1969 resultaten.
Schimmenspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 de bewustheid
van een ander bestaan
projecteert nu al
kristallen schaduwen
naadloos transparant
en zonder kleuren
voorouders wachten
lange eeuwigheden
waar ooit ik
ook wacht op mij
misschien zelfs
doen wij dit samen…
De hel en hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 geboren in de onderwereld
een hel
nooit gezien
nooit ingezien
getogen in de wereld
een hel
nooit gekeken
nooit bekeken
herboren in mijn wereld
de hemel
gezien
en ingezien
de wereld opnieuw bekeken
een hel en een hemel ineen
allebei hier op aarde
maar ooit trekt de hemel weg
en daar zal ik bijzijn
in de hemel zal ik wonen
in de…
Gestoorde eenzaamheid
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.861 Wij bleven onveranderd trouw aan 't heden;
Zij zijn het, die nu bij ons willen zijn,
Zich redden uit hun donker en 't verleden
In onze zaalge avondschijn.
Weer niet hun dorre handen van de zomen;
Hun ijdel lijf heeft geen gewicht of vat;
Alleen in de' onlust der slaapwandeldromen
Benaadren ze onze tastbre schat
Met halfbewust…
Droom ik?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Landen waar ik nooit ben geweest.
Mensen die ik nooit heb ontmoet.
Situaties na mijn overlijden.
Tijden voor mijn geboorte.
Gebouwen die ik niet ken.
Droom ik?
Maar ik wil helemaal niet dromen!
Wordt er soms in mij gedroomd?
Door wat of door wie dan wel?
Waarom?
Hoe?…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Onder het teken van de Kleine Beer
blijft er eigenlijk niets meer bij het oude,
een sterrenhemel die ik toen aanschouwde
kijkt 's nachts bij heldere hemel op mij neer.
Of was er iets wat mij toch benauwde
en stel ik mij misschien nodeloos te weer?
Ik vraag deze nacht echt niets meer
dan alles,zo als het nu is, te behouden.
Uiteindelijk toch…
KRACHT EN SCHOONHEID
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 Door de golven heen
zie ik witte kruizen
glanzend weerspiegelen
zij vertellen van ontelbaren
die het leven lieten
de geest gaven
om te stijgen
naar de lichten, die hen lokken
ze zullen worden omsloten
met de nooit aflaatbare
warmte energie,
die alle kwaad heeft afgelegd,
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon gaan voeren
de aangekomenen…
In krochten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
495 Tijd zegt mij in niet mis te
verstane woorden dat ik
terwijl de nacht mij aanmoedigt
mij zeer onverstoorbaar
Hoewel uren voortschrijden
niet echt zeker van de tijd
zeer gedachteloos. Hersen-
spinsels negeer ik, daar
slechts tijd de toekomst bepaalt
Geen gedoe aangaande dood
de schim die zich onderhuids
inwendig zich bevindt
Wie weet…
Gebroken wit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Zij schildert in het wit
samen met haar dochter
dansend op de ladders
van vertier op de sporten
van het gebroken wit.
Onder de tooi van alle jaren
sausen zij de vlekken weg
op smetteloze muren
van de argeloze passen
in hun simultane streken.
Onaantastbaar, de strijd in elk
seizoen met schmink bestreden
tegen de bederf van hun tijd…
HONGER NAAR TIJD
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
519 Sluit je ogen en ontspan
herhaal je naam wel 30 keer
denk met gesloten ogen intens na
je voeten plat op de grond gezet
sluit alle gedachten uit, wees wijs
dit is de aanvang van jouw reis
gebonden aan een gouden draad
zodat je in de juiste richting gaat
vlieg jij naar de bron van energie
je bent door heel veel licht omstraalt
nu ben je in een…
DE BEZITTING
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.213 De vijver ligt begroeid, het water is doorweven
met slierten groen en bruin, een voetstuk puilt,
waarop geen beeld, grauw cement, zwart bevuild.
Hoe lang heeft men de tuinman hier geen loon gegeven?
Er moet een tuinman zijn, want er is leven
nog in het park, een verre klop, die spade schuilt
maar half in 't hoge gras ... Twee ogen, roodbehuild…
OPSPEUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
425 waar zijn de parolen
waar ik niet bij kan komen
door een stremming
liggen zij verscholen
achter een ontastbare muur
die zorgt voor struikeling
of moet ik zoeken
binnen een duistere stagnatie
van een luchtkasteel?
achter iets vaags
waar zo’n gebied sprankelt
en van alles toezegt
ik bereik geen beloofd land
komt het misschien omdat…
lege straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 langs deze rustige straat loopt men bedaard
in een leegte zonder woorden
een nette glimlach, stevig geplakt over niets
altijd maar de schijn ophoudend
het gaat goed met ons hoor…
er wonen geen kinderen meer in deze buurt
ze zijn allang weg, geen geroep of schaterlach
tuinen bloeien daarentegen eindelijk volop
de schommels werden verwijderd…
Sonnet
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.953 goeden nacht mandarijn
uw gouden mantel werd vandaag gebracht
en ook de blauwe van uw schoonzoon
en de witte van uw jongste dochter
het papaverveld is voor de helft omgeploegd
de witte hond heeft eindelijk wat gegeten
rijst en pindaboter, maar hij wacht nog
op de naam die hij zal dragen
in kwangsi heeft het zwaar geregend
er was een hevig…
De ziel van een gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 Er ruist een fijne regen langs de schaapskooi
van mijn overtollige verwachtingen, priemend
licht is schreiend heengegaan en uit de sikkel
van de maan welt een wollige traan.
Daaronder grazen op de stille heide kuise
schapen van een braakliggende taal, gedreven door
herders van de ledigheid, ten prooi gevallen aan het
mechaniek van zwarte…
Gebeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Gebeden zijn als harpensnaren in de nacht
die trillen onder ranke handen
van tederheid en moed, van dank ook
en verlangen naar wat zin.
Hoe schuilt mijn hart zo binnenin
dit broos bestaan, vol klein vermoeden
want zekerheid is slechts in droom
te vinden, elders niet en nooit.
Toch gaan de dagen verder, ongevraagd
tot plots de vragen hier…
KLANKBORD
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.174 Tegen het klankbord van de nacht
bewegen nog uw woorden.
Al wat gij hebt gezegd
is blijven leven in akkoorden,
die ik alleen in donker tref,
wanneer de stilten horen,
die tussen ons staan opgericht.…
de echtgenoot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 de nacht
duurde voor haar
gevoel eindeloos
er drukte iets
haar smalle
schouders
zo zwaar,
nog niet klaar
haren kleefden
aan haar naakte rug
hij had haar ontkleed
liefdevol bekeken
hij had het recht
oh, die nacht
het duurde eindeloos
slaap gunde je haar
niet
pas toen ze leerde lief
te hebben
liet je haar slapen…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Ik plaatste op het schaakbord
een mythisch kasteel zonder paard
of koningin op de uitkijk, alsof hun
spel ongeschikt leek voor het gevecht
dat ontbrandt en ik sta langs de kantlijn
als de wapenmeester of heraut als een
dreigend trompetsignaal van de toren
schalt over zwarte wateren waar een koppel
- zwart met wit - ontblote zwanen woont…
Hamsa
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 In het huis achter deze poort wonen goede mensen
met zuivere geesten
mannen - hun vrouwen en ook de kinderen
vijf maal per dag
reinigen zij hun lichaam en zuiveren zij hun ziel
want Allah is hun God
en als de moezzin vanaf de minaret
hen oproept tot gebed
werpen zij zich ter aarde
zoals alle gelovigen
om hun soera’s te zeggen
hun lichamen…
Fatima
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
936 zo schiep Allah de vrouw
uit ronde vormen
opdat zij zich verbinden zal
en leven baart
haar buik
is de poort naar de wereld
haar hart de stralende zon
haar handen scheppen
zachte schoonheid
uit haar mond
komt de toon
die muziek maakt.
zo schiep hij
Allah
de vrouw.…
de man met de hoed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 in de verte hangt nevel
laag uit bij zichzelf
en de man met de hoed
loopt schaduw in duister
het bankje voor twee
lonkt zo zalig zo zoet
naar pijnlijke ziel
van de man met de hoed…
stoom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 (voor de liefhebbers)
ze wisten dat er
tussen wolken stoom
een trein verborgen ging
als in een mooie droom
de brute kracht
uit ketels stoom
het aandrijven
der wielen
was iets
waarvoor zij vielen…
vergankelijkheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
633 de vergankelijkheid van woorden
geschreven op het natte strand
liefdes fantasieën in mijn dromen
bij het ontwaken wreed verbrand
magische gedachten onbeschreven
plots uit mijn hoofd verdreven
ik verwacht ook de glorieuze dag
dat mijn weten ontwaken mag
in de liefdevolle lichtheid van het heelal
slechts een trilling in de ruimte bovenal…
VERWARMING VOL VERRASSING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Afrika's regentijd
geeft koude striemende stralen
De rijke Bantoeneger
rijdt met zijn auto spattend
van oerwoud naar woonstad terug
een goede pygmeevriend
reist nieuwsgierig mee
in het grote huis
leunt de verbaasde dwerg
tegen warme buizen aan
die hem niet de vreugde schenken
van het plechtige dorpsvuur
de beeldbuis schittert
muziekschijven…
Terug
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.893 Vannacht reed ik met je naar wat je zei,
je zat voorop en riep wat je bedoelde.
Wij stopten bij de horizon, daar bloeiden
achter de lage dijk de sterrenvelden.
Toen kwamen kleine dieren uit de greppel
de steil opsprongen tussen jou en mij,
die aten van ons goed en met hun hoeven
verschrikkelijk tegen onze levens sloegen.
Wij veegden elkaar…
Schemerhuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Een vroege kamer in maart
aan het tapijt kleven de resten van slaap
op het kussen de laatste droomsporen
waar het duister nog in huist
van beneden geurt, niet uitgepakt,
de nieuwe morgen
naakt stappen we de nacht uit
hullen ons in de sluiers van de dageraad
we gaan op weg en met elke stap
scharniert de poort verder open
traag sijpelt…
de juiste man
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 zij draagt haar schoonheid
nederig…al jong merkte ze
de aandacht op.
maar die gold alleen haar uiterlijk
zij begreep al snel dat het leven
zo een stuk aangenamer kon zijn
maar zij wilde dit soort aandacht
niet.
haar hoop dat iemand verder keek
dieper keek en háár zag , doofde
als een kaars in de wind
naarmate de tijd verstreek . ze…
probeersel (it's magic)
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
554 ik werp een handvol woorden
in een hoge hoed en roer
er met een toverstafje door
maar er komt niets uit...
blijkt er toch een dubbele
bodem in de hoed te zitten
wanneer ik de bodem los torn
vallen woorden op m'n schoot
die ik er niet heb ingedaan
bestaat er dus werkelijk
nog zoiets als magie…
Net niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Heel even dacht ik
waar gaan mijn voeten
waar gaan mijn benen heen
Het was naar de overzijde
wadend door water
de knieën vol met kroos
Daar was het groener
het gras mals en jong
de grond nog onbetreden
Maar net voordat ik
het bereiken kon
riep men mij
Van de andere zijde
terug…
Moord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Máxima's tiara schitterd' kristal
in die tijd samen toen wij haar ontmoetten
met over en weer hartelijke groeten
de Ontmoeting met lach en veel bijval
Hoogtepunt in een tijd van eenzaamheid
Huilen de grotten echt on and on and on
meelijwekkend: Bangeriken van karton
de Dikste stapel, nooit meer. Dat verblijdt
Lang Geheimschrift(VI(II))…