4357 resultaten.
daarna zweeg zij
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
671 er is geen wind
er is geen verhaal
zo warm als jij
zeg je
ik woon te ver van zee af
om op de golven te drijven
de meeuwen te dragen
die in je hand wonen
en waaraan jij
je leven hangt
als oude jaren
op jonge bloesem
ik woon te ver van zee af
om me nog langer te laten wiegen
door een handvol blauwe dichtregels
zo warm als jij…
FC Groningen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 “Welnu”, zei hij, “het is toch niet apart
Om daar als gast reeds stemmig zwart te dragen?
Bij zulke scores krijg je dat al gauw:
De spelers zijn op voorhand in de rouw”.…
Bewaren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 woorden voor je bewaren
lieve woorden van weleer
zodat je me niet meer hoeft te vragen
want dat doet nog steeds zo'n zeer
ik geef de zinnen aan de reden
die onthoudt ze dan met trots
het zoete minnen blijft vermeden
eens was jij voor mij mijn rots
ik stel geen vragen aan het zonlicht
geef de toekomst aan de wind
wil de last niet meer dragen…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
januariluwte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 in de zachte winteradem
bloeit een paarse lentezucht
haar slippen schragen minder kou
de lucht
wil zomer dragen
omringd door lichte zoete blaadjes
verschijnt een hart van goud
opgefleurd door luwe warmte
straalt ze
binnen zeven dagen
tot de vorst weer van haar houdt
een dag, een week
een wijle
als haar sluier liefde trouwt…
Graat
gedicht
4.5 met 4 stemmen
26.844 de brug zien
en hem wegdenken
aan de overkant
een wuivende vriend
zonder telefoon
zonder adres
weg als je je omdraait
buigen het water
zien en weg denken
dan vissen nummeren
en opbergen
niet de vriend vergeten
maar meenemen
en begraven
diep in het zand
je door een ander laten dragen
nieuwe vriend kiezen…
Tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
674 Onverslijtbaar draag ik alles met me mee,
het verleden en de toekomst.
Onaantastbaar.
Door niets en niemand uit te vlakken.
Onzichtbaar ga ik wezenlijk voorbij en blijf ik voortbestaan.
Druk op alles en iedereen mijn stempel.
Geduldig wachtend tot dat het water de rotsen heeft doen slijten
en de wind ze heeft doen verkruimelen.…
Een gouden glans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
693 hoog vloog een vogel
langzaam wiekend
op de koude wind
soms een gouden glans
als de zon scheen
op een schuine vleugelkam
een verre schreeuw
markeerde nog gebied
een mededinger was er niet
wit in blauwe lucht
oranje rood het licht
op stille vlucht na drukke dagen
nooit meer die
verantwoordelijkheden dragen
in de eindelijk ondergaande…
Brij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Eén brij, onverteerbaar,
verleden, heden
draag ik mee
weggemoffeld onder lach en leden
voelbaar wel
een misselijk makend maagresidu
dat vraagt te vasten, purgeren,
rusten,
maar hoe hou ik van de lusten
van 't leven, de lasten(?)…
Textiel van de dood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
566 De dood
van jouw stilte is lawaaiig
achter de horizon
trompettert het orkest
in nieuw leven
ik draag jouw broeken
in mijn geest
het textiel van de dood
in gevoelig bewegen
linnen tegen huid
weg naar andere wegen
wollig in mijn hoofd
oneindig langdradig
toekomst die ooit is beloofd
door het verleden genadig
textiel van…
droomwens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 stad
ze waren er ooit om mee te schrijven
aan een lange zomerzucht
maar nu de lucht geen tekens geeft
van wetsveranderingen, neemt het af
hun graf gegraven door ons, mens
op een terras zit stil een jonge vrouw
ze droomt in duizend witte tinten
over wat ik wensen zou
schoon
gezuiverd
door het bloed van alle dagen weemoed
om het dragen…
Autumn blues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 de blaren vallen over me heen
mijn geest dwaalt stuurloos rond
en op mijn rug de steen
met stervende woorden in de mond
de aarde zuigt aan ledematen
terwijl gedachten vertragen
mijn zomer vergeet,
voor even, haar baten
de hemel lijkt zich te verlagen
ik word aangespoord
zonder er om te vragen
en met geduld te dragen
wat mij verstoort…
Als druppels drogen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
625 langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
ik vlij een bonte bloei
over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
de zon is als een wollig vest
ik draai me warm en…
januariluwte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 in de zachte winteradem
bloeit een paarse lentezucht
haar slippen schragen minder kou
de lucht
wil zomer dragen
omringd door lichte zoete blaadjes
verschijnt een hart van goud
opgefleurd door luwe warmte
straalt ze
binnen zeven dagen
tot de vorst weer van haar houdt
een dag, een week
een wijle
als haar sluier liefde trouwt…
vijftien september
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
567 nu ineengevlochten leed
de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald
betaalt de tijd zich terug
voor eeuwig jong ben jij,
jouw glimlach zweeft voor altijd in
mijn hart,
mijn hoofd
in al mijn dagen
helpt het me je te dragen, in
mijn
oude moederziel
alleen de lengte duurt maar voort
het hoort niet, dat jouw zachtheid
zo verviel en immer…
www.mijnpedicure.nl
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
634 Eeuwenoude gebinten,
Kromgetrokken door de tijd,
Dragen het dak dat
Mens en machine beschut
Tegen storm, water en sneeuw;
In alle eenvoud bieden zij
Bescherming tegen aanvallen
Van buitenaf -
En nu wappert aan de noordkant illegaal
Dat vale dundoek, www.mijnpedicure.nl,
Binnen een paar weken al
Goor geworden nieuwigheid,
Duurzaamheid…
Liefde zonder pijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 weer doop ik
mijn kroontjespen
in de magische inkt
hoop dat mijn
geschreven woorden ooit
wolken aan de hemel kleuren
met een schoonheid
die zijn equivalenten kent in
het mysterie van de eeuwigheid
de wind in zoete vlagen
mijn zinnen verder zullen dragen
dan de horizonnen van voorbije dagen
dat dit gedicht misschien
het toekomstige…
Winter.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Languit rillen en knoppen
dragen waaruit wilde bomen groeien.
We scheuren loten van het jaar en planten
in verse grond. Straks lopen we uit.…
ALS GE MAAR .. .
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.135 Als ge maar naar 't doel der dagen
Groeit en bloeit, om in het lest
De éne eigen vrucht te dragen - -
God vergeve dan de rest!…
Kleurloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 kleurloos zijn onuitgesproken woorden
die hun betekenis niet kunnen dragen
ze hangen in het luchtledige
waar zwaartekracht geen vat op heeft
het blanco schilderij
hangt verlopen aan de wand
tot gisteren hield het verloren dromen
gevangen die altijd hadden willen ontluiken
maar onmogelijk tot hun recht kwamen
daar de schilder het bij voorbaat…
liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 Liefde zonder enige mogelijkheid tot ontsnappen
Is een zware last om te dragen,
zelfs voor monumenten.
Weten die tortelduifjes dat wel?
Of doe ze maar wat?
Pure roekeloosheid op sleutelmomenten
In hun prille leven.
Steeds meer lees je over bedrog
en het gekonkelfoes,
de leugens en de intriges.…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
803 zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel de stoelen willen
haar dragen…
november
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
844 er komt een maand
van stilte aan
het is raar om dan
voor even te vergeten dat het soms
pijn doet, het koud
te hebben
wanneer er geen antwoord komt
ik draag het voor een tijdje mee
trek door straten waar men heeft gehuild
jarenlang
bloemen liggen open, de bomen, roerloos zwart
murmelen over reizigers
en een tollenaar
ik kan niet,…
Rivieren van wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Draag water naar de zee.
Neem liefde met je mee.…
oevergewas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 had ik je niet al eerder gevraagd waarom
morgen alles anders is terwijl er gisteren
nog een man was, er kon geen lach vanaf,
die zich ‘werkelijkheid’ noemde en dat er
geen reden was om daaraan te twijfelen
maar misschien is het beter dat geen
mens weet wie ik bedoel, ik val in herhaling
en sta op, draag water naar dezelfde rivier
mijn…
Luftballon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 in de palm van mijn hand
draag ik een wereld;
uit de verre verte
is een luchtballon geland
met een verblindende kleur
ovaal in vorm, het is met
een eigen zon gevuld
zwevend in een goddelijke geur
ik ontwijk de doornen
links en rechts
ren door dromen
en gedachten,
mijn hart slaat op tilt
het is roemrijke lucht slechts
die vrijkomt…
Verjaring
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Verjaren is
in dankbaarheid ook zingen
en met herboren moed
het zware dragen,
want het leven is toch goed.…
onder de regenboog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
475 ik wiegde in stilte, boven het moment
en keerde terug naar het heden
naar de blik van mijn ziel
waarin ik haar verleden draag…
Dwingelderveld VIII
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
653 Er is meer voor nodig om mij terug te dragen naar het verleden. En waarom zou ik nog hunkeren.…
Ontwikkelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Een leven hoort met zin gevuld
de lach zal altijd blijven
een arm om een schouder heen
geen last die niet te dragen valt
door liefde die gebreken dekt
in vriendschap wordt de mens gekend…