3063 resultaten.
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
Enkel nog de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 In ’t duister leeft hij voort als dakgebint,
bij westerstorm hoor ik hem kreunen in de wind.…
Ik heb je lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Zon die stralend
De tere blaadjes
Van de rozenboog verwarmt,
Schoonheid die mij toelacht
Op dit vroege uur;
Vogels die er nog niet zijn
Slapen een gat in de dag,
Bijen die al druk op zoek zijn
Naar bronnen voor hun honing,
Zonnestralen die het donkerste duister
Doorboren alsof het inktzwarte er niet is
En ik die in mijn hart dat…
Geborgen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Maar alles is oneindig teder
en steeds licht het weer anders op,
al moeten we doorheen het duister
en staat ooit alles op zijn kop,
toch wil ik dankbaar verder gaan
al is er droefheid in ’t bestaan
en huil ik zacht vanbinnen.
Ik leer langzaam beminnen;
al blijven ook de zorgen,
ik voel me diep geborgen.…
Hulpbloemen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
584 Wolken tijdloos aaneengeregen
Tot flarden losse lucht,
Wachters over de waarheid
Die niet gezien mag worden,
Zwerk dat er duister uitziet,
Geen bal en geen bezem die
Hier nog iets aan verand'ren kan -
Dan is er uit het niets
Die lichtstraal die het
Onbreekbare breekt,
En ondenkbaar fel
Het wolkendek openscheurt;
Het hemelse…
Holle ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
672 De leegte vreet mij langzaam op,
kijkend naar het duister.
Een ziel eens zo licht
springt zijn laatste sprong.
Gemotiveerd door liefde en geluk,
de laatste kus.
Verlangend naar vroeger
is het onmogelijk te stralen.
Ik wacht op een schouder,
een tedere lach.
Maar tranen glinsteren al,
als gebroken kristal.…
Ontwaken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Een beeld zweeft uit het natte raam,
Er is geen uitweg meer, ik maak
een einde aan uw naam,
gooi een net van taal door het duister
en vang een laatste woord.
Ik knikknie naar het venster, luister:
een vader, moord.
Het is een droom? Nee echt.
Wiens vader? Al mijn vrienden
leven in geluk.
Het is geen droom. Onecht.…
Risico
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.636 Wanneer het
duister valt en de bergen rondom
dus ongenaakbaar en wij die
dat altijd al hebben geweten.
----------------------------------------------
uit: 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2014.…
Eeuwige dag
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Het leven duurt langer dan de eeuwigheid van gisteren
nooit gedacht dat vandaag herhalingen mooier vormen
gevoelens van andere hangen in het duister van de nacht
wat wordt betwist tijdens het wandelen zonder te bekoren.…
Brandende echo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Ik kijk en wacht
ik duister.
Wat is het stil vandaag.…
Eilanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
507 Zoveel eenzame nachten
dwalen we langs het zwarte water
met onze gedachten aan een verdwenen geliefde
nog zie ik je gaan in een droevige boot
aarzelend met je roeispanen en net zo
verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje
en wie betwijfelt…
DAO
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 We omspannen het heelal:
alle duister, licht en tijd;
waar jij bent daar ben ik ook
in eeuwige verbondenheid.
We zijn de vissen en het water,
de vogels en de lucht,
de Aarde en al haar planten,
zowel boom als vrucht.
We zijn de passie van de liefde,
het lijden en de dood;
de beweging van het Leven
van schoot naar schoot naar schoot.…
Voelde de trollen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
629 ik ben in
je wereld geweest
voelde de trollen
smidste de vuren
ijzerde staal in hun
apocalyptische grollen
maar danste
liever in sneeuw
met de elfen
zij smolten in
raken tot water
ik stroomde mee
door donkere
gewelven waar
kobolden hun arbeid
aflaten in schiften
en kiften over goed
en het duistere kwaad
ik ben bij jou in…
cel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
670 weer wakker bent
Ik zag je vaak
Heb je één keer zien huilen
Om de vriend die er niet was
Waartegen je even kon schuilen
Iedere keer de schelp
Des levens die je beschermt
Die hoort van je eenzaamheid
De zee die je uit de samenleving doet verdwijnen
Dicht gaan de gordijnen
Niets zien
Niets voelen
Geen gedachten
Robuust is je lichaam
Duistere…
tijdsbeeld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
445 vrucht voor vogels nauw
ze gaan als gauwdieven verzamelend, totdat
het grauw van deze tijd
verspreid het rijpe fruit inhaalt
de dag sluit eerder, nu het meerdere
verscheiden onzer zon vanachter
grijsheid naar omlaag schijnt
daar verdwijnt het schemeruur
in als het meezit, rode wolken
als de vogels zacht hun zang vertolken
tot het duister…
Vader wacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 Al het vleselijk tastbare
van hem die eens mijn vader was,
bevindt zich nu te midden
van andere geruimde doden,
in het tochtig duister en koude vocht
van een knekelput,
een stinkend krocht
bedekt met houten planken.
Hoop had hij weer op te staan,
om samen met zijn Heer
de overwinning op de dood te vieren.…
Bandieten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 rondliepen
Gepakt
Door bandieten
Die een misdaad begaan
Tegen onze vrije wereld
Tegen ons vrije bestaan
Waar de regels
In ons zitten genesteld
Door onze voorouders
Doorgegeven
Het zware leven
Bevochten
In een eeuwenlange strijd
bandieten
Die ons westerse leven
Aanraken
Vrouwen breekbaar
Barbaars gevaar
Deze tegenstroom
Is
Het duister…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
Afscheid van de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Het ligt in het geheim van de natuur besloten
hoe gij het hart hebt weten te bevriezen
het leven met ingenomen dood tot stilstand bracht
om te verteren onder zuiverend maanlicht
uit 't duister van de nacht gekomen
volgt afscheid om nieuw geboren ochtendgloren
van lente in stralend begin gelouterd
om de kringloop te volmaken
het is met het…
Zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Zwart als de dood,
Als je samen met je lotgenoot
de duistere diepte ingaat.
De diepte waar iedereen naar raadt,
Maar die diep van binnen gewoon zwart is.…
vrij (voor Ferry)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
629 het leven
de liefde
de dood
alles is verwoord
verzwegen
beschreven bezongen
en toch
in deze stilte
nu jij voor
eeuwig zwijgt zijn
mijn oren pijnlijk
scherp afgesteld
zwart op zwart
op afstand
een duistere vlek
eenmaal dichtbij
voel ik de plooien
en lagen
op de dodenakker
wilde bloemen
ben je vrij vogel
in een kooi…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.…
hoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 blijft versteend
in het erts waaruit het is gebrand
hoe het hart het leven wil aanbidden, het
probeer te raken met de liefde die ik eens bezat -
neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot
die me bewaarde en verwees
hoe mijn ogen ook trachten te zien, het
probeer te te raken met een blik van begrip -
neen het zwart vlekt nog meer in het duister…
Voor al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Zonder pen
of papier
zal ik blijven
schrijven
woordeloos verloren
herboren
woorden
in gebaren te geven
gebleven
leven
geeft mij
nieuwe woorden
nog dagen niet voorbij
de bladeren
van mijn herfsttooi pracht
bij vlagen op de grond
rondgestrooid
weer al een seizoen voltooid
om paden te verzachten
in duistere nachten…
bloedmaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 de bloedmaan beheerst de kilte
straks wordt alles donker en duister
voor eventjes maar... dus luister,
luister naar de echo van de stilte
je hoort je hart zo minzaam kloppen
je voelt het bloed naar je hoofd toe stijgen
je mond valt open, doch alles blijft zwijgen
de nagalm van jouw leven... zal nimmer stoppen!…
de zee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
591 Alles luistert mee
De wind
De vogels
De mens
In het duister
Het zwart
En het licht
Gewicht
Dat moet worden gedragen
Want je kan een ander niks vragen
Geven en nemen
Is het eerste gebod
Het dragen van het lot
Schouders onder het gewicht
En toch een lachend gezicht
Want het leven moet voort
Anders pleeg je maar
Luister
werk en denk mee…
binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Scheurtjes daar binnen,
waar niemand ooit kijkt
Delen verroest en gebroken,
wat je zelf ontwijkt
Demonen, duistere wezens
zo zwart als de nacht
Daaruit put je met vlagen
een diepere kracht
Van buiten en ver weg,
een gemiddeld figuur
Van binnen en dichtbij,
onbekend, daar zit een muur
Vloedgolven komen en gaan
uit die beangstigende…
voor altijd tijdelijk vandaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 Wat haar betreft als ze ‘t me vraagt
vandaag [zie je me nog graag]
ik leef in mijn vrouw ’s ogen
azuurblauw rivieren van geestdrift
lavend in het zilte vocht
mocht ik ooit de aandrift voelen te laveren
het hart op de tocht te zetten
vertoef ik in kolkend centrum van haar iris
inktzwart immer doordrenkt
van de duistere nacht
als je ’t mij vraagt…
Riddervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn
ontwaakt in een duistere tombe
trekt mijn ziel druppels diepzee
omhoog uit de aarde
tot een fontein van liefde
die mij optilt en laat zweven
naar het licht
Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn, jong
zonder smetten op mijn ziel
die in mij hangt te wachten
op berichten van nood
die te erg is…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…