2582 resultaten.
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 achter berken klimop en rozen
grazen schotse hooglanders
hun liefde uit het dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit…
De Labbekak
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
1.566 Het krioelde en het wemelde
van dwaze dorstelingen
die -gezeten aan de toog
hun onkruid schoten in het nat
waar ze gestrekt en scheef gebekt
hun smart aan lappenlaarzen hingen
en genoten van de labbekak
die dronken iets vergat
Ze hadden voor de maan gedanst
in grote lanterfantenkringen
want ze bleven zonderlingen
die hun lol hadden gehad…
Waterval
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
979 Jij sprankelende woestheid
dat eerder onbesuisd dan genadig
de aarde kust tot ze blauw ziet,
mijn ogen vurig doen glimmen
alsof het niet genoeg is, druppels
geschenken uit jouw schoot
mijn gebarsten onderlip doet prikkelen
met bijna snode speelsheid en ongemak
dat vragend naar boven pruilt
raak me waar je me raken kunt
en ik…
Anna's kerst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
688 Ik ken je tranen
al schrei je nooit
al toon je nooit verdriet
doelloos dwaal je door
met sfeerlichten versierde straten
je ogen te neer geslagen
voor jou geen kerstdiner
op het menu
geen geluid van welkome stemmen
in de kamer
een bord op schoot
wat kaarsjes en wat foto's
met kerst ga jij vroeg slapen
doe je de gordijnen dicht
ik had…
Verdiepingen
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.280 En op de achtergrond een prettig
kwetterkoor van vogeltjes, de naklank
van een schot, midden in de roos (of kraakbeen
van een vluchtend dier), een juichend stadion
plus het voortdurend beuken van de golven
op de rotsen.…
Loslaten?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.405 Ze glijden van mijn schoot
het ruime water op in boten
waarvan de kiel al vroeg
werd neergelegd, gebreeuwd,
door nieuwe tijden, het geluk
gekozen waarop de scheephoorn
door mijn leven weg zal vloeien,
hun lichamen schieten weg als
mijn vermaledijde schaduw
te dichtbij komt, verstomd
de stemmen als ware het
bevriende mensen, sinds zij…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
Bitterzoet verlangen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
612 kan het zijn
om de verzen van je hart te lezen
en te verdwalen in de tuin der lusten
Er was slechts één zomer
zonder zwaluw
waarin ik blauwbekte van de kou
Je kwam onkruid wieden, zei je,
maar een dag werd een jaar, een leven lang
van omploegen en opnieuw zaad verwaaien
Tussen sterrenstof en nog te ontdekken zonnestelsels
Mijn schoot…
Alphen...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
790 Wilde hij beroemd zijn, berucht tot na de dood, schoot hij daarom al die mensen dood?
Wilde hij stralen in de eeuwigheid zonder geweten, zonder spijt?
Waarom bleef hij niet in leven zodat wij hem zijn verdiende straf konden geven?…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Om jouw lover van sterrennevels
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
654 Draag me weg
naar het wonderlijk licht
in verzachtende toverogen
Weg van kermende hartenpijn
in nieuwe jaarringen
Gelijk zeven sloten
de tijd verdichten
in kruisende hemelbogen
Waan me ver
over de rivier van het sonore
en geef het gezicht
aan mijn lief
die de schoonste droom
verwaait in mijn verlangende schoot
als de zwellende…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Boven mij gaan de dag en de nacht,
de zon rijst uit mijn schoot,
de wolken zijn mijn sluier
en ik behoed de maan voor de dood.
Je kunt in mij verdrinken,
verdwijnen voor de eeuwigheid.
Maar ik zal altijd blijven,
ik heb de tijd van eindigheid bevrijd.
Alle dromen voeren met mij mee,
onvindbaar,
daarom ben ik de zee.…
De zee
gedicht
5.0 met 2 stemmen
16.837 Doe uw geesten mij bouwen een woning
diep in uw schoot,
waar ik zingen zal als barenkoning
tot mijne dood.
Want geen keel die aan wal uwe zangen
ooit navertelt,
en geen mensenbrein ooit zal vervangen
uw effen geweld.
----------------------
uit: Verzen (1934)…
De hemel als troost
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 zorgeloos en onbevangen
met een warm welkom blij
totdat het vlekje kwam
het verkeerde plekje
dat snel groter werd
een tsunami van angst
overspoelde de wereld
onderdrukte het eigen gevoel
met de hemel als troost
leren mensen hun kroost
te leven in kuddes als volger
niemand is vlekkeloos
maar het eigen geloof leidt tot
een genadeloos schot…
Cirkel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.371 Onnavolgbaar ogenblik
waarin sterren hem te binnen schoten
en de uitgesleten drempel vonkte onder
zijn allereerste stap: hij was alleen
en de ontsluiting vond plaats. De hand
van de uitgedreven geliefde cirkelde
boven het pasgeboren lijk. Hij was gesloten.
----------------------------
uit: 'Niemand wint', 1992.…
Op een zeker mutsenmaakstertje
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.592 Ik zag een meisje mutsjes maken:
Zij hield, op hare malse schoot,
Een mutsenbol, zo zwaar als lood,
Mismaakt van mond en neus en kaken,
Een kunsteloze beeldtenis,
Gelijk dat goedje doorgaans is.…
Memorabilia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 houten
tol
kwamen de
bakker/verzekeringsagent
binnen met
een koordje
hangend door
een luikje
uit de
deur verhalen
bij koffie/thee
ontzettende lol
zij droeg
schorten om
kleding te
besparen wasmachine
was er
toen nog
niet
kinderen opvangend
uit school
beschuitje/kaas
luisterend oor
over vreugde/verdriet
bij pappa
op schoot…
Belast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
645 Nog onbelast, zo komen wij op aarde,
vers uit een schoot de harde wereld in
met hoop daarin te winnen aan waarde,
rechtop te staan, te zijn met iets van zin,
omhoog te gaan vanuit een laag begin.
Soms zit het mee. Geboren voor ‘geluk’
zo lijkt het dan. De ladder gaat niet stuk.
Zo’n mens klimt op, geniet de gunst van macht.…
Lieve vos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je buik en schoot zijn donzig zacht,
je lijfje is geurig en teer..
Geef deze krijger, vermoeid en bekaaid
voor één keer waar hij naar smacht.
Zodat hij niet langer in rondjes draait,
verlos hem van het kwade vannacht.
De port is oud en maakt me roekeloos
toe laat ons nu maar klinken.…
Imbolc
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
740 De voor is getrokken,
het zaad is gezaaid;
Bride,
laat het liefdevol ontkiemen
in de Aarde haar diepe schoot;
laat het uitlopen, groeien,
opdat het straks zal bloeien;
kleuren en geuren zal geven
aan de komende lente.
Bride,
uw sneeuwklokjes luiden
’s winters einde in.…
mijn moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 het zingt in mijn hart
het straalt in mijn ogen
dat jij mijn moeder bent
een uitzonderlijk lieve
zo geweldig en wijs ook
als ik slapen wil
dan droom ik mij jou
die vol vervoering
in de schoot omarmend
mij steeds nog koestert
als ik aan jou denk
jouw liefde die nooit sterft
dan straalt mijn dag
van de vroege morgen
tot in de late…
Zou het helpen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Eens geborgen in hun malse schoot
dacht geen sterveling meer aan zijn nakende dood.
Jouw sombere buien zijn enkel te verklaren
door het eeuwige vallen van kleurige bla’ren.
Bij jou loeit september, al is het hoogzomer.
Leg je hoofd nu maar neer, mijn herfstige dromer.…
Kraakten noten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 in een gewone
stoel op het
toneel te praten
tot zij haar
hand had
uitgestoken en
wij hem hadden
gepakt om met
haar mee te
gaan naar
ver onbekend
zeker als het
om van binnen
uit gaat dat
liet zij zien
in blik en
lichaamstaal zij
regisseerde ogen
hand en stem
wij spoorden
dezelfde richting
rangeerden scheef
en schots…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Bewegingloos lang gestrekt,
en in balans zonder te weten hoe,
gutst er leven in haar schoot:
rechttoe naar een altijd begonnen verleden,
op naar een toekomst die nooit komt.
Ineengestrengeld, rechtop, ongekleed,
in wit marmer uitgehakt, gekooid,
verblijven beide lijven zolang in rust
tot evenwicht en eenheid zijn voltooid.…
Oog om oog tand om tand
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.411 Als leider opererend in een motorbende
zweef ik langzaam door de bergen
schoonheid op schoot langs vulkanen glijdend
de nacht te gemoet
een kampong vol ellende
Geschreeuw angstkreten en gillen
doen ons motoren heimelijk stillen
twee politieauto's zien wij staan
het is weer zo ver
om toe te slaan
Onder schot door een medeagent
verkrachten…
“Krinklend water, stille Margot”
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
382 O krinklende winklende waterding,
met t zwarte kabotseken aan,
wat zien ik geren uw kopke flink
in t woud waar licht zich vouwt.
Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis,
een mammoet en reuzeleguaan,
planeet A was een godgeschenk, welaan,
brengt sapiens hel en verdoemenis?
In kamers van bomen, zwart in de witheid,
blijft…
proeft bloed van heldendaden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 leest die
alles weten van
leven en begraven
hoe generaties hier de
jaren hielden binnenshuis
een thuis voor mannen
die vielen en verloren
gingen in de ruis van eeuwen
tijden staan niet stil
in een gebied waar
woorden schreeuwen
van de man die wil
die al eonen heerst
maar vrouwen
toch de macht weten
te brouwen want in
hun schoot…
Dat alles voor jou
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.067 Droom weg in vlagerige zonstrepen
onder de appelboom van vorig jaar
in de geborgenheid van mijn schoot
Hul je in zomergekleurde tuinkleden
tussen coulissen van lavendel en lavas
op het toneel van je wonderlijke leven
Hoor het hart van moeder natuur
kloppen van lichtblauw naar donkerbruin
meerstemmig doorjubelend in je wezen
Voel je vrij…
in hun lach klinkt nooit je naam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.478 ik zag hoe je
je krullen blonder streek
het pad van ogen liep
en week als je een
vinger wenken zag
je plukte woorden
van hun lippen, kuste ze
en wierp ze als zoenen
in een zelfgemaakt boeket
van bloemen in hun schoot
je geeft je bloot
als zachte streling voor
hun handen, met jou
wordt achteloos gespeeld
totdat het iedereen verveelt…