3445 resultaten.
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 De tijd tikt in sluimerstand
dromen strelen de lakens
met zandgestrooide zang
mijn geest in een baan
om de aarde
nu terug de dampkring in
de psyche keert
zich om
onder wordt boven
zoals de onwetendheid
bewustwording
in haar greep houdt
strekken armen zich
uit in onmetelijke ruimte
verdwenen is de greep
vrijheid in twee werelden…
Dag lieve schat
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.399 Er was veel leegte en verdriet
ook was er ruimte voor een lach.
Vaak dacht ik: het mag niet
maar dan toch weer: het mag.
In het leven is elke dag tijd
voor een lach en een traan.
Leeg blijft jouw stoel altijd
toch zal mijn leven doorgaan.
Bedankt lieve schat van mij
voor al die fijne jaren samen.…
met de muziek mee
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
700 MET DE MUZIEK MEE
Zwierig zwaait de zwabber ’t zeil
bij een Menuet van Bach
‘k Was verbaasd toen ik dit zag
op een doordeweekse dag
Uit de gratie is de dweil
Water Music klinkt verwaaid
‘t Ruimte sop wordt rondgezwaaid
als de mob de vloer verfraait
Wekker tettert onderwijl
Dromenboek slaat mokkend dicht
Cynisch is het ochtendlicht…
De monoloog met boven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 ik ben klaar met
kijken naar de lucht
heb mijn gedachten
de ruimte gegeven
maar ze vluchten
wanhopig terug
in dromen
het heelal verkend
myriaden nevels
met miljarden sterren
eeuwige schepping in
schoonheid zonder grens
de monoloog
met boven
ben ik aangegaan
het antwoord bleek
een dialoog met
mijn aards bestaan
ik ben niet gevangen…
nachtlezing
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
797 vaak
houd ik mijn ogen
gesloten
om de nacht te ervaren
wanneer hij aan mijn zijde slaapt
om te voelen wat hij voelt
zonder begrensde ruimte
of, opnieuw, een andere dag
mijn vingers aarzelen
willen overhellen naar het ongeschonden zwart
dichtbij de reis van vroegere dromen
de verbinding met een volle zee
en de vele onsterflijke…
klein wonder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
694 -ode aan een viooltje-
niet te geloven hoe jij
in die smalle ruimte
tussen twee plavuizen
jezelf naar boven stuwt
een schamele plek in
het zonlicht bevecht
waar jij zo fragiel als
je bent de kunst van
overleven verstaat
waarom je hier elk jaar
weet te ontluiken, zo
trouw je stekje vindt
zolang de zomer duurt
zo sierlijk…
In retroflectief
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
872 meestendeels niet
het is haast een bindend zicht
dat zich vertoont in jouw licht
mogelijk vertroebeld
door gevoelgewicht
of gekluisterd
aan lijfelijk beklijven
*
als IK
naar je staar
beluister
jou proef
dan ben jij dat ook
maar mezelf
misschien nog meer
het is een beeld naar gelijkenis
gespiegeld in de oneindige ruimte…
Ave, Maria
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
2.033 Zo klinken zacht de klanken
uit orgel, koper en van koren
en wonder schone zang der tenoren
in ruimte met mooiste akoestiek
daar klinkt straks de boodschap na
“Wees gegroet. Ave, Maria!”.…
Mijn laatste uur.
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
630 Als er geen antwoorden meer zijn
en er geen ruimte meer is
voor een gesprek
Als er geen tijd meer is
om beloftes na te komen
en er geen begrip meer is
voor standpunten
Als blikken zonder interesse zijn
voor elkaar
Als ontmoetingen
plichtmatig zijn geworden,
als lood gaan wegen
en aanrakingen zijn koud,
en zonder vuur
Als vragen…
De bruidsspin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 ontrolt aan zijn gezicht
In droef vermaak spreekt hij verholen
de bruidsspin toe, die hem verslindt
Als laster van de tong gesneden
uit luider keelgat gillen moet,
verweert de wanhoop opgespleten
de toedracht van een slinks verzoek
Natuurlijk spreekt zij van de liefde
en van een gouden bruiloftskrans
die eenmaal onbemind gebroken
het veld ruimt…
IN STILSTAANDE HITTE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 in gebroken dromen
overwon ik al rennend
de kou
roeide ik met spaanders
van het voorbije
leven
op de koele onderstroom van
tomeloze mattigheid
kende het verleden geen
zekerheid
en in schaduwen van
stilte
omarmde ik jouw volle
maan
laverend tussen tijd en
ruimte
ontnam je mijn
rusteloosheid
en werden wij de nieuwe wereld…
Het spel heet spelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
444 het spel heet spelen
daarmee leer je winnen
ruimte en richting bedwingen
onbevangen met een lach
kraaiend brabbel je
dat heb ik weer goed bedacht
er is geen verliezer
alleen een steeds proberen
andere invalshoeken onderzoeken
tot er ogen gaan steken
zij zich met elkaar gaan meten
wie er recht heeft op de macht
het speelse is verdwenen…
Fragmenten uit bewegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 zet mijn voeten in balans
wil zelfverzekerd
lopen naar de overkant
fixeer het vaste punt
de eerste stap
is glijdend staan
los van staal
kan ik mij
niet laten gaan
voel het fenomeen
word één met tijd en ruimte
rol in rust volmaakt een lus
zij hebben
de loop gezien
fragmenten uit bewegen
maar niemand heeft mij
die volmaakte…
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 zij hebben allemaal
het script gelezen
weten hoe te delen
toch is er iets fout gegaan
bij het wisselen van decor
er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht…
lui
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 de zon draait haar ellips
in een transpirerende ruimte
en het veld golft
in vermoeide cadans
vee herkauwt schaamteloos
de dag
voorbij een horizon
verjaagt een anonieme hond
het geluidloos uur en schaduwen
strekken zich lui
van boom naar boom
waar vogels schuilen die zien
hoe de avond het vuur
vergeet
dan sluit ik de vensters
ga…
Binnen
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.868 bed
je bladert het boek door, bevingert de woorden
wantrouwt je gereedschap, stofgoud cicaden
het brood is verlegen, wil niet verstenen
het horloge maalt meel en weet het nooit zeker
diep in de tuin dooft het buitenste binnen
altijd die vogels die nesten beginnen -
-----------------------------------------
uit: 'Het bezit van een ruimte…
Vervlakking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
Verenigt U
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Zwerfvuil aller Landen
Verenigt U
Achtergelaten op stranden
En op elke denkb're plek
Elders in het land
Soort zoekt soort
Tot eind'lijk
1 mens besluit
Dat het zo niet hoort
Hij ruimt het daaglijks
Op met eigen hand
Uit eigen vrije wil
En ziet dat
Achterlaten zooi
Steeds meer in
Dan naast de bak
Belandt - Nederland…
Onder merelgefluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 ik liet licht
bij je binnen
opende gordijnen
ontdooide ruiten
in de rode ochtendzon
samen keken we naar buiten
vlogen uit
in een ontwakende wereld
onder merelgefluit
jij bent te lang
in het donker geweest
licht wordt eindelijk jouw feest
onwennig verken je
zonder houvast de ruimte
die eens van jou was
ik zie in je lach
weer…
Hoezo
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.051 Al die lieve mensen in mij
zet ze op een rij maar jij,
openbloeien in de straling van je zijn als nooit,
geschenken rondstrooien
me boven alles geliefd voelen
even dat voorrecht van uniek
en vervuld zijn
warm en onmetelijk uitbreiden aan alle zijden
tijd en ruimte doorstralen
moeten is mogen en vrijheid blijheid.…
De opstand voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
669 weten wij toch veel
aan haar gedachten mooi te maken
waar liefde verschraalt tot glorie
aan voorbije jaren,
naar boven kijkend
zie ik sterren hun licht schijnen,
uitwaaierend de precisie hebben
van verdraagzaam stuifmeel
op zachtgoud getrokken draden,
in hun kracht van aantrekking
verwekt tot meer dan opschudding,
alleen geraakt om ruimte…
een zoen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 mooi ben jij, zegt hij
een beetje moe, zeg ik
(onlogisch)
je leunt tegen me aan
ik voel je warmte
zijn woonkamer warm verlicht
straalt veiligheid uit
alleen hij in deze ruimte
soms zo voelbaar alleen
zo ver weg
landen die onveilig zijn
ik kijk in het zwart buiten
voel hoe hij me zoekt
houden van is zo groot, zegt hij
maar…
Later dan voorbij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Geverfde deur (II)
Ruim een halfjaar verder
botst deze tijd
met schim uit het verleden
die haar tijd nooit heeft vrijgegeven
Eerder eens bedreven wij
subliem de liefde
Later dan voorbij
Schilder ik de ruimte
in natuurgroen
als partners door geverfde deur
voor een reis de wijde wereld in
Mocht de wereld, zuur, sterven
wassen wij…
Oud van dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 het stempel van moe
drukt zich als een steen
op de worstelende man
zijn armen strijden
met de wielenstoel
hij rijdt verloren rond
door eindeloze gangen
zonder enig verlangen
gepruttel rond zijn mond
-
kom maar man
dan ik zal je duwen
de benepen ruimte uit
naar de mooiste kamer
ver van de geraniumruit
-
je kent
herkent…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 Waggelend door verlaten straten
Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn…
Angsten in je brein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 je blik is open
en je lach lijkt vrij
maar achter deuren
komt chaos dichterbij
nog zijn de gangen
schoon je danst maar
je voeten voelen al
de scherven van je droom
je proeft het ongeordend
leven weet de angsten
in je brein kent de pijn
van het niet meester zijn
tot je de deuren opent
wanhoop ruimte geeft
in klaren van nu af aan…
In onze hete lijven
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
876 geef mij ruimte
plaats en tijd
om even vrij te zijn
weg van anderen
de wereld even uit een
eigen paradijs lijkt fijn
waar ik jou eens
ongestoord kan leren kennen
en wennen aan elkaar
nee geen gezoek
maar zo essenties van elkaar
weer lezen in een open boek
maar laten we eerst
paradijzen voor het woord
beklijfd in onze hete lijven…
Een kinderhand is snel gevuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Haar nog geen
ruimte geeft de vrede in hun handen
te doen belanden.…
Er is niets veranderd.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
430 Koestert de ruimte
als een nieuwe wens.…
Simpele vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
897 Waarom lijkt vrede zo verontrustend
in ruimte die leegte inneemt
omdat het waaien vragen heeft
tot in de dood, het stille zwijgen
wanneer jij afstand in gedachten kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos in jouw eerste levensvragen.…