2600 resultaten.
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Als ik de horizon angstig dichtbij zag komen,
ging ik doelgericht rechtsaf.
Zo dwaal ik doelloos op deze kromme rechte weg,
als een zotte verdwaalde lachende idioot.
Verzwelg mij in al deze rechtlijnige zekerheden,
speel dan soms de joker uit.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Lucht kleurt avondrood
toren wijst naar horizon
de dag sterft in rust
Avond daalt neer als een fluistering over
de stille stad waar lucht nog nagloeit van de zon die achter
de horizon verdwijnt. Langzaam vervagen de contouren van huizen en
bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis.…
smeltende ster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
977 Het gras fluistert mijn rug
In vochtige woorden de vreugde toe
En mijn neus danst met bloemen
Op de kristallen dansvloer
Van een zomers briesje
De ogen grijpen naar een ster
Die langzaam in gouden druppels
Smeltend mijn horizon inkleurt
Ik proef hoe de warme gloed
De mond van elke porie kust
Maar mist zweeft de afstand tot een gat
Mijn…
Nooit meer wakker worden...
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.246 Ik wil afscheid nemen,
dicht bij jou,
ver van jou,
zonder jou
We wandelen samen,
zij aan zij,
maar we komen elkaar
nergens meer tegen
Daarom is er maar één weg
die ik nog kan bewandelen
en dat is de weg
naar de horizon
Ik wil wegvluchten
naar een droom,
de enigste plaats
die ik nog ken
Een plek om nooit meer
wakker te worden…
Alles
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.280 Terwijl de wind de wolken telt
Schreeuwen schapen om verloren momenten
Rollende donder
Een hijgende horizon wacht even
Maar rent toch verder door de regenboog
God leeft
Het hart klopt sneller dan rijen regendruppels
Niet luisterend naar lege verre vergetelheid
Liefde
Kogels ketsen af tegen verre oorden
Maar het zuivere zien geeft ze…
Toscane...
hartenkreet
3.0 met 19 stemmen
2.989 Toscane
Hart van trotse schoonheid
Cipressen langs de horizon
De warme wind
Zoekt zijn weg door de dalen
Toscane
Wijngaarden luieren in de zon
Olijven rijpen langzaam
Sereen is het landschap
De zon kleurt de velden
Toscane
Land van heerlijkheden
Genietend van rust
In schaduwen van stilte
Bergen sieren de aarde
Toscane
Tijd staat stil…
Strand
netgedicht
3.1 met 161 stemmen
19.024 De golven branden grauwend groen
vergeten leven aan mijn schoen
Tegen het waaiend zilten zand
bescherm ik ogen met mijn hand
Wolken scheuren op tot flarden
ik voel mijn huid tot eelt verharden
De zon breekt zacht in kleine stukken
die lachend aan mijn kleding rukken
De horizon verdwijnt in water
water van eens, water van later
dat nu onder…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 voel een vlaag
verhalen in het woud
met zo’n diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een…
Beperkt zicht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.765 Bij jou is afstand overzicht,
een horizon bij nacht.
Je oppervlakte kent geen perspectief,
niet meer dan lucht is het wat je verplaatst.
De angst voor een doel
sluit net als je falen, leven uit
en je erfenis is een gat in de tijd,
een herinnering zonder waarde.…
Na gloeiend rood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 op de verste
horizon
bubbelde
loeiend heet
licht van
het zwart
dat transparant
blauw tot
kern had
het regende
zonder zich
tot bui te
transformeren
druppelde
slierten rook
uit kleine
afvalproducten
op de grond
die als
sterretjes nog
even flikkerden
voordat zij
sissend doofden in
na gloeiend rood
in dit contrastenspel…
Wolkenland
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.282 In wolkenland valt
er heel wat te beleven,
Je voelt je er werkelijk
heel verheven
Je kan glimlachen
op een regenboog,
Dansen met dauwdruppels,
hemelhoog
Drijven op blauwe kristallen
door waterdamp omgeven,
Op zilveren luchtbellen
sierlijke nevelkleden weven
Vliegen op de vleugels
van de horizon,
Van de vrijheid genieten
zoals…
De hoedster
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 jij de hoedster was
van vele goudgerande
schapenwolkjes
dat deze volkjes
het blauw als
leefgebied hebben
geadopteerd
samen met hun vriend
de wind die blind
vaart op wat jouw handen
hem hebben geleerd
jij opent in
het ochtendrood
waar de wol nog bol
staat van de warme nacht
pas als de zon
zich na de klim weer
hoger in de horizon…
Helaas .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.016 Uit steen gehouwen
stralen kiezelogen
in het lege niets
duistere voeten
lopen ongelijk
waar zij niet willen
maar wél moeten gaan
zelfs zicht op de horizon
biedt geen uitkomst meer
daar waar rede en onrede
met elkaar vechten
om voorrang in gedachten
slaan links en rechts,
zonder uit te kijken, af
en steken over in zinnen
onderwijl…
Opnieuw beginnen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.779 De gloed aan de horizon
De warmte van binnen
Ik wou dat ik het weer zien kon
En weer opnieuw kon beginnen
Maar het gevoel is niet weg
En mijn hart is niet gebroken
Omdat ik weet dat het gevoel er nog steeds is
En dat ik eigenlijk alleen mezelf mis
Want dat heeft ze wel gedaan
Ze gaf mijn gevoel en gedachten een naam
Ze zag mij…
Bruisend leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 in het bos
vliegt plots
een vogel op
met veel misbaar
door die scene
schrik je op in
auditief herinneren
een regelrechte top
op het donker
spiegelend meer
schrijft maan zijn
intrigerend wassen
wij rafelen
ondeugend aan
de kant zijn gezicht
met golfjes in plassen
nog staan op
het verre strand
jouw sporen naar de
horizon…
De zee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
849 Mensen rouwen
ze praten
storten zich uit
voor de oceaan
in al haar schoonheid
ruisend
de kalmte zelve
hoort zij hen aan
Al die tranen
versmolten harten
alles neemt zij in
haar op
niet ontvouwde geheimen
en verlangens voor eeuwig
in de golven verstopt
Ook ik doe mijn verhaal
en luister in stilte
naar de zee
vanachter de horizon…
(M)aantrekkingskracht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.139 Zodra de zon weer aan de horizon
boven de zee zal verschijnen
terwijl de dageraad wacht
zal deze diamanten spiegel zonder pardon
als een Fata Morgana verdwijnen
tot de volgende heldere nacht.…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen ligt
langzaam
vloeien lijnen
naar de horizon…
Naar de hemel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
513 wij hebben de
afgoden achter ons
gelaten met hun blaten
en straffende hand
ooit hadden wij samen
de horizon als perspectief
wij volgden hun verre
blik die onfeilbaar alles wist
maar toen hoogmoed
ter discussie kwam
hooghartigheid het overnam
werd sektarisme ons regime
van persoonlijke vrijheid
was men niet gediend
brood werd met…
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Liggend in de vloedlijn baadt
Ik mij met kosmisch licht
Mijn koude huid wordt gezandstraald en mensen al om
Ik zie dat vanuit de zwarte horizon een vrouw zich losmaakt
En mijne kant opkomt
Ze is mooi. Ze is fraai. Ze is mijn alles.
Dichterbij.. dichterbij en nu is ze ..
‘Hallo, schone vrouw kunnen we wat?…
Visus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 Anders,
Het brillenslijpersgilde van Oom Carel,
Dat in de ogen van veel Nederlanders
Door lockdown toch behoorlijk werd ontwricht
Werd bange hoop de bodem in geslagen
Toen aan het eind der tunnel nog geen licht
Noch aan de horizon een stip kwam dagen
Hetgeen ons zichtvermogen wat verlicht
Het OMT raadt Rutte wat het wil
Het kwaad dat…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Laten we nog één keer de sintels van het licht
met onze adem doen ontwaken
dan vouwen we het duister dicht
terwijl we met een laatste blik de horizon aanraken.…
Verlangen blijft...
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
1.789 Verlangen blijft en houdt ons gaande
tot ver voorbij de horizon -
verlangen steunt en houdt ons staande
vanaf de dag dat ééns begon
ons leven hier op deze aarde;
en slaat het lot ons keer na keer,
we staan rechtop en fier in waarde
en leggen nooit die vrijheid neer.…
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
Nacht op het water
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.063 De schittering zet zich voort
tot boven de horizon.
Boven mijn hoofd spreiden speldenknoppen
een lang geleden licht:
de hemel is een flatgebouw
vol slapers en wakers ...…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 De hemel preekt blauw,
machtige metaforen bergen
aan de papieren horizon.
Mensen boeken reizen
boeken reizen mensen
naar verre lettergrepen.
Ik bezegel je lippen
lak je vele regels rood,
mijn pen in de aanslag.…
viering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
841 een nieuwe dag van het leven
glanst statig boven de horizon
de stilte is voelbaar in geur
van benevelde aarde en heide
parelende dauw in spinrag
bomen in grijze sluiers
de eerste kleuren van verval
de herfst zit in de lucht
na een verzadigde zomer
de eeuwige kringloop
op mijn kleine stukje aarde
onder hemelse oneindigheid
alleen…
Geschreven
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
971 het westen komt zij
wijze vrouw
zon begeleidt haar rechterzij
toont groots `t silhouet
onnatuurlijk volgt de zon
reist langzaam mee naar `t oosten
draait de dag
zij lacht vrede
kust dode bloemen kracht
blaast bloedende gewonden gezond
noemt onverwacht namen
der schuilende bloeddorstigen
tikt hen speels af
verdwijnt achter oostelijke horizon…