Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

En elke ademteug

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
Het is wanneer ik achterom kijk en een kind zie staan wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt dat zich kwijnend aan de voeten hecht voor het als schaduw groeit ver boven frêle schouders lippen beven zie bij het proeven van de wind die zwijgend ijs legt rond een tere mond of het stille neerhurken in duister zonder…

Enkel nog de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
In ’t duister leeft hij voort als dakgebint, bij westerstorm hoor ik hem kreunen in de wind.…

Ik heb je lief

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Zon die stralend De tere blaadjes Van de rozenboog verwarmt, Schoonheid die mij toelacht Op dit vroege uur; Vogels die er nog niet zijn Slapen een gat in de dag, Bijen die al druk op zoek zijn Naar bronnen voor hun honing, Zonnestralen die het donkerste duister Doorboren alsof het inktzwarte er niet is En ik die in mijn hart dat…

Geborgen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 598
Maar alles is oneindig teder en steeds licht het weer anders op, al moeten we doorheen het duister en staat ooit alles op zijn kop, toch wil ik dankbaar verder gaan al is er droefheid in ’t bestaan en huil ik zacht vanbinnen. Ik leer langzaam beminnen; al blijven ook de zorgen, ik voel me diep geborgen.…

Hulpbloemen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
Wolken tijdloos aaneengeregen Tot flarden losse lucht, Wachters over de waarheid Die niet gezien mag worden, Zwerk dat er duister uitziet, Geen bal en geen bezem die Hier nog iets aan verand'ren kan - Dan is er uit het niets Die lichtstraal die het Onbreekbare breekt, En ondenkbaar fel Het wolkendek openscheurt; Het hemelse…

Holle ziel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
De leegte vreet mij langzaam op, kijkend naar het duister. Een ziel eens zo licht springt zijn laatste sprong. Gemotiveerd door liefde en geluk, de laatste kus. Verlangend naar vroeger is het onmogelijk te stralen. Ik wacht op een schouder, een tedere lach. Maar tranen glinsteren al, als gebroken kristal.…

Ontwaken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Een beeld zweeft uit het natte raam, Er is geen uitweg meer, ik maak een einde aan uw naam, gooi een net van taal door het duister en vang een laatste woord. Ik knikknie naar het venster, luister: een vader, moord. Het is een droom? Nee echt. Wiens vader? Al mijn vrienden leven in geluk. Het is geen droom. Onecht.…
mark30 december 2014Lees meer >

Risico

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.636
Wanneer het duister valt en de bergen rondom dus ongenaakbaar en wij die dat altijd al hebben geweten. ---------------------------------------------- uit: 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2014.…

Eeuwige dag

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Het leven duurt langer dan de eeuwigheid van gisteren nooit gedacht dat vandaag herhalingen mooier vormen gevoelens van andere hangen in het duister van de nacht wat wordt betwist tijdens het wandelen zonder te bekoren.…

Eilanden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Zoveel eenzame nachten dwalen we langs het zwarte water met onze gedachten aan een verdwenen geliefde nog zie ik je gaan in een droevige boot aarzelend met je roeispanen en net zo verdrietig als ik kijkend naar de rode vlag die langzaamaan gerafeld wegwaait in een duistere wind hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje en wie betwijfelt…

DAO

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
We omspannen het heelal: alle duister, licht en tijd; waar jij bent daar ben ik ook in eeuwige verbondenheid. We zijn de vissen en het water, de vogels en de lucht, de Aarde en al haar planten, zowel boom als vrucht. We zijn de passie van de liefde, het lijden en de dood; de beweging van het Leven van schoot naar schoot naar schoot.…
Jack Stoop29 september 2020Lees meer >

Voelde de trollen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
ik ben in je wereld geweest voelde de trollen smidste de vuren ijzerde staal in hun apocalyptische grollen maar danste liever in sneeuw met de elfen zij smolten in raken tot water ik stroomde mee door donkere gewelven waar kobolden hun arbeid aflaten in schiften en kiften over goed en het duistere kwaad ik ben bij jou in…
wil melker7 januari 2009Lees meer >

cel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
weer wakker bent Ik zag je vaak Heb je één keer zien huilen Om de vriend die er niet was Waartegen je even kon schuilen Iedere keer de schelp Des levens die je beschermt Die hoort van je eenzaamheid De zee die je uit de samenleving doet verdwijnen Dicht gaan de gordijnen Niets zien Niets voelen Geen gedachten Robuust is je lichaam Duistere…
ebba12 september 2015Lees meer >

tijdsbeeld

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 445
vrucht voor vogels nauw ze gaan als gauwdieven verzamelend, totdat het grauw van deze tijd verspreid het rijpe fruit inhaalt de dag sluit eerder, nu het meerdere verscheiden onzer zon vanachter grijsheid naar omlaag schijnt daar verdwijnt het schemeruur in als het meezit, rode wolken als de vogels zacht hun zang vertolken tot het duister…
switi lobi15 oktober 2015Lees meer >

Vader wacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Al het vleselijk tastbare van hem die eens mijn vader was, bevindt zich nu te midden van andere geruimde doden, in het tochtig duister en koude vocht van een knekelput, een stinkend krocht bedekt met houten planken. Hoop had hij weer op te staan, om samen met zijn Heer de overwinning op de dood te vieren.…

Bandieten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
rondliepen Gepakt Door bandieten Die een misdaad begaan Tegen onze vrije wereld Tegen ons vrije bestaan Waar de regels In ons zitten genesteld Door onze voorouders Doorgegeven Het zware leven Bevochten In een eeuwenlange strijd bandieten Die ons westerse leven Aanraken Vrouwen breekbaar Barbaars gevaar Deze tegenstroom Is Het duister…
ebba1 februari 2016Lees meer >

Verloren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
Witte vleugels breken het prille ochtendlicht aan de einder tussen wolken en zee waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister Gedachten rapen schelpen ranke vingers glijden door zand en het zilte schuim vangt dromen waarin alles verloren ging tussen het wit en zwart van woorden Daar buigt de wind zich in haar schoot en zij buigt…
Almaresare27 februari 2016Lees meer >

Afscheid van de winter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Het ligt in het geheim van de natuur besloten hoe gij het hart hebt weten te bevriezen het leven met ingenomen dood tot stilstand bracht om te verteren onder zuiverend maanlicht uit 't duister van de nacht gekomen volgt afscheid om nieuw geboren ochtendgloren van lente in stralend begin gelouterd om de kringloop te volmaken het is met het…
mobar19 maart 2016Lees meer >

Zwart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Zwart als de dood, Als je samen met je lotgenoot de duistere diepte ingaat. De diepte waar iedereen naar raadt, Maar die diep van binnen gewoon zwart is.…

vrij (voor Ferry)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
het leven de liefde de dood alles is verwoord verzwegen beschreven bezongen en toch in deze stilte nu jij voor eeuwig zwijgt zijn mijn oren pijnlijk scherp afgesteld zwart op zwart op afstand een duistere vlek eenmaal dichtbij voel ik de plooien en lagen op de dodenakker wilde bloemen ben je vrij vogel in een kooi…
J.Bakx28 augustus 2016Lees meer >

de vleermuis

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
grillige rotsen overheersen een stukje puur natuur, waar ook duistere spelonken zorgen voor angst en vuur in het donker gedoken, hangend, onderste boven met zijn kop in een zwarte mantel verscholen. rustig slapend, misschien wel dromend van de jacht, wat hij allemaal vangen kan in deze sterrenloze nacht.…
jonhy donovan12 september 2016Lees meer >

hoe

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
blijft versteend in het erts waaruit het is gebrand hoe het hart het leven wil aanbidden, het probeer te raken met de liefde die ik eens bezat - neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot die me bewaarde en verwees hoe mijn ogen ook trachten te zien, het probeer te te raken met een blik van begrip - neen het zwart vlekt nog meer in het duister…
elze8 november 2016Lees meer >

Voor al

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Zonder pen of papier zal ik blijven schrijven woordeloos verloren herboren woorden in gebaren te geven gebleven leven geeft mij nieuwe woorden nog dagen niet voorbij de bladeren van mijn herfsttooi pracht bij vlagen op de grond rondgestrooid weer al een seizoen voltooid om paden te verzachten in duistere nachten…

bloedmaan

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
de bloedmaan beheerst de kilte straks wordt alles donker en duister voor eventjes maar... dus luister, luister naar de echo van de stilte je hoort je hart zo minzaam kloppen je voelt het bloed naar je hoofd toe stijgen je mond valt open, doch alles blijft zwijgen de nagalm van jouw leven... zal nimmer stoppen!…

de zee

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Alles luistert mee De wind De vogels De mens In het duister Het zwart En het licht Gewicht Dat moet worden gedragen Want je kan een ander niks vragen Geven en nemen Is het eerste gebod Het dragen van het lot Schouders onder het gewicht En toch een lachend gezicht Want het leven moet voort Anders pleeg je maar Luister werk en denk mee…
ebba12 juli 2017Lees meer >

binnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
Scheurtjes daar binnen, waar niemand ooit kijkt Delen verroest en gebroken, wat je zelf ontwijkt Demonen, duistere wezens zo zwart als de nacht Daaruit put je met vlagen een diepere kracht Van buiten en ver weg, een gemiddeld figuur Van binnen en dichtbij, onbekend, daar zit een muur Vloedgolven komen en gaan uit die beangstigende…
B11 oktober 2017Lees meer >

voor altijd tijdelijk vandaag

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Wat haar betreft als ze ‘t me vraagt vandaag [zie je me nog graag] ik leef in mijn vrouw ’s ogen azuurblauw rivieren van geestdrift lavend in het zilte vocht mocht ik ooit de aandrift voelen te laveren het hart op de tocht te zetten vertoef ik in kolkend centrum van haar iris inktzwart immer doordrenkt van de duistere nacht als je ’t mij vraagt…

Riddervrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
Het is mijn lot een riddervrouw te zijn ontwaakt in een duistere tombe trekt mijn ziel druppels diepzee omhoog uit de aarde tot een fontein van liefde die mij optilt en laat zweven naar het licht Het is mijn lot een riddervrouw te zijn, jong zonder smetten op mijn ziel die in mij hangt te wachten op berichten van nood die te erg is…
Zywa25 maart 2019Lees meer >

Meeuw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Witte vogel boven zee uit Ameland een andere werkelijkheid in helder eiland licht proeven van de zilte lucht zoek naar vis boven golven waar leven is kom naar huis avond valt duister donkert hoog op vleugels van de wind in gedachten ben ik dat kind in jouw verhalen eenzaam om te verdwalen stoere vogel van de zee wanneer…
mobar20 maart 2019Lees meer >