2426 resultaten.
Tussen herfst en winter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 Zonder zon en weinig warmte,
geen gezelligheid, geen groeiend groen.
Tussen de herfst en winter waar
de somberheid de saaiheid ontsiert.
Waar de miezerigheid een matheid bevestigt
waar veel leven stervend schijnt.
Stervend zonder doodsangst,
want miezerige saaiheid en sombere matheid
werken naar een zonnige en levende toekomst.…
Oefening voor de avond
gedicht
2.5 met 145 stemmen
28.604 eerste de beste
Deze oefening liegt er niet om
Je moet ervoor in snelle auto's springen
En uren en uren drinken
En uren en uren zeuren
En uren en uren drinken en drinken en zeuren
Met het zweet in je handen
De opgezwollen krampen
In je linkerbeen voor verdragen
Met het zweet in je nek
Met het zweet op je voorhoofd
Deze oefening belooft weinig…
Eiland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
782 We bleven maar praten en wandelen, hand in hand,
ook toen er weinig overbleef van het zand.
Het kille water kwam steeds dichterbij
en sloeg uiteindelijk een brede zee
tussen jou en mij.
We schreeuwden nog wat naar elkaar
vanuit twee nieuwe kale eilandjes,
ontstaan in het water aldaar.…
Wakker
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
4.795 ligt in bed
Zondig zijn mijn gedachten
Ik wil je vangen met een net
Je op me slepen
Beminnen en verkrachten
Kamasutra, alle grepen
Heftig hijgen in je nek
Onvermoeibaar
Onverdroten
Tekeer gaan als een gek
Maar het enige
Dat voortkomt
In dit rozige vertrek
Zijn wat woordjes, zacht gesproken
Onverstaanbaar, ietwat mat
Weinig…
Bon voyage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.653 Haar wilskracht kende weinig grenzen
de pijn verdreef zij met een lach
een schittering had zij in haar ogen
haar liefde sierde elke dag
Zomer schreef zij met vette letters
in het dagboek van haar leven
bloemen fleurden altijd haar huis
door kind of vriend met liefde gegeven
De winter met zijn te korte dagen
verteerde zij niet zo goed
zij…
Moeder
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.480 Jij was vol warmte, mededogen
Jij had mij, als een ieder, lief
Dit leven had toch nog gemogen
De dementie is als een dief
Al wat ik liefhad is verdwenen
Jouw geest, zo hoop ik, bij de Heer
Het lichaam tegenover mij
Da's zeker
Heeft weinig van mijn moeder meer…
Mijn moeder (herkansing)
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.753 kijken
Wat gaat er in je hoofd toch om
Geen woord
Komt er over je lippen
Ik haat die sfeer
Waarom
Waarom
Jij was vol warmte
Mededogen
Had mij
Als eenieder
Lief
Dit leven
Had toch nooit gemogen
De dementie
Is als een dief
Al wat ik liefhad
Is verdwenen
Jouw geest
Zo hoop ik
Bij de Heer
Het lichaam tegenover mij
Da’s zeker…
Heeft weinig…
Een glimlach
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.867 Het is zo makkelijk iemand af te branden,
het is zo makkelijk iemand neer te maaien,
blijkbaar leven we in een maatschappij
waarin men weinig liefs zeggen kan,
zou dat ooit nog veranderen?…
Wie ben je dan?
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.188 Het lijkt zo weinig van betekenis, maar zonder die basis zou niemand bestaan
Met deze gedachten laat ik je weer even gaan
Maar denk er nog eens aan!…
antwerpen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
816 De ontmoeting met u
is genoeg
om te kunnen begrijpen
de verhalen
voor de boeg
genoeg
te weinig
zat ik te luisteren
dat is het spel
om het pas later te begrijpen
dan zeg ik
das gek
o ik
met mijn grote bek
maar de vleugels slaan open
open gaat het hek
of poort
u bent zoveel
zoveel voor
engelen
die netjes zingen
in koor
daar hoorde…
Levend landschap
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
540 brakend struikgewas
voorzag jij van vruchten
sterren
schenen over
de landtong
een tongland
hemelde op
jouw lange woorden
liepen als zandwegen
onder regenbogen
terug naar zelfbehoud
die toen dringend
dijken omringden
jouw geweten
leefde strelend
in het negatieve
schoonheid verblindt
door tegenlicht
en weinig…
Niet te temmen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Het weinig houdt mij
nu gezelschap, van vele
beelden, trouwe honden
van gisteren, missen de
macht mij te verleiden,
dat lot heeft geen vat op mij,
trouw in saaiheid vervat,
laten me te pletter slaan,
word ik door schimmen
verslonden, de kracht
willekeurig ingeschat,
wordt de kern van camouflage
ontdaan alsof er niets is gebeurd…
KINDEREN
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
567 we waren het en
mochten het graag wezen
en voor velen
van ons bestond het leven
uit vaak ongedwongen spelen
weinig angst er was immers
nog zoveel moois te beleven
het ontrafelen van de grote
mysteries kwam wel met de tijd
toen kwam de waarheid nog
langzaam vanzelf naar ons toe
een kind kende geen depressie
en was nooit moe
tegenwoordig…
Ziekentroost
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.845 Pizarro had de vijftig overschreden,
En weinig roem behaald uit veel gevaar;
Zijn eerste vrouw droeg veren in het haar
En op zijn kleine akker werkte een tweede.…
LENTE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.907 Vlindrend vouwen zich de kelken
Om de nieuw ontkiemde vruchten,
Weinig weegt hun wit verwelken
Voor de vlekloos blauwe luchten;
Kan een machtig man, een koning,
Niet met kransen, lichte dingen,
’t Dak versieren van zijn woning,
Mag een knaap niet voor hem zingen?…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…
Ideaal
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
566 Maar we begrijpen er maar bar weinig van. Reden voor de Amsterdamse wetenschapsjournalist Mark Mieras (47) om alle onderzoeken op liefdesgebied eens op een rijtje te zetten. Conclusie: „Liefde is strijd. Zowel met je partner als in jezelf.”…
Het einde van ons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
856 Het einde van ons
Was het begin van mijn leven
Pas nu zag ik wat jij met mij deed
Waarom werd ik jou slachtoffer
Waarom liet ik dit toe
En waarom sloopte je mijn leven
Zo zijn er zoveel vragen
En weinig antwoorden
Maar een ding is zeker
Ik heb geleerd
Van wat jij mij hebt aangedaan
De pijn vergeet ik
En het maakt plaats
Voor trots,
Trots…
Een utopie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.081 beweeg
in het schuren van jouw ogen
zetelt mijn drang bewegingsloos
in het aangezicht van het lijden
zielsverbondenheid is een utopie
geraakt zijn door de starheid waar kind
en tijd zich bevreemdden van een geordend
bestaan voelt jouw hand als chaos die
mij wil onderdrukken in de overwinning
van jouw roes
niets is meer en meer is weinig…
De zandloper is omgedraaid
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
897 Toch gaan de uren voorbij, de dagen
waarop je aan weinig anders denkt dan
dat het zomer is en dat je mag genieten.
De zandloper is echter al omgedraaid
en je weet het niet, of je doet
alsof je het niet weet. De zomer-
bloemen verwelken door de zon en de regen.
Je komt oude vrienden tegen en
hoopt dat dit nog lang mag duren.…
Zuiders temperament
hartenkreet
2.1 met 24 stemmen
5.473 Blikken, een kus, je hand vastnemen
Weinig woorden, lichaamstaal vertelt ons voornemen.
Je trakteert me op een colaatje, een lief : dank je wel
Alcohol behoeven wij niet, ons hart klopt zo wel snel.
Gezellig tafelen, niet over, wél naast elkaar
Eenvoudige gebaren getuigen van wederzijds respect, klaar?…
Casablanca
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.545 Wijn en sigaren
weinig neutraal
en de heersers met het geld gevangen.
Sist een engel vanaf een grote kathedraal:
“Ik ben bang, lieveling. Bang dat ik ga vallen”
En ik troost geen engelen,
durf aan satan ook mijn handen niet te branden.
We gaan zien hoe zij zal landen.
De klanken uit Parijs vergeten
en de wijn tot as en stof vergaan.…
De grote boom
gedicht
3.0 met 19 stemmen
5.221 Weinig bindt hem aan de aarde.
Zon en regen, hagel en storm
zijn rampspoed noch zegen.
Geen adders onder het gras krijgen
grip op die stam. Dit is de plek waar
hij heerst, opgepoetst en opgedoft,
de bevlogene die zich niet neer wil
leggen, spottend met zwaartezin.…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar dak nog eenmaal aan
Als doordeweekse gast
weet ik weinig…
Zondag
gedicht
3.7 met 23 stemmen
37.274 Dit is een stad met veel te weinig moorden.
Het regent gluiperig in het plantsoen.
De tramrails wijzen koppig naar het noorden
en dat is dan ook alles wat zij doen.
Die man zou het waarschijnlijk niet begrijpen,
die man daar op de hoek, wat ik bedoel,
wanneer ik plotseling zijn hand zou grijpen
en zeggen zou, hoe eenzaam ik me voel.…
Ingepakt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.058 Nu is zo’n keurig pakje aardig
maar je hebt er weinig aan,
je vraagt je toch nieuwsgierig af
wat Sinterklaas er heeft ingedaan.
Zou het iets zijn om op te eten,
aan te trekken,
te gebruiken
of misschien lekker te geuren?
Als je dat wilt weten zul je toch
het papiertje van het pakje
moeten scheuren.…
geef mij een kleur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 en degene die dansen, beginnen te dansen
degenen die huilen beginnen ook
en ik hoor een stem die roept
kan iemand die hongerig is
zijn eten delen
stilt het zijn honger
als hij het weinige geeft wat hij heeft
wees verbroken brood
geschonken wijn
breek de muren van je bodemloze honger
want alle mensen zullen zeelui zijn
tot de zee hen zal…
Vragen, problemen en antwoord
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
496 Vele vragen zijn gesteld
weinig antwoorden gegeven
op problemen, ongeteld,
zaken waarvoor wij leven.
Problemen zullen altijd blijven
't is heus niet altijd zonneschijn
heel vaak zullen wolken drijven
als schaduwen van chagrijn.…
Valse lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
548 Nog maar net het
Levenslicht aanschouwd
Als jouw borst mij
Liefdevol opvangt,
En als jouw moedermelk
Mij ongevraagd wordt aangeboden
Begin ik als vanzelf te zuigen
Met mijn tandenloze mond,
Melk die noodzakelijk is
Om dit leven op gang te brengen;
Een mensenleven later, als ik
Als ik een van de weinige gelukkigen
Ben die mag…
Oude mannen
gedicht
4.7 met 3 stemmen
10.163 Het luchtschip van zijn pyjama
is krap bemand: weinig hens aan dek.
Met sperwers in mijn ogen slecht ik
de breuken en de deuken in de kamer,
hang de schaduwen aan de kapstok
en hijs hem in zijn gewone broek.
Sporen van oude strijd zitten nog
in de hoed, maar teruggebracht
tot de laatste, op onvaste voeten.…