1824 resultaten.
ANTWERPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
264 Het dwergmeertje oogt bezadigd en moe,
bewaart onder zijn glad grijs _ gewoel zonder toom:
jagen en vluchten blijft de vraag "wat en hoe?"…
ER VLIEGT EEN DUIF DOOR DE WESTERKERK IN AMSTERDAM.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Er vliegt een duif door de Westerkerk in Amsterdam
niet zo'n mooie slanke ranke witte
zo'n mooie boeiende vredelievende
maar een dikke stadse duif
een duvel van een grijs, zwarte kluif van een duif
die behoorlijk schijt heeft aan alles en iedereen
ze, we kerkgangers proberen duiffie te vangen
maar deze is duivels lenig en sluw
wel handig…
Tolerant Niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 Een hele collectie regenbogen
Hangt boven in de lucht
En neemt de plek in van witte wolken
Zo grijs als mijn recente dromen
Ik zag mensen lopen
De wedstrijd was begonnen
De trots die ik zozeer koesterde
Toen ik bij het startschot geen seconde verloor
Want aan het eind van de regenboog
Wacht de grootste schat
Op hij die iedereen verslaat…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 De as valt zonder drama,
grijs bewijs
dat alles wat brandt
uiteindelijk lichter wordt
door te verdwijnen.
Als de peuk wordt uitgeduwd
blijft er niets over
dat me tegenspreekt—
alleen de geur
van iets dat er was
en nooit bleef.…
WIE WEET
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
251 Verdwaald in brokstukken
Van wat wij vertelden
Vermoeiden wij ons
Met ideeën over leven en dood
Wat wij niet begrepen
Was tegengesteld tot wat anderen begrepen
Over onze wereld die ieders wereld bleek
Maar meer dan ambivalent
Laat ons twijfelen
Aan het zwart-wit van letters op grijs papier
Laten wij luisteren
Naar de fluister onder het…
Blind, mank en doof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.028 waarin elk woord, geluid en beeld past
bespeeld door een minister en de pastoor
onscherp en dwars voor ieders oor
Het gedempte ruisen van harp en fluit
langs wolkenbogen en heuvelranden
als strelend water tegen zilverstranden
echoot over de geur van tropisch fruit
Een instrumentenstoet raast voor ons uit
we splitsen het vuil in groen en grijs…
Mooie vrouw,
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.364 dwingt de winter tot de dooi
zij weet mij tot mijn diepst te raken,
tot de kern van mijn bestaan
wie heeft zo’n wonder kunnen maken,
wie is tot het uiterste gegaan
ooit zal ik haar ontmoeten,
mijn aardse stukje paradijs
ik krijg al blaren op mijn voeten,
dat is slecht een kleine prijs
want zonder haar zijn er geen kleuren,
dan is alles grijs…
Loskade 1963
gedicht
3.0 met 89 stemmen
39.200 Toen in oktober de regen smaakte naar de
buitenkant van suikerbieten, alles grijs en nat
volgens de regels was; naar het Balkengat
de reeppont ging met levend Licht uit de fabriek.
Waar in de jachthaven zonder jachten je
verzoop of gered werd door één woord
uit het Tehuis voor Werkende Meisjes,
waar luidkeels gebeden zijn verhoord.…
De dame als landschap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
872 Mijn vriendin omvatte veel meer,
ze was een bewegend Ravenna,
een groen, grijs en blauw mozaïek,
een kleurige, bewegende, geurige gestalte,
een vorm die het landschap vervormde.
Een enkel insect snerpte, een ekster
kleurde blauw en zwart de resterende ruimte.…
Blauw, licht en stilte tot de horizont
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.227 Rustig-sterk stapt een zaaier, jong en blond,
Helblauwe streep tegen grijs-glinst'rend zand:
Beslist gebaar van zegenende hand
Sprenkelt nevelend stofgoud op de grond.…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 En ik vergeet; 'k maak verzen en ik ben
Gelukkig, zo dat 'k niet mijzelf meer ken,
Een kind - ja, maar als Lao-tse: kind en grijs.…
Beslissen en Denken
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.870 Beslissen is niet aan mij besteed
Het is waar ik mee leef
Beslissen, het is zo moeilijk
Zittend in een stoel denk ik na
Ellende in de wereld, pijn in mijn hart
Een schreeuw om een traan
is waar de wereld naar smacht
Denken, het is zo moeilijk
Terug naar vroeger, een blik vooruit
Dromen over liefde, rijkdom van geest
Haat en ellende, grijs…
EMOTIES
netgedicht
3.3 met 99 stemmen
21.665 Warm weerloos schelpenzand
ligt maagdelijk te blinken
laat zuigend water slinken
op sereen verstild strand
Het minnekozend gekabbel
vertoeft nog in speelse rust
warme korrels nat gekust
in teder liefdesgeknabbel
Als een plots vlagende bries
wolken doet opzwellen
de zon straf omknellen
in grijs doorschijnend vlies
Dan laat traag verdicht…
Le temps perdu
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.596 Mevrouw de Winter bibbert met de koffie:
ze heeft haar Parkinson weer op bezoek
en kleinzoon Theo wil geen vlekken op zijn kloffie
Een bronzen plak verstoort haar grijs gewassen broek.
En achteraan, daar vegeteert mijn moeder:
ze staart afwezig door een goudgerande bril.
Gemurmel over duimend drop en jeukend poeder.…
zo had ik het niet verwacht .....
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
4.813 nauw’lijks zichtbaar
onheilspellend
net begonnen
hemeltocht
grijs vaal rood
en onmiskenbaar
langzaam rijzend
van de horizon
onbestemd
nog dwalend
droom ik jou
al tegemoet
zacht oranje
avondlicht
jij vroege bode
van een late nacht
warm geel
tijdloos stralend
voel ik even
samengaan
strelend wit
omarm je
als vanouds
mij…
Opklaring
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.885 Glad is de lucht als zilverhelle plaat,
Waarover vlokkig grijs geschilderd werd,
Met glans van licht uit eindeloze vert,
Dat door de ruimte spelemeien gaat.
’t Vonkt door de droppels aan het rijs, dat staat
Als stut op ’t tuinbed, staat bij boon en ert;
Vonkt door de druppels aan ’t gewei van ’t hert,
Vonkt door de droppels aan het schaap,…
stapper terug in stadshart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
990 In Ree en Runstraat liep hij
uitgelaten nu nog bij gelegenheid
alle cafés zwijgend voorbij
soms ging blijkbaar voor bekenden
gezeten op terras of achter glas
beschroomd zijn hand kort omhoog
Ook fietsers passanten
weinigen die hem nog herkenden
vrolijk zwaaiden naar ooit
de tijger zonder sluitingstijd
Een vrouw gerimpeld grijs haar…
Argeloos
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.079 horizonten
van mistralbroeders en siroccozusters
het bos, de wind, het mos
een kind dat
met ogen zonder kleppen
spelend met de blaren
luisterend naar vertelsels van de takken,
de taal praat van de dieren
en argeloos de mensen
geheimen prijs geeft waar men wat om lacht
Dan pakt een storm het spelend kind
de bomen schrikken, het mos kleurt grijs…
Zonnebloempjes Rénaissance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Ze kijkt , ziet het spectrum door luchtig grijs
en kruipt voorzichtig haar schulpje uit.…
't Is altijd wè...
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.166 Het leven heeft geduld en maakt ons wijs
al moeten we ook honderd keren vallen
en zijn nog niet al onze haren grijs -
laat ons toch maar barmhartig zijn voor allen.…
Liverpool aan de Laak
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.243 The Rolling Stones, het eind van tere zeden
het Kurhaus ging na vijf minuten plat
Mick Jagger koos verschrikt het hazenpad
een grijs plafond kwam krakend naar beneden
is alles dan voorbij in deze stad
verteren wij een luisterrijk verleden
zijn alle wegen door de dood betreden
en is de woeste zee nu stil en glad
of is Den Haag een slapende…
De koppen eigenwijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 lucht
met feestelijke geuren
luidruchtig bruist het leven
door een open raam
gordijnen die in felle kleuren
zachtjes meebewegen
maar op de natte straat
verschuifelt zat publiek
ogen steeds ontwijkend
voortdurend langs
gezichten strijkend
leeg en zonder lach
handen in de zak
niet beschikbaar voor
een menselijk contact
hun jassen grijs…
de Boordenwijkstraat
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
532 Ter hoogte van 't haags station
Laan van Nieuw Oost-Indië
vroeg tegenover mij een heer
in grijs groene hoed met veer
zangerig in zuidelijk accent
u ziet er uit als hier bekend
wijst u mij asjeblief ‘ns aan
waar loopt de Boordenwijkstraat
het is zeker dat die hier bestaat
we moeten er nu vlak langs gaan
Ik sprak vragen staat vrij
maar…
opstijgen om te dalen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.433 ik dacht in de echo
nog kussen te horen
maar het was de valse hartslag
met hijgende tranen
zweefde al in mijn hoofd
zonder al te vallen
voelde nog wel de aarde
was de hoogste riggel
van de stenen rots
in zwart/wit of minstens grijs
flikkerde de dolgedraaide film
alles als grabbelton voorbij
uitpakken. uitpakken
ja nu.....…
Zonder woord.
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
936 Nauwelijks zichtbaar onheilspellend
net begonnen hemeltocht
Grijs vaal rood en onmiskenbaar
langzaam rijzend van de horizon
Onbestemd nog dwalend
droom ik jou al tegemoet
Zacht oranje avondlicht…
DE ZALIGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.363 De regen, een grijs kraalgordijn, een poos
Zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren
Hun ‘t paradijs nog zien met zijn revieren,
Achter de vlammen van de gele roos.…
protestman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 hier is de wereld klein
er staan muren rond
onneembaar zonder moker
die geen mens meedraagt
voelen wij ons veilig, wij
zijn een eiland en jij
ergens anders
hier worden platen gedraaid
grijs en wijs en versleten
klinken hier de oude echo's
van eigenzinnigheid, wij
weten van het weten wat
er te weten valt
en als wij dan plat gaan
voor…
Buurmeisje
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
990 De zon verbleef
achter donkere wolken
het regende hard
mijn humeur kleurde grijs
plots speelde deurbel
zijn bekende wijs
mijn kleine meisje zon
van verleden zomer
weesje uit een warm ver land
daar stond ze eigenwijs
met haar kroeskopje en
donkere oogjes
aan mijn hand liep
ze door het huis
of het van haar was
ik vergat de…
Uit elkaar
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.782 Ik wil niet huilen
maar de lucht is grijs
waar hij blauw was ooit
en de zon is niet op mijn balkon.
Liefste, zouden we niet trouwen?
Zouden we samen een tv, een auto,
een computer en een toekomst kopen?
Zouden we niet samen een huis,
een wijnkelder en een leven bouwen?…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 De tjalken zijn in winterslaap gegaan,
de lucht is grijs en flinterdun gedekt.
Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.
Dan halen zij met frisse moed het anker op
en gaan met mensenvracht en proviand geladen
weer vrolijk spelevaren op het ruime sop.…