2134 resultaten.
EEN DING HEB IK BEGEERD
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.033 Want, als op 't strand geslagen door de drift der branding
Een kinkhoorn, draagt mijn ziel uit dit mijn leven mee
De één onzegbre vreugd, die Gij mij hebt gegeven:
Het Ruisen van de Wind: het Ritme van de Zee!…
Het puiteke
poëzie
3.4 met 19 stemmen
2.341 plompe daar pletst er
een puiteke uit
Men dompelt in 'water
Zo potig ter per
en een kringetje
gaat er een voetje ver
Het schiet er zo stille
en het rept er meteen
Zijn buik en zijn bille
En zijn achterbeen
Het strekt en het strijkt, en
Hoe dieper het duikt
Hoe lomper het lijkt
Hoe dikker gebuikt
Het stribbelt en strevelt,
En eer gij…
Afscheid II
poëzie
3.6 met 12 stemmen
5.564 - zijt gij dan niet
van mij?
. . . . . . van hem.
o, vrouw die
eenzaam achterblijft
in het verwaaiend
avondrood
o dood, o stem
de nacht is groot
en sterk de stem
die tussen slaap
en morgenrood
roept uit het
nieuw Jeruzalem.…
Moritura te salutat
poëzie
4.1 met 13 stemmen
5.914 Toen Gij tot mij spraakt, ik sprak niet tegen,
Ik aanvaardde Uw gebod.
Of mijn hart dit wilde?
'k Heb niet naar het schreien van mijn hart gevraagd.
Toen Uw glimlach mijne ziel doortrilde
En mijn glimlach gloren deed, verstilde
't Al in mij, dat schreit of klaagt.
Dit zijn Uw gedachten,
Ave, Heer, U groet die sterven gaat.…
parachutevogeltje
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.146 daar gaat hem weer, hoog
heel hoog boven het koren
zijn vleugelkes propelleren
bidt tot onze lieve heer, hoog
mijnen gebuur komt voorbij
en roept ‘ ah rieg, schoon hè ’
kijk, daar komt hij weer af
amai, ‘ gij zijt een geluksvogel ’
salue fiel, ‘ gaat ge vissen? ’
terwijl het zweet in mijn handen…
Over de zee hangt matelijk te tampen
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.558 Ga niet terug: gij zult de weg niet vinden.
Gisteren, morgen, en eenzelfde klacht.
De mist-klok zingt onzichtbaar-manend in de
dag-witte nacht.…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 nog hebt gij het nooit gehoord!
Ik zong het aan de rozen
Wel honderd, honderd maal –
Licht heeft het afgeluisterd
De wilde nachtegaal.
Ik zei het aan de oostwind
Die ’t aan de wolken bracht –
Ik zei het aan de sterre
In stille, diepe nacht.…
Bevrijding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.531 elk dierenpaar een vrij entree
een schuilplaats op de droge schoot
u nam ze door de wateren mee
Maar nu, zo ver ontelbaar later
vindt de mensheid weer een smoes
voor de missers van een kater
en de valsheid van een poes
Ze zullen mij nooit meer bekoren
het duister hoort mij snikkend stamelen
wellicht is het niet al verloren
Ach kom, gij…
Kerstverlangen
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.976 O gij, die recht en rede
Begeert, genoeg gedwaald.
De zoen des hemels daalt.
Verheugt u telkerstede:
Geboren is de Vrede
Die godlijk ademhaalt.
--------------------------------
uit: De Noodhoorn (1916)…
Pinksterlied
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
566 Geest die vuur en liefde zijt,
breek de strakke banden;
Gij die ons van angst bevrijdt,
open hart en handen.
Zachte bries die zalft en warmt,
mensen doet ervaren
hoe Gods liefde hen omarmt,
vrede wil bewaren.
Babel omgekeerd gemaakt:
mensen die plots weten
hoe Gods vuur ten diepste raakt,
nieuw maakt, ongemeten.…
ADORATIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.908 Ik heb een tempel in mijn hart gewijd
Voor uwe liefde, en eenzame uren lang,
In vroom vereren en devoten drang,
Ben ik daar bij u, wen gij verre zijt.
en als ik biddend daar mijn leed belijd,
Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang
Ruist door de hooggewelfde zuilengang,
In 't statig huis van stille heiligheid.…
Een dromend kind dat met de sterren speelt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.363 Een dwaas, een kind, zo hebt gij mij bereid
O poezie en in mijn bloed gelegd
Het zalig leven der verwonderingen.
U dromende leef ik de werklijkheid
En spreek met haar en luister wat zij zegt
En voel mij stijgen naar de sterrenkringen.…
Pinksteren 2011
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
485 Geest die vuur en liefde zijt,
breek benauwde banden;
Gij die ons van angst bevrijdt,
open hart en handen.
Zachte bries die zalft en warmt,
mensen doet ervaren
hoe Gods liefde hen omarmt,
vrede wil bewaren.
Babel omgekeerd gemaakt:
mensen die plots weten
hoe Gods vuur ten diepste raakt,
nieuw maakt, ongemeten.…
PRIVE GEBOD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 en sereen
Vast op een bankje dat van haar verhaalde
Het droeg de kleuren van Piet Mondriaan
We lopen samen terug, zij zet zich neer
En neemt haar fruitmandje dan op haar schoot
Haar hondje vlijt zich weer tegen haar aan
Ze was dus toch met een als ik begaan
Die wachtte op een soort van ommekeer
Ik lees nu pas mijn wet in hanenpoten
Gij…
Voor Guido Gezelle
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.220 Zoals een koning zijt gij langs het land gegaan,
gekroond met 't blauw der lucht, gemanteld met het groen
der bomen en beladen met het lied der vooglen,
omwierrookt van de geur der nooitgetelde bloemen.
Beglansd van zon en maneschijn en sterrenlicht,
die aureolen kringden rond uw peinzend hoofd.…
DE LEEGTE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.924 Eenmaal hebt gij mijn stil vertrek gewijd
Met even uw ontroerde aanwezigheid,
Met toverklank van zoet-gesproken woorden
En tedere gebaren die bekoorden.
Ik had dat uur in zaligheid verbeid,
Met vreugd gevuld de al te lange tijd, -
En nu: in troeble bitterheid versmoorden
De dromen die me in eenzaamheid behoorden.…
Aan mijn zoon, op zijn uurwerk
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.757 Hebt gij het zwakke werk in 't schudden van de baren
tot ongevoel gebracht van alles wat het lijdt:
gedenk wat u betaamt in alle wedervaren,
die door des Heren Geest vol rede-krachten zijt.
Stel vondst en vinder, geest en raderen te zamen:
't Waar' jammer dat het werk de meester zou beschamen.…
HERGEBOORTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Ik zal u toebehoren:
Mijn droefenis die zoveel Leeds weerstond,
Mijn fel verlangen dat geen angst kon smoren,
Mijn sterke trots die gij toch overwont.
En samen zullen we ons die vree bereiden
Die nu het leven nimmer voor ons heeft
En die wij anderen zo diep benijdden.…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 Dat ik bij ú mijn droefheid kan vergeten,
Dat gíj mij met uw diepe liefde wacht.…
Heimwee naar moeders woordenschat
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.390 Geleerde vrienden die het kunnen weten
hebben eerst de armoe van uw mond geteld
maar geen heeft mij dan tot nog tot vermeld
hoe gij met twintig woorden mild gemeten
mij meer met wijsheid en geluk vervult
dan mijn orkesttaal zwoegend mij onthult.
-------------------------------
uit: De hondenwacht (1951)…
Achterbalkon
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.864 Verhoord gebed, gevonden wat gij zocht!
Doch God is zuinig op zijn wonderwerken,
hij vreest dat zij het zelfs niet zouden merken,
tegen elkander schuddend in de bocht.…
Stralende sterren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
775 van ver
’n stralende sterre staan
hier en daar ontwaar
ik nog mensen
die als ik, verlangend
zijn op weg
mijn hart is
boordevol met wensen
die ik straks voor
de kribbe nederleg
zovele zielen staan
in de barre kou
zij komen voor U knielen
omdat zij weten
hoeveel U van hen houdt
aanvaard ze allen
in uw vredig koninkrijk
dat Gij…
'k Hoor noch 'k Zie U niet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
731 Gij zijt er! –
Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…
Schijn
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 Zo gij mij ziet,
zo ben ik niet,
't is schijn, 't is leugen:
bij u, lief kind,
te droef bemind,
moet ik wel deugen.…
De gevolgen van geweld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 We waren zozeer van onszelf vervuld
Dat we geen ruimte hadden voor elkaar
Twee bekers vloeiden over, wonderbaar
Er was telepathie, het was occult
Jezelf niet mogen zijn, slaag en tumult
Een rugzak vol neerbuigend commentaar
We waren zozeer van onszelf vervuld
Dat we geen ruimte hadden voor elkaar
Het was ons stevig ingeprent, gij zult
Uw ouders…
Veertigdagentijd, morgen Aswoensdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 ‘Gedenk, mens, dat gij stof zijt
en tot stof zult wederkeren.’
Dat zegt de priester ons bij 't assenkruisje
Toch zijn we ook het beeld van God
en wil Hij ons reserveloos beminnen.
Vandaag kunnen we opnieuw beginnen,
de juiste weg weer volgen naar het licht,
ons bekeren en elkaar tot vrede zijn.…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen,
aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen.
O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken,
dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben.
Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter,
mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.…
ZUCHT TOT DE POËZIE *
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.334 Zou gij de naam voor 't sterven niet bewaren,
Als 't lichaam slaapt in 't stof!
Wel moet gij dan met al uw luister varen
En aangebeden lof.…
Twaalf uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Adam, stuk stof, het is niet te laat om je te bekeren,
As zijt gij en tot as zult gij weerkeren.
Het is twee voor twaalf.
Is dan eindelijk het besef te gekomen?
Zie je nu, jij kunt de dood niet dwarsbomen?
De fles zoog meer leven uit jou dan omgekeerd,
Maar Adam, had het je eerder gerealiseerd!
Het is één voor twaalf.…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 O, Dinska Bronska,
gij vertrekt naar Canada:
de verroeste stoomboot wacht langs de kaai.
Gij laast op een almanak
der 'Red Star Line'
dat Canada groter appels,
o, hoger en geler koren heeft dan Plocka.
Het moet in Canada veel beter zijn!
O, Dinska Bronska,
met je zeer dikke vingers:
je schrijft zo moeilijk die brief.…