2142 resultaten.
Een hart dat klopt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
862 Ik verlies mijzelf niet
want de basis, dat ben ik
motivatie en beleving
het zit allemaal in mij
en met al die interne kracht
voel ik mij lekker en vrij.
De extra's van het leven
zijnde liefde en verdriet
want zonder heftige gevoelens
ken je het leven niet
ik wil emoties in mij voelen
en een hart dat klopt.…
De vlucht
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.006 De leegte vlucht die ik teder omvat
Kneedbaar als was in mijn handen
Vloeiend pers ik het tussen de vingers
Om het weer op te vangen
Angstig om geen verlies te lijden
Vergetelheid in de zin ervan
Krampachtig koester ik het
Een vlucht in het niets
Zwarte zwoelte dringt tot mij door
De mond is hol haar tong dringt
Struikelend vlei ik mij…
Compassie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Te bewaren voor wie
rouw en verlies,
een monument wordt.
Troost voor mij
en de toekomst.
Tranen niet verloren gaan,
worden opgevangen,
en weer toegevoegd.
Vierentwintig jaar pijn gebruiken
om liefde te herontluiken.
In een ander verweven.
Uit elkaar gewreven.
Op de huid gezeten.
Het brein werd verweten:
Dat liefde niet bloeide.…
wat ben ik waard?
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.456 Ik ben van alles, behalve goed
Na 14 jaar....verlies ik de moed
Om te geloven in mezelf
Alleen mijn dochter van elf
Zij vindt mij wel aardig
Voor één mens ben ik waardig
Is dat genoeg, om te willen leven...
en te moe ben om te kunnen geven?
Man....je zuigt me uit
Schreeuwt hard en luid....…
Braakland
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.507 ik zie haar lopen
in mijn dromen
in de tropen
vol warme herinneringen
vol van tekort komen
haar haren bewegen
langs haar rug
ik volg haar genegen
en wil haar weerhouden
maar zij loopt te vlug
ik verlies haar uit het oog
niet uit mijn hart
haar schaduw maakt een boog
verdwijnt met haar mee
op het hazepad
ik slaap niet graag meer…
Naakt en blind
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
918 Resteren vier piepende koppies
blind met witgelige snavels wijd open
niet bewust van een smartelijk verlies
op levensadem en eten hopen.…
Plaza della Pietà
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
685 ik tracht met mijn scherven,
op de Plaza della Pietà,
sprakeloos,
weer heelheid te verwerven
wanneer ik oog in oog sta
met de fontein
waarvan de stralen
huilend de leegte erven,
van de val verhalen
en druppels uiteenspatten
op reeds uitgesleten groeven
van de marmeren Moeder,
zodat ze verpletterend
een verlies vertalen
ik zoek…
die late zomerherfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.225 ik denk aan jou
terwijl er koelte sneeuwt
op huid
die altijd zomerwarm nog is
mis jou
met elke ademteug
verlies gezegend rijk
- niet arm
’k hou van je schaduw - vluchtig
die in mij wijlt
smartelijk passioneel verslaafd
aan ’t winterloze, ver van elke tijd
je volgende herfst weer vindend
in een betoverend laatste groen
je geur tot…
couvert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 einde
begon de reis, in als de vlucht
de route was vast gelegd
Dicht gekleefd, roerloos
lag jij daar, in de kist
onwetend van het verdriet
Volg de post de wereld rond
begraven, niet meer op te graven
verdwenen in de brievenbus
Op weg naar je laatste rustoord
waar men het zal hartelijk ontvangen
geen afscheid kent zoveel pijn
Als het verlies…
Die andere vrouw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.361 Hij kijkt naar jou
maar ziet haar
Hij raakt jou aan maar
voelt haar
Hij kust jou maar
proeft haar
Hij vrijt met jou maar
bevredigt haar
Ik koester geen illusies
over de prins op het witte paard
Ik verlies me niet in een hart
waar geen liefde voor mij bestaat
Dus begrijp me niet verkeerd
als ik zeg dat ik van je hou
Ik wil…
Stemmen in de herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
957 Want mijn schaduw blijft rusteloos en dwaalt mijn dromen
voorbij wanneer ik mijn herinneringen steeds verlies
en de tijd en de wind alles bespelen en verdelen
over eenzame gestalten en verloren gedachten
die alleen in het bange daglicht nog hun
stem vinden.…
Niets blijft iets
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.132 Niets blijft iets
Als niets blijvend is
Zoals de boom zijn blad verliest
Geeft het leven dan nog iets
Dat zorgeloos bestaat
Het gevoel te leven
Tussen iets en ook weer niets
Geeft veel verlies aan toen
Toen er zorg was om iets
Vertrouwen op het heden
Streven naar iets moois
Kan toch voor iets gaan zorgen
Zorgen voor iets groots…
KOM UIT DE KAST
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.187 Hand in hand
druk nu een zoen
stamp met je voet
haal uit met je vuist
incasseer en beslis
trek je terug
verlaat het nest
kom uit de kast
nu eindelijk gepraat
energie verlies alom
niet meer ontkennen
keer de rollen om
kom terug op beloften
geef terug die trouw
besef het eindelijk
nu de juiste weg
sluitstuk herinnering
twijfel…
geheimen ontbloot
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
498 leggen zwijgende jaren
opnieuw en opnieuw
mijn geheimen bloot
als aarzelende gebaren
fluisterende dromen
hoopvolle illusie
te veel en te groot
ijdel het mysterie
van prille aanbidders
handen te gretig
woorden te loos
toewijding te duister
met vage beloften
duister de doelen
aandacht te broos
onaf steeds het raadsel
genomen verlies…
schemerzone van het bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.168 Je loop is vertraagd
Je rug gekromd
Je leven in het nu steeds meer vervaagd
Je bent niet meer die je was
Je ogen zijn als troebel glas
Langzaam verlies je de verbinding met de tijd
en verdwaal je in de schemerzone
van je bestaan
en drijf je steeds verder weg van jezelf en
van mij vandaan
Tranen vullen m'n ogen
Voor jou geen zonnestralen…
Missie Libië
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 De Nederlandse troepen in de strijd
voor mensen in Khaddafi’s dictatuur
leden een zwaar verlies – en ook nog duur:
er is een onderwaterrobot kwijt!
Hoe kunnen we de afschrijfkosten boeken?…
Naar voren kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Terug keek ik
De afgelopen jaren
Op alle donkere dagen
Die mijn leven verzameld
Had - opeenstapeling van
Buitensluiting, van neerbuigend
Bejegend zijn, gekleineerd
Tot op het bot, dat
Onder het kwetsbare lichaam
Onzichtbaar aanwezig was,
Van vele malen verlies met
Bijbehorend verdriet van
Er niet mogen zijn -
Nu ben ik verder…
Regen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.174 Tuin en schutting allebei,
heesters, perken en jasmijnen
opgetild in een verdwijnen
en het uitgerafeld pad
heeft ook zijn stil verlies gehad.
Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar alle zijd;
in de stilstand van de tijd
lekt het sijpend ogenblik
tik, tik.…
Intercontinentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Over het verlies
werd tijdens de intercontinentale vlucht
zucht, met
werkelijk geen woord meer gerept
schouders ontlast
Lezen, eten, doezelen en slapen
dan een goed gesprek
Torens van kalmte
doen voor altijd dienst
Hoewel hoogte, werkelijk
van ondergeschikt en inferieur
au fond geen belang…
zondagstranen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
519 in het wenen van september…
een zachte rustdag mag er zijn;
de klokken van de kerk gebeierd rond
het veld
ik had het haar toch hopelijk verteld
dacht ik
hopelijk mijn blinde oog gesloten voor
vandaag… ik had zo graag
zou zo graag
maar nu verlies ik me in klein
gevouwen bloemen
en ze noemen me jouw naam
zoeter, mooier… dichterbij…
Regen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.904 Tuin en schutting allebei,
heesters, perken en jasmijnen
opgetild in een verdwijnen
en het uitgerafeld pad
heeft ook zijn stil verlies gehad.
Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar alle zijd;
in de stilstand van de tijd
lekt het sijpend ogenblik
tik, tik.…
lieve
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
517 laat me liefkozend graaien
in het rode herfstbos van je haren
je zachte nekvel strelen:
huiverende hindehuid
laat me zinken
in de grijze wintermeren
van je ogen
laat mij het jaar zijn,
speels genesteld
in je vier seizoenen
dag in dag
en nacht na nacht
tot ik me
de uren tot een krans verweven
voor altijd in je tijdloosheid
verlies…
Bij de gratie van het licht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
628 Geluid dat verstomde,
Lawaai dat niet langer is
Zo lang eigen,
Zo lang vertrouwd,
Donker dat de dag
Verdrijft al voor
Ze begonnen is -
Verlies, leegte,
Een gat in onze kring,
En als we afscheid
Van je nemen is er
Toch weer licht,
Zon die alle donker
Verdwijnen doet,
Het maakt ons afscheid
Van jou een beetje mild,
Bij…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Niemand kent
wie ik verlies.
Verloren toekomst
en levenslang gemis.
Het verstand aanvaardt
het gevoel blijft.
Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar niemand die me
mama/oma noemen zal.
Het moedervuur blijft branden
tegen beter weten in.…
Een aangeschoten lijf
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 ik wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
mijn spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken…
Verbroken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
624 en de nobele nimf Eva
vereert mijn adamsappel
en slikken wordt moeilijk
en praten lukt niet meer
en ik verlies alle puntjes
op alle i'tjes, maar
vind er twee terug
om te plaatsen op de 'ij'
van het woordje 'paradijs'
waar Eva en ik zijn aanbeland.…
kanker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 stil zwijgend
nestelt zich
in het gezonde
de mutant van leven
ongezien nog
zonder controle
zwelt onderhuids
woekerend de dood
telkens weer
wakkert zij besef
dat tijdelijk toch
uiteindelijk wij zijn
steeds opnieuw
drijft zij mensen
in de achtbaan
van vrees en hoop
voortdurend nog
strijden en lijden wij
tegen en aan verlies…
Huur een aangeschoten lijf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
803 wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
de spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken in de…
Leven na de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
661 Wat is het leven als er nadien niets is
Een nodeloze martelgang vol ellende
Bij verlies geen verdriet of gemis
Slechts een somber troosteloos einde
Waar leven we voor als er niets was nadien
Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen
Geen plaats waar we naar uit mogen zien
Door geen aardse schoonheid te vervangen
Dan zou het leven hier…
de kracht van autisme (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 menigte
bij het winkelen ook
als het geluid daarvan
als nooit stoppend
altijd overal stormt
al zou ik het willen
ik weet gewoon niet
hoe haar te stoppen
ook begrijp ik niet
waar wat mij verschrikt
zoveel herrie overmaakt
het stoort mij vooral
in mijn hoofd en oren
slaat het mij met pijn
die ik niet hebben kan
waardoor ik dan verlies…