1669 resultaten.
Lisa
netgedicht
4.1 met 46 stemmen
2.002 mijn muze
ik dicht een beminning
tot mijn schaamte
en verlangen
verlangen
door dromen gedreven
bedwelmend, de spanning gonst
onze lichamen die bevend liefhebben
druppels vormen op jouw huid
parels, als dauw op blad
fonkelend
je ogen, ze schreeuwen passie
vingertoppen glijden
verkennen naakte huid
maken kleiner wordende contouren…
ik noem u niet bij naam
netgedicht
4.1 met 64 stemmen
3.182 niet weer voor je
schaduw zwichten
en mijn haat naar u
als het langzaam likken
aan een lolly,
kleur voor kleur,
af te snoepen
dan wel kond te doen
van de geur van uw zweet
onder oksel en voeten
neen,
dit lijkt voor het moment
zelfs voor mijn inborst
iets te boud
mijn geweten zal dan
moeten boeten
ook het schreeuwen
dat…
Amen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.474 zodra jij, zwarte stigmazaaier
in de kerker wordt gesmeten
en elke luizige huidplooi
door ongedierte wordt opengereten
dan pas schreeuw ik volmondig amen!…
Tussen slapen en waken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 ik hoorde je huilen vannacht
om hem
die je zo lief en dierbaar is
ik hoorde je
schreeuwen vannacht ga niet weg
lieve pappa, ga niet weg ik hou van je
kom terug..…
de Bijeenkomsten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 doet huilen
Vuile regen laat schuilen
Verdelen van vaten opslaan
Belangen dwingen tot ruilen
Lachen met een drankje is vrolijk
De politieke clown vaag grappig is olijk
De jeugd te voorzien met munitie is scherp
Winst gegeven oorlogen niemand die het verwerpt
Blakerende lichamen verbranden
Onmachtig ten hemel reikende handen
Het schreeuwen…
Op Helena van Troje (5)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.459 Met een diepe schreeuw heft de hopliet het staal,
doorklieft de Myceense hoer voor de laatste maal
totdat zij stervend in Paris’ armen valt.
Het verhaal van Heleen en de Grieken eindigt hier;
Helena was geen vrouw, maar een dichter en een klier,
die dienaren van de goden ’t leven vergalt!…
Begrijpen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
954 Begrijp me als ik stilletjes ben
Maar eigenlijk wil schreeuwen, help me nou!
Begrijp me als ik zeg dat er niets is
Maar eigenlijk voel ik van alles.
Begrijp me als ik afstand neem
Maar eigenlijk denk: laat me nooit meer los.
Begrijp me als ik zeg ik wil nooit meer eten
Maar eigenlijk bedoel: hoe moet ik nu weer verder.…
Engel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Je zou het uit willen schreeuwen,
maar jij blijft zoals altijd sterk.
De laatste hartelijke lach lijkt al eeuwen,
weggesmolten zonder dat je het zelf nog hebt gemerkt.
Soms biedt men jou een uitgestoken hand,
die jij echter niet kunt nemen.…
Waar rozen doornen baren
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
961 hun bladeren
en wijn morst de tijd in geleegde glazen
als de kerktoren scheidende wegen slaat
Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel
die alleen leeft in ongeschreven romans
deze kant kleeft aan jouw liefde
maar hield mijn oever onbereikbaar
voor jouw aalmoezen
Mijn hand op je schouder rust als een laatste gebed
om de schreeuw…
Het is tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Hoor ik ze roepen, schreeuwen, huilen,
“Luister toch naar mij” !.
Het zijn de stemmen van lang gelee
van wie ik was, van wie ik ben.
Ze zijn verstomd, verslagen door al wat was,
gevlucht, verstopt, voor al wat is.
Ze willen naar boven komen,
ze moeten eruit, het licht aanschouwen.
Het is nú tijd om te groeien.…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 Dissonanties schreeuwen om verf
om herhaling van psychose
te voorkomen
in een land dat niet bestaat
is de maatschappij
zwaarwegend moerasland
de boeken zijn gezonken
in een vijver van verdriet
spiegelt eenzaamheid
zijn zonde niet
van niemand ooit vriend geweest
met niets tot vriendschap geworden
uiteindelijk in leegte verdwenen…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken zij mij
De hand, druppels dauw bedekken de trillende rozenknoppen
In de ruige wind, perken van waakzaamheid kanonnen voor
Afweer cirkelen in de lucht wanneer de hongerige meeuwen
Schreeuwen…
Pallieter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Open onze kooi en schreeuw:
VLIEG dan! Leef toch groot!…
Niet gehoord worden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.075 Ik roep naar jou
maar je hoort mij niet
ik praat wat harder
je hoort mij nog steeds niet
ik schreeuw naar je
maar het komt niet over, zoals je ziet
Is het mijn stem die zacht klinkt
is het de muziek die hard aan staat
zijn het de mensen die hard praten
word ik onduidelijker, het maakt me kwaad
Misschien wil men mij wel niet horen
niet…
"Dood"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Ik dacht met schreeuwen en met gillen
Aandacht te vinden voor mijn verdriet.
Een hele nacht werd om mij heen gezwegen,
En vroeg ik mij vertwijfeld af en weinig beslist:
"Is er iemand in dit leven,
die mij vandaag al heeft gemist?…
Depressie
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.426 doorzichtig alsof mijn
hand zo door je heen kan als ik probeer
tegen te houden dat je verdwijnt je bent
onder ons maar hebt het contact
verbroken aan je handen kan ik
zien hoe verbeten je je soms nog vast-
houdt je vingernagels
verdwijnen het is alsof ik langs een
oever ren en reddingsboeien
uitgooi en touwen en takken en uit
alle macht schreeuw…
REM
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
591 Velen zijn verslaafd aan presto-presto:
plaatsvervangende waanideeën
van de hoge daken schreeuwen.
Je leeft pas in een Sterrenstatus
met eigen lakeien, kijkers en appers,
tot sensationelen jou naar Daewoo dragen...
en je mag rondracen als Virus - adembenemend!…
Onverantwoorde gedachten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 ze roepen me
ze schreeuwen me
ze smeken me
maar ik luister niet
ik bedoel daarmee
dat ik ze wel hoor
maar ze niet wil horen
ze vragen veel
te veel
ze maken me ongelukkig
depressief
ondanks ze mijn vastberadenheid
blijven ze smeken
ze willen me terug
ze hebben me nodig
ze stellen niets voor zonder mij
ze zullen geen toekomst kennen…
Vrienden vangen flarden op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 waar je zelf niet bij bent
na de anticlimax die eraan voorafgaat
J e w i l t h e t n i e t w e t e n
Nee, niemand wil het weten
(niet van zichzelf, niet van een ander)
Protesteren tegen Het Leven
is heel erg Leven, ook
al is het belachelijk
temeer omdat je nog zoveel wilt
(meemaken en genieten)
Misschien roep ik maar wat
schreeuw…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 hij dwarrelt rond je hoofd
en golft je lange haren
vertelt verhaaltjes aan je oor
en gaat er met je stem van door
hij ritselt in het bos de blaadjes los
de takjes laat hij dansen
dennen met hun groene piek
wuiven traag als oud publiek
zuchtend kijkt hij onder
donkergroen en tilt de takken op
de bosmuis vlucht een vogel wiekt
een schreeuw…
dan doden ogen in een eerste blik
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
906 woorden schreeuwen stilte
ogen die geen blikken geven
echo's dwalen rond, kaatsen
tot herhaling gaat vervagen
glimmend spoken schaduwen
langs licht, raken aan het ronde
zicht onder de lantaarnpalen dat
regen vangt in striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant…
Als allen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De nacht valt met z’n vele zorgen
Velen vallen met geluk in slaap
Anderen sterven
In Kabul wordt de overwinning gevierd
Dar al harb wordt ingedamd
Studenten schreeuwen dat hun jaar begint
En ik, geplaagd door hitte
Ik denk aan werk dat spoedig wacht
Ik denk aan de mensen die denken
Aan de rode bloem van de oorlog
Het geweld dat…
Precies en vaag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Het ging over precies
Dat we alles zo netjes,
precies willen doen,
In de pas
Elk snippertje in de goede bak bijvoorbeeld
De dag beginnen met
citroen met gember
Dat niets overgroeit
Vooral dat niets fout
In één stroom meerinnen
Dat ik soms zo genoeg
Van mijn eigen pedanterie
Dat ik nooit schreeuw
Of nooit gil
Genoeg stof voor de sauna…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.
Het licht wordt opnieuw
geboren aan de randen van de dag, mijn
innerlijk kompas richt zich. Schaduwen worden langer,
maar lichter, terwijl ik langzaam meestroom met de terugkeer van de zon.…
Echo’s in de Wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
421 Ik proef de bittere smaak
van haar leed op mijn tong,
in een schreeuw om gerechtigheid.
Om ons allen te laten zien
dat zij niet geïmponeerd is
door de mens en zijn zelfzuchtigheid.
Woorden, helder als water,
laat zij zachtjes resoneren
in de onderstromen van mijn bewustzijn.…
Volg je Hart...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.686 Ik schreeuw harder dan ik kan,
schreeuw met alle kracht die ik heb naar jou.
Omdat ik zo ontzettend veel van je hou.
Maar het is onmogelijk waar ik naar verlang.
Waarom speel je met mijn gevoelens?
Onbewust of met verkeerde bedoelingen?
Hoe kon je een relatie met deze gedachten aangaan?
Waarom doe je me dat in hemelsnaam aan?…
Ardennen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
660 Waterval vol diamanten
verstijfd van kou
een wit pad
kronkel tussen de bomen
naalden van ijs
drie kleine boezoes
lopen over het pad van sneeuw
op het einde draaien ze om
ze zitten op de slee
van klein naar groot
we woezen naar beneden
we schreeuwen, lachen, krijsen
van blijdschap
ow ow
we gaan scheef
me broer springt eraf
me zus…
Krantenartikel
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.216 Toen begon ze te schreeuwen,
met haar armpjes over haar hoofd.
"MET NIEMAND PRATEN, GEWOON WACHTEN".
Zachtjes: Ik weet wel dat je me niet geloofd.
Direct na deze zinnen
Was de stilte terug op het grote plein.
Tot ze zei:"Ik sta hier al 2 weken, iedere dag.
Ik voelde mijn ogen en kreeg buikpijn.…
verbonden
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.358 ik haat die prater
-en schreeuw : luister nu even-
twee liedjes verder
is hij weer terug bij mij
en vroeg wat ik zei
ik zeg het met een snauw
… kan ik u helpen?
vraagt hij met zo’n diepe zucht
ik zeg opgelucht
zeg haar dat ik van haar hou!…
Kerstwensen voor de Mooiste
netgedicht
2.2 met 985 stemmen
99.668 Ze zullen moeten dansen,
en blij zijn,
en schreeuwen naar de doven
En geladen zullen ze moeten zijn
vol superlatieven
over het effect op mijn ik
als jij nog maar lacht
In goud zou ik ze kerven
of kalligraferen met mijn bloed
gebruik mijn huid dan wel als blad
En dan, met lijnen en krullen,
met heel mijn klein verstand
schrijf ik hoe ik…