2582 resultaten.
Juffrouw verkeerd
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.219 Ik schoot rood aan, ging hyperventileren.
En dan dat rokje dat ze droeg.
Ik hoorde slechts de helft van al haar zinnen.
Geen erg, ze was het bissen waard.
Wat zou ik zonder juffrouw Els beginnen?
Terwijl ze vaak onwetend naar me staart.
Platonisch, ja zo kan je het wel noemen.
Maar ook zo puur en passioneel.…
je handen strelen velen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.109 het beest heeft zich geroerd
de kop weer opgestoken
nu vreet het van mijn angst
ik heb muren afgebroken
me kwetsbaar opgesteld
nu telt onrust traag de uren
ik kan geen woord
meer lezen, ze geven
niet wat ik beleven wil
je handen strelen velen
de warmte van je hart
lijkt niet meer zo apart
mag ik op je schoot
kom, geef je even…
waarmee het bloot weer roze kleurt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.219 groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot weer roze
kleurt van warmte uit de schoot…
aards goed
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.634 Jouw ogen liggen in mijn schoot,
zo nabij, een gaaf gezicht.
Voor meningen is geen plaats,
onze monden zijn fijn gesnoerd.
Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande dromen.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand rust op je golvende dij,
jij raakt mijn verheven tepel.
Aarden in het hemelse bestaan
geeft ons vurige zonnegloed.…
een spetterende dood
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
3.134 beleven me pas als ik
het echt ga proberen
toekomst delen in het
zwarte geplet door
zwaarte en kracht waarvan
ik vooralsnog niet kon winnen
zo dacht ik in de arrogantie
van mijn zelfmoordlach
wachtend op jouw beminnen
zweven is begin en zal
einde zijn in een flits van pijn
voordat je mij ontvangt en ik
weer terug ben in je schoot…
geduld
netgedicht
2.6 met 45 stemmen
8.062 een aalscholver schoot
door stuivend schuim
de jongen schrok en trok
een cirkel om zich heen
tegen het donker zag hij
drie meter breed een vogel
neerkomen en broeden
op de wateren kwaadaardig
het wachten beu keerde hij
huiswaarts met een dooie vis
die hij te ruste legde
op de zinken winkelluifel
na vele dagen zag hij
leven wemelen…
croissant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.093 in lauw water
deeg rust en rijst op de schaal
door een klam doek bedekt
ik kneed de gladde bal
die nog stijven moet
jouw duim drukt een klonter boter in zijn hart
nu ligt hij uitgespreid
met meel bestoven
kromgebogen maar gaaf
schuift hij in de oven
ingesmeerd met eigeel
hij dampt nog wat na
van rooster naar bord
Naar jouw schoot…
klaproos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.417 melksap dat bewelmt
een scharlaken kelk
getuigt nog van oud bloed
tronend op de harige stengel
die onze enkels kietelt
de meeldraad waakt
draagt een paarse helm
aan de voet van het kroonblad
een smetvlek, gestolde inkt
door gekartelde lippen omkranst
ik strooi zijn zaad op brood
het kraakt tussen tanden
je morst kruimels in de schoot…
het middenstuk
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
772 stoïcijns als een volleerde
dicht er een mens zijn jeugd
onverstoorbaar naar gisteren
hij moest volwassen, eindelijk
vaarwel aan de eindeloze streken
van een jonge-man
er heerst stilte aan het front
geen schoten, geen inslagen
noch invallen, de tijd is
bewaakt de grenzen, het fatsoen
is nog niet helemaal gestorven
leven na de dood en liefde…
gokje wagen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.282 Ik pak mijn telefoon
De woorden vormen rare zinnen
Alles schots en scheef
Hoe moet ik toch dit smsje beginnen?…
Julius Sjeekspier
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.206 lijnen
wegrollen kunnen ze niet
dan wel morgen in
enige hoop verwijlen
ik zie de zon schijnen
maar het leven niet herrijzen
de groene bladeren gloren
maar blijken onmachtig
mijn ziel te bekoren
traag valt het doek op het toneel
ik ging op in mijn tragische rol
applaus is beheerst, wat onderkoeld
niet alleen ik maar ook mijn gehoor
schoot…
Voorjaar?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
653 De wind krijgt vat
op zichzelf, ik beluister
de stammen, ik hoor nieuwe
stemmen uit hout
gekraak, rijk getooid,
gerooid van oude bast
op helder licht verlaat
in beregend struikgewas
schrijdend in zacht gewaad
twijgen in bleek contrast
schieten straks vuur en vlam
met bloesems op hun schoot
ander leven klemt zich vast
loom hangend aan…
Liefde
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.584 Wanneer zal op mijn morgensprei
het bloeien wit en rood,
en schud ik, springende in de rei,
De rozen uit mijn schoot?…
als je alleen bent
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.262 een collega van dezelfde afdeling
een stuk en grappiger bovendien
maar het geeft niet, zoiets kan gebeuren
hij was geen eigendom of een bezit
er zal een andere tijd komen
al duurt het verdomme lang hoe het tegenzit
als je alleen bent en alleen zijn duurt lang
is eenzaamheid een trouwe tafelgenoot
dan zit je s’avonds met een bord op schoot…
De geranium
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.977 Fier laat zij in haar forse schoot
De tintelende bloemen staan,
En heft onttakeld en ontdaan,
De tuil nog, pralend met zijn dood.
Zij kent alleen dit vreemd bestaan
Van groeien en te gronde gaan
Tezelfder tijd, in 't enge rijk
Der kamer voor het raam te prijk,
Door nood verschrikt noch vreugd verward,
Want sterk en bitter is haar hart.…
Phantasos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
631 Diep in uw schoot beweegt hij loom.
En ik, ik heb u nooit ontmoet,
maar deel vannacht met u een droom.…
STRATEGIE
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
929 Wacht als een spin
gespannen op het trillen van de snaren
en vang geworpen vruchten in je schoot.
Verlos je door het omgekeerde baren.
Maar zeg het niet, want dat stuit op bezwaren.
Ze maken je het liefst gelijk monddood.
Ik heb geleerd geheimen te bewaren.…
HET JONGSTE ZUSJE
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.136 Als eens 't kindje,
't Zoete vrindje,
Niet meer zit op moeders schoot,
Speelt het blijde
Aan mijn zijde.
Kleine zus, word spoedig groot!
----------------------------------------------
uit: Gedichtjes voor kinderen (1849)…
Kleine mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.312 Zijn lichaam
in diezelfde schoot nu,
omarmd.
Als ons iets is geleerd,
dat in de aarde niets sterft
maar slechts wacht
op nieuw leven.
Tot dan,
de herinnering
eenvoudig en dichtbij
'n kleine mens van God
op 'n akker
in 'n zachte najaarszon
gebogen
bijna biddend.…
Jongeluieren
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
2.615 ~~~
nog even zitten in het raam
kozijn van onze oude school
de studieboeken op onze schoot
alsof we niet alleen maar loeren
naar langslopend wild
zogenaamd verloren in een gesprek
met schaterlach en haargezwaai
lekker weer eens een dagje jongeluieren
zonder de afstand in te kunnen schatten
tot de lange rechte weg die voor ons ligt…
gothic
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
1.817 gerimpeld als oud linnen
wenkbrauwen getekend
twee dunne lijntjes
licht ovaal
en zwart
lippen donkerrood
dochter van de dood
Als een schilderij was zij
antiek innovatief
een waar gebeuren
de morgenstond
die de avond zag
vevuld van zinnen als het maanlicht rijst
het lot berekent
de schaduw fijntjes
toch radicaal
apart
handen in de schoot…
De wereld was net zo klein als ik
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
4.122 door warme veiligheid omgeven
en kussen heelden mijn klein verdriet
Ons gezin was een kalme haven
waar onze bootjes lagen gemeerd
hier werd ons het varen aangeleerd
voordat wij ons op zee begaven
Nu is mijn verlangen groot
naar thuis voor boot en zeilen
zoveel reizen, zoveel nood,
doet mij in aller ijle
weer verlangen naar jouw schoot…
Wilde verwarring.
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.822 Ik gooide mijn haar los en mijn wilde krullen,
Die de vrijheid vonden in de eindeloze lucht,
Krulden en kleurden de hemel lichtoranje en
Droom en werkelijkheid werden in aquarel verzacht
In mijn dromen schoot je mis deze nacht, maar
Je had me reeds geraakt in de zwakte van mijn hart
Met vingers op de duizenden haartjes op mijn huid
En woorden…
Deurtje van mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.296 Heel lief en voorzichtig kruip je over mijn huid
voorlopig is het op veel plekjes dik genoeg
het geruis van nieuwsgierigheid klinkt heel luid
onwennig verlangen geeft een schot voor de boeg
Misschien wil ik wel je warmte voelen
als je in mijn armen ligt
om te begrijpen wat ze bedoelen
met liefde op het eerste gezicht
Elke dag ben je een…
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood
waarmee het bloot weer roze
kleurt van warmte uit de schoot…
MORGEN WERKEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 er liep een kat over de weg
over de wolga
die mijn weg
naar huis geworden is
schots en scheef de tegels van de zee
de wind die zit verdraaid
die zit verdraaid niet mee
er liep inkt er lopen
woorden uit mijn pen
die mijn stro
mijn laatste halm geworden is
het droogt niet op
en vloeit naar alle dingen uit
ook nog muziek door heel mijn…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 voorbij de Romaanse poort
uit ongelijke stenen gemetseld
heeft een muze die mij bekoort
zich op mijn schoot genesteld
ik ruik haar geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken…
Springen met touw
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.584 Opa wilde in zijn leven
door het avontuur gedreven
nog één keertje weleens weten
ondanks stemmetjesbetoog
hoe het zou zijn om als een vogel
door de luchten heen te zweven
waarna hij de doodsprong nam
en gillend door de wolken vloog
Hij schoot in één ruk weer omhoog
en voelde plots hoe zacht datgene
wat daarvoor dreef langs zijn benen
nu…
Door ontloken klaarheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
723 mijn boezem blaakt
bewogen door een schoot
die je adem golvend vervoert
blij en wakker
voor ‘t minnende oog
van de blozende ochtendzon
zo zalig, zo heerlijk
natuurlijk ogend
oh, verzucht ik weer
jouw lieflijk zongezicht
en nectar lippen
verblinden meteen
vertonen op tijd
een wonderlijk zoet genot
door ontloken klaarheid
ontvonkt…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…