13902 resultaten.
Wij
gedicht
3.8 met 5 stemmen
13.045 er waren nooit woorden voor
laat staan
hoge plafonds of hemels
je wilde nergens naar toe
je wilde niets bereiken
het was droog
laag viel op laag
als bladzijden
in een oud Frans boek
plakten we aan elkaar
maar met verbeterde
sterker ruikende
verslavende lijm
ik wenste toen
dat het eens los
liet dat
er een woord viel dat
het eindelijk…
Gekraakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Hersens die vloeiende
Gedachten niet meer
Kunnen leveren
De doorgang stokt
Boek dat niet meer
Te lezen is, na
Een halve pagina
Gaan mijn ogen nog
Wel door, maar houdt
Mijn brein er mee op
Favoriete programma
Dat voor mij al na
Vijf minuten de deur
Dichtgooit -
Het denken wil
Niet meer,
Woorden blijven hangen
En zijn…
STROOIGOED.....
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
746 ze mogen niet zwart
wel geschminkt
als kaas,als stroopwafel
Schuiven aan
aan de Hollandse tafel:
de zuurkool-stamp
spruitjes en 'r spruitjeslucht
Het kinderfeest
wordt flink verstierd
door protest-en actiegroep
die staan zelfs
Bij de rechters
op de stoep
bladeren -tevergeefs-
in dikke boeken
Strooi,Zwarte Piet
blijf strooien…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.
Gisteren lijkt altijd op morgen.
Leven verandert altijd actueel.
Ons leven hebben we te danken,
aan het heden van vandaag.…
In onze hete lijven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
876 geef mij ruimte
plaats en tijd
om even vrij te zijn
weg van anderen
de wereld even uit een
eigen paradijs lijkt fijn
waar ik jou eens
ongestoord kan leren kennen
en wennen aan elkaar
nee geen gezoek
maar zo essenties van elkaar
weer lezen in een open boek
maar laten we eerst
paradijzen voor het woord
beklijfd in onze hete lijven…
De tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 De tijd, neergevlijd op een velours divan,
aanziet nagenoeg achteloos
een optocht van mensen vol als boeken.
Met een geresigneerde handbeweging,
laat hij de stoet des levens passeren,
hautain wuivend, met gebogen pols.
Zelfgenoegzaam ligt hij erbij,
woordeloos manend tot voortgang,
zonder fatsoen en zonder geheugen.…
zonneboot (voor Marina)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 als ik
de wereld
wil zien
sla ik een
boek open
nu val ik
stil in jouw
dodenboek
je stem kan
ik niet horen
je kleine lijf
niet van jezelf
een eiland van
pijn ingesloten
als een insect
in barnsteen
vanuit de dood
ontvouwt zich
het broze alleen
zijn dat je in
een trage rit naar
de dood voeren zal
je…
Wigwam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Wanneer hij van afgunst smelt
En zich door spijt gekweld bekijkt
Om de rijken met hun bakken geld
Wiens existentie zo geweldig lijkt
Traceert hij het levenspad achter de rug
En hervindt in hem het kind zich retrospectief
In zijn verdrongen verjongingsbron terug
Lief steppend door de lang geleden straat
Of met een boek onder de dekens
Als…
'Eeuwenoud goud'
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 graven diep
om water te vinden
Wij zijn
als wortels
van bomen
naar water op zoek
Wij staan
te boek
als een volk
van binnenschippers
van sleepboot en ark
van roeiboot en spanen
van zeelieden, 'Jan-pak-an'
Wij hadden
de wereld scheepsbouw
en handelswaar
te bieden
Ooit turf....…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 Ik zie de beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van…
Ons mooie leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 Ons mooie leven, ingepakt
tegen de kou die terug kan komen:
blikken met bonen, oude kranten
kapotte kleren, potten jam
tot aan het plafond
het harde land, en de harde hand
van de grote leiders, en de kleine
die vochten voor hun eigen voordeel
de helden van staal, later weggescheurd
uit hun huis en uit de boeken
Maar wij zijn er nog, in…
kuriozo
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
156 dan is er een tuin
een gaard vol lover
als kennis van zaken
de tuin is niet ommuurd
en daarom erg dichtbij voor
de tijd van het jaar
de tuin ruikt niet naar
volslagen oude boeken
ook niet naar glas
zolang dit reukloos is
dit uur lijkt meer op ‘n
kalme schaduwzee,
op aarde onder een stolp
uit deze muurloze tuin
kan ik niet ontsnappen…
Over Vrijheid
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 Als ik volledig mijzelf mag zijn,
alle ruimte inneem die ik mij wens,
alles zeg wat ik wil, alles doe wat ik wil,
alles eet, alles drink, alles tot mij neem,
hoe ik wil;
als ik nooit meer iets moet,
alle dagen leeg voor mij liggen,
geen verwachtingen, geen verplichtingen,
als ik alles zelf kiezen mag,
wanneer ik wil;
als ik overal…
Tacitus' Meesterhand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
193 voet gelopen
keert zich nu tegen onze pax romana
in opstand kwamen de Sarmaten
en de Sueben, west-germanen
tussen Oostzee en de Rijn
en verder oostwaarts waren schier
te wapen toegesneld de Parthen
Zo was de stand van zaken
in het jaar der Opstand der Bataven
van wat wij kennen als Historiae
door Tacitus' meesterhand
op perkament te boek…
Lofzang op de psychiatrie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Droge wijsheid uit dikke boeken. Pillen van boeken, boeken over pillen
Want aan geen instrument schort het u oh psychiatrie!
Waar woorden niet toereiken, wordt uw verlossing veilig gesteld door het heilige witte snoepgoed
Oh psychiatrie, hoe kunnen wij krochtigen u ooit danken?
Zeg ons, oh zalige, hoe betalen wij u met gelijke munt?…
Liefde
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.768 ik sla de bladzijde om
en doe alsof
het leven verder gaat
ik doe het boek dicht
en vraag me af
waar jij nu staat
uiteengescheurd
in twee delen
amper de proloog voorbij
mis ik de pagina's
de liefde, de warmte
tussen jou en mij
beiden ten prooi
in een open veld
onder een blauwe hemel
waar slechts liefde geldt…
een tapijt vol dromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.035 onze gedachten bewegen
op een tapijt van dromen
dromen die we in
gedichten verwoorden
onze gedichten verwoorden
tedere gevoelens
gevoelens die uitmonden
in boeiende gesprekken
onze gesprekken schrijven
boeken vol eenzame verhalen
verhalen waarin
sombere gedachten verdwalen
onze gedachten verdwalen
in een tapijt van dromen
dromen…
Pulp
gedicht
2.8 met 19 stemmen
12.825 De houtpulp, die zo'n kleine honderd jaar
als drager dient voor al wat wordt geschreven,
begint het met de jaren te begeven,
dus vallen alle boeken uit elkaar.
De pulproman maar ook het meesterwerk,
want als de zure tand des tijds gaat zieken
stoort hij zich niet aan oordeel of kritieken,
die knaagt aan ieder genre even sterk.…
runen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
826 alle woorden schieten tekort
bij verlies
je eigen emoties zijn sterker
dan duizend boeken
en 24 tekens…
DEMASQUÉ
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
3.754 hij zweeg, liet iedereen maar raden
verborg zijn hoofd achter het boek…
protestgedicht
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.785 ze zeggen dat hij barst
van ongekend talent
tot dichter bij alledaagsheid
komen ze niet voorbij
de horde der eigenzinnigheid
zo geplaatst, zo gelezen
en gesponnen vindt zijn weg
op het scherm van vervreemding
wat is dat toch, een boek
wel duizend bijbels online
en niemand die ze echt leest
geef mij dat been, beste
vrienden, zo noem ik…
Ontsponnen web
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
936 hoofd
winnen heel langzaam terrein
de komma’s zuchten
slechts van schaamte
in het door verstrooiing
spingeragde brein
waar eens letteren lachten
zelfs om voorrang smeekten
liggen nu cryptische zinnen
de hemel te verzoeken
de aarde te mogen verlaten
zonder leeswaardig bestaan
geen woord zal het nog wagen
een dichtsel vol te boeken…
Goddelijke gruwel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.097 Gruwel dient zich aan
Met uwer aller lot begaan
De geest angstig verward
Sluit het sponzend in het hart
Gevoed door de geletterden
Dringt het in de open wond
Woekert rond om te veretteren
Ieder ander geloof te verketteren
Luistrend naar wat het boek zegt
Met woorden in oeroud geschrift
Genocide moorden terreur volgens gebod
Verschuilend…
Ergens in Rusland
gedicht
3.0 met 15 stemmen
6.329 - Ik ben, Godzijdank, een figuur in een boek
ik moet er toch niet aan denken
echt te bestaan.-
Zij ventileert alsmaar meer en haar hart
slaat af en toe af.
Alleen lezen helpt.
Als zij leest, knapt zij op.
Dan is het of zij werkelijk leeft.
----------------------------------------------
uit: 'Het verlangen te verdwalen', 2004.…
Lijflied
gedicht
1.9 met 17 stemmen
7.859 Het staat om de dood nog niet te boek,
om de dooie dood niet.
Het voelt nog zo iel aan,
of het mijn tong nog niet kan roeren;
ik voel me beroerd. Hoor hoe
het zou willen schreien.
Ik wil het ooit nog eens op
kunnen schrijven, al is het te weinig
om van te leven, het is om dood te gaan
te veel.…
zomerse waan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 boek zwemt
in een spiegeling
van licht op de tafel.
hij ziet een trap
door het raam,
plukt een bloem,
een tulp misschien.
niemand mist er een.
slaat snel het blad
en de hoek om,
gaat naar boven
door hetzelfde raam
in zijn fotoboek.…
grijze vrouw in de trein
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
752 bruin gezicht
omkranst, valt even op
maar onopmerkelijk
maakt kleding haar
tot muis
de vaste reiziger kijkt
door haar heen, haar beeld
valt weg
tegen de achtergrond van
het veranderend landschap
het raam maakt in een flits
een foto, mooi omlijst
zij laat het gaan
wil niet meer weten waar nog heen
ze lijkt zoals ze wegkijkt
van haar boek…
Letters op papier
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
610 haar boek geschreven
in een warme golf van liefde
hartstocht in elke letter
op papier
de vraag kwam
laat me in je armen slapen
zo vol vertrouwen
blonk de flonker
in haar ogen
het tedere in haar stem
de pen in haar hand
volgde haar hartenklop
wees mijn haven
vroeg ze
dat is de zin van mijn leven
de wind fluisterde
haar zinnen
blad…
staat
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.440 Alleen de hakken van m`n laarzen
tikken op de stenen
van een in donker gehulde straat
het is net bij iedere stap
in een licht dat af en toe verdwaalt
uit een lantaarnpaal
die daar waarschijnlijk al een tijdje staat
het lijkt dan net
of er een kinderkopjeskoor
zingt en praat
over eeuwen oude praatjesmakers
over boeken van groot vermaak…