1990 resultaten.
TERRA NOVA
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.048 en als je er één hebt ontdekt, dan schend
je vast een wetsartikel, je gaat trillen
uit angst voor een pak slaag op blote billen
alsof je nog een kleine jongen bent
wat kan ik anders dan mijn honger stillen
met mijn papier en pen?…
Stralen op kerstnacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.206 ik ben de
kelder ingedoken
heb tussen alles wat
in onbruik is geraakt
de dozen kerstfeest
weer tevoorschijn gehaald
open in verwachtingsvolle
stilte de grote koffer
waarin de beeldengroep
en stal met zacht papier
in houtwol is verpakt
om te stralen op kerstnacht
de rollen groene mos
waarop ik mij een herder
waande tussen schapen…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 water zacht is tenzij de val
van te hoog als op ijs uiteenspat
toevoeging van zout zachter maakt
plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers papier…
Het harlekijntje
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
643 Dichter, danser, muzikant
Met titel op papier
Maak ik álles amusant
En breng u groot plezier
Muziek dat maak ik overal
Mijn ritmisch groot talent
Reikt alle snaren noten aan
En speelt ze ongekend
Dansen doe ik dag en nacht
Met handen in mijn zij
Volg ik mijn voeten op de grond
En dans de tijd voorbij
Over dichten niet gesproken…
stof
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
809 voor Reëlle Communicatie
iedere materie vertelt zijn verhaal
kleur, structuur spreken een eigen taal
lees eruit hoe ik ben ontstaan
hoe het mij als brein is vergaan
grondstof die pure klei was
inspiratie in eigentijdse jas
creaties door mijn brein gezonden
in de natuurlijke vorm verbonden
klei, glas, kleur, papier
tentoongesteld, waarom…
Chinese zoon
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.666 herstelde bij de Muur,
en jou moest achterlaten
jouw oom bikte stil het groene koper,
en na de ramp met de rivier,
liep zijn vrouw elke dag opnieuw
naar het kantoor van de opzichter
niemand wist iets van die mijn,
geen krant wilde de geheimen kennen,
en een ieder die het wist, zweeg stil,
want zwijgen betekent veel goud
maar dit papier…
Zomaar
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.649 Zomaar omdat het gewoon
zomaar in me opkomt
dan zomaar op papier
komt te staan terwijl
mijn vingers zomaar
over het toetsenbord dansen
er zomaar woorden
dansen in mijn hoofd
ik me voor de
zoveelste keer afvraag,
waarom ik zomaar die
dansende vingers
hun gang laat gaan…
Het leven is te kort
te fragiel om zomaar
om welke…
gloeien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 gegaan
en om het lot
dat wat we verwachten
onze lichamen in de zon
en vlinders
vele kleine vlinders
wanneer bomen zich strekken
bereid tot overgave
met wortels aan voeten
eens zo wijd
ook in schaduw, de strijd in sneeuw
de hartstocht
en dat ik van je hou, in herinnering
voortdurend
dat ik zo graag had willen springen
over stenen, papier…
- Duizend Sleutels -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
598 Duizend sterke sloten willen breken
hangen diamanten aan elke hemelpoort,
beloven zeldzaamst gekleurde trouw
en een papieren diamantenring die niemand wou.
Liefdesdiamanten
met de eenvoudigste woorden en zinnen
kennen een beetje hooghartig de sleutel
tot amoureuze gedichten liefde..…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 lichaam
wees lief voor mij
wees bedding voor dit vreemd getwijnde leven
wuif naar mij met armen
vol schaterende bloemen
zodat ik je zonder schroom
een bondgenoot kan noemen
bolster mijn stoutste dromen
in vliezen van handgeschept papier
zodat ze spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door…
VERPAKKING
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.198 Wanneer Kerstmis komt, wordt papier geknepen
als een worstelaar voor de spoedige strijd,
omhult bescheiden kunst of broze schoonheid,
steeds bewonderd, misschien onbegrepen.
Na liefdevolle en ruwe grepen
zijn de bonte frommels tot zwerven bereid,
waaien door donker oerwoud der vergetelheid,
voelen soms moegestreden zonnestrepen.…
Een wonderlijk gedicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Gisternacht heb ik een wonderlijk gedicht geschreven
Soms gebeuren er gewoon van die dingen
Het kostte me geen enkele moeite
Het rook aan alle kanten goed
Het danste fijn op wit papier
Het probeerde op te stijgen
Vederlicht en vlindermooi
Maar wilde ook graag blijven
En iedereen vond het zeer prachtig
Zelfs die juffrouw van mijn lagere school…
KOERT ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Vingers, papier en oogleden beven
bij een vurige pen, die dansend waakt.
Het hoofd verzint toverkunst, verlangt en blaakt
om de jeugd wonderverhalen te geven.
De schrijver beeldhouwt zoete verbeelding
van prille lezertjes, schouwt verkenningslust
der twaalfjarigen met spitse ontdekking.…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 van dit
Mooie, kwetsbare kind,
Dat thuis zo op zijn
Eigen omgeving gesteld is,
Erg gericht op de veiligheid
Van eigen pap, mam, en huis -
En nu zie ik je dansen
Op je eigen klompjes
Op het grijze zeil
Van je klaslokaal -
Op je hoofd een tuindershoed,
In je arm een mand met
Zelfgekweekte preien,
Voor de gelegenheid van
Papier…
Ooy
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik blader door jaren zonder zorgen
aan de tafel waar ik als kind al zat
op slechts een steenworp van mijn eigen stad
hier in dit huis weet ik mij geborgen
vastgelegd geluk spat van wit papier
dat stevig aan mijn wortels trekt en tast
naar een diepe stilte die mij verrast
de deur van mijn…
IJle splinters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
397 Verzinning, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
blinddoek tot het zoveelste einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat,
het ene verdicht…
Bevangen (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Jouw vorm accentueert in de nacht
nu ik de eerste letter van jouw naam op papier schrijf
raken ochtendklanken met nevel in mijn ambiance verdwaald.
Het is een doolhof van rotaties
gericht tot de kern van onze paso doble
het fundament van onze metafoor tijdens middernacht.…
1 januari
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
775 zal ik zwart papier omslaan,
zonder iemand verder gaan?
of met gouden pen beschreven,
van het nieuwe mensenleven?…
Verpleegd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
556 ‘Wat moet u nu met potlood en papier?’
We gaan nu slapen, morgen mag u schrijven.’
Er komen dikke tranen bovendrijven
Het zit me al een hele tijd tot hier
‘Kom op, u moet straks zelf weer kunnen douchen.’
Ik voel me een zak zand, zacht uitgedrukt
Is zij nou van de ondersteek gerukt?…
Het Parool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Hoe belangrijk is het je mening
te uiten in tijden van spanning
en oorlogsgeweld; hetgeen je van
mening bent als een samenspel van
woordbeelden op papier mag worden
blijven verteld.
Het vrije woord tegen de repressie.…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 In een dorstig land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen de handen van de
zorgeloze zon en dekken
hun vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit…
HET GELUK VAN EEN TAFEL
gedicht
4.5 met 2 stemmen
1.809 De zachte schuierharen zijn het
bij het wegvegen van kruimels
evenals de kleine vingers die een toekomst
van papieren bootjes vouwen op de vlakste zee.…
Paspoppen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
431 komen we gaarne tegen
Die zorgen
voor beweging
in de kleding
de mode of de trend
nooit zitten ze
op hun gat of krent
het zijn
hun nijver handen
vingers die bewegen
zijn nimmer verlegen
met een idee
....of toevallige inval
op ons lijf
wordt er dan gepast
en ook gemeten
met dun papier
of een gestileerde lap
een kantje of wat…
Het landschap van de straat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Ik zie een vrouw met tulpen komen,
het papier zit er nog omheen.
Toevallig staat ze even bij me stil,
en vraagt me hoe het met me gaat.
De tulpen zijn straks voor iemand
die ik helemaal niet ken.
Een toevallige ontmoeting is het.
Wij. Zij. De tulpen en de roker.
Ze ontmoeten elkaar zomaar,
in het landschap van de tijd.…
Hoe hou je van een dichter?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Dus staan deze woorden hier onverbloemd op papier,
begrijp ik nu van mijn lief het onbegrepen plezier
van het dichterlijke werken tot in de morgenstond.
Het is een uiting van een ongeremde vrije geest,
maar voor vannacht is het wel weer genoeg geweest,
evaluatie, morgen, niet te vroeg, van mond tot mond.…
De Boot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 diepte zinken
een moeder en haar kind
een beeld dat zich iedere
nacht weer aan me opdringt
hoe had ik het kunnen voorkomen
wat had ik moeten doen
elke nacht zie ik het in mijn dromen
die machteloze situatie van toen
maar nu ben ik eindelijk hier
ontvang maar matige hulp
en dreig alsnog te verdrinken
in een stapel onbegrijpelijk papier…
levenerosie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 als ik leven was zou ik poreus wezen
met fijne draadjes aan de bast geplakt
die laat zien dat de mens diep is gezakt
omdat ze niet over mij willen lezen
als boom sta ik onduidelijk op papier
begrijpen ze niet dat ik ook lucht geeft
en een spin soms op mijn noeste bast weeft
al interesseert dat de mens geen zier
mijn bladeren laat ik zo maar…
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 ik wil ze op papier gooien,
maar m’n handen weigeren.
ze schrijven iets anders.
iets veiligs.
iets dat niet snijdt.
stop met mij te beschermen.
ik wil geen filter meer.
geen zachte stemmen.
geef me de waarheid,
zwart op wit.
laat me effe kind zijn,
met grote ogen
en een boek dat ik nog niet begrijp.
laat me leren lezen.…
jeugdmerken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 frunnikend haar vingertjes bevoelen dagelijks het fabelland.
open ter blik wipt het neusje vrij en voluit,
de lippen uiten het haar omringende en
niets drukt haar pret.
de adem warmt zich aan betterfood koeken,
het haarfluweel wrijft op het silan-hemd elsève-crème open.
mevrouwen zien beaat hun dochter schrijden in
prinsessentred.
bikkelhandige…