1980 resultaten.
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Het bos nu
-van westerling verstoken-
ademt zijn rust weer uit
en laat zijn kleuren pralen,
om die dan toevertrouwend
aan de wind
dwarrelend neer te laten dalen.
ze kleedt zich in een rode tooi
om zo de herfst weer te behagen,
die haar -verliefd: wat is ze mooi-
de winter in zal dragen.…
Harten van gloeiend lava...(verlangens van een man)
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
5.056 vingers speels over je borsten glijden
In je ogen zie ik een vuur van zalig verlangen
De warmte gloeit onder je roomwitte huid
Zacht kreunen je dijen om mij te ontvangen
Je lichaam laat zich prachtig glanzen
in de warme schemer van de zomernacht
Een geilheid vult zich in mijn lendenen
Het is het moment waarop ik heb gewacht
Je vingers dalen…
Charme
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.989 gevonden,
vleugels gespreid voel jij je niet gebonden
eens gewond opnieuw vervlogen in de open lucht,
links en rechts geen raad nodig wederom op de vlucht,
zwevend met blinde ogen naar het vertrouwelijke verleden,
fladder je toekomstgericht…maar het werkelijke vermeden,
met helder gefluit maskeer je de vaste grond eens bedoeld voor jou,
daal…
Liederen voor nieuw leven 2
gedicht
2.2 met 131 stemmen
19.116 stelt ons voor
een raadsel. onder haartjes, een voor een
vouwen zich blaadjes toe tot been zodat haar
gezichtje als een lampenkap vol licht
de binnenkant weergeeft - anders zien
we de niet roze lettergrepen van haar handjes
of het ritselen van een glimlach wanneer die
opkruipt naar de pasgeboren oogjes
en ze overhaalt te blijven in dit
dal…
De Woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
582 die de dichter vormen,
dalen af op zijn afroep.
Wat hij opvangt,
noteert hij snel, hevelt
allerlei associaties, hulptroepen
die geruisloos essenties dicteren...
Daar rolt dan wat uit - ja, gaaf uitgedrukt!
Uitgebreid gaat hij anti-occuperen:
heerlijk, hiermee kan hij door.…
HET MILDE WINT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Jezus' liefde en genade halen
ieder venijn uit kwade hand of mond,
doen bloemen bloeien in de dorste dalen.…
Wetmatigheden
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.193 Over bergen en rivieren, langs hoogten en dalen
Door het wassende water, de wind zal vervalen.
Tot hij weer opsteekt, als storm wellicht
Drijvend op de golven, op zoek naar ons licht.
De zon, de maan, de sterren, mijn vrouw,
Lieve lieve schat, ik hou van jou.…
De mooiste koe
gedicht
2.4 met 85 stemmen
17.093 In ons hart een koe;
607 400185 die toekijkt
hoe wij weer in ons
eigengereide dal raken verzeild
--------------------------------------
uit: 'Terug naar de Apotheker', 2005.…
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 Vanuit de Grote Beer en de Pleiaden
Wordt de mens gevormd door zeven stralen
Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom…
Ondersteboven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Want voor mensen die graag
ondersteboven
top en dal verhaspelen
is een berg
een plas
die als emmer
een prima pak
verpesten kan.
Daar hangt de man.…
Ik altijd de hare
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.135 Door de zee van het geluk
Zullen wij blijven varen
Samen één stuk
Ik altijd de hare
Storm tegen ons gekeerd
De golven hoog
Wij hebben veel geleerd
Van elk soort betoog
Een zachte wind
Streelt onze huid
Zonlicht is ons goedgezind
De meeuwen zingen luid
Heuvels en dalen
Zo zal het altijd gaan
Soms zullen wij verdwalen
Maar ook naast…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 In de duisternis
laat ik me langzaam dalen
tot op de bodem,
tot mijn diepste kern
waar wat niet wezenlijk is
oplost en vergaat,
waar ik gezuiverd
en herboren word uit de
modder van het meer;
Ik adem vrede
aan de oever van Bala
vol waterwijsheid.…
Zilte voeten,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 Wij leefden, grazend als de dieren
in het stille dal van een duinpan,
spelend in het licht en zon en met
elkaar om steeds een eerste bruiloft
te vieren, beschut tegen raadselen
van de toekomst en de wind, wie van
ons het ruisen van de golven, het spel
van elementen wilde zien, besteeg
het helmgras naar de top, tuurden
naar de kim en verder…
Ontworteld
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
648 ooit vertrokken jullie vanaf hetzelfde perron
in de gele trein gestapt bestemming onbekend
kleurde dageraad blauw met schapenwolken
ontlook ze voorzichtig als een passiebloem
groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar
ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen
waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd
leken obstakels groter…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Verlangen deed hen gaan met sneller schreden,
Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom
Het vage pad samen zo vaak betreden
Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Ik scheer langs de diepe
dalen van goede bedoelingen, die aan
de voortvarende moed voorafgingen,
het euvel vermomd door het lange
zwijgen achter de vele maskers van de
dromen in een kleiner wordende paradijs.
Het mooiste voor een mens is,
“ te dromen met de ogen open”.
Shakespeare…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 ( Anima Mundi )
Zij danst op paden
zo ruw en smal
als kronkelwegen
in het ware leven
Door berg en dal
zal zij zich waden
door wind en kou
kan zij trotseren
er pas aan geven
Ook na de val
wil zij niet rusten
op zand en zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend…
De kluizenaar
poëzie
2.0 met 4 stemmen
1.663 Hoog, op de bergtop, rijst de kleine kluis,
Uit groenend hout en mossig riet geboren;
Door spar en lork vaart een zacht gedruis,
En wie daar zingen, doen een loflied horen;
Vrij dartelt om de hut de vale muis, -
Het dal ligt in de gloed der zon te gloren,
Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis,
Ligt de eenzame, in geprevel als verloren…
LANDGOED OOSTERHEIDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Kleine, witte Mei wil zich steeds herhalen:
elfenmutsjes, heersend maar bescheiden:
wijd verspreide lelietjes der dalen!…
Ik zag beelden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Ik zag beelden die mijn hart,
mijn geest, mijn ziel,
mijn hele wezen optilden
en neer liet strijken in een groen dal.
Ik zag beelden die reikten over grenzen van de tijd.
Ik zag beelden van een toekomst waarvan we allemaal dromen.
Ik sluit ze in mijn hart en voel mij de koning te rijk.…
De zee en de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 De zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar spattende witte pluimen
die woest worden neergekwakt
op het zand van het strand
Noeste flitsen doen mee
dalen…
De wind en de woeste zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar spattende witte pluimen
die woest worden neergekwakt
op het zand van het strand
Noeste flitsen doen mee en
dalen…
AAN DE MAAN
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.422 U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân
Van berk en populier, die in uw glansen weemlen
Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas
Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen;
Maar ach, al drong ge ook door tot hun zo dierbare as,
Ze ontwaken niet, hun oog is blind voor uwe stralen.…
Koffiedik kijken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 In stilte wagen we ons af te vragen
wat het komend jaar ons straks weer brengen zal,
kabbelt tijd weer als deze vroege morgen
of zullen al onze pogingen slagen
om nu op te veren uit dit diepe dal
maar vooralsnog blijft de toekomst verborgen.…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
Mijnwerkers
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.992 Zij dalen zwijgend in de don'kre grond,
Met bleke lippen en verflensende ogen,
Vervloekend de hardvochtig-valse logen,
Die hen tot nacht doemt, als de morgenstond
Met nieuwe glansen rijst, en schitt'rend-bont,
Van zuiv're zonneschoonheid overtogen,
Het land lacht in het licht, en uit den hoge
Een zoele vrede nederzijgt in 't rond.…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Ik droom aan de oever van een beek om
bloot te staan aan tijdloze gedachten, wat
eerst nog helder leek onder de bedauwde
varens in de aardse dalen, daar werd de stroom
herhaald verlegd, de ochtendmist kuipt door
een vertrouwde kier van de ondeelbare dageraad.…
lieve meid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.385 mijn leven
ze verdient een gouden roos
Zij was pas zestien toen ik haar zag
nu is zij 28 en volwassen
en in de tussenliggende jaren
liet ze zich elke keer verrassen
Zij had genoeg aan zichzelf
daarbij de liefde van haar leven
moeilijke jaren vanwege de afstand
ze sleurde zich er door heen, soms met angst en beven
Zij kende hele diepe dalen…
kindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 wekelijks predik ik onvermoeibaar voor volk en vaderland
over de noodzaak kinderen te behoeden voor het kwaad
zondags draag ik trots mijn koninklijke onderscheiding
voor mijn jarenlange inzet voor de speeltuinvereniging
mijn beste vriend is een ex-pater uit een ver internaat
met eenzelfde liefde voor de schoonheid van de wereld
elke avond dalen…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 ik ben op zoek gegaan
naar de diepe wortels
de vertakkingen
aan de stam van een boom
het nest in de groene kruin
ik zocht een oude droom
als een blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen…