4932 resultaten.
Utopie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 de wind waait door je haar
je bent verrast alsof je je hoed kwijtraakt,
afgestaan aan de wind, je bedankt haar
voor deze koele onderbreking, en loopt
daarna weer verder in de traagmakende zon,
bezweet en langs de hoge bomen richting
de boerderij, naar boer Jansen, kijken of
daar wat te doen is.…
‘everybody is happy now’
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
636 ik zag ze, hoe ze zichzelf
overschreeuwden, alsof stilte
een misdaad was
alsof betonnen woorden, zelfs die er nog niet waren,
dijken moesten breken, dammen
vlak bij voeten
ieder moment
in een ander, onbereikbaar leven
volgestopt met graten, vage vrienden
en joints die enkel het vreten van verzen kenden
zonder kauwen, omhoog
op weg…
Tante Tiet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
996 Het huiskamertje van tante Tiet was mistig van
de sigarettenrook en ik verstond geen flikker
van al dat Groningse geklaag over ditjes en datjes,
terwijl ze witbrood met sardientjes in tomatensaus
serveerde, alsof ze de duurste kaviaar presenteerde.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 Gedachten komen en gaan
als wolken die hun eigen richting kiezen,
zonder haast, en ik leer hun voorbijtrekken te vertrouwen,
alsof mijn aandacht een open veld is waar niets vastgehouden hoeft te worden.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
326 Haar houding ietwat vreemd
Alsof zij ergens onder gebukt ging
Hoe ongewoon dan ook
Bij nader beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend,
alsof er één juiste vorm bestond.
Ik kijk naar je.
Misschien zeg je het nu.
Iets kleins.
Iets dat blijft hangen.
Maar je ogen glijden langs me heen,
alsof je nog zoekt
naar wie ik had moeten zijn.
Ik ben het niet geworden.
Ik weet het.…
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 vergeelde bladen
onder doorschijnend
licht
waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 Mijn aandacht wordt langzaam
fijner, hoe elke kleine beweging van jou
een spoor achterlaat in een verborgen ruimte die
zich in stilte opent, alsof mijn gevoeligheid jou al langer herkent.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de zachte ruimte achter mijn
vrije gedachten, waar stilte als een dun vlies
om mijn broos hart ligt, blijft een woordloos weten tegen
mij aan leunen, alsof het wacht tot ik klaar ben het te ontvangen.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Ik volg het trage verschuiven
van haar unieke helderheid dat zich niet
laat vasthouden maar wel aanwezig blijft tussen wat
zichtbaar wordt en weer oplost alsof kijken zelf een vorm van vinden is.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
238 De contouren blijven zacht
en de kleuren ongehaast, alsof tijd zich
uitstrekt en nergens heen wil, terwijl het land ontwaakt
in het eerste licht en wacht op wat komen mag, zonder iets te vragen.…
Tikke-Tak…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
173 Tikke-tak, alsof de wekker dringend sprak:
“Ga nu rusten, ga nu slapen
morgen moet je vroeg weer op.”
dus deed hij alsof hij sliep
vol met zorgen in zijn kop.…
de zee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
801 de zee, het zwarte gat
de ijzige massa die iemand
helemaal kan opslokken en
dat maar al te graag doet
overdag een lief kabbelende vriend
zoet als een koekje,
braaf als een baby'tje
maar 's nachts duister en wreed
alsof boze machten heersen
het zwarte kwaad die menig schipper deed verdwijnen.…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
Even proeven van de lente...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
658 Even zon zien en de bomen
die heel stil aan 't praten gaan;
even lachen naar de mensen
die niet kunnen blijven staan,
maar gejaagd hun weg vervolgen
alsof iemand hen bedreigt;
even horen hoe een vogel
weeral naar het zingen neigt
en hoe lente wordt herboren,
alles weer nieuw leven krijgt.…
Amsterdam is anders
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 Met nieuwe ogen kijk ik rond
naar grachten, bruggen en herenhuizen
naar kerken en sloepen vol studenten
alsof dit gisteren nog niet bestond
We zwalken langs café's en begroeten
vele bekenden
in de Kinkerstraat een laatste broodje
bij de Turk
Zo blijkt maar weer
Amsterdam is toch heel anders
dan bijvoorbeeld Urk…
Wachten
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
870 Wachten doen we toch een leven lang,
op nieuws, verbetering of engelenzang,
maar wat er allemaal intussen ook gebeurt,
of hoe de zon alweer de dagen kleurt,
we zien het veel te weinig, hollen voort,
alsof het echte nieuws door ons niet wordt gehoord.…
ontregeld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 alsof een waterput
vol ongeschreven wetten
emmertje voor emmertje
wordt leeg gedregd
zo schrijven wij gedreven
via voorgeschreven regels
in rijm verdrinkt misschien
een inhoudrijk gedicht waar
vrijheid zinkt tot op de bodem
maar geef mij een stuk touw
en ik bind mijn gedachten vast
geheel ontregeld…
dresscode voor een dode opa
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.476 als ik aan mijn opa denk
zie ik een heer met witte haren
in een krakende schommelstoel
meerschuimen pijp in de mond
hij is een cliché opa
met een standingvolle krijtstreep
in het tweedelige pak
met gouden zakhorloge
enkel zijn vest ontbreekt
alsof hij niet wou gaan
maar hij ging werd me verteld
met een standingvolle zekerheid
die…
gesloten woorden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
876 zo eenzaam ben ik
met achter mij de lege akkers
toonbeeld van mijn omgekeerde wereld
bewerkt en toch gebroken
en de mensen
ze gaan te snel aan mij voorbij
hun rode maskers onbedrukt
betamen zich de stilte
alsof gesloten woorden
vertellen dat ze liever zwijgen
ergens in de verte
klinkt nog vluchtig wat muziek…
naakt in het blootje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.171 of zij nog van hem hield
na zijn solodebuut waarbij hij
moeizame zin na onwennig woord
zijn liefde voor haar de wereld in
ze keek alsof ze toen pas
voor het eerst en toch
ze wist het al zo lang
zijn kermen, zijn kramen
zijn wezenlijke zijn
toen hij sprak over naakt
niet het bloot van hun
gedeelde baden
waarna een handdoek
ze droogt…
Een witte roos
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.327 De ober dekt
een tafel voor twee
aan het raam
met uitzicht op zee
Een oudere heer
schuift stilletjes bij
legt een witte roos
op het bord aan de overzij
Hij heft het glas
alsof hij wil klinken
en leegt zijn hoofd
door dubbel te drinken
Telkens weer reikt
zijn getaande hand
naar de witte roos
aan de overkant…
bezempoëzie
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.322 beroerd word je door dat heksenleven
zodra je verdwaalt ervaar je licht in het bos
mevrouw op nr. elfendertig met druppelneus
werd verzonnen,en laat ons nog aanbellen ook
zo`n wijf weet alleen maar hoe blauw te brouwen
want haar zwarte kat wil de oven niet in, hij vogelt
met die pannenkoek-tieten-bultrug alsof
het de normaalste zaak van de…
De zoete lentegeur
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
884 in het witte rijpen
van de bomen
zag ik je komen
je winterde het
warme sap dat nog de
afdronk van een herfst had
weg is de wind
het ritselen van bladeren
alsof het leven is verstild
toch zie ik kleur in
vogelduiken hun fluiten
heeft de zoete lentegeur
van nieuw ontdekken
geeft de dagen weer wat
fine fleur in langer rekken…
Speciaal voor jou...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.108 't Is zo stil, alsof 'k
weer alleen ben.
'k Ben je kwijt, dacht
dat 't nooit kon,
maar ik ben je kwijt
en nu, treur ik erom.
'k Ben je verloren,
het kon toch niet,
dat 't mij gebeurde, te
vers voor verdriet.
Ik zoek me verloren,
roep je steeds weer,
je kunt me niet horen,
nooit meer?…
Lente
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.135 Zieke klanken kleuren mij: het
flauwe en blankste iel,
alsof ik een palet verzweeg.…
Er kleefde wat bloed aan haar hoofd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.270 Zij had zich hard gestoten
Aan die stenen muur
Opgetrokken uit dogma’s
Om van haar verzonnen harmonie
Een predikaat te maken
Er kleefde al wat zweet op haar rug
Maar stug bleef zij schoppen
Tegen die gesloten deur
Alsof dat soms een uitweg was
De kamer was verder verlaten
Er hing slechts nog een sfeer
Van dingen die waren
Zelfs de muren…
Alz-Heim-er
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.124 De geest spiegelt woorden
Zonder zin en duiding
Vage spinsels vermoorden
Hersens in verwording
En het membraan
Tast langzaam aan
Alsof de valse snoeren
Haar niet beroeren
Een mens is geworden
Zijn bereik uitgedijd
Nu ook verworden
De koning te rijk
De tunnel gaat open
En achter haar dicht
Het is niet afgelopen
Daar is eeuwig licht…
Spreek je verdriet in woorden.
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.412 je kunt praten alsof je
de gelukkigste bent van allen
maar als ik toch doorheb dat
het niet gemeend is wat je doet
- wees dan eerlijk en buig voor je zorgen.…
WOLLEBOLLE NACHT
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.312 Sneeuw die niet wil komen
't is alsof 't geen feest mag zijn
toch zag ik twee witte poezen
in hun wollebolle pracht
't leken echte siamezen
witter kon niet
zachter mocht niet
wie de poezen wil genezen
van hun wollebolle pijn
kan de wolken overlezen
ergens heb ik nog een bezem
ja... misschien valt sneeuw
vannacht...…