2670 resultaten.
jij.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 Ik kan uren over je dromen,
wie had gedacht dat het ooit zover zou komen.
Ik ben blij dat ik jou heb leren kennen,
ik zou elke minuut van de dag naar je toe willen rennen.
Jij bent zo speciaal voor mij!
Als je in mijn buurt bent voel ik me blij.
Je laat me stralen, fluiten en zingen.
Dat zijn van die leuke kleine dingen.…
Le vingt quatre heures du Mans.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.287 drommen publiek
de mooie sexy meiden
gestoken in vaak
bijzondere tuniek
het gehuil der motoren,
lichtflitsen van de koplampen
die 's nachts de hemel sieren
het moeten overnachten in
de buitenlucht, vaak in de regen
op het zand
gelegen op de grond tussen vuil,
vlooien, mieren en
lege zakjes patat
Ja…, de vierentwintig uren…
Zonder jou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
614 bericht
of een kreet
roepen wij met klem
iedereen op
die een hart heeft
naar voren komt
daar iemand hier
toch iets van af weet
waar onze lief is gebleven
wat is er met Rebecca gebeurt
het niet weten is onmenselijk
verscheurd door pijn en verdriet
hopen we nog altijd op iemand die ons wel
‘n verlossend antwoord kan geven
26280 uren…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
varkensleven of varkensleed
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
578 mogen komen
ze moeten dan wel verhuizen
beleven hun laatste dromen
geboren om te sterven
want hun leven duurt niet lang
de slachters zullen kerven
het mes onder hun wang
maar wat mij hier erg stoort
is brutaliteit in wandelgangen
ze schoppen dieren, en dat ontspoort
de juiste manier van aanvangen
waarom moeten varkens lijden
die uren…
depressie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
519 soms voel ik me eenzaam…
zo alleen tussen vier witte muren
zit ik naar de zwarte cirkeltjes te gluren
die mijn halfgesloten ogen
projecteren op die witte muren
de seconden die dan uren duren
wanneer mijn geest gaat zweven
en spontaan mijn hartje laten wenen
maken mij zowaar ellendig lam
mijn handen rillen en zo ook mijn hart
kleuren mijn…
Waar dromen niet kunnen wonen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Mijn hart klopt
moedig mee met de slagen
van de uren. Mijn bioritme
kan slechts in deze realiteit
de weg van het eigen wezen
gaan.…
Samen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
819 opnieuw beleven
het is als een aanraking
mijn huid registreert
mijn ogen staren in de ruimte
zien de schoonheid
van het ochtendgloren
mijn adem gaat sneller
het zijn momenten in dit leven
die vastliggen als foto's op reis
jij bent er bij betrokken
mijn reisleidster op mijn levenspad
geef mij jouw hand om samen
veel nachtelijke uren…
Euforie is voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 het was zo’n dag
dat ik mezelf
driftig bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart
balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven
ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft
weer bloedt…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 ze bleven niet om ter langst
hebben zich maar even
in mij verschanst
ze kwamen en gingen
als de seizoenen
soms ijl en vluchtig
als ochtendmist
dan weer nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie
om wat najaarsverdriet
ze kleurden uren…
De hardhouten tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
544 strak dreunen
slagen van
de hardhouten tijd
het donkert
boven de toren waar
weerlicht zich spreidt
het bronzen getingel
van carillon en klok
komt vrijwel niet aan bod
waar uren splitsen
met veel kabaal als zij na
laden onverwacht aarden
dit grote magisch
realistische doek doet
het goed in de kunst
waar de kippenvelfactor…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 wij zijn de schemering
tegemoet gelopen
hebben onze laatste
dromen meegenomen
in passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol…
Vage gedachte [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 De inzichten in mijn aantekenboekje
zijn raadsels geworden, ik herinner me
de mistige gedachte van vandaag
al eens eerder gehad te hebben
maar helderder, een openbaring
die ik meteen opgeschreven heb
en om haar opnieuw te vangen
ben ik al uren aan het wandelen
snuffelend naar een spoor
loop ik langs de nissenhut
van Het Noorderlicht…
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Mijn goede bedoelingen zijn onbestelbaar
en gebroken teruggekomen, ze plakken
aan mij als een mislukte taart
vastgekoekt aan het bakblik
in een oven die te heet is ingesteld
Bikkelhard blakerdeeg
Na weken poetsen blijven de krassen
jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenning
In de stationshal luister ik uren
naar…
Repeterende liefde
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
430 we dachten
de mozaïek van het
leven te hebben gelegd
jij met magie
en een stralende lach
ik creatief in kracht
wij moduleerden
heerlijke kleuren
repeterende liefde was hot
op vloeren en muren
onze kunst kende alleen
adembenemende uren
oefenden geen puzzels
maar verbonden wat
zichtbaar node werd gemist
plakken en voegen
deden…
Nachtlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
785 hij wacht op nachtlucht
hernieuwt zijn krachten
draagt wat hij liefheeft
en bouwt verhalen
als Babylonische tuinen
van hem leer ik fluiten
maar zingen mag ik niet
Willem houdt
van wrakke woorden
van schimmig tussen lijnen
van bibberaties
op vreemde huid
met glans verslaat hij
zijn confraters
hij laat ze leven
in de kortste uren…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor
pas als de kleine
uren…
dank je wel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 met blijdschap strooi je
de broodnodige aandacht
terwijl je vriendelijk spreekt
glimlach jij bemoedigend
het gezicht strelend aaiend
jouw niet aflatende zorg
is groter dat groots
voor ieder leven apart
tot in kleinste momenten
een gebaar van liefde
ook in de lastigste uren
maakt jij het verschil
door zonder onderscheid
steeds bijzonder…
Vergeten woorden
netgedicht
5.0 met 400 stemmen
516 ik heb ze
zien spelen
de kleine orkesten
niet alleen hoempa
maar ook kamermuziek
voor een uitgelezen
publiek of in de zaal
naast de bar waar
dans de inname
snel groter maakt
in het zicht van
de kleine uren belt
overlast traditioneel
de bekende klachten
van de buren
dan selecteren
vocalen een eigen
groep neuriën anderen…
Hun schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 en lachte naar
kleurrijke bloemen
waar jij naar
wuifde op de
vleugjes wind
die jij als storm
in het koppie
voelde naarmate
jij groter groeide
en nog altijd
verbaasd naar
je handen keek
waarvan de vingers
vreemd uitstaken
en konden bewegen
zonder elkaar te raken
in het maken
van de meest bizarre
vormen en figuren
jij kon uren…
Het blauw van de hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 jij was
de goeroe
van het weer
in ogen
stemming
en emoties
de steken en
pijntjes die
jij altijd als
richtpunt had
vielen zonder
aandacht van je af
als kind kon
jij het blauw
van de hemel
uittekenen wist
feilloos de mooiste
buiten speel uren
kon van kou storm
en regen zo de bijna
exacte tijdstippen
lezen en de gevaren
van…
Bart, café de Plak I
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Publiek verschijnt hier in de kleinste uren.
Hoe kort ons scheppend ogenblik mag duren,
het is genoeg, om dit cafébezoek
voor altijd vast te leggen voor een boek
dat later mijn geheugen bij kan sturen.
Bart zal wel mooier worden met de jaren,
zijn haar nog zwarter dan het nu al is.
weerschijnend in de glans van het verleden.…
ZUYLEN LEEFT OP
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 In de zaal waar men gewoonlijk
plechtig afscheid neemt
van een dierbare die heen ging
klinken op een voorjaarszondag
opbeurende toonkunst en zang
over alle aanzichten
van het leven dat ons omringt
liefde hartzeer en blije hoop
dansen samen de ruimte in
geven elke toehoorder
uren vol wijze vreugde bij
het bewogen aardse bestaan…
De basisschool
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
447 binnen
roezemoesde
zachtaardig in
golven met een
verdwaalde lach
en een luide
verschrikte hik
de koppies klein
ogen alert en
nieuwsgierig
tussen het wit
vele kleuren
een memorabel
beginnerstijdstip
tevens is afscheid
van anderen zoals huis
en thuis nu naar
de basisschool
die van oudere
broers en zusjes
al heel bekend is
uren…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
Zomaar even
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 En morgen komt een nieuwe dag
die nu nog vierentwintig uren telt
om in te vullen, ook met brief of mail;
we hopen dat er nog veel komen
want groeten zijn er nooit teveel.…
Omwentelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
546 toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven
in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
188 ´s Morgens vroeg God aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven…
Wat bedenkingen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
131 Het leven gaat verder:
de uren, de dagen, de seizoenen
maar ook de vakantie en de vrije dagen.
Misschien plannen moeten wijzigen
door ziekte van dierbare mensen,
die gelukkig weer wat beter zijn.
Het leven hebben we niet in de hand
en dat zorgt voor verrassingen
in positieve maar soms ook negatieve zin.…
nochtans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 weer lag de nacht afgemeerd
aan de zogende hof waar de
duisternis zich tracht te treden
aan mijn geplooide lippen
het colostrum voedde slechts
een kleine opening in het
centrum waar het aanleggen
zich in bijzonder in het
openbaar had genesteld
uren sloegen aan, de slaap
hulde zich in een
kleverig kostuum en
schurkte langs de regels…