1960 resultaten.
Verzegel jouw naam op mijn lippen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Houd mij zo oneindig in jouw macht.
Maak mij dienstbaar aan jouw wezen.
Laat ons één zijn in de macht.
Jouw gedachten zijn de mijne,
en vertolken onze gevoelens met
een telepathische kracht.
De geheimen van het zielenleven
geven angst om het genotvol beven.
Een angst om een gunstige overmacht,
waarin die andere kwam zo onverwacht.…
Eigen bolwerk,
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
361 ze ontleedt de eenvoud los van de
betrekkelijkheid en voorbij de
norm of diversiteit, modelleert
de wereld in een ethisch gebied
met meesterhand in nieuwe
stijlen van oneindigheid, veel
verder dan men ziet, ze baart
de vrijheid met een simpel gebaar
waaruit nieuwe vormen ontstijgen,
de laatste schakel uit haar ziel, ze
legt haar eigen…
Mijn donzen bed?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
433 Het leek gedaan, mijn wetten stonden
bovenaan in de weg tussen dromen
en de daden in oneindige bezwaren
van weemoedigheid die ik aan niemand
kon verklaren als het licht begint te tanen
en het duister komt overvalt de slaap,
bevreemdt mij dat het ochtend werd,
loslaten gaat gepaard met tranen, ik had
gevloekt en gehuild, dus ik was gered…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Verschuldigd ben ik je, oneindig veel dank
Ik mag hopen dat je niks ergs overkwam.
Als je hem vindt: zijn naam is Mont Blanc.…
JETRO
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 De hoeder is vrij van geloofsstelling,
spreekt echter overtuigend over zijn Heer
en Diens oneindig wijde regering.
Raadgevende woorden dalen helend neer
op 's mans verwanten, die met pijn en dwaling
voorttrekken naar vruchtbaar land, tot Gods eer.…
Jan de Rooy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Maar nee, oneindig golft de dorre zee,
niet één oase of een B&B
Maar Jan ziet heel die droge kwelling niet,
versmolten met zijn truck hoort hij tevreê
het samenspel van zuiger en bougie…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar gepolijst staal
als oorlogszuchtige golven
omspoelen de oneindige…
Parelend rag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
582 Altijd opnieuw weeft ze haar kantwerk
oneindig herhalend
wat ze eens begon....
Ze schittert nat blinkend zwart
in d´ochtendzon.…
Op Canvas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 Nu hebben we immers oneindig veel beelden en is
het beter om de tijd ervoor vast te leggen …. als hoop.…
O's nimfenavontuur
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
477 Rond het middernachtelijk uur
Strandden zij op het azuur
Te donker zonder maanlichtvuur
Bij 't eiland buiten grens en tijd
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Onwetend van oneindigheid
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont O mee naar haar rotspaleis…
De Roze Bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Ik zie mensen lachen en praten maar ze horen elkaar niet
en de bloemetjes in de wei blijven in knop
Ik zie mensen de draden spinnen van het leven
maar het leidt niet naar een doel
Er zijn mensen die oneindig ver lopen maar de afstand is niet te meten
Ze lopen tegen muren aan die zij zelf hebben opgetrokken
Er wordt veel gesproken maar eigenlijk…
begin van de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 Wij, zachte tikken op de ramen
als bezinksel van voorbije jaren
in de fijnste lijnen beschrijvend,
die onderhands het einde keren
van ingeblazen adem,
-niet het leven zelve,
dat is feitelijk oneindig!’ –
zien wij dat het losstaat
van vreugde, nooit aflatende lof
voor het verstarde ontoegankelijke.…
Noorderlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
309 Ik was daar
in het zicht van het oneindige;
naaldbomen die niet oordelen,
alleen blijven.
De kracht glijdt uit mijn hand:
het potlood, de mok,
het stuur—
alles wordt gewichtloos.
De zon legt een dunne rand
langs wat geweest is en trekt zich terug.
Wat ik achterlaat, blijft.
Het vraagt geen afscheid om waar te zijn.…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 Het schuurt, vonkt en vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats…
Liefde
poëzie
3.3 met 37 stemmen
5.505 Liefde is niet een wijdverklaard begrijpen,
Een stijgen tot het licht,
En niet oneindig zijn en ook niet rijpen
Tot innerlijk gezicht.
Want leven is geen vast geluk, maar een rampspoedig
Dolen in 't labyrint
Van de gevoelens; wie de weg weet is hoogmoedig,
Als onervaren kind.…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 Warme handen zacht en fijn
over je huidje van satijn
Fonkelende heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen
verruilde voor pijn
de ogen sloot achter een hemels gordijn
van jouw oneindige…
Tussen golven en sterren, vreemd aan de aard
poëzie
3.1 met 19 stemmen
2.163 Tussen golven en sterren, vreemd aan de aard,
Zeilt de albatros zijn wijdgewiekte vlucht,
En dubb'le oneindigheid van nacht en lucht
Orakelt rond zijn eenzaam trotse vaart.…
Mijmeringen
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
944 Fluisterende golven
rollen zacht op het strand,
Met mijn blik op oneindig
loop ik door het zand.
Denkend aan vroeger.
Wat is er overgebleven,
van allen die zich vrienden noemden,
waar ik alles aan heb gegeven.
Nu besef ik deze vriendschap
heb ik steeds moeten kopen.
Zolang ik alles kon geven
stonden alle deuren open.…
Woelige Water...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.033 Een duik in de golven
in 't zout van de zee
nemen mijn sores
en van alles nu mee
Zwemmen naar de einder
geen begin en
geen eind
Terug naar de kust
kom ik gerust
overeind
De zon gaat nu onder
aan 't eind van de zee
Schittert haar stralen
mee in de zee
't woelige water
van 't deinen nooit moe
intrigeert mij oneindig
word van…
In extase
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
925 sterren
voortdurend
fladderend en dansend op een bries,
schijnend en twinkelend op hun weg,
uitstrekkend in een onbereikbare lijn
langs de kust
zag ik tienduizenden in een glans
hun hoofden tossend in een plezierige dans
golven
voortdurend
ruisend en wiegend in zaligheid
glinsterend en spelend op het zand
omhelzend in een oneindige stilte…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 huid wapperen als een losgeslagen dekzeil
Een heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels
Gevlekte hyena’s kruipen onderdanig naar voren
Maar mijn vader voelt nog steeds de leeuw in zich brullen
Samen kijken we naar de oneindigheid…
Koket? Ik? Denk terug aan de eerste keer
poëzie
4.1 met 21 stemmen
2.314 Tóén zalig, trots, dat je Dat weten mocht,
Scheen 't je, als was niets dan Dat en jij alleen:
Wat in je rilde, toen tot ogenblik
De oneindigheid zich samentrok, was ik,
Brahman, jouw Zelf. En deze drie zijn Een.
-----------------------------
uit: Brahman I (1919)…
Vincent
gedicht
3.2 met 22 stemmen
10.777 Zij had een Fath-beklede
superderrière en daar stond hij voor
en schopte raak en dat was hem een weelde
oneindig groter als dat stomme oor.
-------------------------------------------------------------
uit het werk van Joh. C.P. Alberts (1893-1967)…
Zinderend samenkomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.019 geladen op het ogenblik
metalen spiegels gras gelegen gaan
groen versprongen het juiste tijdstip aan
met verwachtingen, angst, liefde en ik
Piepend komt er beweging in mijn verlangen
struikelen gedachten over wisselend rail
zuchtend kreunend door een bochtig deel
langs zenuwachtig rinkelende overgangen
Tijdenlang doorkruist mijn gevoel oneindigheid…
Hoog op de kaap
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.550 Hoog op de kaap, waar zich te pletter stoot
De storm, staat 't kustlicht; en zijn rondblik glijdt
Ontzaglijk over zwarte oneindigheid,
Vol hoorbaar hunk'rende, onzichtbare dood -
Een heerser, wiens rustige zekerheid
Tegen zijn gunsteling, de verre boot,
Dwars door kanonnades uit wolkenvloot
Schertsend knipoogt om hun vergeefse strijd.…
De moeder de vrouw
gedicht
3.7 met 199 stemmen
51.717 Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd -
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.…
Op zee
gedicht
4.1 met 18 stemmen
10.202 Valleien van water, oneindig
glijdend, en wij daarboven gaan en komen.
Achter ons de brand die over de wereld gaat,
alle luiken open, in pluimen boven zee.…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen
38.319 een oneindig afdraaiende ring van herinneringen?
een longitudinale trilling? een uitstrijkje vlakte?
vloei ik op het niets als inkt op ongegomd papier?
--------------------------------------------------------
uit: 'Lopend licht', 2001.…
Voor Alice
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.011 Dichtsels van lief en stille smart
Doen elke aard, oneindig goed.
Uw pen vol zoete melancholie, schreef
woorden voor verdwaald gemoed.
Die verzen zijn voor ons de olie
Welk ons gevoel weer branden doet.…
Vijver "De Dood"
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.237 Ooit keken wij daar samen naar dat wat oneindig lijkt
zonder dat ik besefte hoever wij zouden komen
Je durfde me toen nog niet eens te kussen
Je was nog de uitkomst van mijn dromen.…