Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

daarna zweeg zij

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 671
er is geen wind er is geen verhaal zo warm als jij zeg je ik woon te ver van zee af om op de golven te drijven de meeuwen te dragen die in je hand wonen en waaraan jij je leven hangt als oude jaren op jonge bloesem ik woon te ver van zee af om me nog langer te laten wiegen door een handvol blauwe dichtregels zo warm als jij…

FC Groningen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
“Welnu”, zei hij, “het is toch niet apart Om daar als gast reeds stemmig zwart te dragen? Bij zulke scores krijg je dat al gauw: De spelers zijn op voorhand in de rouw”.…

Bewaren

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
woorden voor je bewaren lieve woorden van weleer zodat je me niet meer hoeft te vragen want dat doet nog steeds zo'n zeer ik geef de zinnen aan de reden die onthoudt ze dan met trots het zoete minnen blijft vermeden eens was jij voor mij mijn rots ik stel geen vragen aan het zonlicht geef de toekomst aan de wind wil de last niet meer dragen…
LadyLove25 april 2012Lees meer >

her intreden

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 759
steeds opnieuw beleef ik de wereld raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse afgeronde buigingen dan weer spoelt mijn waterweg langs gladde keien, uitgesleten groen en rond de stamvoet van mijn moederboom de stenen zijn geteld, hun aantal ketst op ruwe bodems oeverloos verlaat mijn weten en ik draag de vogels naar hun hogere…

januariluwte

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
in de zachte winteradem bloeit een paarse lentezucht haar slippen schragen minder kou de lucht wil zomer dragen omringd door lichte zoete blaadjes verschijnt een hart van goud opgefleurd door luwe warmte straalt ze binnen zeven dagen tot de vorst weer van haar houdt een dag, een week een wijle als haar sluier liefde trouwt…
switi lobi6 januari 2013Lees meer >

Graat

gedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 26.844
de brug zien en hem wegdenken aan de overkant een wuivende vriend zonder telefoon zonder adres weg als je je omdraait buigen het water zien en weg denken dan vissen nummeren en opbergen niet de vriend vergeten maar meenemen en begraven diep in het zand je door een ander laten dragen nieuwe vriend kiezen…

Tijd

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
Onverslijtbaar draag ik alles met me mee, het verleden en de toekomst. Onaantastbaar. Door niets en niemand uit te vlakken. Onzichtbaar ga ik wezenlijk voorbij en blijf ik voortbestaan. Druk op alles en iedereen mijn stempel. Geduldig wachtend tot dat het water de rotsen heeft doen slijten en de wind ze heeft doen verkruimelen.…

Een gouden glans

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
hoog vloog een vogel langzaam wiekend op de koude wind soms een gouden glans als de zon scheen op een schuine vleugelkam een verre schreeuw markeerde nog gebied een mededinger was er niet wit in blauwe lucht oranje rood het licht op stille vlucht na drukke dagen nooit meer die verantwoordelijkheden dragen in de eindelijk ondergaande…

Brij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Eén brij, onverteerbaar, verleden, heden draag ik mee weggemoffeld onder lach en leden voelbaar wel een misselijk makend maagresidu dat vraagt te vasten, purgeren, rusten, maar hoe hou ik van de lusten van 't leven, de lasten(?)…

Textiel van de dood

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 566
De dood van jouw stilte is lawaaiig achter de horizon trompettert het orkest in nieuw leven ik draag jouw broeken in mijn geest het textiel van de dood in gevoelig bewegen linnen tegen huid weg naar andere wegen wollig in mijn hoofd oneindig langdradig toekomst die ooit is beloofd door het verleden genadig textiel van…

droomwens

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
stad ze waren er ooit om mee te schrijven aan een lange zomerzucht maar nu de lucht geen tekens geeft van wetsveranderingen, neemt het af hun graf gegraven door ons, mens op een terras zit stil een jonge vrouw ze droomt in duizend witte tinten over wat ik wensen zou schoon gezuiverd door het bloed van alle dagen weemoed om het dragen…

Autumn blues

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
de blaren vallen over me heen mijn geest dwaalt stuurloos rond en op mijn rug de steen met stervende woorden in de mond de aarde zuigt aan ledematen terwijl gedachten vertragen mijn zomer vergeet, voor even, haar baten de hemel lijkt zich te verlagen ik word aangespoord zonder er om te vragen en met geduld te dragen wat mij verstoort…

Als druppels drogen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 625
langzaam droogt de wind de druppels van mijn wangen sterft de tegenslag in de herfst uit het grauwe gisteren ontstaat weer een verlangen ik vlij een bonte bloei over mijn onbehagen in een vergeten hoekje zie ik mijn zomerjurk hangen ik weet dat ze nog past vandaag zal ik haar dragen de zon is als een wollig vest ik draai me warm en…

januariluwte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
in de zachte winteradem bloeit een paarse lentezucht haar slippen schragen minder kou de lucht wil zomer dragen omringd door lichte zoete blaadjes verschijnt een hart van goud opgefleurd door luwe warmte straalt ze binnen zeven dagen tot de vorst weer van haar houdt een dag, een week een wijle als haar sluier liefde trouwt…
switi lobi18 januari 2014Lees meer >

vijftien september

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 567
nu ineengevlochten leed de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald betaalt de tijd zich terug voor eeuwig jong ben jij, jouw glimlach zweeft voor altijd in mijn hart, mijn hoofd in al mijn dagen helpt het me je te dragen, in mijn oude moederziel alleen de lengte duurt maar voort het hoort niet, dat jouw zachtheid zo verviel en immer…
switi lobi28 september 2014Lees meer >

www.mijnpedicure.nl

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
Eeuwenoude gebinten, Kromgetrokken door de tijd, Dragen het dak dat Mens en machine beschut Tegen storm, water en sneeuw; In alle eenvoud bieden zij Bescherming tegen aanvallen Van buitenaf - En nu wappert aan de noordkant illegaal Dat vale dundoek, www.mijnpedicure.nl, Binnen een paar weken al Goor geworden nieuwigheid, Duurzaamheid…

Liefde zonder pijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
weer doop ik mijn kroontjespen in de magische inkt hoop dat mijn geschreven woorden ooit wolken aan de hemel kleuren met een schoonheid die zijn equivalenten kent in het mysterie van de eeuwigheid de wind in zoete vlagen mijn zinnen verder zullen dragen dan de horizonnen van voorbije dagen dat dit gedicht misschien het toekomstige…
wil melker27 oktober 2014Lees meer >

Winter.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Languit rillen en knoppen dragen waaruit wilde bomen groeien. We scheuren loten van het jaar en planten in verse grond. Straks lopen we uit.…

ALS GE MAAR .. .

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Als ge maar naar 't doel der dagen Groeit en bloeit, om in het lest De éne eigen vrucht te dragen - - God vergeve dan de rest!…

Kleurloos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
kleurloos zijn onuitgesproken woorden die hun betekenis niet kunnen dragen ze hangen in het luchtledige waar zwaartekracht geen vat op heeft het blanco schilderij hangt verlopen aan de wand tot gisteren hield het verloren dromen gevangen die altijd hadden willen ontluiken maar onmogelijk tot hun recht kwamen daar de schilder het bij voorbaat…
LadyLove13 februari 2016Lees meer >

liefde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Liefde zonder enige mogelijkheid tot ontsnappen Is een zware last om te dragen, zelfs voor monumenten. Weten die tortelduifjes dat wel? Of doe ze maar wat? Pure roekeloosheid op sleutelmomenten In hun prille leven. Steeds meer lees je over bedrog en het gekonkelfoes, de leugens en de intriges.…

de geur van schemering

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 803
zij zich gereed om als herinnering te leven ontvormd door het onzichtbare van het hart en een schrijnende leegte gebruikt als gemis van ontklede ogen en sidderkrijt over klare huid ze weet, haar geur is vreemd en haar lijf slechts bruikbaar in donkere oksels en als voedsel voor de nacht enkel de stoelen willen haar dragen…

november

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 844
er komt een maand van stilte aan het is raar om dan voor even te vergeten dat het soms pijn doet, het koud te hebben wanneer er geen antwoord komt ik draag het voor een tijdje mee trek door straten waar men heeft gehuild jarenlang bloemen liggen open, de bomen, roerloos zwart murmelen over reizigers en een tollenaar ik kan niet,…

oevergewas

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
had ik je niet al eerder gevraagd waarom morgen alles anders is terwijl er gisteren nog een man was, er kon geen lach vanaf, die zich ‘werkelijkheid’ noemde en dat er geen reden was om daaraan te twijfelen maar misschien is het beter dat geen mens weet wie ik bedoel, ik val in herhaling en sta op, draag water naar dezelfde rivier mijn…
Iniduo6 maart 2019Lees meer >

Luftballon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
in de palm van mijn hand draag ik een wereld; uit de verre verte is een luchtballon geland met een verblindende kleur ovaal in vorm, het is met een eigen zon gevuld zwevend in een goddelijke geur ik ontwijk de doornen links en rechts ren door dromen en gedachten, mijn hart slaat op tilt het is roemrijke lucht slechts die vrijkomt…

Verjaring

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Verjaren is in dankbaarheid ook zingen en met herboren moed het zware dragen, want het leven is toch goed.…

onder de regenboog

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
ik wiegde in stilte, boven het moment en keerde terug naar het heden naar de blik van mijn ziel waarin ik haar verleden draag…

Dwingelderveld VIII

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 653
Er is meer voor nodig om mij terug te dragen naar het verleden. En waarom zou ik nog hunkeren.…

Ontwikkelingen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Een leven hoort met zin gevuld de lach zal altijd blijven een arm om een schouder heen geen last die niet te dragen valt door liefde die gebreken dekt in vriendschap wordt de mens gekend…