2232 resultaten.
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
helder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
704 En het hoofd zorgt wel voor de daken,
die het hart zo nodig heeft,
en ontgint meteen het gebrokene ervan.
Met stijgende verwondering
waardeer ik tegenwoordig wiskunde;
logica heeft iets van de heelheid van
paradijzen.…
Zomer 07
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 penseelstreken aan een rozig firmament
alles verzamelt zich in het eerste warme licht
ik blijf binnen en wacht, ik ken het
de deur stond altijd open maar wat binnen woelde
was niets van een welkom, eerder een wensen
kromlopen door het gewicht van felle onwetendheid
God wees jezelf
leg aan, dat schot - laat het klinken
honderd kleuren gebroken…
Nog geen fysieke dreiging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 nog was er
geen fysieke dreiging
van oorlog of geweld
maar de tekenen
logen er niet om
hun gevolgen
op de lange termijn
deden de dagelijkse
souplesse teniet door
zorgen en stemming
veerkracht en alert
reageren namen af
deuren bleven gesloten
de lach gebroken door
gebrek aan perspectief
zacht gefluister
en lichte huiver namen…
Als ijs adert in bevroren ogen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.127 adert in bevroren ogen
en koude angst wurgend
alle liefde dood
Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel
brandt als vuur in een gesloten hart
en prikkeldraad de huid omvelt
Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert
Dan zie je beiden
ieder een kant op gaan
Was eens de liefde mooi en bloeiend
Teloorgang gedoemd
Zwarte bloemen ijzen
in gebroken…
Zonder enig woord
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 in een breed lachend gebaar
je losse haar
verwaaide blond
in wind en lentezon
ogen die verrast
ineens de mijne vinden
uitbundigheid in lichaamstaal
we kwamen samen
in een zinderend omhelzen
zonder enig woord
pas later verhaalde
jij je leven dat voor
even was ontspoord
ik wist nog van
de lege flessen wijn
het te vaak gebroken…
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 Mijn vingers sluiten zich
de tijd die ik nog heb ebt stil
zie, golven wiegen langs geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet…
Rookzone
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
680 er waren bijen en bier
en op de grond gebroken glas
treinen die naar nergens gaan
niemand hier wilde ergens anders heen
rond klok elf
stond een meisje van steen
iemand liep voorbij
het viel haar niet op
zij keek dwars
door het spoor een overkant
waar ik nooit ben geweest
in de hand had ze vijf gele rozen
op mijn arm zat een…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
Poëet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 waarover hij zijn stappen zet
ligt afgezonderd
ver van stemmen anders dan de zijne
eenzaamheid is metgezel lijkt het wel
voor al degenen die in eigen zwijgen
niets kunnen verstaan
maar hij ademt verwondering
wanneer een lelie - badend in de maan -
liefdevol het water kust
of het nijgend zware graan
vergoten tranen draagt
van een gebroken…
Afasie!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.652 Toch lach je steeds, het ijs is gebroken!
Ik glimlach ook, ja we hebben fijn gesproken!
Cor van Vliet…
QUEEN VICTORIA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 De weduwe van Windsor zucht
Sinds hij zijn laatste adem blies
Koestert ze een intens verlies
Het rouwen is niet van de lucht
Ze is pro puriteinse tucht
Hult zich decennia in zwart
Gebroken is haar vrouwenhart
Negen maal droeg ze zedig vrucht
Negen maal baarde ze nieuw leven
Ze heeft geschiedenis geschreven
Na ‘t heengaan van haar echtgenoot…
Ontdroomd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
664 harde werkelijkheid
heeft je tenslotte ingehaald
voluit gesneden
uit je baan gereden
als tegenstellingen
veranderen in haat
tegen alles
wat afwijkt van gewenst
idealen verdwijnen
onder de grond
is het moeilijk
een dromer te blijven
in een eigen wereld
die met geweld
langdurig
door elkaar wordt geschud
tot al het breekbare
gebroken…
Water
gedicht
2.3 met 109 stemmen
20.627 Toen is een dijk gebroken. Wij lagen in het slijk,
Twee padden sleepten zich nog parend, weg,
buiten bereik van het koudvuur in onze handen.
Wij zochten elkaars halsslagader, maar onze beet
was bot. De nacht komt nader.
-----------------------------
uit: 'Taalmachine', 44.…
De blinden en de duisternis.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in zwarte straten waar het licht verdwijnt
opgeslokt door de mensen van schaduw
in hun dagelijkse sores verdronken
over donkere stoeptegels slepen zij mee hun lot
wanneer zij even kijken
het vuur geblust
ogen als uitgedoofde restjes kolen
als dromen niet waargemaakt
door slapeloze nachten
beloften gebroken
te vaak geloofd
opgelicht…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
Ontbinden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.257 de weg, eindigt ons pad
Nog wat tranen, nog wat strelen
Vandaag blijven de ogen nat
Hoe is het toch zover gekomen
Waarom altijd een eind
Wanneer is de twijfel ingeslopen
Wat heeft onze toekomstdroom verkleind
Opnieuw een relatie ontbonden
Geen winnaar, happy end of nieuwe start
Wat resteert zijn verse wonden
Een man, een vrouw en een gebroken…
op kale grond
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
701 er blijft niets meer over
niet van mij
of hoe, tot het einde toe, de werkelijkheid
nadert
in een schrijn van gebroken weerstand
de dansers, ze dansen niet
jij draait je om
en ik kan slechts onthouden
dat de klaver die je gaf in verloren momenten
te zwaar beladen was
strakgetrokken
door het gewicht van eigen bloemlezing
onschendbaar…
zomerkralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 ze regen zich aaneen, als kristallen
die de zon gebroken langs de wereld legden
heel subtiel viel licht langs ankers
zwaar verbonden met het water dat slechts schepen draagt
omdat het moet
een blauwe groet en honderd uren wind
geblazen onder luifels waar de warmte koelte vindt
knusse buitengeuren tussen kooklucht
en de smaak naar…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 Als er dan geen troost meer is van boven
of van nergens voor alle lijden alle pijn
Geen hoop of recht of wat dan ook voor
al dat godvergeten onrecht die zee van tranen
Ziel en leven gebroken zonder tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.
Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar
de sporen met zich mee op al haar reizen,
tussen het bekeren van de werkelijkheid
naar de zin tot bloei en zorgeloos leven.
Het licht verstrengelt zich..…
Geloof weg!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
533 ,
o nee,
niet helemaal,
zette mijn voet er even tussen,
telkens weer,
totdat,
de klink afbrak,
de sleutel niet meer paste
de deur
uit zijn voegen sprong,
toen, leerde ik,
de deur te sluiten,
maar nu,
nu gaat ie niet meer open,
en ik,
ben mijn geloof kwijt,
mijn geloof, mijn hoop
en mijn deur,
ze zijn allemaal gebroken…
Ex
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
694 ik ben een mens van gebroken woorden
liefde kraakte al tussen mijn kleutervingers
en trouw takelde ik met een legowagentje
mijn zoete woordjes, ik brak ze alle tegelijk
op nieuw geluk sneed ik mijn vingers stuk
en voor altijd verbande ik buiten bereik
een ziek verdriet hakselde voldaan en breide
kwaad na kwade tijd meterslange spijt
in onschuld…
Het Zevende Zegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 Niets is zo mysterieus als de Openbaringen
Zelfs Johannes wist niet te interpreteren
Wat God hem gegeven had…
Na zes openbrekingen volgt de mijne
Het zevende Zegel, gevreesd en gewild
Wanneer gebroken zal blijken
Dat ik u nooit misleid heb
En dat mijn aanraking altijd vergezeld gegaan is
Met liefde, zachtheid en rechtvaardigheid
Ik zal mij…
Stadsleven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
483 Nooit kan ik een keer mezelf zijn
hoe ware liefde voelt zal ik nooit weten
het einde van het nachtboek ben ik vergeten
mijn oude haven is een bloedende wond
geheime gedachten zeggen nee tegen het bestaan
stille duisternis, gebroken maskers, vastgelegd
hoe echte liefde voelt
heb ik nooit gekend
gedachten zijn geschonden
geniale beginsels…
Huiswerk 1963
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 mijn schoolse werk
mij ontgaat de zware maag ook niet
en denk ook nog eens aan alles
dat geen algebra heet
bij de herontdekking van de wereld
zo, tegen drie uur
volgt de herkenning zonder woorden
dan, na een eeuwig moment
beantwoord ik met,,zo,,,,,
en gaat zij thee zetten
met jan hagel of chocola
en ontelbare witte stipjes
de middag is gebroken…
Moederschap.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Toen mijn hart met de kracht van schuldgevoel gebroken werd
Stierf ik mijn dood immers al.
Ik ben welbeschouwd niet meer dan een sterveling……
Stoel 37 C
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.550 Voor ieder die in zwijgen staat
Dit land in zuchten achter laat
Waar windstil alles over slaat
Een moederhart gebroken
Wie kende er hun namen niet
Hun toekomstdromen in verschiet
Hun huis vol kamers levenslied
Hun stemmen die verdoven
Zo zijn wij in ons hart geraakt
In bloemenzeeën allen naakt
In sterven zijn wij pas ontwaakt
Op vleugels…
Dode mus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 verschool er een geborgen schoonheid
om de wereld
als achttienjarige in herkansing te mogen zien
nu wordt hij
een kind zonder (t)huis
met de riemen van VVD
en de losse eindjes van de Bijbel CDA
al die poppenkast agenda’s bij elkaar
gestropt
met zijn armen
regel op regel op
regel op regel op
regel op regel op
regel gebroken…
NOURRICES (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 We duwden dagelijks een kinderwagen
Zij het gebroken en terneergeslagen…