4313 resultaten.
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…
Hereniging
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
888 Het is nog licht
als de oude man zijn dag
verlaat
en zij
voorbij de dood
in sluimerend beeld
ontwaakt
Daar
in de geur van zilte avond
slaat het grote missen toe
kan hij weemoed slechts
herhalen in het ritme
van doodmoe
en leest hij toekomst
in ‘t program van morgen
waar hereniging in
dageraad geschreven
staat…
Woordblindheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
558 Zinnen, geef mij je woorden
terug, als gelooide huid over
vel en been, als een lege
slaapzak op mijn rug, om
inzichtelijk te worden
opgeslagen blijven witte
bladen blanco als voorheen,
blindheid van het woord, het
wordt je aangepraat misschien,
dat ik de inhoud nog niet
zie en ik me op de private
tekst verlaat, in de maat
der poëzie…
DE OPDRACHT
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
520 De opdracht luidt goed en kwaad
Ziel balans te brengen, schoonheid
Die voor de vaat vroomheid
Verlaat voor het te laat
Tafel of stoel is
Vogel, ranke hinde
Nevel, gras, beminde
Aan, op, te, be, - zitten
Ik wil droom zijn
Blad aan boom
Duizend kleuren
Hoon
Verklaar mij voor gek
Nog word ik gewekt…
Onbekende bestemming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 Toekomst omhulde mijn gevoelens
na een nacht van donder en vuurwerk
werd ik door God verlaten wakker
met een lege zolder in mijn hoofd
zonlicht inspireerde me
deze ochtend van sneeuw
smolten oude gevoelens
je laat me nooit alleen
lijkt vaak voorgoed
voor eeuwig bij me
maar soms overwin ik je
met wat simpele woorden
kan ik je in dromen…
kwetsbaar
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.447 Nog steeds dat gemis
naar jou mijn schat
Grote liefde van mij
alles wat ik met je had
Nog steeds dat gemis
snijdend in mijn ziel
Zo diep geworteld …
ben kwetsbaar fragiel
Nog steeds dat gemis
hoe kan ik vergeten
Mijn hart weer helen
dat uiteen is gereten
Nog steeds dat gemis
iedere dag elk moment
Gevoel van verlatenheid
nu jij er…
in een kring van vuur
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
621 laat je ogen
in ruimte dwalen
er is plaats genoeg voor ieders verhalen
zie de vlinders, vanwaar
zijn ze gekomen
misschien uit muziek
in nog net niet verlaten bomen
gonzend
door losgeraakte momenten
die als zwermen naar het onverklaarbare zwenkten
ergens halverwege het zandpad van de wind
bezongen door verbeelding en alles dat…
De ontworsteling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
628 De Boedha in de schoot geworpen
op een frêle lotusbloem
De nagedachtenis ontworpen,
verdrijft de vader’s droevenis
Verlaat ik andermans patronen,
gevormd tot mijn ontsteltenis
We vragen elke dag de Goden
te zorgen voor vergiffenis
In eenzaamheid ben ik ontworsteld
aan tergende verbintenis
Dit leidt tot een verfijnde geest
ontdaan van…
Executie
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.059 Liever dan verlaten,
liet ik de wereld je tranen zien.
Bij de stromen van Babel.…
zal je missen meester
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.357 je stond altijd voor mij klaar
was er iemand boos dan plukte je een roos
plakte hem op een hoed
en was het de volgende dag weer goed
ik wil je niet verlaten meester
maar het moet zomaar uit het niets
meester blijf toch hier
het was zo leuk en gezellig hier samen met jou
tekenen, proefjes wat dan ook
jij was de beste
snap dat nou
helpen…
Alras terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Een Berliner bol mag niet geconsumeerd,
Duitse Herders moeten het land verlaten.
Moeten Herdwickschapen straks Hollands blaten?
En wat als de Spaanse griep mij infecteerd?
Ik weet een volgend punt voor de PVV:
een inburgeringscursus voor Engels vee!…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…
Cirkel van hoofden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
427 Als je een hoge leestijd hebt bereikt
verlaten je hoofden je een voor een,
de laatste het eerst.
Je hoort van je hoofden
dat één hoofd volstaat.…
Vogelspel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
616 De boom is leeg
en verlaten....
Ik hoor ze niet
meer praten...
Het wordt heel stil
in de natuur.
'k Geniet er van
elk uur!…
Echoden hun zelfkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 het machtige koor
zong met bazuinen
een bloedstollende finale
maar in krochten
en spelonken dansten
dissonanten al hun valse toon
in het verwaaien
verdraaide de harmonie
woorden klonken niet meer synchroon
echoden hun zelfkant
zonder de glitter en glamour
van kerk en orkest
zij hebben de deuren geopend
de elitaire veste verlaten…
Ruïne
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
490 ik schrijf mijn tekst hier op de muur
in de hoop dat op den duur
u het lezen zal
de woorden staan er kil en kaal
de achtergrond verbrokkeld vaal
teken van verval
doch eens, keek ik vanaf de toren
lachend immer recht naar voren
zeker van mijn tijd
maar nu de brug is neergelaten
straten stoffig en verlaten
ga ik in vergetelheid…
Groeide haar voorbij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 zij had losgelaten
keek vertederd hoe de jonge loot
in nieuwe grond ontsproot
boog haar takken
in verwachten tot zijn kroon
het licht bereikte om samen te gaan kijken
hij groeide haar voorbij
in zijn ontdekken van de hemel
ontplooide frank en vrij
zij ziet hem gaan
ondanks samen wortelen
voelt zij zich verlaten in bestaan…
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten, verwezen
mijn pen
leeg geschreven…
Van hot naar her
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 mijn honger naar genade
laat mij verlangen
mijn verlangen
laat mij vluchten
mijn verleden vlucht
naar verre bestemmingen
mijn vergeten
laat mij herinneren
mijn toelaten
laat mij verlaten
mijn navel
laat mij staren
mijn gedachten
laten mij dwalen
langs het gewichtloze
van mijn gewicht
en mijn luiheid
van lijf en leden
doet mij vervagen…
Neem me mee
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
680 Zie hem turen
alle dagen duren
langer dan de uren
stemmen die praten
hij wacht gelaten
tot ze hem verlaten
rouwen maakt oud
zwijgen is goud
spreken geeft zout
dat bijt in de wonden
uit al die monden
geen troost gevonden
hij kijkt over de zee
die eindeloze zee
fluistert: neem me mee…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.606 Waarom heb je ons verlaten?
Waarom kan ik niet meer met je praten?
Waarom bleef je hart plots stilstaan?
Waarom is het met jouw leven plots gedaan?
Waarom was je maar 27? Zo jong!
Waarom was het geen bonma of bonpa?
Waarom moet ik nu zeggen slaap zacht, tot ziens?
Waarom rust in vrede...
Waarom heb je niet aan ons gedacht?…
STILTE, je beste maatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
741 stilte zich vult
met kilte is de stilte
kaal en kansloos
Als je de stilte
weet te verwarmen
met je eigen zijn
voelt de stilte
als intens omarmen
met het mijn en zijn
Want in de stilte
onmoet je eigen ik
de stilte van je zijn
De stilte garandeert
ontroerende ontmoetingen
die anderen niets aangaan
Zeg nooit over je stilte
verlaat…
Een vrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.316 Er wordt haar van alles verboden en zij kan altijd
verlaten worden, te pas en te onpas.
Een man mag alles
moet alles...
een man wil alles, wil teveel
vaak teveel..
dan eist zich de tol op
van de douane..
achter het ijzeren gordijn.
Een vrouw in deze wereld
een vrouw van de wereld
een vrouw als ik,
dáár houd ìk van!…
Golvende vlinder
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
623 het duinenkind
blijft houden van de zee
de opdringerige meeuwen
vindt parelschelpen
op een verlaten strand
hoort de wind
de vliegende storm
vangt op haar hand
het stuivende zand
het duinenkind danst
op de levenslucht
de schenking van het tij
zonder hersenspinnerij
is enkel blij
-
och
kon ik haar weer zijn
een golvende…
Onvoltooide dans
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
577 Tranen glinsteren nog
aan je wimpertjes
Zoals je daar
heel breekbaar
en klein
Verlangend
en verlaten
Alleen gelaten
in eenzaamheid
Zo voor me staat
En ik voel
Je kleine handje
in de mijne
Samen zijn we
Eén
Sla liefdevol
mijn armen die
troosten en verwarmen
veilig om je heen
Tot de dag is aangebroken
en je dansend verder…
De raadselen van het alledaagse 2
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
560 Je verbaasde je over het vlotte herstel en
bedankte me blij bij 't verlaten
en ik verbaasde me over jouw vlotte herstel na je kou.…
Ontbinding in factoren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 zonder verweer
is de mantel afgeworpen
het boek tot papier aangevreten
de verf tot olie verteerd
aarde afgegraven
tot het skelet van een schim
zwarter dan, verlaten van
door aangetast ontwijken
ontdaan in onbedekte termen
zonder weerwoord
hoor ik mijn woorden zeggen
luister naar stil zwijgen
en blijven onbewandelde wegen
onaangeroerd…
UITTREDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Bewuste mensen
verlaten, met al hun doen,
de werkelijkheid.
Verlicht zoeken ze
een wereld, waarin ernst steeds vrijt
met blijde feestroes.…
wit licht (dreamst fan in ingel)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 het bed
in een ziekenhuis
haar laatste bed
hij zoekt haar hand
zijn bril verdwaald
tussen oog en wang
hij streelt kijkt wacht
hoe zwijgt een man
als hij verlaten wordt
no hast gjin soargen
mem bliuwt dy nei
zingt hij zacht
het klankspoor wijst
haar de weg naar
het witte licht…
Ode aan mijn papa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
835 Dromen komen soms tot leven
Hier en daar dralen ze om ons heen
Ze lijken te glinsteren en vervullen harten met hoop
Hier ben jij geland
Gehuld in liefde en warmte leef je om ons heen
Je oude hart klopt gestadig
Je woorden zijn sterk, je gedachten jong
Verlaat nu niet dit pad dat hoop ons gaf
Waak ons niet uit deze droom…