2568 resultaten.
Mijn bloed kruipt van waar het thuis hoort
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.112 Op het oog een aandoenlijk tafereel
twee ranken die samenkomen
hun onderlinge oorsprong één geheel,
te vroeg nog om al te delen
gelukkig zijn heeft meerdere kanten
jonge loten groeien verbazend snel
met snoeien even een pijnlijk moment
om bij stil te moeten staan, terwijl hun
wortels aansporen verder te gaan
veel jaarwisselingen…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
De gesnoeide stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 In landen die zichzelf vrij noemen
wordt het woord
gesnoeid tot veilige vormen,
alsof waarheid
te wild zou groeien.
En ergens tussen de regels
ruist een verzwegen wereld,
maar wie eraan raakt
verliest vleugels.…
Het gezongen zwijgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
427 Jouw mooie stemgeluid is muziek
waarmee je de dood weegt
in aardse wonderklanken
wat je zegt is waar
binnen de context
van het beoogde doel
transparant is de ballast
die je hebt weggedaan
om verder te groeien
maar niet iedereen
heeft eenzelfde richting
dus zweeft waarheid
ergens tussen stilte
van wat is gebleven
en wat verloren…
Omschrijving van mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Waar zij haar voetstap zet
groeien bloemen van goud,
bomen met bladeren van smaragd
haar mond ademt lauter rozengeur.
Haar zang is schoner dan vogelzang
Rond haar taile een gordel van zirkoon
haar ogen stralen de warmste stralen
heel haar wezen en karakter,
noemt haar naam….... LENTE!…
Ik zag jou eerst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
152 Mooi vrouwenlijf
Rond, mond
Prikkelend, tintelend
Benen buigen bogen
Woordjes fluisteren
Verwonder, bewonder
Raak aan
Vingers, vlug
Langzaam
Knibbel en knaag
Graag
Ruiken, proeven, horen
Doen
Laat groeien, klein naar groot
Zielbaar
Mooi vrouwenlijf
Breekbaar, kostbaar, raakbaar
Mooi mannenlijf
Hoekig, harig, karig
Klein…
Jij en Ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
573 Jij blijft zoals je bent, diep in jouw kern,
En daardoor zul je nooit veranderen,
Ik, ik ben een werk in wording,
Op zoek naar groei, een dieper morgen.
Daarom kunnen wij niet samen zijn,
Want jij bent genoeg, en ik wil meer zijn dan ik zoek.…
Z O M M E R
poëzie
4.2 met 33 stemmen
5.576 -
en 't gers, aan 't groeien,
de wegen baant,
de zoele winden
zie 'k geren gaan
en blommen vinden,
die openstaan.
Als, uit aan 't stromen,
half bloed, half melk,
zijn de appelbomen,
zo een, zo elk;
als weke zijde
de takken blomt,
dan ben ik blijde:
de zommer komt!…
In de klei van tijd .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
786 Langs oneindige wegen
in het prachtige polderland
waar de natuur haar eigen
gang nog gaat, ongebonden
in groei en bloei, vindt
het leven in volle pracht
vloeiend de dansende kleuren
op linnen van het netvlies
gebonden als een levensboeket
waar het purper eenzaam
en alleen tussen al het groen
zich wortelt in de klei van tijd.…
bruisend van energie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
954 bruisend van energie
vind ik mijn weg
in de donkere hemel
plezier en uitdaging
ver weg van verveling
of een burn-out
hier en daar getrokken
aan mijn mouwen
maar ik sleep hen mee
een moment van rust
die bezinning geeft
laat je enkel groeien
coachen, wijze woorden
voelen en beschrijven
bruisend van energie
ik geef je een hand…
Vier dagen carnaval
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
5.252 Onder zijn huid groeien emoties
die hij een jaar lang heeft geplant.
Ze worden in het voorjaar geoogst
gesterkt door het vruchtbare land.
Alles wat in die vier dagen boven komt
- gelach, gehuil, gevloek en genot -
verdwijnt daarna weer een jaar onder de grond…
aardgas
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.011 doodgewaande oorden
waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei trachten te knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
tot een trage dood ze zal bedwingen
uit het lichaam van het arme wingewest
wordt door contrasterend rijke heren
gestolen -met de ogen vol begeren-
de warmte die de moederschoot nog rest
en elders groeien…
De godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 gezegd
zonder op te spelen
hoorde ik al de groene
melodie van velen
pas ontloken en nu al in
het zonnig koor gekropen
in warme vlagen
weten zij de muziek te
dragen van de eeuwenoude
dirigent die elk blaadje
persoonlijk heeft gekend
in een door schaduw
gestreamde versie
wordt de zomerzon geëerd
zij is de godin die seizoen
en groei…
rust
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.098 door onze haren streelt de wind
die pijnlijke plekken laat voor wat ze zijn
voel de kracht groeien vanuit je hart
het kost bloed, zweet en tranen om te kloppen
een schittering van zonlicht treft jou
de voorgrond ligt voor je open
maak je passen rap voor de schaduw komt
en je wachten moet op nieuwe kansen
normaal een kus, dan weet je dat…
In slaap gesust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Waar de welvaart steeds moet groeien,
waar slechts rendementen boeien,
waar ze ‘t gif weelderig sproeien,
zal straks geen bloem meer bloeien.
Daar aan Neerlands mooie kust,
worden we in slaap gesust.…
Je verdwaalde
netgedicht
4.0 met 166 stemmen
443 ik zag de paniek
in je ogen groeien
hun bloemen in
extreme kleuren
bloeien in het korte
moment van bestaan
jij hebt ze
laten gaan zonder
plukken omdat hun
geuren licht lijken te
geven in een duisternis
die niet is van dit leven
ooit heb jij je
vingers gebrand
aan deze fictieve macht
die jou kracht en
richting zou geven zonder…
Samen alleen
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
3.041 Zoekend naar mijn wil
Geboren om te groeien
Geen ruimte om te bloeien
Soms wordt het mij teveel
De klanken, zwijgzaam klein
Het heeft zo mooi geklonken
De echtheid van jouw lonken
Soms wil ik bij jou zijn
Mijn dromen, koud en kil
De rust opnieuw gevonden
En wij, voor één seconde
Zo sterk, intens en stil
Soms samen op één lijn…
liefste
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.260 heen
verroer me in het ontdaan
van je adem, je boeit me
stelt vragen aan ons die ik
ontdek in jou en mij
lente komt, zomer, herfst
winter opnieuw ons lijntje
in de tijd, aan anderen
gaan we voorbij
je boekt mij in je houding
je staaft me in je slaap
in de dromen
breekt het dorre hout
geeft voedsel aan het vuur
brandend in het groeien…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten…
3 epigrammen
netgedicht
4.7 met 89 stemmen
4.466 1
de groei ginds in de tuin der lusten
gaat mij ver boven het verstand
alles groeit er zoveel sneller
dan de kool hier op het land
2
een bril is meestal met twee glazen
hoewel ik blijf mij steeds verbazen
dat zo'n ding met slechts één gat
zoveel bezitters heeft gehad
3
ik ril mijn god wat is het koud
en ik voel me zo omstreden
dan…
pion
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
764 naarmate mijn jaren zich verkorten
begint aan het groeiend inzicht
van sturing in mijn leven
overduidelijk iets te schorten
waar groei nog gepaard gaat
met versterking van het ik
en keuzes mogelijk lijken
blijkt bij vergrijzende haren
de ruimte steeds meer in te dijken
en het geheel minder te verklaren
allengs onbereikbaar voor mij
wordt…
Sproetig gekleurd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 ik zag je handen
bruin van de zomer
armen sproetig gekleurd
in je gulle lach blonk
de eindeloos lange dag
we liepen en
ontdekten de grote
wereld in volle groei
net na de lente in een
snelle spurt naar bloei
alles leek nieuw
groter dan voorheen
immens imponerend
alleen al door de formaties
van het eeuwenoude steen
wij voelden…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
het duin en ik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
675 buiten schijnt de zon
dagen lengen nog wat dagen
natuur oogt fris en groen
in duin gisteravond
voor het eerst
sinds vele jaren
vele konijnen jong en oud
ze springen weer
om te knagen en te vreten
van het helmgras
opdat de wortels groeien
de korrels niet verstuiven
de poolse paarden prachtig allemaal
alleen ja moeilijk uit te leggen
wat…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
Jij was een avond in mijn tuin
gedicht
3.6 met 24 stemmen
12.767 Regen deed vogels zwaarder vliegen,
grassen en mossen sneller groeien,
mijn huis een vreemde schuilplaats zijn.
De kamer onherkenbaar, kromp;
geruisloos vielen deuren dicht,
de tafel, waar de kat op sliep,
verschoof - heel langzaam - maar verschoof.…
Maskerades
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 wisselen als er zich
een opening voordoet
in plaats en tijd
jij bent naturel
hebt geen rekwisieten
praat altijd gevat met
de stem van je hart
terwijl ik adviseer
coach jij met warme
blik en zachte hand
je lach ter overbrugging
in vele maskerades
vergeet ik vaak wie en
wat ikzelf ben heb daar
geen hoge pet van op
maar toch groei…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
Stralende momenten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 ik ken de storm
weet dat hij zal
groeien tot een orkaan in
het dragen van jouw naam
met beukend water
tegen basalt en graniet
brekende kades en dijken
een terug is er niet
toch kan jij ook
heel zacht en teder het
kleinste bloempje strelen
met de warmte van je hand
lachen je ogen
in stralende momenten
ben je gelukkig met zang en…
in het woud van morgen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
792 geweest
maar vooral wat komt
en dragen de vergankelijkheid,
het sterven,
doch ook de nerven
van wijsheid die bevrijdt
buig, mijn zoon
voor de aarde in bloei
vertraag je pas
bij het voelen
van het zachte mos
denk daarbij
aan de mensen
die onevenredig woelen
kijk naar de bomen
met scherpe en brede toppen
zij tonen de hoogte,
groeien…