1982 resultaten.
In ‘t nachtelijk uur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
498 Nog niet geheel bekomen van wat de
dag mij bracht drijft mijn
pijnen en tranen
mij naar ‘t venster in ‘t nachtelijk uur
de stilte, de ruimte, de treurige maan
rondom bloesem bomen
een haan op de kerktoren
als teken van onvolmaaktheid
en saamhorigheid
het lijden en verdriet van de ander
in ‘t menselijk bestaan
en toch bij…
SINT HIPPOLYTUSKERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Door Olterterper boomkruinen omringd
staat de oude kerk fier, toch bescheiden,
waar bij feesten van vreugde en lijden
plechtige of opwekkende wijs zingt.
Zachte, gele schemer daarbinnen drinkt
vloeiend wanden op, kan zich verblijden,
daar rode banken jong gemoed bereiden.
De preekstoel toont houtsnijkunst, die stil opblinkt.…
IN DEZE VEERTIGDAGENTIJD
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
650 wanneer ik van honger en dorst zal lijden
toon mij dan waar DE Bron zich verschuilt
zodat mijn hart niet langer om Uw liefde huilt
en gesterkt door U tot 't eind kan strijden!…
Jouw magische bron
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 jij hebt nooit
het lijden in je
gezicht laten wonen
altijd waren er wel
opklarende zachte
dromen in een
steeds dichterbij
komende horizon
waarvan de kleur
het deprimerende
oplost in perspectief
met het licht van
een stralende zon
toch laat ook jij
hoofd en schouders
weleens even hangen
klem gezet en gevangen
in een schijnbaar…
Koudvuur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Of papillontjoems waar hij stiekem naar smacht
Als koudvuur dat zijn blanke pit moet verwarmen
Een wandelend schilderij van duizend gaten
Voor hem is elk beeld raak, als schot in de roos
Die bodyart waar hij met exen voor koos
Maar nu door die jeuk kan hij ze wel haten
Is zo'n exhibitie van torso tot staart
Die moeite en pijn van het lijden…
PAS OPGESTAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Onze Heer Jezus
volbrengt aan het vereerde kruis
Zijn onmenselijk lijden
rust drie dagen in het graf
omgeven door een schone hof
herrezen uit de dood
wandelt de levende Heiland
door de bloeiende tuin
bloemen geuren jeugdig
sterken Zijn vreugde
weldra te verschijnen
bij wie Hem nabij waren
en voor hen de laatste woorden
van de…
DE DAGERAAD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.275 nog voor de dag geboren wordt in de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard…
DE OPLOSSING
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
592 Palestijnen,
Handel naar bevinden
Laat de Westoever en Gaza
zonder wrok aan Israël
Emigreer naar broederlanden
Denk en doe, verlaat de hel
Broederlanden,
Wees gastvrij
Biedt Palestijnen werk en woning
Maak uw land voor hen
een thuis van melk en honing
Taal, cultuur en Allah hebt u gemeen
Sla de handen vast ineen
Stop voortzetting van hun lijden…
Maanbewoners (volgens Johannes K.)
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
733 gaan worden
zullen zij sneller dan het licht gaan
kijk daar nog maar eens om naar de aarde
en beweer dan met droge ogen kijkend
dat de waarheid over leven in Gods handen ligt
dat de Kunst een herhaling van zetten is
in een afgebakend kader van zouteloosheid
of repeterend verzuipende beweringen
het moge duidelijk zijn
als je pijn wilt lijden…
Horror en fantasy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 foltering en
moord koesteren
na rü"cksichloos
verkrachten
er huisde daar
geen noblesse
oblies slechts
pijnen die in
herhaling alle
onmenselijkheid
door dezelfde geesten
toegebracht werden
met genadeloos plezier
begeleid door de
altijd aanwezige
lach die er een
ultiem genoegen
in schiep om
mensen te kwellen
ze te laten lijden…
De wintertijd
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
826 De Mattheüspassie van Bach
ziekte, pijn, lijden, sterven, aftakelen,
'k moet er niks van weten
te zwaar om dragen
harde noten om te kraken.…
OERMOEDER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
315 Een Thuis door allen uitgewoond
Dat aan het protesteren slaat
Met een veranderend klimaat
Dat chronisch lijden aan ons toont
Ze waarschuwt, maar wij horen niet
De woede waarin ze ontsteekt
De vurigheid waarmee ze spreekt
Het noodweer waarin ze voorziet
Ach Gaia, Moeder, oergodin
Wie trekt u straks uw doodskleed aan
Wie baart u op, kan…
LOFHARTENKREET OP GIULIAS 19E VERJAARDAG
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
997 20ste levensjaar is aangebroken
ze is als 'beperkt' onbeperkt
met de nadruk op de liefde
haar derde naam is ook liefje
zeker geen doetje, heel sterk
heel helend van pijn en verdriet
ze kijkt me aan met een blik
"zo kan het wel vadertje Krediet"
en vormt een vette glimlach
om bij weg te smelten
ze weet te verleiden
ze weet om te lijden…
'Ondanks de afstand voel ik toch haar hart'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
130 Ik leef poëzie; ik slik soms een pil
Tegen de rebellie van mijn lichaam,
Want lijden doe ik reeds bewust bekwaam.…
Ellemeet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
205 steeds wagenwijd
een filmster na die kauwgom beet
waarmee het op een yankee lijkt
doch niet zoals in Ellemeet
waar 'n poëet van heind en ver
zich van zijn kunsten kweet
een dorp waar men zich neder vlijt
naast koeien, kauwend aan de meet
het gaat om rust, om duur en tijd
het is niet iets dat aan mij vreet
en ook niet waar ik onder lijd…
Menadenzoon
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
136 jaren
Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren
Als teken van tijd en van wijsheid,
mijn zonen
Toch was zijn voorkomen niet meer
dan schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed bleef geheim, achter tralies van pijn
Ik heb hem stilaan uit zijn lijden…
De wintermaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Haar kroost mag eindelijk weer eens kou lijden.
Kou.
Koude.
De mensen hebben gelukkig weer wintertenen.
En weer verkleumde vingers.
En de gronden worden weer hard.
En ze levert stenen op.
Moedertje maan verzamelt hoog boven haar kindertjes met mutsjes op.…
De platte wereld [Digitaal]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
294 De cultuur wordt geplet
Machteloos gedoogt men het
en juicht het soms toe
Met gezond verstand en een opleiding
begrijpt men half de wetenschap
die in het eigen straatje past
Volksvertegenwoordigers vangen elkaar
vliegen af en nemen geen besluiten
buiten hun eigen sprookjeswereld
waar ze overal kunnen komen
zonder een stap te verzetten…
Zielskramp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Het is onherroepelijk
Een feitelijk bewijs
Een lijf lijdt wat af
Minder zichtbaar is de folterbank van de ziel
Die lijden MOET
Want wat voor afvallige sukkels zouden we zijn
Als we niet bestookt werden
Onder een spervuur
Dat we geduldig ondergaan
Uit schrik voor Cerberus en drietand
En het vermoeden van een onmogelijke ontsnapping
Zo…
O Man van smarten met de doornenkroon
poëzie
4.4 met 15 stemmen
3.081 O Man van smarten met de doornenkroon,
O bleek bebloed gelaat, dat in de nacht
Gloeit als een grote, bleke vlam, - wat macht
Van eindeloos lijden maakt uw beeld zo schoon?…
HOMO BULLA*
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.247 Zij komt uit Canada verhaalt ze traag
Haar man heeft hier gevochten met zijn maten
Ik laat de grootste klok voorzichtig luiden
Kijk daarna uit over de Neder Rijn
Voel van de stad het stukgeschoten zijn
Het met de handschoen huwen van de bruiden
Karel van Gelres praalgraf bleef gespaard
World Press Photo’s stellen hier groots ten toon
Lijden…
schoolgaande jeugd..
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
5.130 En dan die schooltijden,
soms wel tot vijf over vier,
Wat laten ze je lijden,
Ze gunnen je geen plezier..
En dan ga je de maatschappij in,
werken voor je geld,
Al gauw heb je er geen zin meer in,
ben je helemaal uitgeteld..…
Rust maar zacht
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.974 Geloof mij maar, iedereen bemint je
omdat jij ons je oprechte liefde gaf
Rust maar zacht, lief klein kindje
kom maar van die intense pijnen bij
Geloof mij maar, in de dood vind je
onze levensschepper aan jouw zij
Rust maar zacht, lief klein kindje
oneindig grote liefde woont in je hart
geloof mij maar, er komt een windje
dat al ’t lijden…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 in ‘t grijzige van dit jaargetij
word ik door treurnis stil bevangen
het voelt als zachte zwarte zij
die mij omhult als tweede huid
en zich, als was ‘t onzichtbaar
voorzichtig om mij legt
ik voel het nauwelijks dat ik lijd
maar wil ik vrolijk zijn, grenst zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast…
'k Zag steeds een bleke Christus
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.006 'k Zag steeds een bleke Christus, aan zijn kruis,
voor al de zonden van het mensdom lijden
en in 't gejoel van 't woedend volksgespuis,
nog stervend zijne beulen benedijden*.…
PASEN 2007
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
888 Door ons moest Uw Zoon lijden,
Toch heeft U ons mensen lief
U ziet altijd weer perspectief.
Laten wij Pasen gaan beleven
als was het een nieuw leven.
Klaas van Eijbergen…
Die griet
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.102 heeft me bedonderd
ook al zegt hij van niet
Heb nooit willen geloven
dat hij in bed lag met die griet
Wat anderen mij ook vertelden
Hield mijn hand boven zijn hoofd, dat was wat telde
Bracht hem nooit in discrediet
Dat mocht niet, kon niet
Wilde bij hem zijn
Ook al deed alles zo'n pijn
Toch kwam het scheiden
Een tijd van verdriet en lijden…
Mistig
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.059 dus ik lijd met niesen
een neus die loopt, maar
lastig is ’t wel, die wolken
en flarden in mijn hoofd.…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.…
Kunt Gij nog wreder slaan!
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.171 Zie, ik ben sterk en breken zal ik niet,
Maar was er één die Gij zó lijden liet,
Wijl hij U lief had, boven zielsgenot?
En nóg zal ik niet vloeken 't mensbestaan,
En 't Leven niet, en Uwe naam niet smaden,
Zelfs met dít mateloze Leed beladen,
Neem ik het Leven uit Uw handen aan.…