3479 resultaten.
Begin tot eind
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
544 Wij kunnen niet anders dan wachten
Wachten tot de tijd daar is
En inmiddels gaan we in onze gedachten
Voorwaarts in licht en duisternis
Dwars door muren van ’t verleden
Brekend in toekomstige tijd
Over onzekere paden treden
Waar het heden ons toe leidt
En geruisloos gaan de tijden voort
Van het leven slecht of goed
Tot men op het einde…
Van de dingen die (niet) doorgaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Een keten van gebeurtenissen is het leven
waarin hoop en twijfel hun dansjes doen,
om zich dan weer stil langs de muur te begeven
met een besef van "Er was eens ..." en "Toen ...".…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.676 Angstig tast ik de muren af,
het bed, mijn nek
en zoek mijn gezicht,
maar ik kan het niet vinden.
Trillend sta ik op.
Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.…
Quasi-land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 De wind ruist langs smetteloze muren.
De palmen zwaaien met hun tooi.
Om toch nog iets om handen te hebben
wiegt het volk extra met de heupen.
De vrouwen geven knikjes met hun borst.
Het leven in Quasi-land is onalledaags.
Er zijn dagen dat er geen leven is:
roerloos ligt de middag in de zon.…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Tussen zwarte muren,
huist mijn bloeddoorlopen hart.
Gedoofd van alle vuur,
ten prooi aan pijn en smart.
Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,
die zich afsluit,
troost zoek
in vergetelheid.…
Weemoed
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
617 ‘k hoorde mijn ziel
in weemoed zingen
toen de avond viel
zonder enig licht
geen morgenlicht
om nieuw te beginnen
alleen tranen brengen
mij een wazig zicht
hoelang blijft het duren
voor de zon verrijst
achter die hoge muren
en mijn pijn verdwijnt
komt er een ommekeer
waar ik zolang op wacht
vind ik mezelf ooit weer
na een…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
Vervlakking
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
De waarheid
netgedicht
5.0 met 465 stemmen
471 wij zagen
hoe water in
niet aflatende
kracht rotsen
trotseerde
bruisend en
kolkend probeerde
een bres in de muur
te slaan om zo
in alle gluiperigheid
ongezien de dodelijke
steek in de rug
te forceren
waar graniet
en basalt in de
schepping hun bals
hebben gespeeld
zijn de sterktes van
voorwereldlijke kracht
in verbinding met…
WEEMOED
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.208 ‘k hoorde mijn ziel
in weemoed zingen
toen de avond viel
zonder enig licht
geen morgenlicht
om nieuw te beginnen
alleen tranen brengen
mij een wazig zicht
hoelang blijft het duren
voor de zon verrijst
achter die hoge muren
en mijn pijn verdwijnt
komt er een ommekeer
waar ik zolang op wacht
vind ik mezelf ooit weer
na een…
Antidote
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De huid drukt door de naald
als een afgespleten plint die toch weer
tegen de muur vol gaten aan wordt getyft,
losgeslagen met momenten en streken
van kwasten en granaten.
Het vallen is als een ballingschap,
als een tegen bezetenheid verbrand lijk
en als de druk die stijgt tot voldoening
en verwerping op het vlot
van de afgunst.…
Afwerend geheven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 de vingers
waren wit
handen afwerend
geheven er was
geen achteruit
slechts de rug
tegen de muur
met wanhoop
in de ogen
maar diep van
binnen brandde
het vuur van
de vrijheid nog
dat nooit zal doven
dat energieën
genereerde uit
onbekende
plaatsen waarbij
agressie werd
omgezet in
warme liefde
die handen reikten
compassie gaf…
reis naar huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 luister zei ze
in het voorbijgaan
tranen houden je ziel groen
laat de waarheid naar buiten komen
het leven heeft je elk moment
iets te vertellen
richt je blik op deuren en ramen
laat muren en stenen links liggen
bedek je vleugels niet met goud
je zou niet meer kunnen vliegen
tranen houden je ziel groen
luister zei ze
in het voorbijgaan…
bergen van karton
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
674 nu hier bergen ontstaan
van hard karton
gepakt met herinneringen
er schifting is ontstaan
van bewaar, oh ja dat
en kijk nu eens
ruimte heeft gemaakt
vele uren achter geregel
van hier naar daar
er sleutels wachten
op nieuwe avonturen
nieuwe deuren nieuwe muren
een ander uitzicht
een ander ochtendlicht
datums die steeds veranderen…
Zomaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 zomaar wat woorden
neergesmeten op het papier
zomaar wat kleuren
gegooid op het schildersdoek
zomaar wat emoties
neergesmeten op de grond
zomaar wat gevoelens
gegooid tegen de muur
gewacht op de opluchting
die verborgen bleef
verborgen in de ziel
van de mens
die niet kan zeggen
wat in hem leeft
niet op papier
niet op het doek…
aanroep
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
604 na elke oorlog
moet iemand
opruimen
de demonen
de laatste kogel
het heilige gelijk
het opperste kwaad
de muren
het prikkeldraad
na elke oorlog
moet iemand
blijven
op verstikkende
zwarte grond
om plaats te maken
voor het rouwen
om verdwenen geliefden
de dood van het kind
na elke oorlog
moet iemand
zich vasthouden…
*
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Je handen tegen de muur.
Je ogen gesloten.
"Niet loslaten."
Hoor je deze woorden nog?…
NACHTELIJK LICHT
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
454 De maan is helemaal vol
beeldhouwt met haar stralen
knoestige eikenbomen
tot spelers van een
geheimzinnig schimmenspel
schijnt boven Slot Bommelstein
maakt van zijn torens en muren
een verwazend kasteel
waarin Tom Poes en heer Bommel
vage denkbeelden bebroeden
voor spoedig ondernemen
ofwel
licht soezend genieten
van gerecht door…
Scheibeek 2005
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
897 Wat ooit een scheibeek was
is nu slechts spiegeling
lang
niet breed
een kleine plas
met de smaak van olie
en de geur van rottend staal
een relikwie van hemelwater
ik was mij wakker in een nieuwe eeuw
ik les mijn dorst aan versgevallen sneeuw
tegen de stroom in
loop ik tegen muren
waarlangs een brede pijp
die van de beek bevalt…
Ons oude huis...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 Het oude huis wordt gesloopt
De grondvesten van vervlogen tijd
In dit huis heeft mijn jeugd gewoond
Herinneringen raak ik niet meer kwijt
Eens was dit huis een bruisend hart
Dat een schuilplaats bood voor iedereen
Nu zullen de stenen voorgoed zwijgen
De geluiden verstommen in het sereen
Het oude huis wordt gesloopt
De muren zullen in stof…
Vesting met code
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
898 Ik hunker hongerig
naar je lekkere lijf
alle zachte welvingen
met passie te strelen
onpeilbare dieptes
wellustig verkennen
Maar je lichaam
spreekt geen vuur
je koude hoge rug
onneembare muur
van een vesting
met geheime code
waar ik de volgorde
van vergeten ben
Geef me een hint
een opening om
ergens te beginnen
anders worden we…
een vergulde lans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
864 in het geweten
is vaak het verleden
van ijzige gedachten
opgegeten
het verschraalt
de zachte milde wens
maakt de huid
tot afschermend schild
ziet het verlangen
door een ongeslepen lens
toch straalt, soms heel even
een gloed van zuivere glans
door vermeende muren,
als een vergulde lans
het doet het gevoel
een tel bestormend beven…
Waarom luister je niet?
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.318 Al zou je een keertje vallen
toe probeer het maar
zonder handen
alles beter dan dit
zo pijnlijk
deze eindeloze fluistering
Denk toch niet dat ik je niet hoorde
ik schreeuwde tegen elke druppel
van je verdriet
ik schopte tegen de muur
die je optrok rondom je hart
hoor je me? ik kom je halen
reik mij je hand
Open hem…
Laatste dans, laatste kans
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.477 Waar is de liefde van weleer
vanzelfsprekend als de zon
toen hartstocht alle koelte
van de nacht verwarmde
het is koud buiten jou
Geef me een echte kans
alleen om te bewijzen
dat het niet voorbij is
dans met mij die dans
Hoe kan ik je nog raken
door de muren om je heen
waar is opening genoeg
voor een vonkje warmte
of een sprankje hoop…
emoties vlammen rood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.254 gemompel in mijn kop
herrie in gedachten
ik schreeuw al donder op
denken moet maar wachten
emoties vlammen rood
woede zit achter mijn ogen
ik wil veel liever dood dan
steeds die ruzies te gedogen
nooit is het stil
soms rustig aan als
ik weer met mijn hoofd
tegen de muur ga slaan
met pijn en bloed
voel ik mezelf leven
dan zijn ze…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
wie weet morgen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
813 als morgen dan toch
zoals verwacht misschien
vandaag zal zijn en jij
gewoon weer jij en wij
een droom van gisteren
met de muren vol gehangen
donkere rechthoekjes daar
waar eens jouw foto hing
de mijne er nog aangescheurd
de tijd nog niet gebeurd
de afwas na de afdroog
wij minnen morgen niet
wat vandaag ontgonnen kan
het is aan jou,…
ridder blik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.284 je kwam op een avond
om tien uur, het was nog licht
verraste me, hing net mijn harnas
aan de haken in de muur
liet mijn handen gaan over de deuken
wreef met een olielap het ijzer
vette zorgvuldig de lederen delen
je vermijdde me aan te kijken
omdat je honger had
deelde ik het eten
soep met geroosterd brood
er was immers genoeg
je…
zwarte droom
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
814 de armen zijn te kort
als ik de bloesem
wil plukken
lang rek ik me uit
om te grijpen, te rukken
een slechte droom
gaat aan mij voorbij
een kerker moeten
ontvluchten
maar niet wil lukken
mijn voeten
in grijs beton
gegoten
verstard beeld
van stuurloos voelen
langs muren van
beslagen glas
waar doornen
spiegelen aan
het…
gefeliciteerd
hartenkreet
2.7 met 58 stemmen
10.039 Slingers aan de muur
daar begint je verjaardagsavontuur
toeters en bellen
je kaarsjes tellen
heel veel ballonnen
voor jou wordt er speciaal gezongen
cadeautjes van groot naar klein
sommige dingen moeten voor je een verassing zijn
en als je verjaart
krijg je natuurlijk een lekker stuk taart
je voelt je vereerd
door iedereen word je gefeliciteerd…