Alle inzendingen over dalen

1980 resultaten.

Sorteren op:

Herfstgedicht

netgedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Het bos nu -van westerling verstoken- ademt zijn rust weer uit en laat zijn kleuren pralen, om die dan toevertrouwend aan de wind dwarrelend neer te laten dalen. ze kleedt zich in een rode tooi om zo de herfst weer te behagen, die haar -verliefd: wat is ze mooi- de winter in zal dragen.…
chatfant11 september 2007Lees meer >

Harten van gloeiend lava...(verlangens van een man)

hartenkreet
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.056
vingers speels over je borsten glijden In je ogen zie ik een vuur van zalig verlangen De warmte gloeit onder je roomwitte huid Zacht kreunen je dijen om mij te ontvangen Je lichaam laat zich prachtig glanzen in de warme schemer van de zomernacht Een geilheid vult zich in mijn lendenen Het is het moment waarop ik heb gewacht Je vingers dalen…

Charme

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.989
gevonden, vleugels gespreid voel jij je niet gebonden eens gewond opnieuw vervlogen in de open lucht, links en rechts geen raad nodig wederom op de vlucht, zwevend met blinde ogen naar het vertrouwelijke verleden, fladder je toekomstgericht…maar het werkelijke vermeden, met helder gefluit maskeer je de vaste grond eens bedoeld voor jou, daal…
Marcel12 februari 2008Lees meer >

Liederen voor nieuw leven 2

gedicht
2.2 met 131 stemmen aantal keer bekeken 19.116
stelt ons voor een raadsel. onder haartjes, een voor een vouwen zich blaadjes toe tot been zodat haar gezichtje als een lampenkap vol licht de binnenkant weergeeft - anders zien we de niet roze lettergrepen van haar handjes of het ritselen van een glimlach wanneer die opkruipt naar de pasgeboren oogjes en ze overhaalt te blijven in dit dal…

De Woorden

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
die de dichter vormen, dalen af op zijn afroep. Wat hij opvangt, noteert hij snel, hevelt allerlei associaties, hulptroepen die geruisloos essenties dicteren... Daar rolt dan wat uit - ja, gaaf uitgedrukt! Uitgebreid gaat hij anti-occuperen: heerlijk, hiermee kan hij door.…

HET MILDE WINT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
Jezus' liefde en genade halen ieder venijn uit kwade hand of mond, doen bloemen bloeien in de dorste dalen.…
Han Messie16 februari 2024Lees meer >

Wetmatigheden

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Over bergen en rivieren, langs hoogten en dalen Door het wassende water, de wind zal vervalen. Tot hij weer opsteekt, als storm wellicht Drijvend op de golven, op zoek naar ons licht. De zon, de maan, de sterren, mijn vrouw, Lieve lieve schat, ik hou van jou.…

De mooiste koe

gedicht
2.4 met 85 stemmen aantal keer bekeken 17.093
In ons hart een koe; 607 400185 die toekijkt hoe wij weer in ons eigengereide dal raken verzeild -------------------------------------- uit: 'Terug naar de Apotheker', 2005.…

LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
Vanuit de Grote Beer en de Pleiaden Wordt de mens gevormd door zeven stralen Door in het stoffelijke af te dalen Worden plus en min goeden en kwaden Wij zijn de vruchten van kosmische zaden Meetbaar op louter dichterlijke schalen Langs de lat gelegd door het vertalen Van een begrip als helen en als schaden Het midden houdend tussen droom…

Ondersteboven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Want voor mensen die graag ondersteboven top en dal verhaspelen is een berg een plas die als emmer een prima pak verpesten kan. Daar hangt de man.…

Ik altijd de hare

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Door de zee van het geluk Zullen wij blijven varen Samen één stuk Ik altijd de hare Storm tegen ons gekeerd De golven hoog Wij hebben veel geleerd Van elk soort betoog Een zachte wind Streelt onze huid Zonlicht is ons goedgezind De meeuwen zingen luid Heuvels en dalen Zo zal het altijd gaan Soms zullen wij verdwalen Maar ook naast…

Laguz

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
In de duisternis laat ik me langzaam dalen tot op de bodem, tot mijn diepste kern waar wat niet wezenlijk is oplost en vergaat, waar ik gezuiverd en herboren word uit de modder van het meer; Ik adem vrede aan de oever van Bala vol waterwijsheid.…
Jack Stoop2 februari 2024Lees meer >

Zilte voeten,

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Wij leefden, grazend als de dieren in het stille dal van een duinpan, spelend in het licht en zon en met elkaar om steeds een eerste bruiloft te vieren, beschut tegen raadselen van de toekomst en de wind, wie van ons het ruisen van de golven, het spel van elementen wilde zien, besteeg het helmgras naar de top, tuurden naar de kim en verder…
pama29 november 2010Lees meer >

Ontworteld

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
ooit vertrokken jullie vanaf hetzelfde perron in de gele trein gestapt bestemming onbekend kleurde dageraad blauw met schapenwolken ontlook ze voorzichtig als een passiebloem groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd leken obstakels groter…
LadyLove3 januari 2011Lees meer >

De beminden

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.692
Verlangen deed hen gaan met sneller schreden, Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom Het vage pad samen zo vaak betreden Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…

Dromenmaker

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
Ik scheer langs de diepe dalen van goede bedoelingen, die aan de voortvarende moed voorafgingen, het euvel vermomd door het lange zwijgen achter de vele maskers van de dromen in een kleiner wordende paradijs. Het mooiste voor een mens is, “ te dromen met de ogen open”. Shakespeare…
pama10 augustus 2011Lees meer >

In het uur U

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
( Anima Mundi ) Zij danst op paden zo ruw en smal als kronkelwegen in het ware leven Door berg en dal zal zij zich waden door wind en kou kan zij trotseren er pas aan geven Ook na de val wil zij niet rusten op zand en zee aan verre kusten misschien voor later maar niet voor nu Dan, in ‘t uur U is zij nog wakend de dood genakend…

De kluizenaar

poëzie
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.663
Hoog, op de bergtop, rijst de kleine kluis, Uit groenend hout en mossig riet geboren; Door spar en lork vaart een zacht gedruis, En wie daar zingen, doen een loflied horen; Vrij dartelt om de hut de vale muis, - Het dal ligt in de gloed der zon te gloren, Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis, Ligt de eenzame, in geprevel als verloren…

LANDGOED OOSTERHEIDE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Kleine, witte Mei wil zich steeds herhalen: elfenmutsjes, heersend maar bescheiden: wijd verspreide lelietjes der dalen!…
Han Messie19 augustus 2012Lees meer >

Ik zag beelden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 860
Ik zag beelden die mijn hart, mijn geest, mijn ziel, mijn hele wezen optilden en neer liet strijken in een groen dal. Ik zag beelden die reikten over grenzen van de tijd. Ik zag beelden van een toekomst waarvan we allemaal dromen. Ik sluit ze in mijn hart en voel mij de koning te rijk.…

De zee en de wind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
De zon doet mee met het ritme van de wind en zee als kristallen nemen de golfjes haar schijnsel mee uit zee naar het zand van het strand De wind gaat over in onverschrokken woestheid de kristallen moeten ruimen voor uit elkaar spattende witte pluimen die woest worden neergekwakt op het zand van het strand Noeste flitsen doen mee dalen…
HenkPost20 september 2012Lees meer >

De wind en de woeste zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
zon doet mee met het ritme van de wind en zee als kristallen nemen de golfjes haar schijnsel mee uit zee naar het zand van het strand De wind gaat over in onverschrokken woestheid de kristallen moeten ruimen voor uit elkaar spattende witte pluimen die woest worden neergekwakt op het zand van het strand Noeste flitsen doen mee en dalen…
HenkPost20 september 2012Lees meer >

AAN DE MAAN

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân Van berk en populier, die in uw glansen weemlen Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen; Maar ach, al drong ge ook door tot hun zo dierbare as, Ze ontwaken niet, hun oog is blind voor uwe stralen.…

Koffiedik kijken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
In stilte wagen we ons af te vragen wat het komend jaar ons straks weer brengen zal, kabbelt tijd weer als deze vroege morgen of zullen al onze pogingen slagen om nu op te veren uit dit diepe dal maar vooralsnog blijft de toekomst verborgen.…

Landschapvriend

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 870
Het silhouet van blauwe bergen tekent de verheffing van jouw eenvoud in diepte van jouw groene ogen verstillen vijvers in herinneringen dwalen boeken naar mening en betekenis aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf jouw handen dragen schroevendraaiers licht gaat vrolijk aan en somber uit schemering begint weemoedig wanneer beekjes dalen…
mobar9 maart 2013Lees meer >

Mijnwerkers

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.992
Zij dalen zwijgend in de don'kre grond, Met bleke lippen en verflensende ogen, Vervloekend de hardvochtig-valse logen, Die hen tot nacht doemt, als de morgenstond Met nieuwe glansen rijst, en schitt'rend-bont, Van zuiv're zonneschoonheid overtogen, Het land lacht in het licht, en uit den hoge Een zoele vrede nederzijgt in 't rond.…

Ondeelbaar ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Ik droom aan de oever van een beek om bloot te staan aan tijdloze gedachten, wat eerst nog helder leek onder de bedauwde varens in de aardse dalen, daar werd de stroom herhaald verlegd, de ochtendmist kuipt door een vertrouwde kier van de ondeelbare dageraad.…
Pama9 september 2013Lees meer >

lieve meid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.385
mijn leven ze verdient een gouden roos Zij was pas zestien toen ik haar zag nu is zij 28 en volwassen en in de tussenliggende jaren liet ze zich elke keer verrassen Zij had genoeg aan zichzelf daarbij de liefde van haar leven moeilijke jaren vanwege de afstand ze sleurde zich er door heen, soms met angst en beven Zij kende hele diepe dalen…
leidy11 oktober 2013Lees meer >

kindervriend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
wekelijks predik ik onvermoeibaar voor volk en vaderland over de noodzaak kinderen te behoeden voor het kwaad zondags draag ik trots mijn koninklijke onderscheiding voor mijn jarenlange inzet voor de speeltuinvereniging mijn beste vriend is een ex-pater uit een ver internaat met eenzelfde liefde voor de schoonheid van de wereld elke avond dalen…

Zoektocht naar de oorsprong

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 994
ik ben op zoek gegaan naar de diepe wortels de vertakkingen aan de stam van een boom het nest in de groene kruin ik zocht een oude droom als een blad dwarrelde ik wat rond de wind nam mij mee liet mij nog niet dalen ik werd gepakt door familieverhalen een prentenboek bracht mij in een hof waar grootvaders rozen kleuren door de hagen…