4809 resultaten.
Gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Gedachten zweven
vanuit het land der geesten
flakkerend of als damp
ontstegen aan het vuur
dat in de hoofden
van dichters
in liefde wordt ontstoken
In die gewesten
waar vormen wachten om
net ontloken, te worden bestemd
heerst vreugde dan wel vrees
want kinderen uit deze oorden
worden anders groot
hebben ander leven…
Beste wensen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Wij drijven hier de boze geesten uit,
Daar verschijnen ze alom, in alle hevigheid.
Waar is het menselijk hart gebleven?
Hoeveel waarde heeft nog een leven?…
IK DOE ALSOF ER NIKS AAN DE HAND IS!!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
535 Mijn leven wordt beheerst
door de ernstige ziekte
van mijn dochter Giulia
Het vult mijn doen en laten
mijn geest stroomt over
tegen een uitgedroogde dijk
Ik pleng geen tranen
ik moet sterk zijn
want zij is sterk, oersterk
Maar dat is geen garantie
er is geen garantie op leven
maar ook niet op 'Hoe Dood'!…
Gladiolen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
483 Jouw geest laat een stille echo klinken
in de bloeiende zomerse tuin
ik heb me in de gladiolen verdiept
om de bloemen op jouw graf te leggen.
Ze zijn mooi nu, in hun zomerse schoonheid.
Als jij vanaf jouw verre ster toekijkt
weet ik dat je zult glimlachen.
Om zoveel toewijding en liefde.…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…
Tijd bijna stil gezet
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.111 De klok heeft mijn hoofd verlaten
de uren stil gezet
toekomst in nevel verhuld
geen tijd voor nu gelaten
De tijd heeft de geest gegeven
wat zij nodig had of meer
nu dwaalt hij rond
proberend verleden opnieuw
te beleven
Maar de haast
eeuwig ijlende haast
zelfs de tijd kan hem niet stoppen
en ik ren mee, verdwaasd…
Vlucht zonder retour
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.097 We probeerden
mee te leven
aan te klampen
maar zijn geest
was verduisterd
en de wolken
reeds voorbij
Hij ontsteeg
zichzelf definitief
en ontvluchtte
alle anderen
Ons vertwijfeld
lamgeslagen
achterlatend
in schuldgevoel
en boosheid
Zoveel talent
nog onbenut
teveel verdriet
achterlatend
En alweer
had de dood
z’n onschuld…
dialoog met de zee
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
980 Neem me mee op het ritme van je golven
jouw wassende water reinigt mijn geest
leeg wil ik zijn
zodat ik zijn liefde weer kan voelen
want dat niet meer kunnen voelen
dat mis ik het meest
Wat je mist zit in jezelf
de bron van liefde
is je eigen hart
laat je warmte stromen
opdat je je eigen liefde
niet meer met dat van hem verwart…
Dwarsligger
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.054 Bleekneuzend mager geeft nu ook de spraak
de geest terwijl letters nog een laatste
druk pogen uit de greep…
oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
996 Die rondspookt -
in een bezorgde geest.
En dat is de wereld,
van de echte stilzwijgende helden,
toch wens ik de mensen die zo,
intens dicht bij de oorlog betrokken zijn
Veel moed en wijsheid toe!…
nachtmerrie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.416 duisternis zoekend
begraaft hij mijn zonden
zonlicht vervloekend
verbergt hij mijn wonden
spiegels ontwijkend
betast hij mijn hoofd
beelden bekijkend
met hersens verdoofd
droefenis schenkend
betreurt hij mijn leven
maanlicht dat wenkend
mij aan dreigt te geven
geesten begrijpend
is hij het die lacht
kelen dichtknijpend …
de droom in…
onvermogen
gedicht
3.3 met 97 stemmen
21.291 in de spelonken
van mijn geest
in duisternis gehuld
tussen de stronken
van mijn vrees
ligt mijn verloren schuld
in de kerkers
van mijn verlangen
in ware droefenis
tussen zwak en sterk
gevangen
ligt mijn vergiffenis
in de plooien
van mijn geweten
in vreemde vorm verbogen
tussen ziel en zaligheid
vergeten
ligt mijn onvermogen…
Grafschrift
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.096 Beenderen en stof waren eens een meisje
dat vertrouwde op God, die talent gaf
poëzie, wetenschap, rijm en reden
sierlijkheid en recht van lijf en leden
Een leven in vreugde, deugdzaamheid
een buitengewoon briljante geest
niemandalletjes en zondeloze daden
Zij was alles wat een vader zich
kon wensen, belofte van een vrouw
een kind van…
Tijd
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
7.551 Vervang mijn gedachten
ik krijg teveel klachten
En heb onrust in mijn geest
moet vast van een verkeerde donor zijn geweest
Of zou het zo kunnen zijn
dat ik nog leef met teveel pijn
Het verleden heeft zijn sporen nagelaten
maar daar wil niet meer over praten
Geen pijn meer voor mij
ik leg alles opzij
Verdring het onbewust
en heb daarom…
TWIJFEL
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.492 Naar jouw hart
Verdriet
Geesten uit 't verleden
Die alles steeds verpesten
Op liefdesgebied.…
ongezien
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.004 zo wil hij er van af
ook zijn geweten belust
op een moment van rust
ze weet haar lot
is wat het moet zijn
niet gekozen toch daar
altijd te vroeg
zoveel nog te doen
het einde te gewaagd
bedenkt een dodelijk man zich
in haar ogen moeders wil
voor het vagevuur te pril
niet langer door het leven
gevreesd geeft hij
dan toch de geest…
Niet getrouwd.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.591 Zo zijn we niet getrouwd,
kijk, ik ben een man van vrijheid
ik wil ruimte voor mijn geest
je beklemt me, snijdt me de adem af
ik krijg het Spaans benauwd.
dus als je nu zo goed wil zijn,
zeg me gedag,
want ik ben het zat.…
vroeg, of later
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 stil
te ver van spreken
en het naar buiten kijken
adem ik nauwelijks
de dag nog in
misschien is mijn geest te traag
of weigeren mijn handen het veranderen
van de nacht
er is leegte
er is najaar
en in het heengaan
van ieder ongeboren uur
zie ik leugens
menselijk en met wind
bekleed
geen vingertop raakt mijn ogen…
Strooi ik confetti
hartenkreet
4.5 met 48 stemmen
2.976 Bubbeltjes en kriebeltjes
Dwalen door mijn geest
Stil ontwaakt de liefde
Terug van weggeweest
Dromen komen tot leven
Glanzen midden in de nacht
Maken woorden overbodig
Zolang jij maar naar me lacht
Met jou word ik onstuimig
Ben ik niet meer te blussen
Met een knipoog naar morgen
Strooi ik confetti op Mn kussen…
beneden n.a.p.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
682 Polderland kolderland
land van venijn
altijd wind tegen
en bol van chagrijn
Polderland kolderland
de handen en voeten
steeds in de weer
van het heilige moeten
Polderland kolderland
met tinten van grijs
weerspiegelt in sloten
en soms op het ijs
Polderland kolderland
met de geur van azijn
en doe maar gewoon
in de geest van Calvijn…
GEVOELENS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.310 Er zijn dromen
die de geest
nooit benevelen.
Er zijn pijnen
die de ziel
nooit verlaten.
Er zijn gedachten
die het papier
nooit zullen vullen.
Er zijn vragen
die nooit gesteld
zullen worden.
Er zijn gevoelens
waarover men
niet over kan praten.…
Ook geen profeet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
754 ik sla mijn staf
op rotsen die
zich splitsen
het water borrelt niet
en naar de bronnen
blijft het gissen
ben geen mozes
die de zee
in tweeën deelt
maar ken de plagen
waarmee de mensheid
zich verveelt
ook geen profeet
hoewel ze aan mijn
woorden hangen
ik raak alleen het
diepste bange uniciteit
zit enkel in je eigen geest…
Gedicht als vangnet
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.107 Oplossing haakt in hoekige karakters
wacht op lezers met juiste golflengte
die uitleggen wat dichter's geest in
zijn flow schreef, wat hem dreef…
Honger naar wijsheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Zowel bekeken als bejegend als bescheten
Als belogend betreedt hij zijn levensbron
Slechts de serene stilte kan diens geest
Voeden als brood de armen hun darmen
Nog niet gered noch verloren beseft hij
Dat hij niet kan opdat hij niet kiezen wil
Waarvoor hij geboren is…
Vergezicht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.052 Zie een vergezicht,
In de verte gezichten,
Gezichten te ver,
Ruw schetsen kleuren
aarde en lucht gespleten,
Horizon in zicht,
Netvlies prikkelt op
panorama van de geest,
Innerlijk inzicht,
Ondoorschijnend vlak
spiegelt onder bewustzijn,
Onzichtbare zelf,
Vergezicht ik zie,
Zichtbaarheid is je aanzicht,
Uit zicht je gezicht.…
Verloren ziel
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.375 Alleen geleden
In verdronken maanden
Immense leegte
Zonder baken
Een terminus post quem voor mijn geest
Die niet begreep
Waarom de sluier van stilte
Mij moest omhullen
Geen fluistering
Die mij doet hunkeren
Naar de terugkeer
Van weleer
Verdwalen voor weken
In mijn verleden
Waar ik zal rusten
En smachten naar jouw verloren ziel…
Groeizaam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 En weer bakt zij lucht
als een vaas met zijden bloemen
niet van echt te onderscheiden
blozend, bloeiend en groeiend
zonder water zal zij altijd
overleven haar tengels klemmen
maar gedijen niet in aarde waar
woekeren een hoge prijs betaalt
ouder schenkt zij nog niet een tiend
van haar schat, vergaard in onvermogen
is haar geest haar laatste…
Kruisteken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.451 Een schamel lichaam
dat ik groet
hopend voor hem voor mij
dat zijn geest voortleeft
-ach, de poverheid van taal-
in eeuwigheid.…
spiegelen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
2.830 ik fluister met schaduwen
dwaal met de lichten
die blauwachtig schijnen
op zerk en graf
luister naar stemmen
die tijd in mij doden
en steeds blijven vragen
om wie ik echt gaf
ik strijd met de geesten
vlucht in gedachten
die trouw aan gewoontes
vervliegen als gas
ontwijk alle spiegels
die mij confronteren
met wie ik moet zijn
maar eigenlijk…
Ogen.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.142 O, jouw geest!
Vanaf nu
zal niets meer
hetzelfde zijn.
Ik voel me zo klein nu
en gewichtloos.
Wat kan ik doen?
Lieverd, beloof me,
geef me eerst je vinger,
en neem dan alsjeblieft
mijn arm.…