1569 resultaten.
De ziele betracht de nabijheid Gods
poëzie
4.2 met 22 stemmen
4.704 Daar kwaamt Gij uit de diepten uitwaarts dringen
En als een bron mijn dorstig hart bespringen,
Zodat ik U, O God, bevond
Te zijn de grond van mijne grond.
Dies ben ik blij, dat Gij, mijn hoogbeminde,
Mij nader zijt dan al mijn naaste vrinden!…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 Ik wil mij voeden aan de bron,
Waarvan de smaak zo zoet,
Maar tegelijk zo bitter soms,
Mijn aderen doordrenkt.
Ik hef een glas en roep;
(te hard)
Heb toch geen spijt,
Van wat gedaan is en wat niet.
Daarvoor zijn wij te oud!
Maar van binnen zegt een stem;
"Ook jou laat het niet koud".…
kerstgedicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
880 der wreedheid ontluikt
wanneer een mens
een ander mens met opzet
niet geeft wat niets kost;
een woord een gebaar
wetend dat het voor de ander
een wereld van verschil maakt
het begint met een conclusie
vanuit een half woord
zonder te vragen te proberen te begrijpen
wat de ander bezielt
schijnbare tegenstrijdigheden
komen uit dezelfde bron…
- Gedachtenstroom -
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
653 Gedachtenstromen,
meest doorlopende gedichtenstromen
van het hart,
impulsief en droog en ook zo droevig
als concept een beetje eenzaam
vol sarcasme en ook onbegrepen
in het overvolle hart,
kan ijdele ziel de bron wel volgen.…
Koper uit Damascus
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
867 lang spreekt hij over jou, mijn lieve lief,
en vraagt en vraagt en vraagt maar door,
mijn heldere tranen geven hem het antwoord
dat mijn lief, mijn lieve lief, moet sterven,
een paar seconden blijft het stil, heel stil,
Abraham kijkt, zwijgt en vraagt niets meer,
dan staat hij langzaam op en langzaam,
stil en langzaam loopt hij naar de bron…
Zwervende vlakten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
656 Schapen die lijdzaam volgen
naar de bron.
De honden dartelend
naast de mannen die hun dagelijkse routine volgen.
Schreeuwende vogels hoog in de lucht,
arenden loeren naar een lam.
Mist flarden trekken samen
boven de heide.
Witte wyffen nemen het roer over.
De duisternis valt langzaam maar zeker
ogen die wennen.…
daar ben jij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
763 daar ben jij
onvoorstelbaar klein nog
opgestaan uit leven
het grote wonder
dat groeide uit verlangen
uit wat liefde geeft
de wens tot vermenigvuldiging
stralende oogjes
boven een knuffelneusje
een mondje dat lacht
zij vormen een eigen gezicht
met vertrouwde contouren
die vertellen van de bron
die jou het licht van leven geeft
de handen…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Oh vuur van verterende vlammen,
poëtische bron van furie en razernij,
ontbrand al uw geheimen tot in ontvouwing
en krijs verdoemenis tot waar u reikt.
Vel uw vonnis met verheven stem,
speel uw serenade vol misantropie,
neem alles wat is en zou zijn
en maak alles wat is tot niets.…
Flow along
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 lange tijd zal hij geboortetranen
Schreien, ziel zijn gevangen in huid
Tegen de stroom in drijvend
Komt hij niet van zijn plaats
Is vonk, dansend op voortgestuwd
Water
Observeren zal hij
Leren, tot het hart in zijn borstkas
Tot stoppen wordt aangezet,
De laatste adem wordt uitgeblazen
Hij pijlsnel door gevleugelde Gidsen
Naar de Bron…
volle maan in de dagsluiting /hommage aan Alice Nahon
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
817 ./
geen enkel hert heb zeer gedaan (A.N)
of ik geen ogen heb doen schreien (A.N)
tranen heb opgedroogd (A.N)
geen weemoed op een wezen lei (A.N)
hertenwater heb gedorst
Het is goed in alle rust te verblijven
Alles te verspreiden
Zoals sterren verschijnen
Uw loflied tegemoet
Eureka
Bron;'t is goed in het eigen…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Wereldwijd de
Zuurstofrijke bron
Die water doet verdampen
Windmolens doet werken
Vogels mooi doet vliegen
Perfecte partnerschappen
Thermiek bolt vleugels
Jij vliegt boven de haven
Roest wordt weg gekrabd
Net als gekleurde bladeren
Schoonheid komt langzaam terug
Temperaturen
Rijzen als deeg in een pan
Doen horizon splijten
Stralen…
weet je pa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 antwoorden geven
dat ik niet vinden kan
weet je pa
jou zo mijmeren mogen
toveren zich de tranen
mij de lippen krullend
tot parels van herinnering
die lachend kusjes werpen
naar de overkanten tijd
waar van mijn zijn
nu de wortels zetelen
die mij tot rugzak zijn
dat weet je pa
dat wil ik je zeggen toch
voor mij was ben en blijf je
de bron…
ode aan mijn liefste
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 het meisje dat stralend de dagen begroette
met de dromen en het hart vol jeugdige gloed
werd een bloeiende jongedame, sterk en vrij
die nu een vrouw, moeder en oma vol liefde is
als moeder ben en blijf je een eindeloze bron
die op alles een antwoord en oplossing heeft
als oma ben jij het hart van ons mooie gezin
met aandacht voor de kinderen…
wandelaar bij Delphi
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
953 geraffineerd de tere rondingen,
van dat mooie lichaam, gewikkeld
in zachte spinsels van zijderups,
dat alles zag ik duidelijk
in de spiegels van mijn ziel
mijn naam is Apollo, zonnegod,
het marmerbeeld doet mij denken
aan Artemis, mijn zusje, jachtgodin,
de eerste vrouw die ik ooit
stil en roze, ja naakt zag baden
in Delphi's warme, bruisende bron…
Michelbach
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.256 me plagen…
hier zing ik ’t hoogste lied,
hier voel ik geen verdriet,
heb ik geen ‘amarres’…
Michelbach,
zus van Gerolstein,
stad van bruisend water…
Michelbach,
wandelparadijs,
wieg van ‘Karel de Grote’…
hier kan ik staan waar ik wil,
kan ik doen wat me zint,
niemand die komt zagen…
hier kan ik zijn wie ik ben,
ja, een bruisende bron…
Als de lente...
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.024 Als de gletsjer warm van 't zonlicht lekt;
als de bron van de bergen springt,
alles rond met jeugdig groen zich dekt
en het lustgeschal der wouden klinkt;
luchtjes luid en lauw
wasemt de landouw,
en de hemel lacht zo rein en blauw,
klinkt het van de hoogt'
in de dalen wijd:
O!…
Een soort genaamd mens, ‘ z’n odyssee.’
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
574 Bron(oa) : "Rentmeester over de gaard " (pama)
Noot: En herkent u zich in citaten, is dat puur
toeval, maar toeval bestaat toch niet?…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 De prikkeling van het water missen
het sprankelen van de teruggetrokken bron..
niet bezitten de geur van eikenbomen,
de zon in de vroege morgen zien opgaan,
die de huid bleekt en de oren doet horen
als een eenzame kreet, achtergelaten
die zijn eerste adem gaf.…
Gedroomde dagen
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
895 Eiland van zon,zomerse bron,
koffers vol luidruchtig vertier
reizigers meren af en aan
in vrijheid...om weer weg te gaan
maar jij zei
de winter is hier
een oase van rust
en stilte....voor de storm
wanneer een boot soms niet uitvaart
of opdoemt uit een mist van verlangen
naar vrienden van vroeger
om samen te lachen, te praten
later…
liefdes rapsody nr 3
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
741 tranen aan de binnenkant
mijn ziel gekerfd
mijn hart getatoeëerd
ik leef alleen voor jou
een witte streep die het asfalt verteert
de gek zijn goud
pyriet is nep,niets voor ons
één handicap
wij gaan voor het echte goud
nooit voor brons
in een tijd van onzekerheid
tover ik toch
een vage glimlach op mijn mond
de klok is mijn…
Slot: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
704 krachten oud en ongekend, de wortels van zijn wezen
Hij heeft de Goden raad gevraagd, de sterren leren duiden
langs bergen, boom en beek gegaan, las ziel der kleine luiden
Gelouterd door de IJzerbron
nam lichtkracht toe tot aan zijn mond
Zijn steengeslepen lichaam
werd één compacte krachtbaan
Toch is zijn ziel gebleven, een koele milde Bron…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen
laat mij maar sterven - denk ik - zo bewogen
als het is - kan ik niet meer verlangen
en weer raakt mijn bewustzijn zoek in verre luchten
uit diepste bron…
Morgen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Morgen als het lente wordt,
zal de geweldloosheid zichzelf onderwijzen door de
vrijheid te verwezenlijken uit het dagelijkse brood, de
opgaande zon en uit de bron der wijzen.
Maar wat doe ik vandaag nog in de sneeuw, morgen
lijkt nog steeds een eeuw met de nacht nog voor de
voeten.…
Slavernij
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.863 Ach, hoe menig kloeke hand,
Ach, hoe menig blij gemoed,
Hoe veel harten zacht en goed,
Hoe veel flinkheid en verstand,
Zag ’k verdronken in een glas,
Waar (in steê van 't zuiver nat,
Dat uit bron of duinwel spat)
’t Vloeiend vuur uit kruik of vat,
’t Hels jenevervocht in was!
Ziet!…
communio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 op een nacht
sluip ik binnen in je kamer
kijk hoe je slaapt
en kus je teder op de lippen
je wordt wakker
de ogen gesperd in verbazing
vooraleer die omslaat in angst
snijdt het vlijmscherpe mes
twee diepe kerven
aan beide kanten van je hals
ik proef
aan de bron
de koperen koppigheid
van je bloed dat gutsend
het witte laken…
DE ZEVENTIENDE NOVEMBER (1863)
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.352 Ons bruist de dank door de aadren,
U, bron van heil en troost!
U, God van onze vaadren
En Vader van ons kroost!
Behoed ons, o Almachte!
En juiche 't langs ons strand
In 't duizendste geslachte:
„Oranje en Nederland!"…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 'k Zag er lieve rozen in,
Een verheven torentin,
't Goud der morgenzon
En de hemel en het springen
Van zo menig bron.
't Scheen me een perel schoon en fijn
Van een hoge prijs te zijn,
Of een blauw saffier,
Of een diamantsteen, flonkrend
Als een sprankel vier.…
Laat je niet tegenhouden door je verleden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
608 dat verhaal is tot zijn einde gekomen, je leeft vandaag
Stap in het nieuwe verhaal dat je wilt gaan schrijven
Het oude boek gaat dicht, die is tot zijn einde, het nieuwe boek gaat open, er wordt een nieuw verhaal geschreven
Laat je verleden een les zijn en niet je ondergang, sta open voor wat het leven je heeft te geven
Neem geen genoegen met brons…
De grijsaard en 't kleine meisje.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.135 Rust wat bij die koele bron.
Kom, melieve; zit wat verder
Onder 't koele boomgeblaêrt;
Daar is vreugd: een spelend herder
Heeft er kinderen vergaêrd.
Zie, de maaiers zelve slapen;
En ge werkt als een slavin,
Om wat aren op te rapen:
Grote moeite, klein gewin.
het kleine m e i s j e.…
Plataan in Catalonië
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Het allerkleinste blad dat viel,
de bron van inspiratie.
Het onopgemerkte, nu gezien
de takken bogen zich nog dieper
het kleintje van dichtbij te zien;
El Petit Plataner!…