2620 resultaten.
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 Ik heb geen vrienden zei
hij zacht en keek mij
aan vanachter veilig brillenglas
Het was alsof zijn jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een…
Labradrop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.108 Jouw
tanden en kiezen uniek
Zeven jaren van ons leven
fijn lief en leed gedeeld
Drop(pie); 2001-2014…
Oorlogsdoden, dichten voor...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
964 voor de oorlogs-doden
voelt de oorlogen herleven
zoveel verschrikkingen begaan
waanzinnigheid ontstaan, verslaan
Dichten voor de oorlogs-doden
voedt de wrange herinnering
aan wat was, wat werd begaan
dat het niet meer mag ontstaan
Dichten voor de oorlogs-doden
doet hen herinneren aan ons
dat wij mogen voortbestaan
door het oorlogs-leed…
HERGEBOORTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Ik zal u toebehoren:
Mijn droefenis die zoveel Leeds weerstond,
Mijn fel verlangen dat geen angst kon smoren,
Mijn sterke trots die gij toch overwont.
En samen zullen we ons die vree bereiden
Die nu het leven nimmer voor ons heeft
En die wij anderen zo diep benijdden.…
April
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Eind februari ben ik nog aan ‘t tellen:
Eén maand nog en dan is het leed geleden,
dan kan ik me weer op mijn voorjaars kleden
en zullen mij de laarzen niet meer knellen.
Begin april, Narcissen staan te bloeien
en om mijn huis hoor ik een sneeuwstorm loeien.…
IK ZAL ER VOOR JOU ZIJN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
697 enkel mezelf niet ontward
Ik vroeg liefje waarom huil je nu
heb ik je dan wellicht pijn gedaan
Passeerde je gister soms de revue
dat jij heden in tranen moet staan
Ze zei: Ik heb zo’n vaag verdriet
met een gevoel van eenzaamheid
En ach ja ik ben vaak mijzelf niet
want weet je ik ben mezelf kwijt
Ik zei: Ween jij maar lieve meid
als je leed…
(kanker 5) steeds dichterbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 in mijn handen
en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen )
stond ik naast jouw bed
je huilde
en de stoel die naast me neergezet
werd, schoof vanzelf weer achteruit
ik sta wel
want ik wil jouw tranen strelen
zacht verschoof jouw stem
de eerste woorden naar je tong, je
liet ze helen in je mond
toen ik ze
in een zee van ingehouden leed…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
Vreemdeling?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
632 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam,
het zijn de onbekenden op mijn erf,
of die kraai die vleugellam schipbreuk
leed kleur of niet, verwondt door
zijn diepste geloof of scherf,
hield met beide vlerken beet, door
eigen ziel zijn thuisland…
Gebondenen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.011 Wij, door het leed, in heur tuin,
Worden te sluimren gesust,
Schemer en bladeren bruin
Weven de wade onzer rust.
Soms komt de zon door het grauw,
Wind langs het lover gevleugd,
Dan snakt ons hart in het blauw
Mede te zweven met vreugd.…
Dansen met Woorden
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
676 Waarvan ik hoop dat elke would-be dichter
in de beslotenheid van zijn of haar
cocon van droombeeld, wanhoop, woordgebaar
doordrongen is, als ware taalopzichter
is dat de stroom van zijn of haar gedachten
gevoeld, gedeeld wordt door een andere ziel
op 'n andere tijd en plaats op 't wereldwiel
wiens leed of twijfel 't schrijven kan verzachten…
Philosophers Stone
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
619 Kan een gedicht een wrede daad verhinderen
Een einde maken aan het strijdtoneel
Een medicijn zijn, ziekte en leed verminderen
Of wordt een woord, een vers, nooit substantieel
Gaat een gedicht ooit verder dan verwonderen
Zijn geest en lichaam samen één geheel
Hoort het bij dichters om zich af te zonderen
Of zijn zij een onmisbaar onderdeel…
Declaration des droits
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Een jaar gehuwd leed ze een ‘groot’ verlies
Trok naar Parijs en werd duvelstoejager
Tot huwen was ze niet meer te bewegen
Ze schreef komedies en een fel pamflet
‘De vrouw gelijke rechten voor de wet’
Spijtig genoeg had ze de tijdgeest tegen
Niks vrijheid en gelijkheid, broederschap
Vond Robespierre, laat ons vooral verbieden
Dat vrouwen…
Naar het nieuwe jaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 We kijken even achterom
nu weer een jaar bijna voorbij is;
wat bracht het ons aan lief en leed,
aan vreugd en troost, aan droefenis?
Maar ja, we kijken al vooruit
en hopen echt op 't beste
want leven gaat zo snel voorbij
en eens komt ook het leste.
Mocht toch de vrede het gaan winnen,
voor ons en overal op aard.…
corona tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 ik leef,
in deze corona tijdperk, ik adem
vreugde leed virussen lust
insecten fijnstof valse informatie
in door de flanken van wie ik
mag zijn, leugenachtige
detectoren met een op
een zelfreflecterend feitelijk
waanzinnige waarneming
ontmoedigen mij
niet dat ik dat wil, maar dat
umheimliche gevoel van
het niet meer verbonden
willen…
Veteranendag 2017
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 Vandaag: Veteranendag, er komt een tijd
dat er geen ouderen meer zijn
die voor onze vrede vochten,
maar die doorgroefde gezichten,
daarop lag al het doorstane leed,
van al, wat zij doormaakten!…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 boeken zonder lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal nog rust in al haar chromosomen,
onkwetsbaar over al het geschreven leed…
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 bestemming gaan,
stuurhutcabines
op vier of meer wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen des lands,
overbevolkt raken
wijken van steden
ooit samenlevend
in een hecht verband;
het leed…
Ouders
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.182 Als kind zie je dat met
lede ogen aan.
Langzaam zie je hun
vergeetachtigheid
toenemen
en in gedachten
heb je een stille
traan.
Moedeloos moet je het
ervaren.
Het ergste
is, je kunt er zelf zo
weinig mee,
alleen er voor ze zijn.…
In liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Zoals de zwaluw de warme zomer beschrijft
in blauwe lucht, in zwevende vlucht, zo wil ik
onze innige liefde beschrijven
in liefde
die meegaat met het deinen van de zee
in liefde die
in de ochtend de zon begroet
zo zal ik steeds beweren
om de onrust te bezweren
hoog in de lucht in vogelvlucht
om het land te overzien
het leed te…
maar in de klank huist het verleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.452 ik neem je hand
en kijk dan in je ogen
ik kan het niet geloven
je spiegelt mij alleen
ik schrik en stap wat terug
je lacht om mijn onhandigheid
maar door mijn kop en bloed
jaagt een orkaan, ik ben je kwijt
je zegt de woorden net als toen
maar in de klank huist het verleden
warmte heeft het altijd moeten doen
kou trekt op in al mijn leden…
door stilte in je ogen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.503 hand
gespreid de vingers
die meer vragen
dan je dragen kunt
je houding is verkrampt
door stilte in je ogen
je telde toch niet mee
jouw waarheid was gelogen
ze grepen wel je lijf
verzwegen nooit hun eisen
belaadden je met schuld
en lieten je geweten krijsen
ze haalden angsten op
die je betaalde met je zwijgen
de pijnen die je leed…
Februari
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
657 Het leed is weer geleden
De maand is weer voorbij
De strijd is weer gestreden
Gelukkig keert het tij
Wees welkom februari
Wees welkom nieuwer licht
Vaarwel voor januari
Die deur gaat lekker dicht
De nieuwe maand komt binnen
De kortste van het jaar
Tijd om ons te bezinnen
Het piekeren is klaar
Tijd voor een nieuwe lente…
Bellerophon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 .
_______________________________
PEGASUS
Voor een poëet is 't niet
te hoog gegrepen
Die mix van humor en van
's werelds leed
In dertig jamben dicht aaneengesmeed
Een doldriest avontuur van lettergrepen
Ook schrijver dezes houdt van Pegasus
Mits vorm en inhoud kloppen
als een bus!…
Rimpelig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
542 O nee, ik heb er echt niet naar gekeken
Die male of female korte vette kale
Ze staan in 't dikke woordenboek Van Dale
En zijn, met daantje doorsnee vergeleken
Iets detonerend qua bodystructuur
Met olifantenhuid, pokdalig
plat
Slap, vlezig, haarloos, uitgezakt
of glad
En uitgemergeld na zo'n wellnesskuur
Die toch het ergste leed zou…
Uittreden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
892 deze muziekaal
gekleurde parels
die met hun
bedwelmend
geestveruimend
vermogen alle
emoties op een
hoger plan brachten
achteraf ben ik
meer dan een uur de
hele scene op hetzelfde
rotsblok blijven zitten
als deel van het
eeuwenoude massief
dat juist daar een
spirituele verbinding
met aarde in stand hield
verkwikt van lijf en leden…
de Galanthus dus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
378 De wereld draagt niks
en onder het ijs hoort hij
zekers te weten
zijn eigen bloed ruisen
de zuchtende aarde
neemt hij niet waar
Hij voelt de ochtendkou
pijn in lijf en leden
minder dan gisteren
de lucht is milder
de zon alsnog verborgen
-kon hij maar..…
Griekse Tragedie
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
890 De toekomst van het land staat op het spel
Gelaten ging de Griek dus maar weer stemmen
Geen coalitie kan de val nog remmen
Ook met de drachme blijft het daar een hel
Als troost is wel de winst op Rusland binnen
Misschien laat Zeus hen het EK nog winnen…
Als ik rust....
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.517 Als ik rust op 't doden-kussen
Als mijn ogen niet meer zien
Als mijn oren niet meer horen
Zal er éen, o éen misschien
Brand van ziel en zinnen blussen
Lopend tussen 't zonnig koren
Met mijn verzen 't leed t' ontvliên.…
Voor het leven getekend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.558 triomfantelijk op het middelpunt van mijn kwetsen
prijkt een engeltje met een fijnbesnaard instrument
die prikkelende tonen over mijn rug laat lopen
achter de gesloten luiken van mijn ogen
doorblader ik de beelden voorheen onbekend
die ik voor altijd op mijn leden heb laten etsen
zoals ze zich trillend over mij verdeelde
tot de krassen in…