2730 resultaten.
Existentiële pijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
564 ik zag je wieken
op vleugels van hoop
langs de fundamenten
van geloof en liefde scherend
op weg naar de droom
het waren de drie
oefeningen uit een
vaag verleden die ooit
aan het bestaan de nodige
spiritualiteit wisten te geven
hun spirit en glamour
zijn verdwenen in de
oppervlakkigheden van de
voorbije eeuwen de droom
blijft…
Kamer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.307 klein, de kamer groot
Groeiend
Dwangmatigheid
Deur, ergens in dit omhulsel
Is de weg uit, want ik kwam toch ook
Binnen
Echoënd
Geluiden in pulserend ritme
Walsen vanuit mijn hart
Circuleren
Roepend
Ontvang ik mijn eigen woorden,
Mij omhelzend tot warme deken,
Cocon
Kamer in kamer
Gesloten deur, gesloten raam
Tijd zal mij vleugels…
het einde van de dag
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.958 ik treed uit je ogen
en ga wat dichter
naar de verte
elke stap opent
de einder waar
schreeuwende vogels
beuken tegen de branding
van barstend zelfbedrog
wanneer dagen korten
en zich losrukken
van wat ooit vleugels waren
over een vlakke zee
van meisjesjaren
die ik meedroeg
op mijn heupen
voor jij in mijn tepels beet
en het naïeve…
Snelwegen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.806 Een vogel, vleugels gereed
Om te vliegen in vrijheid
Zoals de vogel al weet:
De zwaartekracht raakt haar kwijt
Op de rand van de grens tussen...…
Proeve
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.258 Met de kruiwagen in de achteruit
de berg op, de heuvel af, de sloot in
geschiedenis schrijven op het dashboard
gedachten knijpen, vleugels rijpen
in het late zonlicht, er ligt nog zoveel
te wachten op
een buiging in het natte gras
toverbloemen hangen te buiten
naast de witte kippen dansen spruiten
wegmaaiers, eierdopjes, regenwater, stop.…
Ruis in regen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
650 jouw afscheid vult gaten
van eenzaamheid
die uit het zicht hoorbaar
vreten aan vlees en botten
van vlinders in de kamer
die in de schemering blijven
rustelozer dan ooit tevoren
de nacht draagt
mijn raam voorbij de wind
verder dan het koele laken
dat vleugels snijdt tot
smalle repen verten
mijn ogen wekken stilte
als langzaam…
Dwalende dood
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.037 Dode vogels
vliegen door de zwarte lucht
dode witte vogels
zonder vleugels
met ingehouden teugels
paarden zonder ruiter
Dode vissen
zwemmen door het blauwe water
dode zilveren vissen
zonder vinnen
met afgesneden kieuwen
kinderen zonder lippen
Dode kinderen
lopen tussen holle kraters
dode grijze kinderen
zonder ogen
met afgehakte…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ik sleep mijn vleugels door het slijk,
ik ben goddelijk.…
derde dimensie
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
792 duif van de verste verte
breng mij de liefste liefde
uit een nieuwe dimensie
de tussenstop
brug tussen een en ander
wat er hoort bij mij liefste lief
en jou met moedermelk is ingegegeven
probeert een wig te slaan
maar liefde is universeel
haar vleugels reiken naar de verste verte
waar onze zielen elkaar ontmoeten
in de derde dimensie…
(eigen)aardig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 wat doe ik hier
wie heeft mij hier geplant
wat is dit ding
onder mijn voeten
dat vlak lijkt maar bol is
beweegt
maar stil lijkt te staan
onzichtbare wortels
houden me neer
terwijl daarboven vleugels
zweven en zwenken
raken voeten niet los
zijn armen krachteloze
mensenwieken
gevangen in onmacht
gedetermineerd
de blik op oneindig…
Als ze hier is
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.511 Hoe ver zouden haar vleugels reiken?
Zou zonlicht haar zachtjes strelen?
Hoe zou ze zich vermaken?
Zou zij zich ook vervelen?
Zou ze alleen zijn soms
En zou ze vrienden maken?
Met wie zou ze spelen?
Wie zal haar hersens kraken?
Hoe zal het met mijn vlinder zijn?…
poort van blauw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 de zomer tweeduizend acht
een koningin had me in haar macht
de koningin van een koude decembernacht
vroeg men genade aan een hogere macht
donker blauw was een poort
rijk te hoog naar de hemel
de smeekbede werd beantwoord
en vleugels gevormd
nu is het wachten op september
de twaalfde om exact te zijn
zal het weer als voorheen zijn
liefde…
Wormgat
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
983 ooit had ik de levensvorm
van een astrale glitterworm
dreef ik grensloos in de ruimte
om er dansend voort te gaan
geen vaste grond noch hard bestaan
en ook geen vleugels nodig
voor een gang door mijn heelal
nooit zou ik ter aarde vallen
zo oneindig licht
werd enkel waargenomen
als een felle schicht
in wolkenloze nachten
zonder zware…
Voor mijn lieve zoon
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.947 Je zat 19 jaar onder mijn vleugels
Lekker dicht bij elkaar
Het moment is gekomen
Je gaat je eigen weg
Loslaten hoort bij het leven
Het geeft verdriet, maar ook vreugde
Het is voor ons allebei wennen
Zo zonder elkaar elke dag
Maar ik heb er alle vertrouwen in
En wens je een fijne start
De sleutel van jouw nieuwe stekje
Voeg ik symbolisch…
Liefde voedt ons
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
767 bloemzoet in dromen
sluimert soevereine liefde
dat je innerlijk draagt
wanneer je slaapt
houd ik mijn glimlach groot
in de ogen van jou
ruisen melodische golven
door de windloze sfeer
mijn hart begrijpt
went zich tussen nacht en morgen
waarin het licht niet dooft
liefde voedt ons
aan borsten, vleugel vrij breed
verwarm ik mij helend…
Het Wad als bevrijder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
767 die mij bevrijdde van het juk
om steeds maar drenkeling te wezen
het koor van zout zonder een duidelijke
dirigent braken de golven
en tilden het schuim ver boven
mijn kunnen zodat ik balanceerde
tussen de mimiek van het klassiek
of de garderobe die het heden
vertegenwoordigde in het masker
van het moment
doch de lessen achter de vleugel…
Windroos,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
624 Jachtige sneeuw, waarvan de
vlokken zich bewegen op de
vleugels van alle gekozen
winden, de windroos van het
kompas is niet vermurwen,
verwijst naar een bestemde
richting van het bestaan,
verstuurt de adem over
thuislozen en allen die nog
verder moeten gaan, het ijzelt
glas over beminden en iedere
gezinde, bewegingloos is de
kristallen…
Visjesvreter.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
565 Wuivend en wiekend
gaan vleugels draaiend
als pirouette, om
zich op te maken
voor de volgende
schranspartij.…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Schaduw vloeit als fluweel
over de toppen van de bomen
de jager nestelt zich in hun kruin
de vleugels nu in rust gevouwen
weer klaar voor de jacht.…
Tot binnen buiten werd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
437 weer roept angst
met hol geluid
dat voortvluchtig
verre vleugels krijgt
echo’s kaatsen
hun niet thuis
gevoelloos tegen
zwarte muren
mijn citadel waar
stemmen dwalen
zonder verhalen
omdat een oor ontbreekt
waar tijd
vandaag vergeet
omdat gisteren
alles overschreeuwt
heb stilte laten groeien
tot binnen buiten werd
zie eindelijk…
Hart Voor Kerst
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.084 Dennengeur
verdrinkt
in gouden glitter
kaarslicht
mijmert
in flarden
nostalgisch denken
schemering
zweeft
op vleugels
van heimwee
naar schimmige verten
sneeuwvlokken
bedekken schuldgevoelens
met vrede op aarde
de nacht is sereen
en fluistert
vergeving
maanlicht weerkaatst
in stralen
van hoop
sterren
verzonken
in mythische…
Het vale licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
599 Het vale licht spreidt zijn vleugels uit
om te vliegen naar waar de warmte woont
die ik ooit mocht vinden in je handen
maar meer nog in je hart.
De regen deert me niet, hij vult
alleen mijn denken, blust het heimwee niet
naar die tijd toen we jong waren
en nog illusies bouwden langs de wegen.…
Eeuwige liefde (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
881 Heb veel van je geleerd
mijn vriend, mijn trots,
rots in de branding
de zin van mijn bestaan
maar met vleugels nog zo kort
kan ik zover niet vliegen
dus lieve schat, ik moet je laten gaan.…
gevallen engel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 leefde van de lucht in je longen
tilde door je maag heen de zware stenen op
tegen je te zwakke rug aan
het begon op deze dag met negenenveertig uren
een koude week
de eerste bladeren vielen
en jij zag de engel voor jouw dood aan
overschrijd geen grenzen
wie zonder naam een rots kan zijn
mag als lijk bekeken worden
zie je de vleugels…
Profielets,
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad op zijn tocht,waarvan
de vleugels zijn vergaan
tot plant, geëtst in steen,
een zwart altaar waarvan
in ‘natura‘ niets in
onbruik is geraakt.…
Achter de viskar aan de hofvijver
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
790 Achter de viskar aan de hofvijver
er vloog een meeuw voorbij
en die keek,
je weet wel,
met zijn koppie schuin
zo heel eventjes naar mij
pakte nog net dat stukkie brood
dat ik gooide
en met één vleugel linksaf
kwam die meeuw
met een draai weer terug
en ik heel laf
deed net of ik weer brood gooide
maar mijn hand was leeg
keerde mijn…
Sluimerend ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 Ik voel me bevoorrecht,
angstwekkend kwetsbaar,
en wonderbaarlijk sterk
tegelijk , maar niet de
zwaartekracht maar een
zwaarmoedigheid verhindert
het vrije vliegen dan wel
het sluimerend gevaar van
angst, ik hoop die vleugels
te verliezen, voordat ik
zal worden afgewezen.…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.
Als zij jong is – laat haar bezinken
en gewiegd worden als een
onnozel kind – bodem nog
ongerept in de voren van
zijn toekomst.
Mijn inzicht zal haar niet grijpen.…
Water valt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
735 Daar ligt besloten in bewegen
kraanvogel rekt haar vleugels uit
Vangen de grote bal links
vervolgens van rechts groter
Zo kruipt een slang door het gras
gevangen met één hand om haar nek
duikend naar vaste grond, ratelend
met de verdroogde delen van haar staart
Hier vormt zich ledigheid, maakt plaats
vult zich met doorluchtigheid
Daarbinnen…