1726 resultaten.
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 je drijft van me weg
in de kleur die zo goed aan mij hecht
ik herinner me hem vooral in mijn armen:
nog altijd ben ik van hier
ik hoor nergens anders
als in die boot doordrenkt met blauw
met mijn hart aan de mast
wapperend zwart samen met jou
of jij het zo ziet
weet ik niet
ik zou jouw omhulsel ook graag als
het mijne willen erkennen…
SOMS.
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.421 soms heb jij een dag vol regen,
soms is er nergens even een open deur,
soms is de zon op zo'n dag een zegen,
opeens heeft alles om je heen weer een andere kleur,
soms heb jij het gevoel niet te worden begrepen,
soms sta jij daar teleurgesteld,
soms laat jij je onbewust meeslepen,
ach door de woorden voel jij je verstikt en bekneld,
soms…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,
Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust.
't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken
En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronklende kolken.
Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 We hoeven nergens heen vanavond.
Het riet beweegt, de lucht wordt koel.
Je legt je hoofd tegen mijn schouder
en ik blijf zitten waar ik zit.
Straks lopen we terug naar huis,
met vochtige schoenen door het gras.
Maar eerst wil ik je hier nog kussen,
nu er nog licht op het water ligt.…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…
De dame en de heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.272 Er was eens een keurig nette jonge dame
ze hoefde zich nergens voor te schamen
haar schoentjes altijd mooi gepoetst
met de meest dure exclusieve schoenpoets
ze ging dineren met een jongeheer
van onberispelijk gedrag
maar voor ieder komt een keer
dat men toch wat anders dacht
zij gingen samen twee aan twee
keurig netjes hand aan hand
liepen…
Zondagsnieuws
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.070 Ook
mijn gang die eigenlijk nergens naartoe leidde.
Tenzij dan naar de achterdeur en zo naar de tuin.
De grens. Van de buren. Alweer. Coniferen.
De buurman pleegde overspel. Met gras
dat groener was. Of blaadjes. Misschien
had hij een voorkeur voor kruiden of
thee. Avondgenoegen bedekt vele smaken.…
Aan een vriend
netgedicht
3.1 met 26 stemmen
3.519 Of moet ik leren toch te dulden
dat jij zo ànders bent dat ik -
je zal dit wel voor mij vergulden,
erken dit toch een ogenblik
en ga dan weer je eigen wegen;
het moet wel zo, ik weet dat echt,
ik houd je toch ook nergens tegen
maar heb het nu weer eens gezegd.…
De dichte slagboom
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.129 Ineens stond hij daar
Onder het donker van
1000 schijnwerpers
Gesloten
Dicht
Maar toch zo open
Een pad naar ergens
Ligt erachter
Een pad naar nergens
Ligt ervoor
Zij toetst een code in
Die hij ook kent
De slagboom blijft dicht
Hij duwt met al zijn kracht
Zodat het kraakte
Ook dit hielp niet
Wat maakten die schijnwerpers
De zaak toch…
Vraag aan God
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.275 Waarom zijn er de orkanen
die verdwaasd en nergens heen
stille ogen doen verbazen
om daarna in volle razen
honderd huizen op te blazen
tot de allerlaatste steen ?
Waarom zijn er de geweren
die zich richten op de stoof
van twee onverteerde buren
die hun kogels blijven vuren
tijdens nachtelijke uren
uit de naam van het geloof ?…
Vogelvlucht
hartenkreet
1.8 met 48 stemmen
4.191 Het is zo simpel in ons dagelijks leven,
het is niet altijd nemen maar veel geven
Ik kijk nu overal en nergens
naar de waarheid van het leven
Naar een eerlijk en oprecht iemand
die mij vriendschap en liefde kan geven…
Laatste herinneraar
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
859 verzonken in herinneringen
zit John voor ‘t eerst alleen
vroeger was ‘t hotel te klein
hij ziet de tijd verstrijken
op de grote ‘zonnewijzer’
waar schaduwen van de toren
over witte kruisen strijken
hier liggen zijn maten
herinneringen sterven niet
wroeten zich naar boven
elke dag als hij gaat slapen
John’s invasie duurt voort
nergens…
De laatste grens
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.703 Ik zie je nergens staan
Kun je even zwaaien
Of voorzichtig je hand opsteken misschien?
Dag, ik ben er weer
Ik heb je gisteren niet meer gezien
Je had het te druk wellicht
Het geeft niet
Dag,
Ben je er weer?
Het is tijd geworden
Dit is de laatste keer
Nog een blik, nog een allerlaatste groet
Ben je er nog?…
Hopen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.013 blijft is hoop op revanche
Een woordenwisseling een misverstand
een klein handje in mijn grote hand,
maar blijft is hoop op morgen
Een uitslag niet naar tevredenheid
de hele dag de kluts al kwijt,
maar wat blijft is de hoop op morgen
Een wereld van slag, regen de hele dag
maar wat blijft is de hoop op morgen,
want zonder hoop zijn we nergens…
na he passion in gouda
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 het beste zal nog komen
dat helpt ons
steeds elk moeilijkheid te overwinnen
door liefde die alles heel maakt
en nergens grenzen kent.
geloof verzet bergen.
ongeloof graaft onoverbrugbare ravijnen.
geloof durft te springen in het diep
en ervaren dat water heerlijk is,
al je er door bent.…
Wedertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Gedachten dwalen af naar nergens, ongewild.
Een toekomst die nooit geschiedenis wordt.
Het heeft geen zin nog langer te zwijgen,
het is tijd om van de daken te schreeuwen,
nu gevallen herinneringen zich aaneenrijgen
in een strijd om vast te houden voor eeuwen.…
GODDELIJKE BACH
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
914 Mooie, mooie
orgelmuziek
lekker en lang
geïmproviseerd
op een vast
en vooral
bekend thema
maak me los
maak alles los
alles wat vast zit
van kort en
langer verleden
laat mensen van voorbij
weer voorbij komen
Alles gaat schudden
nergens meer schuilen
niets meer verhullen
tranen verraden huilen
tranen van genot
tranen van verdriet…
Tong
gedicht
2.2 met 4 stemmen
3.235 Het is nooit één woord dat het leven vergelijkt
het zijn er vele, het zijn vele gezichten
verwrongen of versplinterd, met stoppels
of met lichte make-up, met haar eraan
of een hoedje dat nergens bij past
in elk gezicht een kistje van huid
in elk kistje dat open kan een schat
van vlees en bloed waarmee elke
bewering tot leven kan komen, elk…
Paris, La realité?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
564 ander kan het gif
bij ieder naar buiten stromen
vrijheid gedenken wij
daarom niet voor niets
en elk jaar weer
en niet alleen voor het
vrij uiten van het woord
(bestaat er wel een grens
dichtbij of verder weg
waar het individu ‘niet’
op enigerlei wijze
in zijn waardigheid
wordt verstoord)
de tirannie van de kogel
ondervindt nergens…
Onde de Bomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 Ik ben nergens, of onderweg,
een lege plek in het hoge gras,
een kano schuivend onder de maan
waar de rivier de nacht kust.
Geef me je hand-
ik wil kijken naar de beweging van je lippen
en denken aan de warmte die blijft
als je verdwenen bent,
als een fiets om de hoek,
een trein aan de horizon,
een vliegtuig in de lucht.…
Buiten waait de wind
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Het leven, net een storm, die over het land trekt
af en toe loos jij een regenbui, soms een orkaan
jammer, dat jij die stormen niet hebt opgemerkt
dan was je denk ik vast niet bij me weg gegaan
Het leven zonder jou, zonder storm, zonder zon
is een aarde, waar nergens meer op hoop van leven is
't mooiste, wat hier toen eens zo liefdevol begon…
À technisch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
710 Na het reinigen weer gesloten
zoals het hoort
en nergens meer aan gedacht,
Tot manlief me stoort!
Het ding is nodig
want 't is warm in huis,
dus snel die ven maar aangezet,
maakt een herrie echt ; tot en met!…
Men neme
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 niet de dingen zingen
Men neme zomaar
uit de losse hand
Een snapshot -
en ziet later in close up
Het ongeziene
blikverruimend beeld
Dat luider spreken kan
dan het verstand
Druktemakers
voor de winkelpuien
Witte sneakers
hoppend in de rij
Voor damesmode-
en horlogezaken
Dernier cri van dure
Noorse truien
Overal en nergens…
Mijn oudste kleindochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 In de " straftijd" het ding weer gevonden, hoera
zonder rekenen, kom je nergens, ga maar na:
oma zei aan het " bijna einde van het gesprek"
jij lieverd, bent de kampioen van 2016 al is het alleen:
In het kwijtmaken en weer terug vinden van je schrift.…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Het begin is tevens het eindpunt
een oude plaat waarvan de groeven
krijsen nergens hun rustplaats gunt,
verdiept in namen van getrokken voren
het zwart van de fictieve tijd rent
door tot in het duister is versleten,
alle opinies van de wereld draven door
details worden in herhaling grijs gedraaid
in het zuiverste moment van oorsprong…
Hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Met hem kan ik lachen om iets wat totaal nergens over gaat.
Me veilig voelen in zijn armen, en kan ik mezelf zijn, zijn liefde voor mij, met dit als resultaat
Ook al ken ik hem nog zo kort,
Mijn gevoel zegt dat dit hem wordt.
Dit voelt helemaal goed.
Hoe die mij ziet, hoe ik mij voel bij hem, ben reuze blij dat ik hem heb ontmoet.…
Waar het kindje en de wind elkaar raken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Kindje dat op blote voetjes
speelt met wind die nergens blijft,
lach maar zoetjes, kom maar dichter —
vraag waar alles van vandaan drijft.
Weet gij waar de wind geboren is,
waar de dauw zich openvouwt?
In je ogen, stil en zuiver,
ligt een antwoord dat niet wordt genoemd.…
Wat deed ik fout?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
686 nu blijkt zonder liefde ben je nergens
dat wilde ik je nog zeggen!…
voorstad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 niets verraadt lichte kwelling
daar zijn deze huizen ook niet voor
niet voor wonen, voor kerkgang, inpoldering
en nergens sanseveria’s voor de ramen
wij kennen onze pappenheimers
onze extra bloemige eigenheimers
nestverlaters, strandplevieren, dwergmakrelen
hoe geven we onszelf een plaats
lijn 5 stopt bij de juwelier
er zijn mensen…
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 laveloos de duisterte
laveerde door mijn ziel
en schepte al het zwart er in
mijn lichaam barstte uit mijn lippen
in een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte tegenstelling
de zweem van harmonie
en
de horizon valt in mijn huid
barst open in de vlakte
poezie volstrekt nutteloos
met vrijloophoek bijna haaks
nergens…