4357 resultaten.
Hij noemde haar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.150 noemde hij haar
toen hij haar ogen kuste
haar tegen zich aan drukte
vlak voor hij haar verliet
Ze voelde zijn hartenklop
liet hem een dappere glimlach zien
niet de tranen
die haar hart verschroeiden
omdat ze het wist
Er zou geen weerzien komen
haar bevende lippen
kusten hem in een fluister
haar door tranen omfloerste ogen
vroegen hem
draag…
boerendorpje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 Een schilderachtig boerendorpje
verwaaid in de wuivende bomen
als handen die de hemel dragen
koeien met vlekken
als gesmolten chocolade
het piepen van een kuikentje
wordt afgewisseld
door het zachte geblaat
van een schaapje
een vermoeide zon
blaast haar laatste adem uit
Gitzwarte zwaluwen leiden
De stoet van fonkelende sterren
Die samen…
Stunten
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.484 Of is 't gewoon roekeloos en
ondoordacht,
geef de ouders en nabestaanden
kracht, dit zinloze verlies
te dragen!…
Terug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
787 Moet ik dan terug naar sagen
En legenden, pralen
Met de magische verhalen
Wereld scheppen in zes dagen
Om je hart beheerst te vragen
In mijn wereld te verdwalen
Ook de Muzen te onthalen
Om je twijfels weg te dragen
Weet nu, stekende gedachten
Heb ik voor de donk’re poorten
Van de hel, onmondig weggesleept
Ik verdoemde alle nachten…
Zee...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.425 Ik zie de golven,
woest en onstuimig,
net zo onstuimig ,
als mijn gevoel voor jou
Ik zie een meeuw,
gedragen door de wind,
net zoals ik jou,
altijd met me mee zal dragen
Op mijn lippen, proef ik,
het zout van de zee,
of zullen het,
mijn tranen zijn...…
Mijn stilte
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.002 Soms loop ik
naar de stilte,
Naar de traagheid
van mijn tranen,
Dan zwijg ik wat
ik niet meer zeggen kan
Soms loop ik
naar het licht,
Naar de helderheid
van mijn glimlach,
Dan adem ik alles
wat teder leeft
Soms lopen woorden
naar een zwerftocht
van vergeten handen,
Dan zoek ik zacht
wat ik verloren ben
Soms draag ik…
Vliegen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.447 alleen - berg ik je in mijn huls
trek traag met jou door mensenland
tot aan die bovenzinnelijke impuls
van wieken naar de overkant
alleen - draag ik je in mijn schoot
spui je spreken de wereld in
vlieg je vleugels arendgroot
tot ik aan vrije hoogte win
zo breek ik uit identieke dagen
naar dat wezenlijk moment
rond wijdte, wind en vlagen…
TERUGBLIK
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.108 Toch wordt elke dag
iets lichter om te dragen.…
rake typeringen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
797 ik mijzelf kwijt
in mijn treurige verzen
aarzelend stap ik rond in afwezigheid
oneindig op zoek naar stukken van puzzel
klinkers raspen in monoloog
boosachtig begaafd
in een onstuimige halsopening
van rake typeringen
waarin frisse winden waaien
in nieuwe beelden van expressie
overwoekerd in het licht
van het dragen…
door hoop vergoed
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.266 een stil rumoer
binnenin mij
alsof je niet weet
dat meer dan handen
kunnen slaan
de ochtend van
de blauwe plekken
zal wel zakken of
ik laat ze wel knagen
onder mijn lange jas
die is nog wat zwarter
dan het dreunen van je stem
of de blinddoek die ik
letterloos moet dragen
om de kleurloze stenen
te stapelen tussen het
nachtbraken…
de levende dood
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
768 vandaag
is het sterven
weer daar
een dag met
onvoorspelbaar
aantal uren
dat het nu oneindig
doet duren
terwijl ik
met gesloten ogen staar
de versteende pijn
door mij te dragen
is niet te verwarmen
door welke gloed dan ook
ben zelfs niet in staat
om naar lucht te vragen
ik ben gesloten,
gevangen
in de levende dood;
een uitgedroogde…
toevallig
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
900 toevallig ben ik ergens opgeraapt
als onmens uit het ongedierte verrezen
ik draag een gele pruik - en sleep
me onhandig van scène tot scène
de hemel in een schuine helling
is mijn onderdak, mijn lot
trotserend in deze beschaving
zingend in het morgenlicht
ken ik geen regels van protocol
in de broze wereld omgeven…
Mooie sterke rug
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.426 nog net
En laat zien de golvende lijnen van het schouderblad
En ook links een schouderblad en die andere rechts
Zacht maar aanwezig
En sterk is
Schouders en rug die hebben gedragen
De pijn van al die jaren komt hier bijeen
Tezamen op een plek die ik wel kan voelen
Maar niet kan zien
En daarom geen gevecht aanga
Maar afwacht
En draag…
rode krijtjes poezie
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
626 ik zag je dichter het was eind mei
in voorjaarswarme poëzie rijpten je woorden
uit je mond voorbij de zonsondergang
je liet alles dragen in de eenvoud van stilte
je liet je hart fluisteren in de eindeloze
gratie van aantrekkingskracht,wendbaar in toekomst
vederzacht in warm perspectief
zelfs jouw straat staat vol beschreven met liefde
in…
Verplicht
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
890 altijd zo actief was geweest
die zo van beweging en actie hield
van welke aard dan ook
ik werd voor een dilemma geplaatst
aan de zee geboren uit een zandkorrel
leerde ik me
van andere zandkorrels onderscheiden
ik wou net dat ietsje meer zijn
toen op reis
tussen bergen, rotsen en aarde
toen wist ik het weer
wat ik allemaal nog kon dragen…
De moeite waard
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
540 Steeds sneller en pijnlijker
dan ooit, onderwerp ik mij
aan tijdloze vragen, om
zinloze antwoorden te dragen.
Wat is de aard op het grote
te blijven jagen, waarin het
lijden is verjaard, blijft de
vorm van schijn onvoltooid.…
Zoon van Afrika
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.957 je hoeft je niet te haasten
tijd is al wat we hebben
spring er zorgvuldig mee
om, want haast brengt je
ook niet sneller naar de toekomst
ons volk is er een van kleur,
je ziet het en je proeft het
draag de goden in je en ze
blijven ver van deze aarde
loop met me mee naar het
volgende dorp en laten we
de schoonheid opdrinken..…
Troost.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.180 Je helpen dragen.
Ik kijk je aan,
geen woord over je lippen.
Je sluit je af,
ik kom er niet door.
Het geeft niet,
ik warm me in jouw schaduw.
Wanneer de hemel naar beneden komt,
vulkanen zullen zijn.
Moet ik je dan vertellen
dat ik je troost was?
Dat mijn liefde jou
had kunnen omringen?…
Klaar-over
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.064 “Beweeg me,
en draag me
op jouw zoete adem
naar de overkant.”…
Zonde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
945 In het schimmenrijk van mijn hart
Leven demonen in het duister
Fluisteren wanen in mijn hoofd
Zetten mij aan tot razernij
Op de rokende resten van wat eens was
Vernietigd door een van de zeven
Ontwaak ik uit mijn woeste roes
En heel even huil ik om het verlies
Alleen en veroordeeld tot dragen
Van leed jou en mijzelf aangericht
Slijt ik…
- Art van Liefde -
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
785 Niemand kan aan toekomst dragen..
wat houvast in liefde zou beleven
abstracten, als antwoord teruggekomen
uitgesproken, wat het leven wou sleutelen,
de drijfveer vol debuut en spanning,
terwijl het leven als muze in mij ongewijzigd blijft.
De kunst van art ..een hart..…
jij
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.180 geef mij nu
als een van allen
zonder geweten
als een van velen
laat me vallen
in jou
vang me dan
draag mij
over het gras
op weg
naar het water
naar een zee van genot
ontneem mij
mijn geheim
neem mij dan
neem mij mee
laat mij zijn
zoals ik leef
liefde beweegt
zoals het leven
leeft
lief, zonder geweten
zijn wij
vergeten
en…
Een nuance
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
491 in de stilte van de morgen
dragen gedachten verder
een kunstwerk toont zich
in beeld en geluid
door een dekentje van dauw
warmt een zonnestraal het pad
spiegelt een wonderlicht
over tranen, zorgen heen
een nuance dringt
zich tussen verborgen klanken
het schrijft zich tot een lied
laat de geest weer dromen
een hart vol vertrouwen…
Langzaam
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
605 Diep in mij zal ik het altijd
bij me dragen het zal nooit
helemaal verdwijnen, het is
een stukje uit mijn verleden
dat hoort bij mijn bestaan.…
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
Vluchtheuvel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
581 het huis is een vluchtheuvel
waar zelfs gewenning loert
het hoofd vol maar vullen niet
de lege kamers van boven en hoger
niet omdat de vorige een schaduw achterliet
mijn wortels mogen hier niet aarden
worden nog eens naar elders vervoerd
ach, draag ik ze niet al jaren
hebben ze ooit vaste grond gekend
zo dichter bij het eind
probeer ik…
Zielendroogte
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
746 Opgetild vanuit de diepte
klommen wij naar grote hoogte
als een zweep die slagen zwiepte
om een tol van zielendroogte
ons liefdesleven nam een vlucht
die geen vleugel meer kon dragen
wij tuimelden uit ijle lucht
wegduikend in hoge kragen
nu de boorden zijn gestreken
en de stoom is afgeblazen
zijn we weer op wie wij leken
opgedroogd in…
Teveel regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
870 Die momenten dragen van een regendans
die alles weer laat keren waar de warmte
een oase is die geen dromen meer geeft.…
Nieuwe oude tijd. (drie-zes-zes)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 De oude tijd verglijdt in nieuwe tijden
en zal deze naam slechts
tot in vergetelheid dragen
Oude, gemiste kansen
verdwijnen in een mist van jaren
Nieuwe idealen en hoopvolle gedachten
dienen zich aan:
maar heeft straks iemand
nog iets van ze gehoord?
Of werden zij reeds in de kiem gesmoord?…
HOMO'S ZIJN ZIEK !
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.493 Deze troostende hartenkreet draag ik op aan allen die afwijken van de religieuze seksnorm, vandaag aangewakkerd door de Opperrabijn Ralbag maar dagelijks door ook grote groepen christenen, die maar blijven denken, dat deze ziekte is te genezen.…