1813 resultaten.
Canadese dichteres
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
490 (voor Miriam Mandel)
Op 13 februari 1982 hield je de poëzie
voor gesloten en blikte je eenzaam in
de duisternis van de grote slaap, het
verre niets, waar misschien nog iets
te leven valt. Een ex-man en twee lieve
kinderen in het ongewisse latend, want
achter de dikke muren was je onhoorbaar
en tastte de dood je alsmaar meer aan.…
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het is februari de woeste zee
spuugt in 't hoog opspattend
schuim
bleek zijn gramschap uit
In duisternis fladdert zij
als een engel des doods
boven donkere golven van de zee
Van oost naar west de wereld rond
overal schrijdt de stilte door de straten
Onze handen beven
beroofd van warm leven
in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel…
XXXIV
gedicht
3.5 met 6 stemmen
5.350 De duisternis - en wij, een heimelijk paar,
twee gasten van de nacht, blind, zwijmeldronken,
en stad en land al haast in slaap verzonken,
en ginds, boven ons zwartverwaaide haar,
jagende wolken in hun stormig jaar.
Je tred was luchtig toen de maan niet scheen,
je sloeg je arm zo innig om mij heen,
het maakte blij.…
Aan de ganzen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.884 Nauw drijven door de duisternis geruchten;
de zomernacht is zwoel en drachtig. Voor
de sterren hangt een nevelwaas. Ik hoor
de donkere aard’ in diepe sluimer zuchten.…
Een paarse bloemenkrans
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
674 Zij droeg een krans van paarse bloemen
met namen die smartelijk te noemen
waarom had men haar die zware last gegeven
werd zij door een gang van duisternis gedreven.
Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien
maar in onmacht en verdriet gaan groeien
paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen
ze groeien alleen langs passiewegen.…
NACHT-KAPEL
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.555 Daar hing geen zucht, geen vrage;
Daar was maar stilt' en duisternis
En mystisch viel er groenig-vaal,
Op heilgenbeeld een manestraal
In de ouw' Maria-nis.
Heel flauwkens monkel-lachend,
Als of 't zijn leste lachsken was,
Leek 't lampken Gods, in 't duistre rond,
Een blom, die zonder water stond
In rood kristallen glas.…
Zwaarte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 De uren worden bijna ondraaglijk zwaar,
als het avondlicht oplost in de duisternis.
Droeve herinneringen verdringen elkaar
en besef ik grauw wat ik zo vreselijk mis.
Dan raak ik de trieste beelden maar niet kwijt
van mijn vrouw die ik innig lief heb gehad.…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 nog voor de dag geboren wordt in de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 Ik ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante adem op
de golven van de winden rust,
oprijst naast de leeuwerik
in een eindeloze klim naar
dat ene streepje licht,
stipje op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een…
Een nieuw begin tot aan het einde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ik ken sinds kort een vrouw die, heel apart,
weer een helder licht in de zwarte duisternis
wist te doen schijnen die heerste in mijn hart,
na de dood van mijn liefste en het gemis.…
En zag ik niet dat kind onder de treurwilg huilen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 me heen
verdiept in wat er in mij , en om mij heen gebeurd
raapt mijn ziel wijsheid uit het Woord
we zijn hier op aarde voor een korte periode
met een doel, terwijl de wereld woel
en soms krijg je een schaapje van de kudde op
je hart gedrukt
waarvoor je zorg moet dragen; en zorg dragen in gebed
is een grote kracht in de duisternis…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 glanzende zwanenveer van ons geslacht
Door Goddelijk ontfermen in het licht gebracht
Met tranen in ogen het verdriet in donkere nacht
Waait Gods adem binnen zonder praal of pracht
Wie in huivering om de boosheid van het kwaad
De demonische golfslag een zee vol smart
Waaruit de gloed van een berouwvol hart bestaat
Voorbij schrik en duisternis…
MYSTERIE ROND HET GRAF
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
726 ’t Was in ‘t vroege morgenuur
toen Maria ging naar het graf
angstig en nog helemaal overstuur
leek Zijn liefde voortaan zo veraf
het graf stond angstwekkend open
er gaapte een lege duisternis
van schrik wou Maria gaan lopen
wat was dat voor een geheimenis?
de zweetdoek, het opgerolde linnen
werd haar Heer dan weggenomen?…
SPIJS VOOR STRIJD
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
519 zwaardvechters van morgen
eten en drinken zich propvol
genieten allemaal met smaak
kauwen en slokken gulzig
brullen grove grappen
uiten speelse dreigementen
vergeten voor deze nacht
wie de volgende dag
zijn tafelgenoot of makker
zal moeten bekampen
hem de doodsteek geven
wellicht zelf door een vriend doorboord
buiten wacht in de duisternis…
Tussen de regels door
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
629 Tussen de wal en 't schip
tussen vloek en gebed
tussen neus en lip
tussen laken en servet
Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen licht en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en obekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en liefde
Tussen stijgen en dalen
tussen roof- en zwerftocht…
Hoe ver nog?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
383 Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.
Als wateren mijn weg versperren
baant Uzelf voor mij een pad
door de nacht bij licht der sterren
houd U stevig mijn hand gevat.…
Karyatide
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
261 In spelonken spelen speleologen
in 'n eukalyptisch onderaards complex
claustrofobie en grotvrees zijn hen
ten enen male vreemd
stemmendovend is de nauwverlichte omtrek
ter hoogte van haar kruin
ontwaart zij een vaag begin
een schicht van onbestemde silhouetten
waar manshoog duisternis zich heeft verborgen
verschijnen karyatiden…
Strange magic
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
321 In het rijk van licht en duisternis,
waar liefde eerst een zonde is,
vliegt Marianne, trots en vrij,
de valse schijn voorbij.
Geen glanzend harnas, geen zachte hand,
maar een moerasheer uit het Duistere Land.
De Bog King, nors en vol met vrees,
is niet de held die zij ooit prees.…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Waar sterrenlicht straalt
wordt duisternis verzwolgen,
en lichtpunten in dit heden
blijven ons zwijgend volgen.
Zij verzachten het leed
als balsem op een wond,
zoals ook onze eigen ster
ontwaakt in gouden morgenstond.
Toch dooft elk licht,
gevangen in vergankelijkheid.…
De maat van het licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
261 Maar tijd, die alles weegt met trage hand,
laat geen onrecht ongebroken duren;
zij opent stil de poort naar tegenkracht
waar zwakken in de duisternis kunnen schuren.…
Klassieke regenzomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
294 Illusies van vrije geesten
huizen hier tussen betonnen muren
als onzichtbare lichtgevende beesten
het plaatselijke mystieke spook
eet alle voedzame woorden op
uit de lettersoep van wanhoop
er is voldoende duisternis
voor vier eenzame winters
maar achter regenwolken
is de zomerzon het mooiste beest
die over het seizoen heerst
er zijn…
Het verblijf buiten het dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
106 de deuren wijd openend
voor de nachtelijke steppe
Hoe sta jij daar zo plompverloren
terwijl mijn ogen zich openen
en de tussenruimte tussen ons
zich mateloos uitstrekt
O ik houd van mij
in jouw nabijheid
en daarom ween ik
want in de wijdste verte
van dit niemandsland
ligt reeds jouw stem
en is het jouw adem
die de duisternis…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Paaslelies, ijspegels, narciss(t)en,
sneeuw dat begint te smelten
bevroren ondergrond komt tot leven
latent verleden wordt weer heden
't strand met schelpjes en zand
springtij van nieuw vernieuwd leven
ontstaan uit winters wezen
zonlicht de nacht doet vergeten
licht dat door de duisternis sprak,
hagelstenen gezwegen
sneeuwman zicht…
Hampshire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Naarbinnen gegaan, om de duisternis voor te zijn
en op mijn tenen bijna om niet te verstoren
wat om dit uur altijd zo zwijgend roerloos is,
dacht ik bij 't inslapen nog iets te horen:
het god save the queen als ik me niet vergis.…
Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.800 Stuk gruiz'len, 't strand op, van de horizont
Groenglazen bergen tot wolken van kralen;
Veilig in duisternis van kalken schalen
Woont 't weekdier, vast aan nooit bewogen grond.…
Zou ze met haar
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
965 zonder verdriet
zou haar geduld blijven wachten
tot ze nogmaals komen, en nogmaals
Zou ze met haar nuchterheid nooit
een droom een klap verkopen
zou ze het kwaad weghouden
van paden die naar binnen gaan
zou ze weten dat ze alles weet
van wat hem daar kan vernietigen
Zon trekt de dag naar beneden
waarachter perspectief verschijnt
duisternis…
Paniek
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.360 Hoor deze prachtige dieren rennen
hoor ze vluchten,
voor de duisternis,
die, met den avond
komen zal, magisch en mysterieus
die nacht vol geruchten,
dat ongetemd lijkt met sterren
door de toevoer van de heldernis.
Ze zijn pijlsnel.…
Mijmeringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.408 Die ogen, die bijzonder groene ogen verdoken in de duisternis,
Ze kijken me aan met verborgen kennis en alwetendheid,
Ze kijken me aan en zeggen: "Ik weet het..."
Moet ik bang zijn of gerustgesteld of denken:
"vergeet het" nee, het is allemaal waar,
er is iets dat me dwarszit en jij voelt het ook.…
Ademnood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.150 Jouw okselgeur is een vlucht uit de duisternis
wegdrijven naar een wonderwolk
Modder en zand van de zolen schudden.
De donder slaat weerhaken in ons,
wij horen elfjes giechelen.
De nacht ritselt
maanstralen raken de riethalmen.
Krekels sussen ons en we strelen,
bevelen elke kus met een vingerknip.…
Slapen of waken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.270 van de pratende woorden in mijn hoofd
ze zijn er elke nacht weer
als hel en verdoemenis
uren die blijven duren
muren schreeuwen verlatenheid
het leven niet langer toegankelijk
voor mijn verloren ziel
ik probeer de negativiteit te ontvluchten
met gedachten over zachte tintelingen
warme gloed die me wel kan raken
waarbij nacht en duisternis…