Alle inzendingen

Er is een raadsel in hem dat ik wil kennen -- niet, wel, wil kennen.

Er is veel water bij de wijn gedaan Het overschot aan mest werd gepocheerd De meatloaf werd tot bums gereduceerd Alleen die chef-kok ziet men nog niet staan De proef der pudding zit toch in het eten Drie-in-de-pan, het pièce de résistance In 't grand hotel en dan 'bonnes vacances'! W...

er zijn geen hoekstenen meer in onze samenleving het is gedaan met rechte lijnen die elkaar kruisen waar het venijn niet voor elkaar zal buigen geen fundamenten maar draagvlakken die de samenhang versterken en met rond verbinden waar de natuur het samen gaan propageert wil ...

Ze kouten over ons mooi Nederland Iets dat nog niet tot echte vriendschap leidde Soms komt Van Zwol wat nuffig tussenbeide Als het gesprek in meligheid verzandt Maar toch is het gezellig, net heeft Geert Wat lekkers uit zijn ijskast geserveerd

Vanmorgen stond ik op met jou. En dat kan niet omdat je er niet bent. Maar waar is het wel. Ik raak eraan gewend met jou te leven. --------------------------------- uit: 'Lichtzang' 2001.

Langs Griekse beelden torst een oude vrijster Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren: De Zeuskop kan maar matig haar bekoren, De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster; Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster, Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen, De jongen ziend...

Voorbij de spitse daken die de grote poort zijn tot het schone Sprookjesrijk staan onder een kleine koepel het olijke meisje Roodkapje en prinses Doornroosje geven al wie hier komt glimlachend de wenk om het aanzien van de tuin der mateloze tovermacht in zich te bewaren vol blije h...

Een strook hoog riet langs ‘t meer waar zoveel vogels bezig, ervoor een leeg roeibootje In de verte landtong waarop een kerkje, waar weer gebergte achter. De zon flonk'rend op ‘t water. Op sommige plekken is ‘t riet geplet vanwege een nest kleine eendjes bewegen tussen stenge...

't Is vrijdagmorgen 24 mei Ik ben helaas mijn snelsonnet vergeten Dat laat ik u bij deze even weten Deze omissie maakt me niet echt blij Nu moet ik op de valreep iets verzinnen Tot straks: ik moet nu echt eens gaan beginnen.

Pijn Gevallen Bezwaard Alléén Nog Meer Pijn Nu Echt Niet meer Kunnen Bezwaard Altijd Bezwaard Voelen Ik probeer Het te Begrijpen Ik heb Zo een pijn Voel me alléén En tot last Ik probeer Het te begrijpen Mezelf te Begrijpen En te Ondersteunen

we hebben alles gedeeld geluk en houden van gestreeld in samen zijn we zijn gegroeid in wat ons in elkaar boeide liefde en intens plezier nog zonder fundament wel genoeg stenen en cement voor meerdere huizen maar altijd bleef het luisteren naar en fluisteren voor de re...

Och Leliana! al mijn goed, Die mijn hartje branden doet, Door uw lonkjes, Vol van vonkjes, Vonkjes die van 't lodder oog Kwetsen, als pijltjes van een boog. Schone, waar schuil je hier in 't groen? 'k Moet mij laven met een zoen, Voor de tipjes, Van uw lipjes, Lipjes die, a...

Dat ik woon in de aarde, woel door de grote moeder, kind aan huis blijf bij haar, en dat ik het gevaar schuw van alles onder de zon - goed, maar moet ik niet leven zoals ik ben, blind en met de onrust in de poten van een grond doordrenkt van doden? ------------------------------------...

Mijn kindertijd is nu een verhaal, met een lach -- verteld op een feest.

Mijn tante kocht als veulenmaagdekijn Een minidictionnaire met vreemde woorden Voor 't habbekratsbedrag van 90 cent Het moet van voor de Grote Oorlog zijn Dat was nochtans wel een rib uit haar lijf Van Belkum's vreemde-woordentolk bevat Van woord, parool en mot het meest voorkomend En u...

De stilte heeft geen woorden nodig. De stilte maakt woorden overbodig.

Hardop nadenken en wat uit het raam kijken -- Buiten stroomt de rivier.

Het daglicht vervaagt de straatlantaarns knipperen de vogels nu stil Wanneer de nacht valt zal ik geen schaapjes tellen maar een adembenemende blik werpen op melkwegstelsels planeten en sterrenhopen die de geheimen van het heelal ontsluieren in mijn energieke en ontspannen ogen waar nieuwe...

een zaal met witte muren om de bedden hangen witte gordijnen witte jassen rennen door de gangen witte gezichten in witte bedden een lachend kindje komt op bezoek rood jurkje rode schoentjes rode wangetjes en een rode ballon doffe ogen lichten even op handen worden...

geen kunst om mensen uit te lezen sinds hun lichaamstaal kan worden verstaan door de laatste emotie en gevoelens sensoren die in neurale prikkeling en enzymatisch elektrische geleiding hun boodschappen doorkrijgen de bekende afweerschermen faalden volledig dag volgers zij ...

Nu Ronald Plasterk zich heeft afgemeld Ben ik al haast MP in mijn gedachten. Ik denk niet dat ik nog lang hoef te wachten, Ga er maar vast vanuit dat men mij belt. Collega’s heb ik nimmer iets geflikt, Dus voor die functie ben ik zéér geschikt.

Een gracht, waar eend en waterhoen voortdurend watertrappen om voort te gaan, niet om te drijven zoals de watervreemde mens. Als zij vooruitgaan maken zij een dubbelspoor van kleine kolken, en boegwater als de verticale doorsnee van een pannendak, negentig graden omgeklapt.

Al dat jonge groen Als een koele zoen Op mijn ogen... En mijn hart bewogen Zoals toen... --------------------------------------- uit: Goden en grenzen (1920)

geen fado geen tango geen fandango meer voor deze oude danser maar schipbreuk lijden wrakhout worden in de wervelende weemoed van wellicht onze laatste storm verzinken terechtkomen thuiskomen in de donkere diepten van jouw saudade-land

Jij die niemand onrecht deed En in schreeuwen uitbarstte Met een troep wanhopigen om je heen Ter vermenging van woede en verdriet Zelfs al zou iedereen voor je huilen Je jammerend hun mededogen betuigen Het onrecht voor de camera slepen Het kind gewikkeld in een blauwe doek Je gedode ki...

Als ik het nieuws van vanochtend weer zie proza met pravda geen grein poëzie krijg ik de kriebels en overal jeuk en zin om te emigreren misschien naar Portugal misschien met jou maar hoe dan ook naar een warmer land waar men sans problème zonder blikken of blozen ongezien he...

In de binnentuin met bomen verzaagd tot vloer -- jammeren vogels.

ik zag hoe jij voorzichtig gracieus de koude druppels regen van je bloem- bladeren liet vallen daarna je steel weer rankte om het kleurige bed aan de hemel te tonen klaar voor de zon om met die energie samen wiegend op vleugjes stilte naar het volmaakte om het natuurlijk...

(Zeg maar nee, dan krijg je er twee!) Er ligt nog geen premier in het verschiet, We wilden wát graag af van onze ouwe, Maar ’t lijkt een kermis nu, een hele kouwe, Want Ronald Plasterk wordt het zeker niet. We leven in een tijd van veel primeurs: Benoem dus maar die twee informateurs.

Bij het lachend morgenkrieken Zeide een vlinder, hups en fier Aangesneld op bonte wieken, Aan een arbeidzame mier: ‘Zie mijn vlerken! Blijf maar werken; Nergens zijt ge wellekom. Waar ik vliege, En mij wiege, Volgen de ogen mij alom.’ 't Miertje zweeg; maar, toegesprongen,...