2743 resultaten.
joint adventure
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
635 bestegen door koraalridders
verheffen zeepaarden zich uit het water
en begeven zich schuimbekkend richting land
walvissen zuigen tranend de branding naar eb
en spuiten zich golfbrekend een weg naar volle zee
oceaanstomers vliegen verschrikt op
en verdwijnen in V-vorm aan den einder
op m’ n roze strandslippers
sta ik met grote ogen te…
Vredesduif
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
957 Vlieg witte vogel over mijn huis
laat je vleugelslag horen
zwenk op de wind
bij helder ochtendgloren.
Of draai vanaf strand en duinen
over branding van de zee
neem boven het ruisen
mijn verlangen over de horizon mee.…
Van pennen en papier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 het was
de diepte niet
waar ik zo’n angst voor had
maar dat ongewisse
het onpeilbaar
zwarte van dat gat
waar anderen mij de vleugels
reiken van pennen en papier
sta jij naast me vraagt blijf hier
zij wenken
aan de overkant
met zon en paradijs
jij kunt niet vliegen
zeg je stil
en neemt mij bij de hand
samen zijn we weggegaan…
de taal
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.588 De taal behoort aan de vogels
ik ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
Heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 Vlieg ik uit mijn mijmering.
Zo begin ik steeds weer mijn dag.
In het water.
Ik begon al in mijn baarmoeder,
als foetus.
Nu drijf ik in mijn badkuip,
als blote heer.
Heerlijk.…
Bereikbare doelen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
485 Te kunnen vliegen naar
waar je de einder nog
kunt zien.
Is je mogelijkheden
erkennen en er vrede
mee hebben bovendien.…
Hannelore heengegaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
761 Weerbarstig puberaal knellend keurslijf
Ontpopt om een wijdere wereld in te vliegen.
De horizon stralend toelachend, maar
Uit de wereld gerukt zonder verre vlucht.
Wij staren in het luchtledige door het plotse.
Een vrolijke vrouw zal je nooit zijn,
Jij blijft ons nabij in gestokte wording.…
de dingen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 veel dingen
bestaan zonder
naam ze zijn te
erg voor woorden
sommige dingen
zijn verzinsels
ze zijn gewoon
niet waar andere
dingen worden
zozeer verbogen
dat je ze bijna
niet herkent er
zijn dingen die
ongezien voorbij
dobberen terwijl
andere roerloos
liggen en weer
andere die almaar
voorbij vliegen
dingen vervangen
soms…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 De bomen worden omgehakt,
verschrikte vogels vliegen weg.
Het huis ziet nu
grijs en grauw.
Gestapelde stenen.
Na een aderlating.
Het lijkt in rouw.
De bomen, immer goedschiks,
tonen medelijden met het huis.
Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.
Vergeefs, het huis blijft in de rouw.…
Wereldbol
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Handen op kaart
van de wereld,
op landen waar een haard
die kan branden
om te zegenen,
om licht door kruin, door lijf,
handen op kaart aan landen,
aan die mensen
als een laser
zo eenvoudig
als een spreuk onder een vat water,
waardoor water blij
een liefdevolle aai over een dier,
deur openhouden voor een vlieg
of spin
als 't waar…
rapsodie der onconventionelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 in een zwart gat kan ik de schoonheid niet meer zien
en met elke pyrrusoverwinning ben ik ook wel klaar
waar in het herfstbos de kleuren nog waarachtig zijn
blijft de zeurende wereld strak over de daken vliegen
van mij mogen de vele steden gebouwd gaan worden
als te nemen horden voor de ontmenselijkte tsunami
zelfs als het illusieloos leven…
Weggevlogen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
704 Waarom vliegen vlinders eigenlijk weg?,
ik heb het nooit begrepen.
Heb voor mijn verloren vlinder een roos neergelegd,
want je kunt het maar nooit zeker weten.…
Weerpiazza
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Weerpiazza toonde zich gisteren
een onbetrouwbare metgezel
Een hopeloos beslagen glazen bol
van perfide computermodellen
verwachtingen drijfzand
onder dekens van mist
niet te voorspellen
Zon en buien tuimelden
als lastige vliegen
over elkaar heen
druipende kletterende
klaterende snottebellen
Een laag hangende wolken
leek…
Op een dag in augustus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 En dan vliegen we weer
met de wind in de bomen,
en de zachte eeuwenoude muziek
in onze oren.
Hoog over de rivieren
verzonken in gedachten
een ooievaar en ik..
op een dag in augustus..
daar kan het..…
reis naar huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 luister zei ze
in het voorbijgaan
tranen houden je ziel groen
laat de waarheid naar buiten komen
het leven heeft je elk moment
iets te vertellen
richt je blik op deuren en ramen
laat muren en stenen links liggen
bedek je vleugels niet met goud
je zou niet meer kunnen vliegen
tranen houden je ziel groen
luister zei ze
in het voorbijgaan…
de muren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
175 vaak zijn het de muren
die mij binnen
danwel buiten houden
zij blijken dan invoelbaar
of een gevisualiseerde opstandigheid
een onbetrouwbaar bouwwerkje meestal
maar soms
overleven ze de eeuwen
die wij goden moeten doorstaan
dan kunnen wij nog duizend keer proberen
te vliegen
onze hielen lichten voor de zon opkomt
alsnog moeten…
De top
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
798 onvermoeibaar zwoeg ik voort
de weg is lang en zwaar
obstakels vliegen rond mijn oren
mijn hiel prikt in een blaar
elke rots en kei
versperren delen van mij
spreken me aan
ga heen, vandaan
ik verman me, stap door
volg verbeten het spoor
geef als het ware
mijn leven voor ’t hare
zij is onweerstaanbaar
en weet van geen wijken
maar…
Afstand om te vrijen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.092 tussen de sterren
en mijn in
gewanden ligt slechts
dat ene
: huis :
veraf te ver om
te lopen dicht te
dicht om te vliegen
waar jij nu
misschien in bed
net als mij
rock geen pop
tekenend langs de muren
wel denkend
aan
zoals ik jou
en deze inval, slechts
een mini fragmenta
tiebom veroorzakend
goeie ouwe
telepathie op muren en pa…
Parachute springen
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.186 Voor even kon ik vliegen,
Mijn armen wijd gespreid,
kon ik op de wind meewiegen,
ik zou het willen voor altijd.
Voor even telde ik mee,
ik kreeg nooit de kans
nu, onder me de zee,
was ik compleet in trance.…
Ze beeft
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.610 Sleept zich starend door het slopende
en slaapt in het gapen van de dag
Wil geen kruimels morsen
want in haar betoverde kamer
huizen muizen
en een vlieg wordt rat-gelijk.
Ik zie het niet,
ik zie het aan
Ik kijk.…
Voorjaarsvogels
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.068 Vandaag vliegen vogels ver
Vliegensvlug voorjaarsvluchten
Langs lusteloos land en luchten
Lente lonkt en licht is later
Waarom dan woekert winter
Waar jouw warmte wezen wil
Koud mijn kamer, klam en kil
Kent slechts kramp en kater
Daarom dwingen mij dagen
Doemdenken op den duur
Vervelen op een voorjaarsuur
vliegende vogels mij…
Fantasieën
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.879 Als ik kon,
En ik gebruikte mijn fantasie
Dan reisde ik naar onbekende plaatsen
Deed ik onmogelijke dingen
En vergat slechte herinneringen
Maar het is onmogelijk voor mij
Te reizen naar een verre ster
Alleen in mijn fantasie reis ik zover
Dan vlieg ik met de vogels
Kan ik dansen op de maan
Ik kan bekend zijn bij velen
Of alleen…
De vogel op de kruk
poëzie
3.1 met 22 stemmen
5.452 Het zijn nu pas zes of zeven dagen,
Dat ik dit sijsje kocht van Klaas de vogelman;
En schoon ik in het eerst mijn moeite moest beklagen,
Nu is er nergens geen, die beter vliegen kan.
Wat zou ik vorderingen maken,
Als ik zo leerzaam was als hij!
Maar 'k zou wel haast aan 't schreien raken.
Mijn vogel, ach! veroordeelt mij.…
verloren
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.587 Woedend trap ik tegen stoelen
ook de kasten gaan eraan
Krijs de dingen van de muren
En gil wanhopig neem me mee
Trap de muren aan gort
voel een ongekende kracht
Stamp de bank tot een tapijt
en gil wanhopig neem me mee
De woorden vliegen uit mijn keel
een gebaar van verdrtiet en pijn
Bid wanhopig tot het geen wat ik geloof
Voel me verloren…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen staan
werpen dammen op en dwingen
rechtsomkeert
--------------------------------
uit: 'Vogels vliegen…
gevangen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.030 Ik voel me gevangen
als een vlieg in een web.
Het leven door toevalligheden laten afhangen,
ambities die ik niet heb.
Keuzes die ik niet wil maken.
Op niemands tenen wil ik staan.
Niets dat mij nog kan raken.
In de menigte opgegaan.
Het borrelt bij mij van binnen
als een vulkaan die op uitbarsten staat.…
de taal
gedicht
4.1 met 31 stemmen
15.075 De taal behoort aan de vogels
ík ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
Vogels van de zee
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
941 hoe ik moet dromen
of hoe de horizon beweegt
jij staat op een rots
en rolt een schaduw uit
over zee
ik zie meeuwen
in de verte
kon ik maar dichter, drijven
waar de wolken wachten, drinken
van de diepe gloed
geen golf raakt jou
of het licht dat tegen je gezicht
de dageraad zoekt
in de verte
vertel me niet
hoe ik moet vliegen…
een aardse vlinder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
716 zo
ondraaglijk weids
waar mijn vlees
als afhankelijke wees
zuigt aan borsten
doch mijn ziel
de God verzoekt
diepte niet te korsten
zo ben ik van
nature geschapen
als een menselijke zot
ik, die nauwelijks
mijzelf ken
en voortdurend
mijn duizend loten
bij elkaar moet rapen
ja, ik ben een aardse vlinder
lichtzinnig van stof
vlieg…
Lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
932 Lieveheersbeestjes en vlinders vliegen af en aan,
lammetjes proberen op hun pootjes te gaan staan.
Genieten van de zon en de vogels die fluiten,
de mensen trekken allemaal naar buiten.
Lekker wandelen, fietsen of tuinieren
en bestrijden van wespen, bijen en mieren.
Maar het belangrijkste van dit gedicht,
het is gelukkig weer langer licht.…