4186 resultaten.
Lentekolder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 Laat mij de stoere wachter wezen
die jouw dagen met vreugde vult
in deze tijd door zon verguld
die aan de oostkim is gerezen
jou omhelzend als daaglijk licht
met zingende liefdesakkoorden
verwarmen met minnewoorden
voor jouw charme ben ik gezwicht
ach, verwacht geen stoere wachter
slechts een slungelige schlemiel
die als blok aan je voeten…
[ Ik zal teruggaan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ik zal teruggaan
voor de bloesems, ze zoeken --
waar ik nog niet was.…
Lente, in de lengte en de breedte van mijn leven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
533 Het is vrijdag 21 maart 2025
het is 7 uur in de ochtend
de lente is officieel aangebroken
het wordt vandaag 22 graden
de nachtslaap verlaat me
ik sta op, de droom blijft
en snel laat ik m'n vingers
dansen over het toetsenbord
dromend had ik gedoucht met Maxima
zij is naast royalist ook Koninklijk naturist
beiden in ons blote naakte kontje…
Haiku
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 Geen dag zonder nacht:
wenstijd voor licht, blauw en zon.
De vogels zingen.…
Huiselijke lentetanka
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
467 Het raam stond open.
Twee mezen vlogen binnen.
Paniek. En dan rust.
Eentje op Het Vaticaan.
De ander op van Dale.…
Meisje van lentetijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
316 Ze loopt niet, ze zweeft door dagen,
de zon volgt haar onbewust.
Waar zij verschijnt, lijkt alles zachter,
zelfs stilte kent dan weinig rust.
Ze lacht niet luid, maar licht,
zoals regen op een raam.
In haar ogen danst het licht,
een glans die niemand schaamt.
Ze spreekt met handen, met gebaren,
meer waarheid dan geluid.
Wie haar ontmoet…
Een pauze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
314 Weer staat het voorjaar te wenken
en de krokussen zijn al bijna uitgebloeid
maar de lente trekt zich daar niets van aan
en doet ons zonder meer verstaan
dat alles weer goed is, al is het maar voor even
want de drukte jaagt ons weer op en
toch groeit het gras ook zonder eraan te trekken.
Wat kan ons hier en nu ten leven wekken?…
Lenteweertje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
320 16 januari 2026 Kempen:
een lenteweertje.
In de lichtbewolkte lucht
het luie geronk
van een zomers traag vliegtuigje.
Bij de buren van op de grond
het aarzelende gekraai
van een jonge haan.
Milde geluiden verbinden
hoopgevend
hemel en aarde.…
Weelde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
260 Ik reed tussen gele koolzaadstroken
daarachter lagen bollenvelden
roze, rode, paarse, wit-gebroken,
boven mij de blauwe lucht
en alle auto s, welk merk dan ook,
anticipeerden op elkaar,
wat een weelde
tussen het groeiende, bloeiende
het tjilpende en zoemende…
KOEIENDANS
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
294 De deuren van de stal
zwaaien wijd open
telgen van het runderras
verdringen elkaar wild
na maandenlange opsluiting
rennen springen en stampen
op de ruime weide
waar elke grasspriet
feestroes en vrijheid roept
de dolle dieren
werpen al hossend
de stalgeuren van hun huid
door zuiv're lucht over bloemen
reuk kringelt en windt op
stijgt…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 Ik tracht illusies te temperen
als bronnen van een kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om…
De eerste terugkerende vogels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
203 Je weet wat er gaat gebeuren
maar toch doe je gewoon
alsof het anders zal lopen
en voorbij gaat, als je maar
lang je adem inhoudt
en het wachten rekt
van je beter weten
dat verstarring onmogelijk is en
iets dat stil staat, van binnen
doorgaat uiteen te vallen
en dat alles opnieuw begint
in ander leven zoals jij
vaak genoeg hebt…
Schapen en bloemen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
663 De zomer is begonnen,
De lente is voorbij
Maar jij...
Jij geeft je bloemetjes water,
die al beginnen te bloeien
Ondertussen lopen de lammetjes in de wei,
die al aardig beginnen te groeien
In een mooi wolig schaap
In de tijd dat ik dit gedicht maak…
Ongekend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
873 Langs het pad
van ooit gestrooide
rozenblaadjes
wordt laat-zomer
in de grauwe
herfst
ontluikende
lente
paars getinte
blaadjes tekenen
doornloos prachtig
het tafereel
en met een
glimlach bezie
jij het ongekende
verloren ooit…
Eentje
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
3.786 Buiten vriest het
waait het
maar in mij in mijn buik
in mijn hoofd
is het lente zomer, een vlinderpretpark
allemaal door jou
het allergekste
ik ben hetzelfde in jou
in jouw buik in jouw hoofd
twee mensen in elkaar
op kilometers afstand
wij zijn ons er eentje…
Stil staat de magnolia
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
802 Stil staat de magnolia
te dromen
tot er wat lieve mensen
komen,
die door hun glimlach lente worden
en vrede en hoop
doen bloeien.…
Oud
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.141 We weten niet of er
een lente voor ons ligt
en lopen hand in hand het bospad af.…
opnieuw
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.103 in traagheid van gemoed
de diepte
het oog van de melancholie
en nog altijd
het verstilde reiken
naar de schoonheid
van een onbevangen jeugd
een bevrijding pas
aan de horizon van de utopie
maar desondanks
gaande door het leven
in de schaduw
gaande in weerklank
van het voortbestaan
steeds de lente opnieuw…
Grijs
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
871 Begin februari
begonnen met een lach
een pril zonnetje
een zonnige dag
Maar plotseling
alles vervaagd
een mistige blik
die om lente vraagt
Het leek zo mooi
een nieuwe tijd
nu alleen een grijze massa
die alle vreugde mijdt…
ik schaatste niet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.093 Mijn daad had geen
toegevoegde waarde
toen ik al mijn liefde
voor jou vergaarde
Ik dronk het zuur
van je tranen
Droogde ze
uur na uur
ik schaatste niet
de hemel rijk
maar strompelde
door het slijk
Achterwaarts gevallen
duizelde mijn hoofd
doch ik blijde om de
lente die me werd beloofd…
beleefd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 in mijn kop ben ik nog jong
maar mijn handen verraden
groeven, aderen, vlekken
een kille wind waait
waar ooit de lente bloeide
een warme mantel dient mij
met liefde te bedekken
nu weet ik de tijd
nog even,
dan ben ik er geweest
valt er niets meer te rekken…
April's Fool
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 de vrouw, die hier woont
is vaak toch zo dwaas
vooral vandaag in de lente
wat vogelgekweel, een zonnestraal
ze rent als zot naar buiten
lacht naar elke bloeiende bloem
die dag sta ik, grasmaaier
nog steeds nietsdoend te wachten
en zij, zij droomt daar in haar hof…
Japanse kers
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.188 Vanaf m'n balkon
zie ik je staan
statig en trots
in de stralende zon
bezaaid met uitbundige
bloesem
die als een
waterval
gracieus
hangen
aan je takken
waarmee je me
iedere lente
weer
met je
schoonheid
weet
te pakken…
Een mysterieuze twinkeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 grijs sombert de dag
maar de lente
vonkt nog in je ogen
een mysterieuze twinkeling
van energie en kracht
die kleurt als je lacht
dan lijkt de zon
voor even te schijnen
uit een klarende lucht
om in een zucht
ook weer te verdwijnen
als buiten de regen gutst…
Koning Winter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Als pauwenveren zonder kleur
fijn getakt tegen
de grijsblauwe winterlucht
als trouwe wachters op de lente.
Glinsterend in het dunne zonlicht
als zilveren kristallen
spelend op de donkere diepte
golvend naar de overkant.
bijtend, ijl, knisperen
in regenboogstralen, Winter.…
Ik leef!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
929 Kracht terugvinden in de Lente,
Opnieuw beginnen, nieuwe kansen ontspruiten.
De zomer is van mij,
Ik mag er zijn, als een zonnebloem, vol kleur en kracht.…
Mare
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 op het eerste gezicht
is het gelaat gespannen
slaat het nieuws een gat
hersenen draaien overuren
balancerend op flinterdun koord
meestert de onzekerheid
putten we elan uit Moeder Aarde
waaruit de Lente ontspringt
en niets is wat het lijkt…
In jouw stille wereld
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.103 In jouw stille wereld
Zweeft een droom
Als wordt hij voortgeblazen door de wind
In jouw stille wereld
Is het woud zo mooi
Als was het betoverd door een glimlachend feetje
In jouw stille wereld
Zorgt jouw glimlach
Voor een eeuwigdurende lente in mijn hart…
In de winter
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
793 achter
mijn aangezicht
huilt het leven
machteloos
zo lijkt
en tijdloos van aard
om verlies
met pijn te verweven
heeft het gevoel
verdriet gebaard
de avond heeft zich
van de lente vervreemd
is in koude ondergedompeld
rest nog de troost
die aan het verlangen
blijkt uitgeleend…
Uitgehold worden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
631 Zo komt de lente
na een winter
van leegte en pijn;
zo komt nieuw leven
steeds weer gegeven
om mens voor mens te zijn.…