat mezelf omdat ik
Dagelijks leef in onzekerheid…
Nooit meer
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
645 Kunnen wij ’t geluk nog één maal proeven
dat ons toen in d’ handen werd gelegd
of moet ik in onzekerheid vertoeven
met een schat aan woorden ongezegd.
Die in hartstocht en wanhoop naar jou zijn geschreven
en waarschijnlijk je nooit meer hebben bereikt
toch waren zij voor mij een stellig teken
dat mijn hart alleen aan jou was gewijd.…
de goede waardin
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
689 onzekerheid gaat nu verdwijnen
hij begint zelfs al veel te praten
maar het gevaar ligt op de loer,
om zijn moraal te ondermijnen.
uren vloeien nu als water
de waardin gaat iets vertellen
en de man staat op,verlaat de zaak,
maar... zonder zijn vriend de kater.…
Hasseberg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Gespuis
was er thuis
buiten bereik
van de sterke arm
reizigers draalden
verdwaalden
op onzekere paden.
De Hasseberg was
vaste bodem
in het moeras
een baken
in het nachtelijk uur
brandde er een vuur.…
zwartgrijs kil neergezet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
726 overweldigend
men kende al zijn naam
de vrijheid om
te gaan en staan
voelde verfrissend aan
vrij maar wel
om acht uur
in het opvanghuis
de vreemde blikken
van de mensen prikten
hun ogen dachten
je hoort hier niet thuis
vrij als niemand je verstaat
als je niet deel mag nemen
aan het leven om je heen
begint vrijheid te vervagen
onzekerheid…
Corona tijdperk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
588 blij dat er niet iemand van
buiten de gevaren zone
van anderhalve meter afstand
pardoes mijn richting uit is komen lopen
en dat ik dan niet meer bijtijds
zou kunnen vluchten
en niet meer zeker weten kon
of ik nou wel of niet besmet ben
met het coronavirus
de wreedheid van de tijd
de isolatie, het turen naar de kalender
de onzekerheid…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van de zon doorstaat, zal wenen
uit het water, zijn niet aflatende dorst te lessen
waardoor in een onzekere…
Kwetsbaarheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
702 nu belanden kwetsbaren
langs de zijlijn
omdat hun rendement
te weinig zou zijn
de kwetsbare
ondergeschikt
maken geeft een gevoel
van macht
dat is een samenleving
die overgaat
in een nieuw spoor
een nieuwe kracht
Kwetsbaren wegkijken
is als de pijn in je eigen ziel
niet onder ogen
durven te zien
controle willen hebben
op onzekerheid…
SWEET CAROLINE, zoete Caroline en zure Marc
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
460 amper te vinden bij Marc
en dat is jammer voor Marc
en door hem voor ons, het volk
het volk van het Koninkrijk
dat volk heeft massaal
niet alleen voor zichzelf: de burger
ook niet alleen voor de boeren
maar voor de liefde gestemd
een beweging welke niet meer is te stoppen
Natuurlijk heeft zure Marc emotie
maar veelal opgekropte onzekerheid…
gouden gift - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 als de zon vanavond ondergaat
kent ook deze dag weer belofte
dat er morgen een nieuwe komt
vergeet daarom nooit de dagen
dat morgen nog onvatbaar was
waarin uren traag voorbijkropen
omdat de toekomst zich sluierde
met de wikkels van onzekerheid
ook op de jaardag van jouw leven
krijgt morgen zo nieuwe betekenis
meer nog dan een duiding van…
pubers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 veiligheid
hij wil niet luisteren, maar hoort alles toch
zijn vleugels in groei, het nest al te klein
zoekt hij wie hij is, zijn plek in de tijd
tussen kinderlijke hoop en volwassenheid
pubers zijn lastig, puzzeltjes en een feest
hun voortdurende vragen spiegelen ouders
met achter de façade, de strijd en de toon
de durende worsteling met onzekerheid…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
Verlangen
poëzie
3.4 met 39 stemmen
7.906 Haar hoofd was ongerust te midden van de wilde harengeur,
haar armen grepen, bang begeren, om 't onzekere genot
dat zich niet bieden wou, als een wrang gebod
aan haar verlangen, door de nacht, - 'n weerstandloze deur. -
Haar vingren koesterden de naaktheid van het eigen lijf en rilden;
het eigen lijf dat onvoldaan bleef en vermoeid, onder het…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 ik ben gehuld in het gewaad
van een blinde speleman
een waas van onzekerheden
en verwaterd ongeduld
ik schrijf in een spiegel
krul de letters binnenste buiten
jaag de woorden op tot een rapsodie
een melodie van kwinkslagen en implosies
zoek op de bodem het illusoire begin
het nooit aflatende einde
in een metafoor van cascades
ik zie anders…
woest
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
1.824 opgekropt
dingen die ik nooit heb opgemerkt
nu zit ik hier alleen
verward, verdrietig en vol schuld
maar het moest eruit
het moest worden onthuld
ik het niemand verteld
omdat niemand mij begrijpt
op mijn dagboek na
verder lijd ik in eenzaamheid
waarom kies ik voor deze pijn
wat heeft het me allemaal gebracht
treunis, angst en onzekerheid…
Levenslang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Ik kronkel door het leven als een slang,
een gevoel van onzekerheid, levenslang.
De irriterende stilte wordt gebroken met een klank,
een blijk van vertrouwen, een gevoel van dank.
Een luisterend oor waarmee ik je lieve woorden vang,
ik hou ze bij, levenslang.
Hou me vast, laat me leven,
een gloed van je schoonheid laat me zweven.…
Alles is anders
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.679 Wat zeker was, is veranderd in onzekerheid
Geluk lijkt beangstigend en onwerkelijk
Pijn, gemis en verdriet
Is alles wat ik voel
Dagen gevuld met leegte
Kruipen voorbij
In alles wat ik doe
Zoek ik naar iets van jou
Iets om de leegte mee te vullen
Iets om het beter te laten zijn
al is het maar voor even
Voldoening vind ik nergens in…
Spinoza
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.948 Ik ben niet bang: vast treedt mijn voet de ruwe grond:
Ik deins niet zo een wolk van weemlende figuren
Welt uit het nevelwaas als schimmen die niet duren;
Niets blijft, alles vervloeit … onzeker dwaal ik rond.…
Ik ben gewoon een waardeloos mens
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
792 Onzeker zet ik met moeite en beven voet na voet.
Ik voel me als een aal.
Die uit een sloot komt en niet lang kan leven op het droge.
En al slingerend op haar alebuik, glad en koud haar wegje zoekt naar een andere sloot om daar weer te kunnen leven.
De zon is mijn vijand.
En de gewone mensenmenigte mijn schrik.
Ik ben niet zo sociaal.…
De klok, de drager van de tijd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het zwerft doelloos op onzekere grond,
nimmer zeker van het hoe en om wat.
De klok tikt langzaam de uren rond.
Het onderscheidend ritme van mijn hart.
Het zoekt naar een tijdloze toekomst
op het nimmer eindige, oneindige pad.
De klok de drager van de tijd kent
nimmer verbittering en nimmer spijt.…
echte waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 de weg
of staand op een balkon
openen de ramen weer
voor een groet of gesprek
die de afstand overbrugt
we verlangen meer dan ooit
naar het geluid van de straat
dat anders gauw al druk is
we doen dingen voor elkaar
die eerder onmogelijk leken
nu ons de wereld vertraagt
in het kijken en luisteren
naar de mensen om ons heen
in het onzekere…
En dan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
956 vriend die zich ongerust maakte
deelde jouw naam die als een olievlek
over de sociale media uitwaaierde
het bleef stil
er werden zoektochten op touw gezet
allemaal kanjers zochten dag in dag uit
naar waar jij je ook maar kon bevinden
het bleef stil
ik hou mij adem in
bij het horen over een persconferentie
na twee lange weken vol onzekerheid…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 De vogels zoeken warmte, vliegen van
boom naar heg, waar is de zon gebleven,
waarom is hij nu weg, hij was er elke
dag nog, men kon van hem op aan, zoveel
onzekerheden, maar nooit zijn warm bestaan.…
Totale verbijstering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 fluorescerende gewaden
waar handen oplichten
in woord en gebaren
we lijken voedsel
en zuurstof te ademen
terwijl er op de wanden
een projectie van het
nieuwe buiten te zien is
waarin onze oud aardse
begrippen op begrijpelijke
wijze zijn getransformeerd
naar universele locaties
die wij ons soepel eigenen
maar het discontinue
geeft onzekerheden…
Blauwdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
132 Elk fundament van twijfel,
elke muur van angst — ik goot het zelf,
met onzeker gereedschap,
met handen die al werkend leerden.
De muren staan er nog.
Niet als gevangenis, maar als handschrift.
Vrijheid was nooit het ontbreken van muren.
Vrijheid was de steen in mijn hand,
de keuze waar ik hem legde.…
De overgang
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
2.382 Onzeker speur ik verder, betast mijn Rubenslijf.
Mijn lichaam laat me zuchten, ik voel me een oud wijf.
De man van al mijn dromen, van wie ik zielsveel hou,
verlustigt zich steeds vaker aan elke jonge vrouw.
Een wrede les omarmt me , Ik raak mezelf kwijt.
Mijn droom in duizend stukken, ik ben verleden tijd.…