2296 resultaten.
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 Bij het wakker worden
kust de nieuwe morgen
haar nog slaapdronken ogen
buiten is het voelbare afscheid
van de zon en de maan,
de eeuwenoude geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten…
Duizendschoon
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
831 Ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante schim op
de golven van de winden
rust, naast de leeuwerik
in z’n eindeloze klim naar
dát streepje licht, ontrokken
aan de duisternis, een smetteloze
vlam, een hemelse lampion in
haar aubade de toekomst kust
en aan het heilig vuur ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad,
bron van geurend…
nietszeggend
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.798 duister
van het bestaan
omringd door lijnen
in een gezicht
gezwicht door
onvoorstelbare pijn
gemarteld door een leven
zoals het niet mag zijn
bang te eindigen
wanhopig vechtend
in een levende hel
zien ze haar
een glimlach breekt
het verdriet
een traan
glijdt over een gezicht
die donkere ogen
heel even verlicht
van de pijn
ze kust…
Schipbreuk ?
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
683 tijdschriften, en
op het verdeelde schip van staat,
om de bestemming te kiezen op
het kompas van kiezersbedrog,
laverend door de platte landen
in z'n zog een vertrouwd model
laat zinken, in een kleur die
naar polarisatie overgaat, zal
een nieuwe wind de zeilen van
het vaartuig moeten bollen, om
het niet te laten stranden op de
kusten…
Herfstregen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.569 De regen kust mijn vensters weer,
De donkre winden sollen
Het droeve liedje van weleer
Langs alle huizebollen;
Een dorre tak gaat heen en weer,
En van zijn blâren rollen
De natte tranen telkens neer -
Altijd weer volgezwollen.
0: met de zon om 't hoofd gewonden,
Met geld en goed en zoet-gezind -
Wie heeft de Mei geen vreugd gezonden?…
MET TRANEN VERBONDEN
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
1.084 Mijn hand streelde jou het haar
reeds meer dan enkele uren lang
Je had verdriet, je voelde je naar
een traan gleed je over de wang
Mijn lippen vonden dra je mond
en ze kusten jou teder, urenlang
In donker sloten we een verbond
tranen gleden ons over de wang
Mijn hart opende zich terstond
voor naar wie ik lang al verlang
Ik goot lange…
Mijn dorpje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Het wordt niet omringd door bergen
en het grenst niet aan de kust.
In de groene Kempen ligt het,
waar het bruist van levenslust.
's Ochtends kleuren zonnestralen
er de ramen van de kerk
en de bloemen pronken alle
voor de huizen in hun perk.…
Geluk staat zo voor jouw deur, let maar op!
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.364 Het zit vaak in kleine dingen
Zoals net even dat contact
Je gaat er zelf vrolijk van zingen
Geluk is wat jou zomaar pakt
Het vinden van het steentje
Dat bijdraagt tot geluk
Een gedachte in je eentje
De dag kan niet meer stuk
Het eerste vogelgeluid
De lente signaleren
Een maagdelijk witte bruid
Het nu moment in juiste sferen
Ze kust…
Zielen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.857 oorsprong
onze harten samen gemaakt
hetzelfde ritme dat slaat
mijn ziel oud en kalm
de jouwe jong en verward
met tranen laat ik je gaan
op jouw eigen pad
stilte roert mij als ik jou zie
ik voel een rustige bries
de wind spreekt jou aan
en neemt je mee naar de zon
jouw geluk is mijn geluk
bid ik zacht tot god
je lacht nog eens lief
je kust…
Geen wezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Dat bij je blijft wanneer je slapen gaat,
je kust wanneer je even wankel staat.
Ze sluit de knopen van je jas, ze strikt je veters,
houdt je vast. Je ogen volgen haar wanneer ze door
de kamer gaat, het stof afneemt, de doek uitslaat.
Zo is ze je het liefst, in stille uren overdag,
en dat je haar dan helpen mag.…
Moeder en zoon: winter-ochtend-liefde....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.404 's Ochtends na het opstaan van mijn moeder
kruip ik graag nog even op haar plek
in een warm en stevig holletje
in dat hele grote ouder-bed
"Geniet nog maar even, lieve jongen"
zegt m'n moeder, kust me en slentert de slaapkamer uit
"het vriest hard, buiten is het bitter koud
binnen hebben we mooie ijsbloemen op elke ruit
Ik roep je…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 kustlijn als scheids
tussen gevangen en vrij
De kamers onzer harten
samengesmolten
tot de absoluut grootste
Het litteken op mijn ziel
fluctueert grootte
in verweesde omschakeling
van hebben, naar houden van
Goed genoeg nu, ken ik jou
beslist de mooiste blootste
Hoog en karakteristiek
boven klif op pad
Steile afgebrokkelde
ruwe kust…
Ze reden auto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 verlaten straat
een rotonde
een parkeerkelder
er ergens uit lazeren
en draaide elegant
met twee lange vingers
aan het leren stuur
zij zweeg verbeten
moe van woede
zat van donderpreek
dan laat hij zijn hand
verzachten en in
haar nek
rusten, een
elegante hand,
haar lieve man
hij neemt haar hand,
troost, legt hem op de zijne
en zij kust…
KOERT ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Nieuwe vertellingen zweven zelfbewust
door het rijk van bloeiende menswording,
over wilde zeeën naast vertrouwde kust.…
As Sweet As It Gets
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Treindeuren sluiten zich
we glijden richting kust
maar gelukkig ook langs de Bozar
met zijn geëerde kunst
Daar wacht een vernissage
met bubbels en cullinair vertier
en wordt een groots Vlaams schilder
uitbundig gevierd
Verwachtingen ...…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 richting geschonden,
stervend in onszelf als stormvloed
die breekt op een onbewoonde kust…
een extra zomerdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 de dag ligt voor ons
onder een strakblauwe lucht
we hebben de stad al vroeg verlaten
lopen hand in hand
ik zucht dankbaar voor deze extra dag
morgen moet je weer gaan
maar voor nu kuieren we op ons gemak
we hebben geen haast
kijk, hoe mooi dit dorp is waar mijn zus woont
jij kust mijn hand…liefde overspoelt me
we praten zacht over de…
In de armen van mijn beschutting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Amstelstation te Amsterdam
angst bekroop mama en ik luisterde
met grote ogen naar de afwisselende gang
van haar zenuwslopende vlucht
dicht langs de panden op weg naar huis
wij werden door de politie aangehouden
en mama vertelde over het drama
de agent begeleidde ons in de donkerte
naar huis
waar papa huilend aan tafel zat
mama omhelsde en kuste…
Het zand onder onze voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Ierse renpaarden ontregelen de kust
richting amberkleurige heuvelen.
Fossiele schelpdieren drogen op het strand.
Galop in kalkstenen lasso's.
Ik heb ze eerder gezien. Bij jou, glanzend
in de graal van de filosofen.
Tunnels naar het huis van de verbeelding,
spiegels van de zoektocht.…
Novalis
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.810 En ieder zwervling is omzwermd door geesten:
Nooit worden wij eenzaam en nooit met rust
Gelaten aan een beek, een graf, een kust.…
De strandwandeling
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.014 drijfnatte strand
terwijl de wind boosaardig om hen
heen huilt en grijze wolken zich vormen
tot een klagelijke massa
regen valt onverdroten neer op
hun reeds doorweekte en
verkleumde lijven
even staren ze naar de golven waar
schuimkoppen zich grauw en ruw bollen om
vervolgens met geweld uiteen te rollen op
de zandbanken voor de kust…
sterren in zicht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.324 vergeef me dit kleine bericht
rechtstreeks durf ik het niet te vragen
zou je het een keertje met mij willen wagen
een romantisch etentje bij wat kaarslicht
ik pik je op om twintig uur
zul je klaar staan lieve schat
aan de deur van je nieuwe flat
voor wat plezier en avontuur
we rijden naar een mooie plek
ergens langs de Franse kust…
Opwaarts
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
509 De ontembare wilde in de woeste nacht,
een trage winterpijn, hoop, die nooit
zal smelten, alhoewel de wereld staat
niet stil, maar niemand zag hem toen
de duisternis zijn wezen kuste, de
hemel nam hem terug en het onsterflijke
is gewonnen: de liefde na de dood, waar
niemand omheen kan.…
Traditioneel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 ik nam je hand
pakte je land met
zijn zonnige stranden
toen ik jou in de
warme zomerse zee
liefdevol kuste
jong en onervaren
trotseerden wij de
gevaren van onbekende
gebruiken en culturen
want de avonden waren
vol liefde en zachte vuren
ik kende in olijven
en palmen de
paradijselijke kant
besefte ook dat ik liep
met een traditioneel…
Op weg
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.298 Mocht ik in het holst van het hart
van donkerste dagen te lijf gaan
achter al het uiterwaardse een stuk of wat
verlaten kusten onder razende luchten
waar albatrossen op hun wieken sinds jaar
en dag en eeuwen worden weggeblazen-
graag zou ik boven lege oceanen regen zijn
op reusachtige hoeven, zinnentuimel
van tempeest, het stormend…
Ja, duinen en dan ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Ik ploeter niet meer door het rulle zand
en de duinen zingen niet meer,
zielloos beademen de golven het strand,
diep in mij gaan hamers tekeer,
stampen weer beelden in mijn hoofd
van de drukke zonovergoten kust,
waar ik je eeuwige trouw heb beloofd.…
Valentijnsdag 2020
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Schat, met jou mijn eerste Valentijnsdag
lag helemaal niet zo voor de hand,
want al kusten wij elkaar reeds gedag
hield ik nog steeds de gedachten in stand
aan mijn lieve vrouw, die ik zo liefhad
en die vroegtijdig het leven moest laten.
Herinneringen die ik nog immer aanbad,
alleen had ik dat zelf niet in de gaten.…
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Als de zon het land terusten kust
en het nachtduister de avond begroet,
ben ik mij wel heel pijnlijk bewust,
dat ik jou moet missen, voorgoed.
Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Zijn geur voert me mee
naar vreemde verre kusten,
naar broeierige havenkroegen
vol zweet en verdrongen lusten;
voert me mee over zee
en ruig schuimende baren
naar een krappe klamme kooi
waarin anonieme lijven paren;
naar een scheepje op de oceaan,
drijvend boven de zwarte diepte
onder een kille maan;
naar windstille nachten
vol onvervuld…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 strak lag de plas
tussen de bergen
als spiegel van
de nacht bij een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen…